GR 564 Wellen – Engelmanshoven

Datum: vr 14 april 2017
Traject:  Wellen – Engelmanshoven, 21 km
Topogids: geen
Wandeltijd: 10.20 – 16.50
Weer: zonnig tot zwaar bewolkt, kille wind, 12°C
Stilte: 4/5

Door fruitig Haspengouw naar de Chaussée d’Amour

IMG_4732

Abdij Mariënlof Colen

Wagen 2 wordt geparkeerd achter de kerk van Wellen. Opnieuw met zijn drieën wandelen we door de mooie kapeltuin en lopen we door de romaanse kerktoren naar binnen. Alles staat klaar voor de Goedevrijdagviering.

Kerktuin van Wellen

We volgen dan even de hoofdweg door het dorp en slaan op een oprit linksaf om vrijwel onmiddellijk in een natuurgebied te belanden. Voorlopig schijnt het zonnetje. We zien een kleine kudde grote grazers in het tegenlicht. Voorbij een wandelpoortje wordt het bijzonder drassig. De droogte houdt eigenlijk al lang aan; wat moet dat hier zijn als het regent?!? De plassen zijn te diep en we zoeken onze weg eromheen, aan de boskant. Georges oefent intussen zijn cursus plantenkunde van Natuurpunt en ontdekt o.a. watermunt, look zonder look, smeerwortel en warempel sleutelbloempjes, vrij zeldzaam zo weet hij. Voorbij het poortje is het weer droog en stappen we over de brug van de Herk.

Natte bedoening

We lopen door de eerste fruitboomgaarden en in een bocht komt ons een piepjong eekhoorntje tegemoet. Het beestje vertoont geen schrik al komt er een auto aangereden. Tot haar ergernis dwingen we de chauffeur tot stoppen terwijl we het diertje terug naar de kant proberen te drijven; telkens loopt het weer de baan op en klampt zich vast aan de broek van Georges. Met de hulp van de eigenaar van het belendende huis slagen we althans voorlopig in ons opzet en vervolgen we onze weg naar Kerniel. Wat een prachtig uitzicht even voorbij de kerk! Achter een mooie treurwilg gaapt een diepe groene landschapskloof met schapen en lammetjes en bovenop de tegenoverliggende helling troont de abdij Mariënlof Colen.

Abdij Mariënlof

Op het smalle pad ernaartoe heb ik een leuk gesprek met een vriendelijke meneer die interesse toont voor onze wandeluitrusting. Hij blijkt theoloog-historicus te zijn, vlakbij te wonen, verantwoordelijk te zijn voor de infoborden in de buurt en aspirant-GR-wandelaar te zijn. Het was de wandelpaal aan de Tjenneboom met aanduiding 55 km tot Aken die hem goesting had doen krijgen. Aan die 55 km twijfelde hij wel en hij is niet de enige.

G. op het fietspad naar Borgloon

We gaan even kijken op de binnenkoer van de abdij; het fruitmuseum is gesloten en ook de herberg gaat pas om 12 uur open… dat wil zeggen binnen 5 minuten!? Toch beslissen we verder te lopen: Borgloon kan niet ver meer zijn. We dalen via trappen af naar het fietsspoorlijntje beneden dat we volgen tot aan de stoomstroopfabriek van Borgloon. Dan volgt een troosteloos lang stuk dat oploopt naar de andere kant van Borgloon, ons niet onbekend. Er zijn wegeniswerken aan de gang en ik hoop voor de bewoners dat ze er een mooie laan van maken met veel groen. Na dit saaie gedeelte lopen we dan toch het stadje binnen en met een ommetje (let op het smalle Kattesteegje) komen we uit aan de kerk en het Speelhofplein.

Borgloon

Trappistenhuis De Burcht heeft niet enkel een uitnodigend terras maar ook supervriendelijke bediening en lekkere koffie. Bij navraag mogen we zelfs onze boterhammetjes eten al serveren ze zelf lunchgerechten. Na de picknick trekken we langs het mooie gebouw van de toeristische dienst naar de vroegere omwalling. We volgen die even (panorama op het glooiende landschap), dalen een trap af naar de drukke N79 die we een stukje volgen in westelijke richting. Vrij vlug gaat het linksaf naar de boomgaarden van een fraai kasteeldomein en nadien door een mooie beekvallei. De beek heet ‘beek’, zegt mijn OSM-kaart.

