Cerro Gavilán (1139 m), Cómpeta, Andalusía

Datum: za 25 maart 2017
Traject: Cómpeta – Canilla de Albufeida – Cerro Gavilán – Cómpeta, 14 km
Topogids: geen, GR 249, GR 242, gebaseerd op de Ruta Gavilán
Wandeltijd: 5 uur
Weer: wisselend bewolkt, 8°C
Stilte: 5/5

Dicht bij de Cerro Gavilán (1139 m)

Er wordt geen zomers weer beloofd. Het was een koude nacht in onze droomvilla La Cordillera maar aan de open haard was het best gezellig. Ik rijd na het ontbijt naar het centrum van Cómpeta en loop van daar naar Hotel Balcón de Cómpeta en vervolgens naar de Ermita San Antonio.

Ermita Santa Ana – Canillas de Albeida

Even verder begint het GR-pad 249 richting Canillas de Albeida. Mijn wandeling is een poging om de Ruta Gavilán van het gemeentebestuur van Cómpeta te lopen en in het begin vind ik ook enkele gemeentelijke aanduidingen op het panoramapad; helaas ben ik in Canillas de Albeida alle spoor bijster. De summiere beschrijving volstaat niet om aan de verblindend witte Ermita Santa Ana de weg te vinden.

De toppen van de sierra met sneeuwlaagje bovenop

Een Engels koppel stuurt me richting Fábrica de la Luz maar volgens mijn beschrijving zou het pad moeten stijgen en dat doet deze asfaltweg alvast niet tot aan de afslag. Ik beslis aan een wegsplitsing om niet verder te dalen en volg de asfaltweg tot in een U-bocht. Vanaf hier loopt een breed grindpad rechtdoor naar boven. De Sierra achter mij draagt sneeuw op de toppen en de rotsen voor mij liggen in de schaduw. De OSM-kaart op mijn wandel-GPS maakt me niet wijzer en ik besluit geen onnodige risico’s te nemen: ik blijf op de jeepweg en kom desnoods straks langs dezelfde weg terug.

In de Sierra

Onderweg word ik voorbijgestoken door een pick-up en dat vind ik alleszins geruststellend; verder was het dom van me zonder wandelkaart en met een lege GSM-batterij de bergen in te trekken. Het gaat wel stevig omhoog nu en aan een T-splitsing herkent mijn GPS de naam van de col die ik boven moet aantreffen: het eerste herkenningspunt van mijn tochtbeschrijving sinds de kapel in Canillas!

Op de col

Op de col heb ik een schitterend uitzicht op de vallei en de bergen richting Frigiliana; er staan ook tekens van de GR 249 en bovendien zie ik iemand staan op de top van de Gavilán naast het uitkijkhutje van de pompiers. Op het verblindend witte pad overwin ik de laatste meters naar de top en stuit op een draadafrastering met poortje.

Op de top staat het vuurwachtershutje

Ik roep naar boven en een verweerd gezicht verschijnt en staat me met enige argwaan toe naar boven te komen. Van bij de start is onze conversatie … complex… De man spreekt enkel Andalusisch. En dat met één tand. Mijn jarenlange inspanningen in de avondschool om het Castiliaans onder de knie te krijgen, hebben maar één resultaat: hij verstaat mij maar ik versta niks van wat hij alsmaar gretiger begint te vertellen. Het is dan ook een eenzaam bestaan daarboven op die bergtop. Dag in dag uit moet de man naar rookpluimen speuren. Af en toe krijgt hij bezoek van wat roofvogels, een berggeit of wat wandelaars. Hij vertelt er me ongetwijfeld mooie verhalen over terwijl ik si si zeg en mijn lunch eet (een droge koek en wat water) en mijn best doe om begrijpend te kijken.

Over geitenpaadje naar beneden

Doodjammer dat ik geen foto van ons beiden heb, bedenk ik bij mezelf als ik over een technisch geitenpaadje de afdaling naar een lager gelegen driesplitsing ingezet heb. Hoewel we samen tot het besluit gekomen waren, dat het de middelste splitsing moest zijn, beslis ik de rechtse te nemen. Deze volgt de GR-tekens, gaat een kam over en daalt steil door een dor rotslandschap naar beneden.

Mijn GPS herkent ook het voetbalveld van Cómpeta dat voorlopig nog niet zichtbaar is. Enkele jaren terug woedde hier een desastreuze brand die hectaren berghelling in een dorre woestenij herschiep: geen boomstam, geen grassprietje werd gespaard. Tussen de rotsblokken enkel zand; de humuslaag is intussen weggespoeld. Pas lager, in volle zon en met zicht op zee beginnen groepjes kleurrijke bloemen het landschap wat op te vrolijken.

Zicht op Cómpeta met de Middellandse Zee op de achtergrond

Ik ben intussen al 500 meter gedaald en met zicht op de mooie witte agglomeratie van Cómpeta kan er niks meer mis lopen. Het marktplein en de minaretachtige kerktoren moeten één van de mooiste plekken van Andalusië zijn. Ik weet dat je er bijzonder lekkere tapa’s kunt eten maar dat zal voor vanavond zijn. Met een koud biertje aan de parking beneden zet ik een punt achter mijn allereerste sierra-wandeling.

Voor de liefhebbers deze tip: de organisatie Salamandra (bij het binnenrijden van het stadje) biedt begeleide bergtochten aan voor schappelijke prijzen (20 tot 30 €); als er een volgende keer komt, zal ik daar zeker gebruik van maken, bv. om de Maroma (2066 m) te beklimmen.

Mijn Track                      Foto-album

Advertisements

3 Reacties op “Cerro Gavilán (1139 m), Cómpeta, Andalusía

  1. De foto ziet er al goed uit.. reuzebenieuwd !

  2. willydebeucker@telenet.be

    en nu nog het verslag zie ;;;;

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s