GR 512 Tervuren – St.-Joris-Weert

Datum: ma 6 feb 2017
Etappe Tervuren – St-Joris-Weert, 19 km
Streek-GR Dijleland; GR 579 Brussel-Luik
Wandeltijd: 9.55 – 14.30
Weer: ochtendmist, zonnig, wisselend bewolkt, windstil, 8°C
Stilte: 3-4/5 (opstijgende vliegtuigen)

Tussen Zoniënwoud en Meerdaalwoud

Lichtspiele

Zoniënwoud in de ochtendnevel

Het mag duidelijk zijn: ik ben intussen grote fan geworden van GR 512; ik vind hem zelfs mooier dan GR 5 Vlaanderen om eerlijk te zijn – dat ligt allicht aan het heuvelende landschap. Vandaag vertrek ik met bus 317 van Leuven Station naar Tervuren kerk. De halte ligt op SGR Dijleland, dus je hoeft enkel de geel-rode tekens te volgen in de juiste richting. Langs enkele vijvers en een sportcentrum verlaat je de Tervurense agglomeratie. Het pad leidt langs een moerasbos waar een kleine reiger geconcentreerd op zoek is naar wat eetbaars en zich niet laat storen.

Uiterste concentratie

Pure concentratie

Dan volgt een wat breder dal met grote bomen: de Koninklijke Schenking. Het zonlicht tovert een prachtig lichtspectakel in de ochtendnevel en de vogels zingen alsof het lente is.

Koninklijke Schenking in Tervuren

Koninklijke Schenking

eizerl005Na 2,5 km stoot ik midden in het bos op de wit-rode tekens van GR 512 en GR 579 (Brussel-Luik). Honderd meter naar links splitst de streek-GR af en loop ik zelf een uitermate modderige dreef in. Ook GR 579 kiest voor dit hertekende traject richting Eizer (i.p.v. Duisburg) zodat dit gedeelte voor mij nieuw is. Het Kapucijnenbos maakt deel uit van het Zoniënwoud en ik realiseer me dat ik vandaag de oversteek naar het Meerdaalwoud zal maken, ooit een samenhangend geheel: leuke gedachte. Terwijl ik moeizaam mijn weg zoek tussen de modderplassen geniet ik toch van het zonlicht. Aan de rand van het bos gaat mijn warme jas de rugzak in: een fleece moet volstaan. Sabine had een zwaarbewolkte dag voorspeld: het is zalig wandelweer.

eizerl008

De wandelstokken zijn welkom als ik over de modder door een holle weg naar beneden schaats. Mountainbikers hebben het ontdooiende pad aan gruzelementen gereden. Onderaan wacht een idyllisch landschap dat ik enkel met foto’s kan beschrijven. Voor wie langs knooppunten loopt, heb ik ook daar een foto van gemaakt.

Op mooie paden bereik ik zo het dorpje Eizer. Voor de kerk steek ik de vrij drukke baan over om via een draaiend asfaltbaantje onderaan een steile heuvel de dorpskom te verlaten. Leuke babbel met een man die zijn hondje uitlaat. In één van de dorpsstraten klimt een steil paadje uit het dal naar de hoogvlakte boven. Tussen de opstijgende vliegtuigen van Zaventem door is het hier muisstil met weidse uitzichten over de kale velden. Een licht euforisch gevoel bekruipt me en het voelt als een voorrecht om hier te mogen lopen. Vooraleer het pad terug aansluiting krijgt met de streek-GR Dijleland, komt de kerktoren van Huldenberg uit een plooi in het landschap piepen.

Weidse velden

Verre einders

 

Toren van Huldenberg

Toren van Huldenberg

Beneden aan het kasteel moet je weer een drukke baan over om dan achter de vroegere watermolen op de IJsebeek door naar het centrum van Huldenberg te lopen. In de aangename brasserie Rochus naast het gemeentehuis eet ik een smaakloze cressonsoep waarvan de plastieksmaak me nog een tijdje zal parten spelen.

Centrum Huldenberg

Centrum Huldenberg

eizerl031GR 579 heeft ons intussen verlaten en na de pauze is de hemel plots grijs en de zon verdwenen. Samen met de streek-GR loop ik op het pad langs de snelstromende IJsebeek, wellicht één van de meest idyllische paadjes van Vlaams Brabant. Op de zanderige bodem van de beek speur ik tevergeefs naar visjes; wel wijzen enkele kegelvormig afgeknaagde boomstammen op de aanwezigheid van een bever. Iets voorbij wat lijkt op een adellijke schuur – ik heb de herkomst niet kunnen achterhalen – klimt het pad meer dan dertig meter hoger het Margijsbos in. Dit is een flinke kuitenbijter en eens helemaal boven word je niet echt beloond met een uitzicht maar gaat het avontuurlijk langs steile holle wegeltjes met hoge wanden terug naar beneden.

eizerl035

Ooit zag ik hier aan de IJse een aantal gele kwikstaarten maar dat zijn wellicht trekvogels. Een mooie bolle kasseidreef loopt tussen knotwilgen onder de fraaie kerk van Neerijse (met liefst 2 torens) door naar de kapel aan het kasteel. Intussen is de zon weer gaan schijnen en de bank naast de kapel nodigt uit om een uitgebreide picknick te houden. Terwijl ik geniet van mijn boterhammetjes en het zicht op kasteel en kerk vliegen plots luid discussiërend twee halsbandparkieten over. Wat later aan de brug over de IJse nog eens twee (of dezelfde).

De ingang tot het natuurgebied Doode Beemde is één grote modderbrei en vergt zoveel concentratie dat ik een grote zilverreiger nog maar net molenwiekend zie opstijgen. Hij zet zich ergens neer in het reservaat waar geen mensen kunnen komen. Een knuppelpad slingert door het gebied tot aan de Dijle.

Vlonderpad

In de Doode Beemde

De streek-GR volgt de rivier richting Leuven, maar de wit-rode tekens steken de brug over naar de spoorweg. Na zo’n anderhalve kilometer naast de sporen zie ik de kerktoren van St-Joris-Weert tegen de achtergrond van het Meerdaalwoud. “In de Rapte” drink ik een colaatje en spoed me naar het onbemande stationnetje voor de trein van HR+51 naar Leuven. Vanop mijn bankje op het perron kijk ik naar drie miauwende buizerds die zo hoog boven het woud vliegen dat het nog maar stipjes zijn. Weer een topper vandaag! 🙂

eizerl053

Mijn Track                           Mijn Foto-album op Flickr

Advertenties

5 Reacties op “GR 512 Tervuren – St.-Joris-Weert

  1. Heel veel herkenbare plaatjes in je fotoalbum. Heb ooit een dagstapper in deze omgeving gedaan en ik heb er toen ook heel erg van genoten.

  2. Het is inderdaad mooi wandelen daar rond de Dijle,wij hebben ook al een paar keer genoten van die heuveltjes ..en je kan het inderdaad niet vergelijken met het landschap van de Gr 5 in Vlaanderen.

  3. Inderdaad, zéér mooie (ondergewaardeerde) GR! Heb die afgewandeld in 2005 van Diest naar G’bergen en in 2015 (75+, nog steeds met de oude 1998 topogids, soort zoekt soort) van G’bergen naar Diest. Een onvervalste prachtige topper!

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s