Linksaf trekken we nu klimmend de bloeiende boomgaarden in. Peer is al uitgebloemd maar appel en kers staan volop in de bloei; helaas is intussen de zon achter dikke wolkenpakken verdwenen. Samen met fietsers en wandelaars komen we aan op de Romeinse Kassei, een oude romeinse heerweg die Keulen met de Noordzee verbond. In de buurt stond een galg en vonden heksenverbrandingen plaats; naast het pad op een lange paal heeft een kunstenaar een bijzonder liefdevolle ode gebracht aan de jonge heks Jenne. Wij steken over, slaan links een veldweg in en dalen via een mooie holle weg af naar Mettekoven en herberg Het Martenshof, een begrip bij de talrijke toeristen die de Haspengouwse bloesems komen bewonderen. Op het terras zien we ze te voet arriveren, met gewone fietsen, met e-bikes vooral en met gehuurde scooters terwijl we zelf een fruitige Haspengouwse tripel (met appelsmaak!) degusteren. Zelf geraak ik aan de praat met een sympathiek koppel Molse geocachers die net de Voerstreek ontvlucht zijn omwille van de drukte voor de Amstel Goldrace.

Trefpunt Martenshof in Mettekoven

Voorbij Mettekoven draaien we linksaf een natuurgebiedje in, opnieuw langs de Herk en bereiken door boomgaarden de hoog gelegen kerk van Klein-Gelmen met herberg ’t Cataraktje (naar de TV-serie). De hemel wordt nu echt dreigend maar het blijft droog. Gelukkig worden we op de holle wegen wat beschermd tegen de koude wind.

De wanden van de holle weg worden steiler en steiler en wanneer we plots linksaf moeten, lopen we tussen loodrechte zandmuren een groeve in. Infoborden geven aan dat het hier om een merovingisch grafveld gaat.

Boven op de heuvel nodigt een zitbank met uitzicht uit tot een laatste picknick. De gure wind jaagt ons snel de hoge heuvel af en via trappen bereiken we de Engelmanshovenstraat. We steken voorzichtig de gevaarlijke Luikersteenweg over, ook bekend als Chaussée d’ Amour omwille van de talrijke bordelen met raamprostitutie. Onlangs nog heeft men hier het lijk gevonden van een jonge electricien die zich in zijn camionet verhangen had omwille van een onbeantwoorde liefde… Aan de overkant lopen we langs de kerk van het rustige Gelinden en buigen rechtsaf een stijgende holle weg in. Waar de GR scherp linksaf draait, gaan wij rechtdoor naar de parking in Engelmanshoven. Vlakbij worden we verwacht door ex-collega’s Leen en Guy voor lekkere groentetaart en streekbiertjes. Een hartverwarmend slot van onze mooie bloesemtocht door Haspengouw. Het is laat geworden 🙂

Kerk van Engelmanshoven

Nog één etappe en GR 564 zit er helemaal op, voor mij nu al één van de GR-toptrails. Gelukkig is er nog de streek-GR Haspengouw 😉

Mijn Track             Mijn Foto-album

Advertisements

3 Reacties op “GR 564 Wellen – Engelmanshoven

  1. Het stuk voor en na Borgloon komt me bekend voor van een dagstapper die ik ooit gedaan heb. Heb die toen ook in de bloesemtijd gelopen en weet dat het de moeite is. Wel vreemd dat dat eekhoorntje totaal niet bang was. Goed van jullie dat jullie de moeite namen om het veilig van de weg te krijgen. Nog veel wandelplezier op de laatste etappe. Heb zo het gevoel dat deze GR ook nog wel eens door mij zal gestapt worden.

  2. Inderdaad , dat ziet er heel erg mooi uit ..je foto’s zien er heel uitnodigend uit ! Grts Leen.

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s