GR 12 West: Waarloos – Mechelen

Datum:  1 november 2016
Traject: Etappe  Waarloos – Mechelen, 21 km
Topogids GR 12 Amsterdam-Parijs Deel Vlaanderen & Brussel , 2016
Wandeltijd: 10.10 – 14.30
Weer: zonnig, 15°C
Stilte: 2/5

De Nete tussen Rumst en Duffel

De Nete tussen Rumst en Duffel

Met een kleine vertraging zet de lege bus 91 (perron 22 onder station Berchem) me af voor de kerk van Waarloos, toevallig het startpunt van mijn tocht. De mist trekt op en de zon schijnt overvloedig wanneer ik al snel de dorpskom verlaat en via een bosje en een veld opnieuw aansluiting vind op de Oude Spoorwegberm (zie vorig verslag). Het is heerlijk wandelen op het tapijt van afgevallen herstbladeren; ongelooflijk eigenlijk dat ik hier helemaal alleen onderweg ben. Ik zal trouwens vandaag behalve fietsers heel weinig volk tegenkomen; wat vreemd is in zo’n dichtbevolkte streek, toch?

Start in Waarloos

Start in Waarloos

Op de Oude Spoorwegberm

Op de Oude Spoorwegberm

rumst006Na de spoorwegberm volgt een verharde weg langs het Wachtbekken Eekhoven dat Antwerpen van drinkwater voorziet en een belangrijke pleisterplaats is voor watervogels. Vanuit de kijkhut zie ik er enkele op het 30 ha grote water zitten maar welke uil heeft nu een prikkeldraad geplaatst pal voor de kijkluiken?! Geen wonder dat er geen enkele vogelspotter aanwezig is. –

Lazaruskapel Rumst

Lazaruskapel Rumst

De naam Lazarusstraat verraadt het al: ik nader een historische plek en beschermd dorpsbeeld: de Lazaruskapel. Deze werd gebouwd circa 1460 en rond 1590 na verwoesting door protestantse troepen heropgebouwd. Naast de kapel kwam een leprozenhuis en in de omgeving melaatsenhutten. In de buurt van Landen kwam ik ook zo’n plek tegen en het toont andermaal aan dat melaatsheid ooit ook in onze contreien voorkwam.

rumst010

Een rustige verharde weg leidt onder de E19 door langs een kasteel om dan scherp links in het natuurgebied Oude Nete-arm af te buigen. Het pad komt uit op de Netedijk waar het uitkijken is voor wielertoeristen. Op een bankje in de zon geniet ik van mijn lunchpakketje, onderwijl strak in het oog gehouden door een buizerd in een hoge boom. Het geraas van de snelweg is een minpunt; ik stap dan ook snel door naar de brug van Walem.

Tussengedachte: terwijl ik hier loop tussen de forten van Walem en Duffel moet ik onwillekeurig denken aan het pakkende boek “Oorlog en Terpentijn” dat ik momenteel aan het lezen ben; daarin worden o.a. de oorlogservaringen van een grootvader beschreven die in de eerste weken van WO tijdens lange veldtochten door Vlaanderen de gruwel van de eerste wereldoorlog ervaart; daarbij worden heel wat plaatsen vernoemd waar ik tijdens GR-wandelingen al passeerde… Het is zo de tijd van het jaar…

Abdij Rozendaal

Abdij Rozendaal

Aan de overkant verlaat ik de bebouwing om Domein Rozendaal in te lopen. Hier zijn wel degelijk meer wandelaars onderweg. Ooit stond hier een cisterciënerinnenabdij (13de eeuw), later een kasteel. Bij het begin van WOI schoot het Belgisch leger het kasteel in puin vanaf het nabijgelegen Fort van Walem. Vandaag is het een ontmoetingscentrum met een heerlijk wandelpark. De mooie vest door het park ligt vol ‘eendenkroos’ en ik heb altijd geleerd dat zoiets wijst op zuiver water.

rumst024

Poortgebouw Abdij Rozendaal

Ik verlaat het domein via het grote poortgebouw en vervolg mijn weg door het bos en over opnieuw een oude spoorberm naar de wijk Zorgvliet. Onder de R6 door gaat het verhard via een verkeersweg opnieuw naar een bosweg naast een domein van de spoorwegen. Wat verder passeer ik een woonwijk (Montreal) om uiteindelijk aan de brug over de Vrouwvliet uit te komen. Mijn GPS-track stuurt me vóór het water een brandnetelpad in. Het pad blijkt helemaal niet onderhouden en ik forceer mijn weg door manshoge brandnetels: absoluut af te raden; aan de overkant ligt een mooi asfaltpad dat evengoed naar de volgende brug leidt!

