GR 512 Boutersem – Sint-Joris-Weert

Datum: di 17 januari 2017
Etappe Vertrijk Station – St-Joris-Weert, 22 km
Topogids Steek-GR Hageland, Wandelen in Vlaams-Brabant
Wandeltijd: 10.10 – 15.00
Weer: zonnig vriesweer, -2 tot +1°C
Stilte: 4/5

IMG_3640

Watertoren van Bierbeek

De eerste GR-tocht van 2017 is een feit. En meteen een voltreffer. Ondanks … tja, ondanks zo veel. Na een bijna slapeloze nacht met darmklachten sta ik ’s morgens lichtjes misselijk op. In het station van Aarschot staat een grote groep pendelaars al meer dan een uur op de trein naar Brussel te wachten. Zal wel iets met bovenleidingen te maken hebben. Gelukkig is mijn trein naar Leuven stipt. De kranten slaken andermaal alarmkreetjes – vorige week was het de superstorm, weet u wel – over de vriesdagen die eraan komen en de waarschijnlijkheid van een stroomtekort! Bij mijn weten is een vriesdag in de winter iets heel gewoons. Er is bovendien zon beloofd en door de vrieskou zal ik propertjes over de bevroren slijkbagger in de velden kunnen lopen.

bierbeek001

Over de bevroren bagger

Ik laat de laatste huizen van Vertrijk achter me en loop door licht heuvelende velden een tijd parallel met de spoorweg. De misselijkheid neemt niet af, mijn linkeroog traant hevig en ik zit met een “onbetamelijk gevoel in de kontpartij”, zoals wandelvriend G. dat soort ongemak pleegt te noemen. Als ik voor de zoveelste keer het water uit mijn oog wis, zie ik bovenaan de heuvel eerst één, dan drie reeën grazen in de ochtendnevel. Ze zien me natuurlijk van ver komen op de klimmende holle weg en vluchten weg. Boven zie ik dan een haas lopen en nog een naast de bosrand aan de E40.

bierbeek006Eens de brug over heeft de winterzon de ochtendmist definitief verdreven. Op een landelijk kruispunt bij een hoevetje op grondgebied Neervelp ontmoet ik de wandelpaal van de Streek-GR Hageland en GR 128. Vanaf hier loop ik een eindje mee richting kleurrijke watertoren van Bierbeek. In de verte schuift een lange sliert wandelaars door de lege velden. We kruisen mekaar aan de volgende wandelboom; het blijkt om een groep Franstalige gepensioneerden te gaan; de taalgrens is vlakbij. Ik verlaat hier GR 128 en sla links af, mijn weg zoekend tussen de veldrand en de bevroren plassen. Het uitzicht is magnifiek. Meer en meer fruitboomgaarden ook.

Achter één van die boomgaarden – nog steeds met zicht op de kenmerkende watertoren van Bierbeek – buigt GR 512 links af (let op: paadje is amper zichtbaar), kruist de Opvelpsestraat en daalt rechtsaf naar de vallei van de  Mollendaalbeek of Mollenbeek. Eens die overgestoken wacht een riante vierkantshoeve: het Bordegemhof (17de-18de eeuw), nu beschermd monument.

Er tegenover klimt een heel mooie hol weggetje naar een hoger gelegen veld vanwaar je achterom kijkend de kerktoren van Bierbeek ziet liggen. Op een knooppunt van holle wegen loop je rechtdoor om dan rechtsaf naar de rand van het Mollendaalbos te klimmen. Van hieruit meen ik de skyline van Leuven te ontwaren. Bordjes maken attent op de plaatselijke Schavaaiwandeling (7,5 km). Een overzicht van andere plaatselijke wandelingen vind je op de website van de gemeente Bierbeek.

bierbeek024

Schuilhut Moemedel

Schuilhut Moemedel

Het pad klimt verder het bos in tot aan een ruime schuilhut, Moemedel genaamd. Dit is met 108 meter het hoogste punt van het Meerdaalwoud. Het Meerdaalwoud is ruim 1300 ha groot, samen met het aangrenzende Heverleebos meer dan 2000 ha en is een restant van het historische Kolenwoud (net als het Zoniënwoud bij Brussel). De bossen waren vroeger eigendom en jachtterrein van de zeer hoge adel. In plaats van enkel de bredere dreven te volgen, leiden de GR-tekens je telkens opnieuw avontuurlijke smalle bospaadjes in. Hier en daar ligt nog een restantje sneeuw in een dennenbosje.

