GR 512 Holleken – St-Pieters-Leeuw

Datum: vr 17 februari 2017
Etappe Holleken – Sint-Pieters-Leeuw, 20,4 km
Topogids: /
Wandeltijd: 10.45 – 15.05
Weer: regenachtig, zwaar bewolkt, 9°C
Stilte: 3/5

IMG_4053

holleken001Lap, in Aarschot blijkt de trein naar Brussel-Zuid afgeschaft! Ik spoor dan maar via Leuven naar Brussel en moet daar wachten op de trein richting Nijvel die maar om het uur stopt in a place called “Holleken”. Holleken is een gat onder Linkebeek. Je ziet vanaf het stationnetje nog net het Zoniënwoud liggen. Het traject van Tervuren tot hier stel ik uit tot het woud weer groen is. Vandaag loop ik het ‘Pajottenland‘ in, maar eerst nog een stuk Brusselse rand.

IMG_4023

Heel even kwam de zon erdoor in deze uitloper van het Zoniënwoud

Het stuk tot Linkebeek verloopt trouwens deels door een restant van het Zoniënwoud. Frank had droog weer voorspeld en dat is toch wel de beste garantie voor een nat pak: het regent hard genoeg om de hoes over de rugzak te trekken en dat zal vandaag nog gebeuren. Door de regen krijg ik plots een geurherinnering en wordt 30 jaar terug gekatapulteerd toen ik tijdens de paasvakantie schoolreizen in Engeland organiseerde; vaak ook in de regen. Een aangename herinnering moet ik zeggen.

holleken008

Eens in de Hongarijestraat het kasteel van Linkebeek gepasseerd, kom ik vrij snel in Beersel. Herberg In de Oude Pruim ziet er aanlokkelijk uit. Mocht ik niet meedoen met Tournée Minérale en mezelf een alcoholpauze van 8 weken opgelegd hebben, ik was hier zeker een streekbier gaan proeven. Anderzijds ben ik nog maar een uur aan ’t stappen en ben ik een uur later vertrokken dan voorzien. Aan de spoorweg ontmoet ik GR 12. Richting station van Beersel ben ik vorige keer op een steil talud zwaar onderuit gegaan: dus dat is opletten geblazen. Een modderig pad voert langs de sporen tot bij het Kasteel van Beersel, een vijftiende eeuwse waterburcht.

holleken011

De bijhorende herberg lijkt me te sjiek om met beslijkte schoenen te betreden en dus loop ik in de regen onder de sporen door tot waar GR 512 wegbuigt van GR 12. Een landelijk paadje loopt richting Lot en de E19. Aan de overkant moet Lot zowat de meest mistroostige gemeente van Vlaanderen zijn. Na een lange passage door de dorpsstraat ga ik op een pleintje tegenover een frituur een café binnen. Ik mag er bij een cola en een koffie mijn boterhammen eten en mijn jas te drogen hangen.

Langs een foeilelijk plein gaat het over een open riool, de Zenne, richting station en spoorwegbrug naar het kanaal Charleroi-Brussel. Even mistroostig volg ik het kanaal in zuidelijke richting. Onder de zoevende armen van de windmolens langs het kanaal liggen verongelukte eenden in het water op te zwellen. Een slag van de molen. Waar de GR wegdraait van het kanaal begint een lange passage door een industriegebied en langs de drukke N6. Volg hier liever de GR-tekens want de track leidt naar een gevaarlijke oversteek. Dan volgt een kilometerslange passage door eindeloze lege velden. De zendmast van St-Pieters-Leeuw staat dominant aan de horizon en rijgt donkere wolken aan zijn spits.

holleken024

holleken025En plots, dicht bij de toren, aan de Oude Smis van Mekingen kan het landschap mij opnieuw bekoren. Helaas kan ik van die herberg weer niets verder vertellen, zonde eigenlijk. De zendmast  is met zijn 300 m hoogte behoorlijk indrukwekkend. Een rondvliegende torenvalk landt op een valkennest op het onderste platform. Het landschap is lichtglooiend akkerland en biedt uitzicht op de Brusselse heuvels. Wanneer het bredere pad plaats maakt voor een dalend paadje tussen knotwilgen spot ik een grote haas. Ik ben nu afgedaald naar de vallei van de Zuunbeek. Een kronkelend asfaltbaantje blijkt de Vlaanderen Fietsroute te zijn die hier de kronkels van de Zuun volgt. De werken aan de ‘hermeandering‘ van de Zuun zijn nog volop bezig. Toch hebben een reiger en wat eenden hun weg naar de kale beek al teruggevonden. En rechts in het veld hoor ik met blijdschap het roepen van de eerste kieviten.

Ik heb op school goed opgelet en weet dus dat in St-Pieters-Leeuw de kerk op een heuvel moet staan. Onderaan die heuvel neem ik afscheid van GR 512 aan een GR-wandelboom (Streek-GR Groene Gordel) en haast me naar boven.

Blijkt dat ik mijn vroegst geplande bus naar Brussel-Zuid (lijn 170) nog net kan halen. Jammer van het marktje en het kraam met Griekse specialiteiten, jammer van de vele horecagelegenheden rond het gezellige marktplein maar mijn zinnen staan op die bus. In Brussel-Zuid staat ook nog eens een vroegere trein klaar naar Aarschot; wellicht ter compensatie van het ongemak van deze morgen. Moet ik vertellen dat in Aarschot de zon schijnt? 😉

De tocht van vandaag was voor het eerst op GR 512 geen topper. Je kan hem opdelen in 3 stukken: begin en einde kunnen bekoren, het middenstuk viel ronduit tegen en dat lag niet aan het weer. Van de komende passage door het Pajottenland verwacht ik opnieuw veel meer.

Foto-album                  Mijn Track

Advertisements

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s