LAW 13 De Groote Peel

Datum: ma 19 december 2016
Traject: Etappe 10 Meijelse Weg – Meijel:  20 km
Topogids: Hertogenpad – Wandelen door natuurlijk Brabant, 2010
Lange-Afstandswandelpad Breda-Roermond 238 km
Wandeltijd: 10.00 – 15.00
Weer: zonnig, licht bewolkt, 5°C
Stilte: 4/5

Een dag in de Groote Peel

Het blijft vreemd aandoen dat ik vandaag vertrek op dezelfde breedtegraad als Ravels of Turnhout in België maar dan veel oostelijker. Concreet zetten we één auto op het kerkplein van Meijel en de andere aan Eetcafé De Buizerd ( Buizerdweg 1), zo’n 6 km verder op de N279. Maar niet zonder eerst een koffie te drinken in Hotel Oranje op de markt waar op dit vroege uur een paar kranige heren al een potje biljart spelen. Onderweg naar ons vertrekpunt zien we de grote beheerwerken i.v.m. de omlegging van de Eeuwelse Loop aan de rand van Natuurpark De Groote Peel.

IMG_3502

De zon staat nog erg laag

Omstreeks 10 uur starten we aan het rondpunt en overbruggen zowat één kilometer naar de Vossenbaan, officieel vertrekpunt van de Alternatieve Route (LAW 13). Blij dat we van het zwaar verkeer op de Meijelse Weg af zijn, lopen we langs een hoeve het Natuurpark binnen. Dat mag hier enkel buiten het broedseizoen(15/3 tot 16/7) en buiten het trekseizoen (15/10 tot 1/12): het ideale moment dus om de niet bewegwijzerde alternatieve route kriskras door de Peel te volgen. De route staat wel beschreven in de topogids en anders neem je toch gewoon mijn track 😉

IMG_3509

Turfkanaaltjes

Door vochtige berken- en elzenbosjes lopen we zuidwestwaarts langs de noordkant van het natuurpark. Het dijkpaadje waarop we lopen heeft zwaar te lijden gehad van rupsvoertuigen en hakselaars zodat het lopen best moeizaam gaat. Links verschijnen ondergelopen veenputten en kanaaltjes. Een torenvalk zit op de uitkijk waar wij een linkse hoek volgen naar Het Steltloperven. Prikkeldraad is wellicht bedoeld om grote grazers uit het moeras te houden maar op dit smalle paadje zou ik ze liever niet tegenkomen.

IMG_3515

Richting “Mijl op Zeven”

Aan het 8° Vaartje vinden we een zitbank en drinken een slok water. Dan gaat het morsig verder naar een dijkweg die heel recent met wit zand opgehoogd werd: een kilometer moeizaam lopen langs het Roerdompven. Blijkbaar werd langs de Mussenbaan wat verder een 1700 meter lang scherm in de grond geplaatst om het water in het natuurpark te houden. Een paar landmeters zijn de eerste levende zielen die we bespeuren. Op een bankje in de zon houden we om 12 uur picknick terwijl grote groepen ganzen luid kwekkend overvliegen. Beneden op de aanpalende weides houden 2 buizerds de wacht.

IMG_3520

Meerbaansblaak: is dat geen mooie zwaan?!?

Intussen zijn we op het officiële (bewegwijzerde) traject aanbeland maar veel van de bewegwijzering is gesneuveld bij de graafwerken. Een haakse zandweg voert terug naar het noorden om dan via enkele knuppelpaden terug naar beneden te buigen. De aanwezigheid van zitbanken en bewegwijzering verraadt de nabijheid van Natuurcentrum Mijl op Zeven (Staatsbosbeheer). Het heeft niet veel zin om tot daar te gaan want ’s maandags gesloten, dus kiezen we voor de afkorting langs de Meerbaansblaakvijver op het alternatieve traject. We passeren een monument voor neergeschoten oorlogsvliegers, een vogelkijkhut en een vogelobservatietoren. Aan een houten bank met 2 gebeeldhoude kraanvogels gaan we rechtdoor, pal naar het noorden. Daarna kruisen we de enige oost-westweg van het park (Bescheid of Astensche Moostscheiding), meteen ook grens tussen Brabant en Limburg en buigen ter hoogte van het 8° Vaartje (dichtbij de plek waar we vanmorgen al waren) op een nauwelijks zichtbaar pad af naar het grote meer Aan ’t Elfde. De blauwe lucht weerspiegelt in deze grote waterplas en een smal paadje tussen kreupelberken laat toe het ven over te steken. Dit is genieten puur!

IMG_3530

Aan ’t Elfde

Door de bosjes kronkelt het pad terug naar de Moostscheiding maar aan een vennetje buigen we opnieuw in noordelijke richting, langs de 10° Vaart. Het landschap heeft soms iets van het Hoge Noorden, soms lijkt het op een savanne waar elk moment een luipaard kan opduiken. Als er al iets opduikt, zal het een everzwijn zijn of ‘varken’ zoals ze ze hier noemen. Door kreupelbosjes volgen we het slingerende pad over een dijkje naar De Pijp. Alleen hier mochten de peelwerkers vroeger hun pijpje roken.Wat ons bij het alomtegenwoordige pijpenstrootje brengt: de loslopende IJslandse pony’s die normaliter de heide begrazen zijn door de werken nergens te bespeuren; alle poorten staan open en de veeroosters liggen er doelloos bij.

