GR 57 Barvaux – Melreux (Hotton)

DE GARE EN GARE – VAN STATION NAAR STATION TUSSEN Barvaux EN Melreux (Hotton)

Datum:  28 juni 2015
Traject: Barvaux – Melreux, 31 km
Topogids GR 57 Vallée de l’Ourthe et Sentier du Nord, Juin 2008
Wandeltijd: 10.00-17.48
Weer: zonnig, 25°C
Stilte: 4/5

Afb 00001

Op een zonnige zondagmorgen neem ik in het station van Melreux de supermoderne trein (wij zijn wij iets anders gewoon in de Kempen) naar het station van Barvaux. De trein rijdt om de 2 uur en andermaal ben ik de enige GR-stapper die de rugzak aansnoert en zich op weg begeeft naar het Domaine d’Hotemme. De ingang trekt zo zeer mijn aandacht dat ik de afslag naar rechts mis en enkele honderden meters te ver loop. Terug op het goede pad stijgt een bospad ongenadig naar de hoger liggende weiden en over een rustige asfaltweg naar het gehucht Morville. De afslag van de “Variante des Dolmens” mis ik volledig. Ik was hier niet zo lang geleden op verkenning met de auto.

Unter den Linden

Unter den Linden

In Morville stel ik vast dat ik mijn drinkbus niet gevuld heb; gelukkig heb ik 2 halve liters sportdrank meegenomen. Grotendeels in de schaduw bereik ik de liggende menhir Le Lit du Diable, waar ik de eerste wandelaars tegenkom.

Van daar is het even klimmen naar la Pierre Haina ofte ‘le menhir blanc’. Na de even steile afdaling volg ik een panoramisch pad naar Wéris, un des plus beaux villages de Wallonie. Op deze warme zondag trekken de menhirs en dolmen van Wéris toch behoorlijk wat toeristen maar op het mooie terras van L’EsoThérix, pas 3 maanden open, is het heerlijk toeven.

Afb 00007

De koffie wordt vers gemalen en begeleid door vers gebak of een ambachtelijke praline. Meegebrachte boterhammetjes eten is geen probleem mits consumptie. En de lieve eigenaars vullen alvast mijn drinkfles met heerlijk koel water.

Vermits mijn esoterische interesse momenteel erg laag is, vervolg ik mijn dalende weg richting centrale plein (meer horeca en historisch museum) en via het prachtige vroegmiddeleeuwse kerkje met lindeboom loop ik door de Rue des Dolmens de Rue des Combattants in. Rechts mooi gerestaureerde vakantiehuizen in traditionele ardeense steen, links een kasteelhoeve uit de 17de eeuw.

Voorbij het dorp sla ik linksaf en na de laatste huizen nog een keer, om door het bos een lus boven het dorp te maken en zo te klimmen tot op de rand van de weidse Ourthe-vallei. Op een kruispunt genaamd ‘Refuge du Brocard‘, begint de lange afdaling naar de vallei van de Aisne. Tijdens de afdaling een ontmoeting met een puffende groep Nederlanders die met de mountain bike onderweg zijn naar de top.

Afb 00016

Het landschap doet me even denken aan het Zwarte Woud en het eerste huis beneden is dan ook dit mooie vakwerkhuisje. Het gehucht Eveux lijkt vooral te Afb 00017bestaan uit mooi gerestaureerde vakantiehuizen; het is er heerlijk rustig en mooi gelegen aan de rivier de Aisne. De schaduwrijke picknickplaats aan het water is volledig ingenomen door een groot wandelgezelschap. Er zit niets anders op dan aan de steilste beklimming van de dag te beginnen. Af en toe blijf ik staan om uit te hijgen en het achterliggende landschap op te nemen.

Afb 00023

Ook boven in het bos moet er nog een flink eind geklommen worden al wordt het wat minder steil. Ik ontmoet steeds meer wandelaars en vanaf het gehucht Oster is het duidelijk: in Erezée is een wandelevenement aan de gang van Adeps (Bloso), met keuze uit diverse afstanden. Even boven het dorp vind ik een onbezette schaduwrijke bank om te picknicken en vooral te drinken.

Het straatdorpje Erezée zelf ligt op een hoogte en heeft heel wat horeca te bieden; de terrasjes zijn flink bezet door de wandelfanaten maar ik beslis – het is nog ver – af te dalen langs de bosrijke flanken van de Aisne. Vanaf de brug en de moulin de Fisenne is het opnieuw klimmen geblazen. Even boven de N841 ligt verscholen tussen de bomen een monument ter ere van gesneuvelde weerstanders:

Afb 00034

Nog hogerop aan de O.L.V.-van Lourdeskapel loopt een straat door een moderne woonwijk naar Fisenne. Een lichtjes verwarrende linkse afslag leidt omhoog door het schaduwrijke bois d’Herboufa met zijn statige beuken. Zo bereik ik het dorpje Soy en even hogerop de Sint-Rochuskapel: tijd voor een tweede picknickstop in de schaduw van de kapel.

Afb 00039

Het is nu niet meer ver naar de camping van Mélines waar ik in de koelte van de gelijknamige historische molen geniet van 2 ijskoude pinten (1,5 €/stuk!).
Een kwartiertje later – het zweet is intussen wat opgedroogd – vervolg ik mijn weg en volg de GR-tekens en mijn getekende GR-track tot buiten de Afb 00041agglomeratie van Mélines. Blijkbaar is het traject hier grondig aangepast want van de beschrijvingen in de topogids vind ik niets terug. Eerst via een asfaltbaan, dan via een grind- en een graswegeltje bereik ik uiteindelijk een landbouwweg die geleidelijk naar de Ourthe daalt.

