GR 561 Valkenswaard – Achel

Topo-gids GR 561 Kempen-Maaspad
Tocht:  20,5 km Valkenswaard – Achel kerk
Datum:  za 28 november 2015
Weer: zonnig tot bewolkt, droog, 5-7°C, koude wind
Wandeltijd: 10.10 – 15.10
Stilte: 4/5

Afb 00100

Kan de etappe naar Valkenswaard nog overtroffen worden?!? Ze kan! En u leest in mijn 200ste blogbijdrage waarom. Zo rond kwart voor negen parkeer ik aan de kerk van Achel, een dorp dat zonder GPS allicht niet te vinden is 😉 Ondanks de viervaksbanen richting Neerpelt, doe ik ’s morgens een uur over de 60 km, ’s namiddags bijna 75 minuten, of even lang als een rit vanuit Utrecht (!), daarover dadelijk meer. Je kan natuurlijk ook met de trein tot Neerpelt en dan overstappen op de bus vanuit Hasselt. Of die bus dan ook aansluiting geeft op het sympathieke Nederlandse buurtbusje naar Valkenswaard, valt uit te zoeken. Het busje vertrekt op zaterdag om 34′ na het uur aan de kerk.

De chauffeur, een gepensioneerde vrijwilliger trouwens, worstelt met zijn elektronica, wat me de tijd geeft om van gedachten te wisselen met mijn medepassagiers, een koppel uit Utrecht, dat gisteren de etappe naar Valkenswaard gelopen is en vandaag hetzelfde doel heeft als ikzelf. Tijdens de rit naar Valkenswaard weet de chauffeur nog te vertellen dat de lijn vorig jaar toch zo’n 35000 passagiers vervoerd heeft (voornamelijk Achelaars die naar de markt of verder naar Eindhoven rijden) zodat de toekomst van de verbinding gegarandeerd zou moeten zijn. Maar je weet natuurlijk nooit, geld voor chauffeurs is er alvast niet. Enfin, na de doortocht door het mooie dorpje Borkel worden we netjes afgezet op het marktplein van Valkenswaard.

2015-11-28 10.45.53
Klik straks op de foto voor foto-album

Mijn Utrechtse wandelcompagnons trekken resoluut de Peperstraat in; zelf informeer ik of bruine kroeg In de Swaen (zie vorig verslag) open is voor een koffie. Dat blijkt niet zo maar ik vind elders op het ruime marktplein probleemloos een zaak die wel open is, ook welkom voor een sanitaire stop trouwens. Een kwartiertje later loop ik zelf door de nog lege straten naar de ringweg om daar de bebouwing definitief achter mij te laten. Van hier tot kort voor het einde loop je eigenlijk uitsluitend door bos en hei over onverharde ondergrond. Aan het bruggetje over de Tongelreep loop je linksaf, even langs het water, het uitgestrekte Leenderbos in. Regelmatig wordt het bos onderbroken door uitgestrekte heidevlaktes (Laagveld, Hasselsvennen) en vennen, veelal beschermd door een afsluiting maar die stoort geenszins het uitzicht. Mooi is ook dat heel wat loofbomen hun blad nog niet afgegooid hebben ondanks de korte winterprik van vorige week. Het pad biedt steeds nieuwe verrassingen en gaat nooit vervelen; hier en daar een rustbank of ook een fietspad dat je weg kruist. Door de noord-zuid oriëntering van het traject loop je steeds met je gezicht in de zon, niet zo gunstig voor foto’s maar heerlijk tijdens de donkere maanden. Het valt zeker te overwegen om het traject in omgekeerde richting te lopen. Onderweg stoot je overal op de kentekens van het Brabants Vennenpad, wie weet een ideetje voor de toekomst.

Even voorbij het Dorven loop ik in op mijn wandelkompanen en na een gezellige babbel lopen we zowat samen naar de uitkijktoren over het Biesven. De grote grazers waarvoor hier en daar gewaarschuwd werd, zijn nergens te bespeuren maar het uitzicht van hierboven is grandioos, ondanks de aantrekkende zuidwester die aangekondigd werd en de gevoelstemperatuur serieus doet dalen. Al keuvelend merken we nadien de kerkspits van de Achelse Kluis in de verte. Om de hele vluchtelingenproblematiek op te lossen ontbreekt de tijd want we staan al bij de Kluis. Hier trekt een replica van de Doodendraad onze aandacht. Infoborden vertellen het gruwelijke verhaal van wat zich hier tijdens WOI afspeelde. Dan is het in de gebruikszaal die bij de trappistenbrouwerij hoort, heel wat rustiger. Voor interessante achtergrondinfo over de abdij en meer mag ik graag verwijzen naar de site van Luc en Majella.