IMG_3535

Alle 3 op één foto

IMG_3543

Vliegt een aalscholver door het beeld

grootepeel039 Na een laatste grote vijver met een grote groep wilde eenden komen we aan bij de Eeuwelse Loop – we zijn dan ook net ’t Eeuwig Leven gepasseerd. Even verder op een bebost heuvelrugje (Vossenberg) vinden we bunkers van de Peel-Raamstelling terug. Nog een stukje landbouwgebied en dan lopen we via een heus bos naar de drukke N279. Onderweg passeren we nog een omrasterd domein met lama’s, een dromedaris en een zebra! Of die beesten hier gelukkig zijn?!?

Aan de overkant lopen we al gauw het Limburgse dorp Meijel binnen. In het nogal kunstmatige dorpscentrum – Meijel is in november 1944 compleet aan flarden geschoten; van kerk en dorp bleven enkel ruïnes over – trekken twee beeldjes de aandacht: Het rijzend Gezag en even verder De Turfsteker. Die laatste is duidelijk maar het eerste beeldje lijkt alleen maar een heilige te paard voor te stellen: ik citeer even uit de blog die me de inspiratie gaf voor deze tocht:

grootepeel044

[Eeuwenlang verloopt hier tot 1953 de gevaarlijke doorgaande weg door de Peel van Keulen – Roermond naar ’s Hertogenbosch op de Peelrandbreuk. Het verbeeldt niet Sint Willibrordus, maar “iedereen” die in het verleden als reiziger op zijn route door de Peel veroordeeld is tot deze Meijelse straat met tolheffing bij de Keulse Karre en later bij pand Veltmans: de turfstekers, de voerlui, de vrijers, de soldaten te voet of te paard, de zwervende bendes en de vagebonden, maar ook de hoge heren, “Het Reizend Gezag”]

In hotel-café Oranje genieten we om 3 uur van een lekkere Gouverneur Tripel van ’t vat en een voortreffelijke dagsoep. Het is er aangenaam toeven in de ruime straatveranda.
Pano Peel

Voilà, na deze superlatieve tocht door de Peel leggen we de topogids nu even weg tot in de lente. Op de 2 resterende etappes naar Roermond wil ik genieten van bosanemonen en andere lentebloeiers. Medestappers G & L hebben bovendien laten verstaan dat het weer eens tijd wordt voor een heuvelend parcours en daar heb ik wel oren naar. Of dat nog dit jaar gebeurt, wait and see.

Uitgebreid Fotoalbum bij Flickr en persoonlijke track 

Link naar een ander verslag over een tocht door de Groote Peel.

Advertisements

7 Reacties op “LAW 13 De Groote Peel

  1. Een gebied dat zelfs in de winter de moeite lijkt te zijn.

    • Volgens mij zelfs heerlijk in een echte winter (vrieskou en sneeuw) 🙂 Een deel van het park is ook toegankelijk buiten broed- en trekseizoen maar het was nu een unieke kans om dieper door te dringen.

  2. Ach Guido wie schön, und der ‘Himmel ist so wunderbar blau
    Da möchte ich doch am liebsten sofort los, um dort zu wandern.

    Liebe Grüße Du freier Mann
    Elke

    • Hallo liebe Elke, kann ich mir gut vorstellen, aber deine Verletzung heilt schon rechtzeitig für die (bald) länger werdenden Tage 😉 Drücke dir die Daumen. Ja, wir hatten wirklich Glück mit dem Wetter, aber an einem Regentag hätte ich diese Tour auch nicht gemacht. Anderthalb Stunden Anfahrt ist so’n bisschen grenzwertig, oder? Allerdings froh, dass ich eine so schöne Gegend kennengelernt habe. Und “freier Mann”, hihi, na ja, teilweise stimmt es und kann ich mir die Tage mehr oder weniger aussuchen – ich muss also nicht im Regen wandern 😉 Heißt aber nicht, dass ich IMMER kann. Heute z.B. habe ich mir einen Anhänger geliehen, um alten Krams zum Containerpark zu fahren… Wenn das so weitergeht, krieg ich irgendwann mein Auto wieder in die Garage 😀

      • Ha ha ha ha ha,
        ich fange beim letzten Satz an, klasse….. die Garage ist aber auch so ein bequemer Abstellplatz für Überflüssiges 😀

        Ich bin nicht mehr verletzt, nur ein wenig geplagt von einer Art Neuralgie, aber das hindert mich nicht am wandern. Dann habe ich halt danach ein wenig mehr Schmerzen, das gibt sich wieder.
        Ich sehe die Rente herbei, zumindest aus dem Freizeitaspekt, ein wenig merh Geld könnte am Ende dabei rauskommen 😉

        Einen lieben Gruß, auch an die Familie
        Elke

  3. Ja dat is een pracht stukje wandelen, wij zijn dit jaar ook wezen wandelen in de Groote Peel. En ook over het pad door Aan t`Elfde. We vonden dit ook een zeer mooi gebied..Het was een herkenning.
    Ik wil je langs deze weg fijne kerstdagen toewensen en een voorspoedig en gezond 2017. Dat daarin maar vele mooie kilometers gelopen mogen worden.

    Liefs, Marina en Paul

    • Heel erg bedankt voor de fijne wensen en ik wens jullie ook een zalig kerstfeest en een gelukkig en gezond 2017. – Voor mij was de Peel een absolute ontdekking (net als eerder de Loonse en Drunense Duinen); twee gebieden die bij ons ten onrechte onbekend zijn. Ik ga er zeker terugkeren. Groetjes, Guido.

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s