GR 564 Lommel – Hechtel

Datum:  za 9 januari 2016
Traject: Lommel (station) – Hechtel,  23 km
Topogids: geen
Wandeltijd: 10.30 -15.30
Weer: wisselend bewolkt tot overtrokken, 7°C
Stilte: 3/5 (schietveld Leopoldsburg)

Afb 00050

Afb 00002Terwijl de radio herhaalt dat het vandaag droog blijft, wissen mijn ruitenwissers de regen van de ruit, op weg naar het station van Geel. In de trein naar Lommel klaart het dan op en als ik in het station daar uitstap – overigens een flink eind van Lommel centrum – is het koel en licht bewolkt. Ik loop eerst mijn etappe op GR 561 in omgekeerde richting. Het stuk van de grens tot Lommel station liep ik ook al eerder. Het doet een beetje vreemd om zonder topogids onderweg te zijn; deze is helaas niet meer te verkrijgen.

Afb 00003

Langs een bosrand met wat heide en zandduinen krijg ik zicht op de fraaie Leyssensmolen, een heuse staakmolen op een mooi aangelegd stuk grond. Hier splitst GR 564 (Lommel-Huy) zich af van GR 561 (Diest-Valkenswaard-Maastricht). Weldra kom ik in het verzorgde wandelbos Kattenbos dat ook voor mindervalide medemensen toegankelijk gemaakt is. Eens de drukke baan aan recreatiepark Blauwe Meer overgestoken, brengt een bospaadje me binnendoor naar de ingang van het Duits oorlogskerkhof van Lommel. In het tegenlicht oogt het gedenkmonument ter ere van de gesneuvelde soldaten erg somber. Van boven heb je een zicht op de uitgestrekte begraafplaats en de vele rijen kruisjes. Een meevaller voor mij is dat er aan de ingang een WC is (mijn ingewanden rommelen al van deze morgen) en wat je hier niet zou verwachten: een gezellige taverne. De lekkere champignonsoep doet deugd want het is buiten zo’n 5°C maar de frisse zuiderbries doet de gevoelstemperatuur een stuk dalen.

Afb 00013

Rond het middaguur loop ik langsheen het kerkhof en denk aan het lot van zo vele verloren jonge levens. Even verder verlaat ik het bos en stap over een fietspad langs iets wat op een militaire opslagplaats van munitie lijkt. In werkelijkheid is het een testcircuit voor auto’s. Een prachtige goudgele vlakte van mosterdkruid weegt niet op tegen het eentonige van dit lange fietspad dat de rand van een bosgebied blijft volgen. Na een kilometer of twee buigt de GR rechtsaf en gaat over in een slijkerig pad langs het bos. Op de plek waar de GR-tekens linksaf wijzen, mag je eigenlijk niet meer door maar er is geen alternatief. Wat verder lijkt het GR-pad dood te lopen op nieuwe begroeiing; ook hier volg ik de GPS-track rechtdoor door de begroeiing om zo toch opnieuw op een bospad uit te komen. Dat smalle pad kronkelt kilometers ver door de Pijnvenbossen tot aan een speeltuin met bosmuseum (gesloten) en parking. Gedreven door intussen hoge nood probeer ik de deur van de toiletten en jawel hoor, ze is los! Binnen is alles kraaknet en in gedachten stuur ik een bedankje aan de mensen die die taak op zich nemen 🙂

Ik heb het te koud om te picknicken, dus snel een koude slok water en verder. Met pijn in het achterkwartier na zoveel geweld probeer ik me te concentreren op de moderne bosbouw die hier geafficheerd wordt. Een eind verder aan de Kiefhoekstraat trekt een kunstwerk mijn aandacht. Uit gevlochten snoeihout heeft een natuurkunstenaar hier een mengeling tussen nest en kokon ineen geknutseld: echt wel geslaagd, vind ik.

Afb 00023

Vanaf de Kiefhoekstraat gaat het over een modderig zandpad opnieuw de bossen in. Ik moet even later opzij voor een inhalende witte terreinwagen. Het blijkt de boswachter van dienst. Een boeiende babbel ontspint zich. Hij vertelt me over zijn ‘bouwplannen’ met dit grote bos, over het wild dat er leeft, over de problemen met bv. motorcrossers en over het feit dat Vlaamse boswachters amper nog beteugelende bevoegdheden overgehouden hebben. Hij bevestigt ook dat de wroetsporen die ik onderweg gezien heb van everzwijnen afkomstig zijn. Dan vervolgt hij zijn controleronde van het mountainbike-parcours dat hier voor morgen door de provincie Limburg uitgezet is.

Afb 00021

Afb 00027Zelf steek ik wat verder opnieuw de Kiefhoekstraat over en kom alweer in begroeid gebied terecht. Geen bewegwijzering, dus ik volg mijn track rechtdoor door heide en jonge boompjes en dat blijkt de goede beslissing. Links van een asfaltweg zie ik op regelmatige afstanden putjes aan de rand van het bos. Ze herinneren me zeer sterk aan de schuttersputjes die ik in Mützenich (D) gezien heb (GR 15) maar het zou toch straf zijn als deze ook uit WOII dateren. Wanneer plots het ene verbodsbord naast het andere, doodskop incluis, op de aanwezigheid van een militair domein attendeert, is het raadsel opgelost. Ik bevind me midden in het militair domein van Leopoldsburg. Meteen is ook het enerverende geschiet verklaard dat al de hele tocht op mijn zenuwen werkt. Hier wordt duidelijk met scherp geschoten. Beter niet van de baan afwijken, zeggen die bordjes.