Eens de N14 overgestoken beland je in het mooie Tivolipark. De Mechelse brouwer Corneel Scheppers vond zijn inspiratie voor het 18de eeuwse kasteel en de Engelse landschapstuin in het Romeinse Tivoli. Een speeltuin en een kinderboerderij lokken vele families met kinderen en wie dat wil kan aan het kasteel ook een horecazaak vinden.

rumst032

rumst031Ik stap evenwel het park uit en loop terug langs de Vrouwvliet om dan een bedrijventerrein in te stappen. Hier wordt volop gebouwd en bewegwijzering is schaars. GR 12 loopt een tuinwijk in die volop gerestaureerd wordt om dan tussen hoge woontorens te zigzaggen. Alle straten zijn opengebroken maar sommige speelpleintjes zijn nieuw en lokken heel wat kinderen, allemaal nieuwe Belgen met Marokkaanse roots. Opeens word ik omgeven door zo’n tiental kinderen tussen 8 en 12; nieuwsgierig bestoken ze die man met rugzak en aangesjorde wandelstokken met vragen. In perfect Mechels. Als ik ze vertel vanwaar ik kom en hoe ver ik wandel, voelen ze verbaasd en bewonderend aan mijn kuitspieren! Nadien bekijken ze met grote nieuwsgierigheid mijn GPS. We begroeten mekaar vrolijk tot afscheid en aan de laatste opgebroken straat word ik aangesproken door een blanke autochtoon op een fiets. Ook hij wil graag weten waar ik vandaan kom en we geraken in een gemoedelijk gesprek over Rik Van Looy en de koers, over wandelsport maar ook over de leefomstandigheden in dit deel van Mechelen. De man blijkt er zelf te wonen en veel sympathie en begrip te hebben voor zijn medebewoners. (Dit in tegenstelling tot een man die ik later zal ontmoeten in het kleinste café van Mechelen)

rumst046

Enkele straten verder stap ik de brug over de Omleidingsdijle over om zo de stad binnen te lopen ter hoogte van het Groot Begijnhof (gesticht in de 13de eeuw). Rond 1500 woonden hier 1500 begijnen! Tijdens de godsdienstoorlog in 1578 werd het volledig in de as gelegd en gedeeltelijk terug opgebouwd in de 17de eeuw. De laatste begijn overleed in 1993 en nu zijn de huisjes een gegeerde plek om (rustig) te wonen.

Aan de St-Romboutstoren

Aan de St-Romboutstoren

GR 12 loopt langs het Klein Begijnhof, meerdere kloosters en refugiehuizen, langs het wereldberoemde De Witatelier voor tapijtrestauratie, langs de gotische St-Janskerk (15de eeuw) en 17de-eeuwse patriciërswoningen. De gotische St-Romboutstoren is intussen steeds dichterbij gekomen en in zijn schaduw ken ik een binnenpleintje met o.a. een Grieks restaurant en het kleinste café van Mechelen: de Borrel Babbel. Uit ervaring weet ik dat ze hier lekkere Carolus Tripel van ’t vat tappen, een door en door Mechels bier. Het cafeetje is halloweensgewijs versierd en aan de toog heb ik opnieuw een gezellige babbel met de jonge waard en een vriendelijke meneer met hond. Ik neem mijn tijd.

rumst047

rumst052Wanneer ik even later buiten sta, is de zon verdwenen; het is zwaarbewolkt en een stuk frisser en dat op 2 tripels tijd! Langs de kathedraal loop ik naar het Minderbroederklooster (nu cultureel centrum) en zo naar de Melaan, een vertakking van de Dijle. Even een ommetje naar de jachthaven en dan terug naar de normaal gezellige Vismarkt maar nu zitten de mensen te verkleumen op de weinige terrasjes. Aan de Lamotsite loop ik over het drijvende pad langs de Binnendijle tot aan de Grootbrug (samensmelting hoofdtraject GR 12 en Streek-GR Dijleland) en verder door tot de volgende brug. Een laag donker gangetje geeft toegang tot een zijstraat die op haar beurt uitkomt in de Vijfhoek, die ik dan volg richting station van Mechelen.

rumst053

Op mijn trein naar Antwerpen hoef ik niet zo lang te wachten (een half uur) maar de aansluiting naar Herentals rijdt in Berchem voor mijn neus weg: het is 3 kwartier wachten op de volgende trein. Met excuses van de treinwachter.

rumst054

Terugkijkend heeft deze tocht me opnieuw verzoend met de westelijke GR 12 Variante: bijna volledig onverhard door het groen, veel afwisseling, leerrijk en Mechelen is aangenaam thuiskomen. Dat laatste mag ik weldra nog een keer op mijn  voorlaatste etappe GR 12 Deel Vlaanderen vanuit O.L.Vrouw-Waver.

Mijn Track                                Foto-Album

Advertenties

6 Reacties op “GR 12 West: Waarloos – Mechelen

  1. Mechelen moet ik toch ook eens op mijn to-visit-lijstje zetten blijkbaar!

  2. Mooie plaatjes van een mooie tocht! Mechelen is echt wel een mooie stad!

    • Dat vonden zelfs de inwoners: ‘de laatste 20 jaar is de stad in positieve zin veranderd’. Die Bart doet daar mooie dingen blijkbaar. Ook voor de nieuwe Belgen. Daar kan menig socialist iets van leren. – Zoals ik schreef: ik kijk al uit naar mijn volgende passage in Mechelen.

  3. Plenty of interesting things to see on this route Guido. It’s funny: you weren’t expecting to see many folk, yet you ended up having quite a few interesting conversations!

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s