Afb 00043

Afb 00044

Afb 00045

Een rechtse afslag daalt nu sneller naar de bosrijke flanken van de Ourthe en uiteindelijk – er is hier duidelijk meer volk onderweg – bereik ik de rivier zelf, overigens vandaag nog niet gezien! De verleiding is groot om de schoenen uit te trekken en de overhitte voetzolen een bad te gunnen, maar het water is niet helder en de oever lijkt glad. Ik schort de rugzak dus weer om en loop verder langs de klimrotsen om wat verder te passeren aan de moulin Faber.

Om de hoek tegenover de koepel van een Engelse tank uit WOII ligt een restaurant-café met schaduwterras en ik blader even door het menu. Ik loop Hotton binnen langs de Ourthe-brug. De GR steekt de brug over maar ik volg mijn zelfgetekende track langs de rivier.

Afb 00052

Aan de overkant is een volks- of schoolfeest aan de gang, maar ik heb geen zin om terug te keren, vind ook geen geschikte eetplaats en vervolg mijn weg over de camping van Hotton (ook hier is een friterie en een café) en later door de netels en de braambessen langs de Ourthe. In de schaduw van het station van Melreux trek ik oververmoeid mijn wandelschoenen uit en drink de laatste druppels sportdrank.

Afb 00053

Met de auto is het niet ver tot aan de molen van Hotton en de forel in amandelboter + ander lekkers smaakt overheerlijk in La Command’Rie. Tegen half acht begin ik aan de lange rit naar huis (2 uur!). Geen kwetsuren maar nog 2 dagen stijve spieren. Ideaal zou zijn om deze wandeling in 2 te knippen (Barvaux-Erezée-Melreux) maar dat kan enkel, beperkt, op schooldagen. Het meeste heb ik genoten van de Aisne-vallei maar ook de omgeving van Wéris is schitterend. De lange transfer wordt een probleem voor het vervolg van de GR 57 – één of twee overnachtingen (en dus bijkomende kosten en tijdsplanning) dringen zich op. On verra 🙂

Afb 00055

Mijn Track                   Foto-album

Advertisements

11 Reacties op “GR 57 Barvaux – Melreux (Hotton)

  1. Pingback: GR 573 Angleur – Nessonvaux | guidowke's wandelblog

  2. Lovely article Guido about a lovely walk. I know the Erezee and Hotton well after a few weekends there in past years in a gite. Many of your pictures brought back some happy memories! Thanks!

  3. Ik heb weer heel erg genoten van je mooie wandelverslag! Ik heb de afstand Bomal naar Hotton gedaan (wel in 3 dagen) in 2011 en een dikke maand geleden heb ik nog eens van Bomal naar Wéris gewandeld. Weer een prachtig GR-traject. Het klopt dat het na Hotton iets moeilijker zal worden met het openbaar vervoer, maar moeilijk lukt ook he. Toen ik in mei ll. in Barvaux was, dacht ik trouwens dat ik jou op een terras zag zitten! Toen ik echter wegging van het terras, besloot ik dat jij het niet was (ik ken je natuurlijk alleen van foto he). Anders had ik zeker een “GR-babbelke geslaan” hoor!

    Zelf hou ik ook meer van kortere afstanden per dag; dan heb ik het gevoel dat ik meer ten volle van alles kan genieten: foto’s trekken, even uitrusten, verwonderd staan over toffe beestjes die mijn pad kruisen…

    En dat speciale biertje in Hotton, dat ga ik onthouden voor volgend jaar! 😀

    • Bedankt voor je reactie, Kelly en neen, in Barvaux, dat was ik niet; de (korte) etappe Bomal-Barvaux wil ik weldra met twee koppels wandelvrienden afleggen maar dat vergt natuurlijk goede afspraken. Eerlijk gezegd, ik vond het voor Hotton al moeilijk met het openbaar vervoer, anders had ik die etappe best wel gesplitst. Voor de volgende ga ik proberen niet tot in Laroche te hoeven lopen.

  4. Ik kan me die steile beklimming uit het dal van de Aisne nog heel goed herinneren. Wel inderdaad een lange etappe, zelf korter gedaan. Lijkt me ook dat het stuk na Soy veranderd is. Wij liepen toen vooral door bos in de buurt van de weg Hotton-Erezée.

    • Wat de lengte betreft heb ik dit geantwoord op een reactie op het foto-album: “Het was bij die temperatuur net te doen. Ik moet eerlijk toegeven dat ik mezelf vanaf Erezée moest dwingen niet op automatische piloot te lopen. Een onverwachte ‘sighting’ van vogels of kruipbeesten zat er echt niet meer in. In nogal wat populaire wandelblogs vindt men dagtochten van 30 km en meer doodnormaal – wat mij betreft gaat het dan om sportieve prestaties (zoals ik vroeger trainde voor de halve marathon) eerder dan om ‘Genusswandern’; ik heb er dan ook relatief weinig boodschap aan.”… tenzij de eventueel meegegeven informatie, die pik ik uiteraard graag mee 🙂

    • Oeps, zie nu mijn dt fout.

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s