Afb 00029

Die baan mondt uiteindelijk uit in het eerste gehucht van de dag met de naam Locht. Ik passeer een kleuterschool en nader de drukke Eindhovensebaan (N715). Aan het kruispunt is een brasserie maar een blik op de klok leert me dat ik een bus vroeger kan bereiken. Aan de overkant van het kruispunt passeer ik de vervallen ogende St-Bernarduskapel waarna de GR een op het eerste zicht zinloze linkse lus maakt. Je loopt langs een aardbeikweker, een bosje en steekt een breed (maïs)veld over om dan langs enkele loopweides met everzwijnen en Afb 00031rare hoenders te passeren. Dan kom je terug op dezelfde straat uit die je naar links volgt. Enkele rustige woonstraten verder blijkt dat hier ergens de Nete moet ontspringen maar ik zie nergens water. Voor een industrieterrein gaat het rechtsaf en met een boog richting Molenstraat in Hechtel. Die geeft uit op de drukke N73, eindpunt van mijn huidige GR-etappe. Bushalte Welsh Guardplein ligt zo’n 300 m naar rechts aan een benzinestation. 20 minuten later neemt bus 302 me mee terug naar Geel station, een dik uur rijden (2 sms’jes dus want DL120 blijkt afgeschaft).

Afb 00033

Wat ik aan deze tocht waardeer, is dat hij door een bijna aaneengesloten bosgebied voert. Waar vind je dat in Vlaanderen tenzij in Limburg, Brussel (Zoniënwoud) of Leuven (Meerdaalwoud)? Mits wat inspanningen zouden Joke Schauwvlieghe en de Vlaamse Regering hier een groot natuurgebied kunnen tot stand brengen van de grens tot in Hasselt door enkele missing links in te vullen met groengebied en uiteraard wat ecoducten over of onder de drukke verkeersaders. Overigens kan je deze tocht perfect in omgekeerde richting lopen; zeker even mooi. – De volgende etappe op GR 564 blijkt logistiek een hele klus; ondanks de nabijheid vele uren verplaatsing met openbaar vervoer en complexe verbindingen. Nog niets concreets klaar; met de fiets dan maar?

Link naar complete foto-album

GPSies - GR 564 Lommel-Hechtel

Advertenties

6 Reacties op “GR 564 Lommel – Hechtel

  1. Goedemorgen,

    Enkele jaren geleden heb ik de volledige GR564 gewandeld. Nu is hij blijkbaar in 2016 deels aangepast. Wij hebben zondag het eerste stuk gewandeld: Lommel – Hechtel. Nu slechts 18km nog, een heel ander pad. Ik gebruik de oude topogids nog, maar daar klopt bijna niets van. Een nieuwe is er nog niet, bewegwijzering is aangepast, maar eerder summier. Want de splitsing van GR564 en GR561 is aan het station van Lommel na de overweg. Als je dit niet weet loop je er zo voorbij en volg je gewoon de oude bewegwijzering en splitsing.

    De GPS track van de site moet je dus zeker gebruiken om deze te kunnen wandelen.

    • Klopt Davy, die nieuwe topogids komt er ook niet. Ik heb mijn tocht nochtans ook gedaan in 2016; bedoel je dat het traject sindsdien nog aangepast is? En dus ingekort?

      • Wanneer de aanpassing is geweest weet ik niet. Ik heb Grote Routepaden een mail gestuurd dat de bewegwijzering aan het station niet duidelijk is. Veel mensen missen de splitsing van het nieuwe traject. Het nieuwe stuk is wel wat mooier, minder asfalt, maar helaas geen Pijnven meer, terwijl dat ook een mooi stukje is.

        De laatste aanpassing is in maart gedaan volgens de site. Ook in Haspengouw zijn er aanpassing gebeurd, alsmede aan het sas van Hasselt. Daar volg je nu een stuk GR5 en niet meer langs Diepenbeek Golf en de Hogeschool.

        De oude topogids ligt hier nog, maar is bijna niet meer bruikbaar. Enkel nog voor achtergrondinformatie. Heb die eens bij het VVV gekocht voor een paar euro.

  2. Ja Guido,
    zwischen Lommel und Leoboldsburg waren wir früher so oft unterwegs, mal mit Rad, mal zu Fuß. Ich hebe mir diese Touren wohl für die Zeit auf, zu der ich nicht mehr so gut laufen kann, dann packe ich mir mein Rad ein und reaktiviere alle meine Erinnerungen 😉
    Dir einen wunderbaren Abend und lieben Dank für die Bilder, die mich an alte Zeiten erinnern.
    Elke

    • Gerne. Und das ist auch wirklich eine schöne Gegend zum Radfahren (auf einem mittleren Bild der Galerie siehst du übrigens einen Radweg (der für mich als Wanderer eher nicht so attraktiv war; zum Glück wurde es danach ganz toll).

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s