GR 564 Braives – Huy

Slot-etappe GR 564

Datum:  2015
Traject: Braives – Huy,  22 km (+3)
Topogids: GR 564 Hannut-Huy  (dec 2004); (GR 579)
Wandeltijd: 10.15 -15.30
Weer: zonnig, 17°C
Stilte: 3/5

Afb 00021

Een zomerdag in de herfst wordt voorspeld. Wanneer ik de auto aan het vroegere stationnetje van Braives parkeer, doet de zon al flink haar best. Braives kan ook makkelijk bereikt worden met TEC-bus 127 vanaf het station van Landen. Het GR-pad volgt niet het Ravel-fietspad maar klimt hogerop de bedauwde velden in. Onmiddellijk krijg ik een torenvalk in het vizier (herinner je mijn vorige etappe!). Na enkele minuten reeds bereik ik het parcours van mijn eerste RB Liège, ook toen trouwens bij schitterend weer.

Afb 00010

Het Court de Justice aan de watermolen van Hosdent is nog gesloten, dus geen koffie. Ik loop over een rustig asfaltweggetje door het Marais de Hosdent (met fonteintje van de moeraskikker) en zuig de vochtige moerasgeur diep in mijn longen. Het ritselt overal van zangvogeltjes terwijl de zonnestralen door het gebladerte dringen. Na een kort maar neidig klimmetje komt het pad uit in de rustige straten van Fallais. Ik passeer er de watermolen en enkele

Moeraskikker Hosdent

Moeraskikker Hosdent

vierkantshoeves om uit te komen aan de brug over de Mehaigne en het voormalig stationnetje. Op het kruispunt een aantal oorlogsmonumenten die herinneren aan mei 1940. Het glooiende weidelandschap aan de overkant van het fietspad hoort bij het prachtige kasteel van Fallais (zie het verslag van de RB Liège).

Afb 00016

Mijn pad loopt eerst langs het fietspad, dan erover, tot  het rechts afdraait en een lange steile helling opklimt die uitmondt op het hoogplateau en de omringende velden. Een soortement romeinse heirweg met heerlijke vergezichten voert me Afb 00017naar het dorpje Fumal, met zijn prachtige silhouet van kasteel en kerk (foto boven) en zijn gemoedelijke werkmanshuisjes. Ter info: buslijn 127 (Huy-Hannut-Landen) stopt zowel in Fallais als in Fumal. Ik steek de brug over de Mehaigne over en aan een opvallende kapel beklim ik de ontieglijk steile Thier de Mozon. Het zweet parelt van mijn voorhoofd wanneer ik uiteindelijk boven zicht krijg op de E42 links en de vallei van de Mehaigne rechts.

Afb 00025

En dan gebeurt het: moet ik vandaag door één enkel bosgebied… BATTU! Jacht verdomme, verboden het bos te betreden tot van 6 uur ’s morgens tot 13 uur! Het is nog geen middag. Ik loop nog even door tot aan de Ferme de Mozon maar aan een tweede versperring beslis ik wijselijk te picknicken langs de kant en te wachten tot 13 uur. Het is weliswaar lekker zitten in het zonnetje maar zo’n uur kan toch lang duren.

Afb 00027

Uiteindelijk, 5 minuten voor tijd, loop ik over een mooi pad het bos in. Er wordt gelukkig niet meer geschoten en ik kom ook geen jagers tegen, enkel een wandelkoppel dat van de jagers ‘authorisation’ gekregen had. Lichtjes nerveus daal ik af in het prachtige dal van de Mehaigne om ter hoogte van het kasteel Du Pachis er weer uit te klimmen. Mijn rode regenjas (je weet maar nooit met die jagers) moet opnieuw de rugzak in en daarbij verlies ik ongemerkt mijn dure waterafstotende-pet-van-een-bekend-merk. 😦 Aan de afslag naar het kasteel volg ik de GR-tekens rechtdoor naar Huccorgne. Had ik mijn eigen tochtverslag (zie boven) nagelezen, had ik geweten dat ik intussen de tekens naloop van de GR 412 (Sentier des Terrils)!!! In mijn topogids van 2004 is van deze GR nog geen sprake. Onderweg heb ik ook geen waarschuwing gezien en zo sta ik een beetje radeloos rond te kijken op de brug naar het dorp. Mijn GPS gebiedt me richting viaduct van de E42 te lopen; ik ontdek het verdwijnen van mijn pet; de GR-tekens voeren naar de kerk van Huccorgne. Na wat heen en weer geloop besluit ik om de baan te volgen onder de E42 door. Een juiste beslissing, zo blijkt, want aan de brug over de Mehaigne pik ik de juiste GR-tekens weer op. Ik had dus ginder boven over de rotsen moeten lopen…