Bij een lekkere groentesoep vertellen Annemieke en haar man over hun wandelvakanties in en buiten Europa; zo hebben ze o.a. de GR 5 volledig gelopen en vertellen ronduit over heerlijk wandelland Italië waar ze ook dit jaar naartoe willen. Ok, zo’n ‘gerodeerd’ wandelkoppel, daar wil je je niet aan opdringen, dus wanneer zij hun tijd gekomen achten, blijf ik graag achter voor een Achelse tripel. De foto hieronder is dan ook van Annemieke, die in tegenstelling tot mezelf al toegetreden is tot het tijdperk van de smartphone. Voor hun wandeloriëntatie rekenen ze ook liever op de kaart en een robuuste wandel-GPS.

foto?

Als ik wat later langs de schilderachtige oever van de Warmbeek (Tongelreep) loop, schijnt de zon nog wel maar door de wind voelt het kil aan, zeker in het natte bosje dat daarna volgt. Dagstapper 1 Limburg passeert hier trouwens ook. Nadien loopt het traject over zandgrond door hoger gelegen dennenbossen, langs o.a. het kasteel van Beverbeek, vrijwel onzichtbaar achter de bomen. Even later bereik ik een prehistorische grafheuvel (tumulus uit de bronstijd, 900 jaar voor onze tijdrekening). Opgepast want hier buigt het hoofdtraject linksaf naar het teutendorp Hamont terwijl de GR-variant met aangepaste bewegwijzering achter de grafheuvel door rechtdoor loopt. Links tussen de bomen een volgende tumulus. Zigzaggend door het dennenbos bereik ik een asfaltweg in het gehucht Kleine Haart. Behalve enkele kleine tumuli aan de linkerkant vallen 2 dingen onaangenaam op: talloze bierblikjes in de wegbermen en de lokale bevolking meent hier om een of andere reden knoerhard te moeten rijden; ik zou hier en in de Orchideeënlaan wat verder geen eigenaar van een huisdier willen zijn! Aan de kapel van Onze-lieve-Vrouw-in-de-Nood (afslag variante Militaire Dijk) blijf ik met de nodige voorzichtigheid de Orchideeënlaan volgen tot aan een rondpunt. Schuinrechts bereik je het centrum van Achel en een opmerkelijke beeldengroep die verwijst naar historische tijden. Aan de parking blijkt ook een brasserie te zijn voor wie nog wil nakaarten maar een beetje verkleumd verkies ik de terugreis aan te vatten.

Deze tocht is een alle-seizoenswandeling, een absolute topper wat mij betreft. In combinatie met de tocht van Luyksgestel naar Valkenswaard en de verbinding van Luyksgestel naar Neerpelt zou je er een prachtige wandeldriedaagse kunnen van maken. Om deze excursie naar Nederland nog te toppen, zal GR 561 heel flink zijn best moeten doen 😉 Benieuwd naar het vervolg.

 

Knipsel

 

Advertenties

3 Reacties op “GR 561 Valkenswaard – Achel

  1. Ja, die GR 561 is een erg onderschat pad. Je hebt net weer een parel van een wandeling ontdekt.

  2. HA Guido.
    Leuk en bizonder om elkaar ontmoet te hebben.
    IK heb een leuke foto digitaal, maar kan je me aangeven hoe ik hem naar je kan versturen?
    Vele groeten Annemieke Reimer

    • Hallo Annemieke, ik heb gezien dat je ook op google+ zit; stuur hem maar naar (tijdelijk verwijderd) – ik vond onze ontmoeting ook erg leuk en ik had jullie nog zo veel willen vragen 🙂 Ik neem aan dat jullie probleemloos Achel kerk teruggevonden hebben? Groeten, Guido
      P.S. omdat er geen reactie kwam heb ik het e-mailadres tijdelijk verwijderd

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s