bierbeek026

bierbeek030Wanneer ik aan de rand van het woud door weer zo’n majestueuze beukendreef loop, ontwaar ik een overdimensionele picknicktafel aan de rand van een veld, opgedragen aan een boswachter, midden in de zon. Ideale plek voor een uitgebreide picknick. Nadat ik de ogen drooggewreven heb, herken ik de bomendreef in de verte van een rondwandeling in Hamme-Mille en kan ik me ineens oriënteren. De stilte en de eenzaamheid in het woud worden wel verstoord door intense vliegbewegingen op de nabijgelegen basis van Bevekom (Beauvechain).

bierbeek028

De picknick met warme koffie uit de thermos heeft me goed gedaan. Monter daal ik af via een kasseiweggetje en steek voorzichtig de N25 (Leuven-Namen) over vlakbij een ecoduct en via enkele veeroosters. Het GR-pad slingert door de bomen en volgt nu de grens tussen Vlaanderen en Wallonië langs de zuidkant van het Meerdaalwoud. Eens het lawaai van de kettingzaag van een boswerker achter de rug, hoor ik overal het geroffel van spechten. Ik passeer de Warandevijver, een knooppunt van vele boswegen en vervolg mijn weg, dalend en klimmend door het woud. Aan mijn linkerkant weet ik buiten het bos het Waalse dorpje Nethen. Via de Walendreef en een everzwijnenreservaat gaat het verder westelijk. Op mijn hele doorsteek heb ik slechts één mountainbiker gezien en geen enkele wandelaar.

bierbeek037

Na een tijd begint het pad te dalen en het woud wordt bos – jawel, er is een merkbaar verschil. Het bos wordt speelbos en een holle weg voert naar een bijgebouw van het scoutsdomein De Kluis. Het boswegeltje loopt langs een groot speelterrein en de GR-tekens duiken een steile holle weg in, recht de vallei van de Dijle in. Het paadje komt uit pal in het centrum van St-Joris-Weert. Rechts ligt de kerk met bushalte naar Leuven, rechtdoor de spoorwegovergang met café In de Rapte (gesloten op woensdag).

bierbeek044

Hier steek ik de vermoeide benen onder tafel en kijk bij een sterkend biertje uit over de zonbeschenen flank van de Dijlevallei; de volgende halte op het spoor is trouwens Pécrot waar ik ook al een wandeling gestart heb (en bekend van een verschrikkelijke treinramp). Ik laat de eerste van 2 treinen per uur richting Leuven met plezier passeren en luister hoe de café-bazin probleemloos overschakelt van het Leuvens naar het Frans dialect zoals dat hier al eeuwenlang gaat.

Op het perron en nadien in de trein heb ik nog een leuke ontmoeting met één van de medewerkers van De Kluis (vandaar mijn vermelding) die dagelijks vanuit Landen naar hier komt werken. De overstap naar Aarschot verloopt probleemloos. Ik geniet met volle teugen van een goed werkend openbaar vervoer en van de herinnering aan een meer dan geslaagd GR-traject dat ik zeker nog eens ga herhalen. Hopelijk dan zonder lichamelijke kwaaltjes.

Volledig Foto-album                         Mijn Track

Advertisements

8 Reacties op “GR 512 Boutersem – Sint-Joris-Weert

  1. Ik ben ooit ook eens met darmklachten aan een wandeling begonnen en dat doe ik toch nooit meer :-). Heel veel herkenbare stukken op deze tocht door de dagstapperwandeling die ik er al gedaan heb.

  2. Een pareltje deze wandeling Guido, prachtige foto`s en ik heb genoten van je uitgebreide verslag..

  3. Nice walk and pictures Guido. I know parts of this walk but not all of it. I will bookmark it as a definite one to do in the future.

  4. Ziet er toch allemaal prachtig uit bij dit weer! 😀

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s