Afb 00029

Ondanks het avontuurlijke pad langs de rand van het rivierdal en met zicht op flinke rotspartijen, duurt het een hele poos eer ik mijn innerlijke rust weergevonden heb. De natuur is evenwel prachtig hier en de vlammende herfstkleuren toveren prachtige panorama’s tot plots, aan de overkant van de Afb 00032rivier een enorme cementfabriek zich een weg vreet in de grijze rotswanden. Indrukwekkende buizenstelsels en heen en weer gerij van vrachtwagens en pickups op deze zaterdag. Het GR-traject voert onder de buizen door en laat het lawaai voorbij een bocht achter zich. De eerste straten van het dorpje Moha brengen rust. Het kerkje ligt hoog op een heuvel en beneden is plaats voor een grote camping met zicht op de rotswanden. Na de camping volg ik een klein beekje om dan na een bocht een bijzonder steile Thier te beklimmen. Op deze smalle geasfalteerde holle weg wordt bovendien bijzonder hard gereden en ik moet meermaals aan de kant springen voor dalende auto’s. Na deze forse klim ontvouwt zich boven een zicht op de hele Maasvallei. Langs een hoge haag in prachtige herfstkleuren loop ik in de zon over een uitgestrekt golfterrein. Af en toe uitzicht op de koeltorens van Tihange in de verte. Voorbij de toegangsweg tot het golfterrein loopt de haag nog steeds verder, nu in dalende lijn. Ook hier wordt bijzonder snel en zonder respect voor de voetganger gereden.

Afb 00042

Het gaat plots linksaf over een karrespoor en schijnbaar recht op de koeltorens toe, steeds in dalende lijn naar het gehucht Bétonval. Meer en meer bebouwing en druk verkeer naar het centrum van Wanze. Aan de kerk gaat het linksaf om nog één keer een brug over de Mehaigne over te steken. Aan de overkant rechtsaf een smal paadje in dat door de achtertuintjes en een sportterrein toch zo veel mogelijk groen opzoekt. Er moet nog één keer een zeer steile Thier beklommen worden tot een hoogte van 160 m. Aan de watertoren gaat het rechtsaf en sterk dalend naar Huy; op een gladde winterdag beslist geen pretje. Af en toe een glimp van de stad (én de koeltorens) beneden. Dan sta ik boven het station van Huy.

Afb 00044

Even rekenen nu; mijn bus is 10 minuten geleden vertrokken. Zonder die jachtpartij… De volgende bus is 2 uur later op zaterdag! Maar eerst in het station – er zijn duidelijk grote werken bezig aan de parking – gaan vragen waar de bussen nu staan. De dame aan het loket weet het niet zo goed. “Il y a des travaux, monsieur”, ja dat had ik ook gezien. Of ik een nieuwe buskaart kon kopen. Ja, buiten in de TEC-automaat. Na veel proberen blijkt dat je er enkel je aangekochte kaart kan opladen, maar geen kaart kan kopen. Tja, en nu op zoek naar de bushalte. Daarbij loop ik richting centrum en sla aan het rondpunt links af, zoals de dame me gezegd had te doen. Blijkbaar stap ik zo Hoei weer uit, leggen 2 kerels me vriendelijk uit; ik moet terug naar het centrum. En kijk, achter het rondpunt ligt een school tegenover een parkje en daar vind ik de juiste bushalte. Voor straks.

Afb 00047

Nu loop ik langs de drukke Maasboulevard naar de brug. Het oude centrum van Huy met zijn kathedraal en citadel ligt aan de overkant van de Maas te baden in het laatste zonlicht. Ik blijf echter op de linkeroever – het stadscentrum verken ik ooit nog wel als ik GR 576 opzoek. Ik vind op een kruispunt een café om het wachten te veraangenamen. Bovendien heb ik toch wel enorme dorst gekregen intussen. Rechtover het kruispunt staat zo’n ouderwetse kwaliteitsfrituur waar mensen friet in puntzakken kopen… Mmm, zou ik? Neen, toch maar niet. Goed een half uur te vroeg – om zeker te zijn – zit ik te wachten aan de bushalte. De zon is onder en het koelt flink af. Stipt om 17.30 komt een TEC-bus zonder nummer aangereden en de vrouwelijke chauffeur gebaart of ik meewil… Blijkt dat ze haar nummer vergat op te zetten. Het is wel degelijk bus 127 en bovendien kan ik de restwaarde van mijn oude rittenkaart nog opgebruiken. Onderweg naar Braives valt de duisternis nu snel in. In het schijnsel van de koplampen staan verbaasd 2 reeën in de wei. Ik heb er geen idee van langs welke kant de bus Braives binnenrijdt zodat ik in het centrum uitstap en nog 2 km in het pikdonker tot Afb 00048Braives station moet lopen. Die weg ken ik natuurlijk nog van mijn vorig traject. Opgelucht zie ik mijn autootje op de parking staan. Een avontuurlijke en schitterende tocht zit er op. Het Waals gedeelte van GR 564 heeft nu geen geheimen meer; vooral dit traject door het dal van de Mehaigne is erg aantrekkelijk. Nu het Vlaamse gedeelte nog. Lommel, here I come again!

Afb 00043

Foto-album (foto’s in grootformaat)

Advertisements

6 Reacties op “GR 564 Braives – Huy

  1. Mooi traject waar je duidelijk van genoten hebt: ‘schitterend en avontuurlijk’.
    Het Vlaamse deel toont compleet verschillende landschappen. Het Kempen deel van Lommel tot Hasselt loont alleszins ook de moeite.

  2. Weer een plezier om je blog te lezen , het zonnetje heeft veel wandelaars blij gemaakt !

  3. Ha! I was in that region yesterday, walking around Outrelouxhe. One of these days we are going to bump into each other!

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s