LAW 13 Uden – Odiliapeel

Datum: do 27 oktober 2016
Traject: Etappe 6: Uden Noord – Odiliapeel : 22 km
Topogids: Hertogenpad – Wandelen door natuurlijk Brabant, 2010
Lange-Afstandswandelpad Breda-Roermond 238 km
Wandeltijd: 10.25 – 15.30
Weer: mistig, zwaarbewolkt, 12° C
Stilte:  3/5

law13001

De Maashorst

Gepland was om 9:27 bus 91 te nemen aan de kerk van Odiliapeel naar Uden Busstation en dan met bus 305 naar Bernhoven Ziekenhuis te rijden. Het verkeersinfarct rond Herentals besliste er anders over en ik zie de bus voor mijn neus wegrijden. Wat nu? Een uur wachten of liften? – Vele mislukte pogingen en 3 auto’s later sta ik voor het ziekenhuis. Met slechts een kwartiertje vertraging op het schema stap ik richting ecoduct ofte Brug over de A50; van vorige keer weet ik nog hoe je er via de Sonhofweg kunt op geraken.

Ecoduct A50

Ecoduct A50

Het is intussen 10.50 uur: wandelstokken uitpakken, slokje water en weg zijn we. Door de bossen van de Maashorst (het grootste groene gebied van Noord-Brabant) loop ik naar het Bezoekerscentrum ‘Slabroek’. Onderweg heel veel kleine kinderen op zoek naar her en der verborgen boskabouters, één van de initiatieven van het natuurcentrum. Ik neem even koffie met appeltaart en laat al snel de boerderij achter me.

Bezoekerscentrum Slabroek

Bezoekerscentrum Slabroek

Tot mijn aangename verrassing loopt mijn tocht volledig door de natuur – Uden kan dan ook fier zijn op zijn titel van groenste gemeente van Europa. Ik geniet van de Slabroeksche Bergen (heide, zandduinen, peelrandbreuk), passeer Hengstheuvel en de bossen van Udenoord. Tot mijn spijt ontmoet ik geen moeflons en ook geen bizons of andere grote grazers. Wel opvallend veel (tamme) kastanjebomen hier.

law13016

Slabroeksche Bergen

Niet vermeld in de topogids maar voor ons Belgen toch van bijzondere betekenis: Vluchtoord Uden. Je passeert eerst de restanten van een soort wielerbaan waarna aan deze en aan gene kant van de drukke ‘Belgenlaan’ op pancartes de geschiedenis van dit vluchtoord uit de doeken gedaan wordt. Duizenden Belgen, vooral uit de provincie Antwerpen, vonden hier een veilig onderkomen tijdens WO I; er was een kerk, er was een school voor de kinderen, er was werk, er was ontspanning: in het licht van de huidige (vijandig gestopte) vluchtelingenstroom iets om over na te denken!!!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

law13026Iets voorbij het herinneringsmonument vind ik een oude bekende terug: een bordje van het Airbornepad Market Garden, een lange afstandspad tussen het Belgische Lommel en het Nederlandse Arnhem dat de geallieerde opmars van 1944 in herinnering brengt: kleine en grote monumenten, militaire begraafplaatsen, oorlogsmusea en niet te vergeten al die bruggen waar zo zwaar om is gevochten. Ik leerde het pad kennen op GR 561 en een Dagstapper Lommel. Misschien een toekomstig project.

law13029

Het bos ligt nu definitief achter me en de ajuingeur van eindeloze preivelden is ronduit penetrant. Loeiende straalmotoren van een eskader opstijgende F16’s verraden de nabijheid van vliegbasis Volkel, vergelijkbaar met ons Kleine Brogel, kernwapens incluis. Koude wind blaast de mist uit de onderste luchtlaag maar toch blijven de straaljagers onzichtbaar. Ik heb na bijna 3 uur stappen dringend behoefte aan een rustpauze en hoop die te vinden op de verhoogde berm van een voormalige spoorbaan: het Duitse lijntje.

Duitse Lijnte

Duitse Lijnte

Deze voormalige spoorverbinding tussen Boxtel en Wesel (D) fungeert nu als ecologische verbindingszone voor allerlei dieren. Wanneer op een bepaald punt het Hertogenpad richting draadafsluiting vliegbasis afbuigt, herinner ik me een kritische stem op de website van Wandelnet.nl die aanraadt om op de spoorberm verder te stappen. Aan een slagboom zit ik heerlijk uit de wind in het eerste (en het laatste) zonnetje van de dag: ideaal voor de picknick. Het geloei van de straalmotoren is eventjes gestopt maar dan buldert een nieuw eskader de lucht in. Goh, stel je voor dat ze het bedrag van één zo’n vlucht op mijn rekening zouden storten…

law13034

Zoals dat gaat passeer ik wat later aan Wachthuis nr 33 een heuse zitbank met picknicktafel. Ik ben opnieuw ‘on track’ en begin aan het laatste helaas oninteressante gedeelte. Op verharde ondergrond gaat het onder de aanvliegroute door langs een extra plek voor vliegtuigspotters. De lichtjes van de landingsbaan creëren een zekere spanning en ik tuur naar de hemel maar zie enkel een grote roofvogel (geen buizerd) die in korte spiralen thermiek zoekt.

Basis Volkel

Basis Volkel

law13043Ook langs de drukke Peelweg staan spotters opgesteld. Dan volgt tegen de koude wind in de nog drukkere en lawaaierige N264 parallel met de startbanen tot aan de Rode Eiklaan. De monotonie van deze wegen wordt enkel onderbroken door een klein stukje Peelse Heide met grazende schapen.

Peelse Heide

Peelse Heide

Het woordje Peel zal vanaf nu nog vaak opduiken in mijn volgende verslagen van het Hertogenpad. Zo nader ik mijn bestemming: het stille dorpje Odiliapeel, waar geen enkele zaak blijkt open te zijn. Lichtjes onderkoeld koop ik dan maar iets te drinken in de Co-op supermarkt aan de kerk. Ik ben er helemaal niet rouwig om dat de tocht korter is dan de aangekondigde 24 km: het eerste stuk loonde zeker de moeite maar de laatste 7 kilometers is het op de tanden bijten. Een blik op de kaart doet me het ergste vrezen voor de volgende etappe maar ik laat me graag verrassen.

law13004

Mijn Foto-album

Advertisements

3 Reacties op “LAW 13 Uden – Odiliapeel

  1. Van het vluchthuis Uden wist ik nog niks, interessant verslagje ..en je bent blijkbaar niet alleen die geen lunchplaats vind en later dan nog vijf picknickbanken passeert !;-)

    • Ja Leen en Annelies, ironisch niet?! Daarom probeer ik af en toe mijn rustplaatsen aan te geven op de GPS-track zodat anderen er ook iets aan hebben. – Voor mijn volgende etappe op het Hertogenpad krijg ik misschien begeleiding van een Duitse collega-blogger die ginder niet zo heel ver uit de buurt woont; zou mooi zijn 🙂

  2. Heb jij dat ook altijd voor dat je ergens picknickt en net iets verder als je lunch op is een (picknick)bank passeert? Heel herkenbaar. Met dit verslagje terug een nieuw stukje Nederland leren kennen. Jammer dat het laatste stuk wat minder is maar in onze lage landen gebeurt dit helaas af en toe.

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s