GR 125 Walcourt – Cerfontaine

Datum: wo 23 augustus 2017
Traject: Etappe  Walcourt – Cerfontaine 19 km (280m ↑)
Topogids: /
Wandeltijd: 11.20 – 15.45
Weer: zonnig, hoge bewolking, 25°C
Stilte:  4/5

IMG_6160

Lac de l’Eau d’Heure

Druk verkeer, wegenwerken en files maken dat we op 10 minuten na, 3 uur onderweg zijn naar Walcourt! An (van de Hunsrücksteig) is een fervent fietser en heeft me uitgenodigd naar de mooie streek van de l’Eau d’Heure. Zij zal op haar mountainbike rond de meren fietsen terwijl ik de eerste etappe van GR 125 loop: we spreken terug af in Cerfontaine.

Basiliek van Walcourt

Als we eindelijk het sterk hellende marktplein van het historische Walcourt oprijden, staat de majestueuze Sint-Maternusbasiliek in volle zonlicht te pronken. Na de koffie op één van de terrasjes lopen we dit romaans-gothische bouwwerk (12 – 16de eeuw) binnen en zijn aangenaam verrast door het interieur. Vooral het beeld van de zwarte madonna die hier vurig aanbeden wordt voor genezing (getuige daarvan de krukken en kunstbenen bovenaan de muur) is de moeite waard; ik zie er mijn allereerste kaarsenautomaat! Onderaan het kerkplein vinden we het officiële startpunt van de GR rechtover de toeristische dienst.

Afbeeldingen van napoleontisch uitgedoste soldaten (die we straks ook zien in Cerfontaine) kunnen we niet meteen plaatsen; Wikipedia zegt er het volgende over: “Ieder jaar vindt hier de beroemde Grand Tour plaats, een processie ter ere van Onze-Lieve-Vrouw van Walcourt, waarbij het beeld wordt geëscorteerd door “soldaten” in uniformen uit de napoleontische tijd. Hoogtepunt van de dag is een viering bij een berkenboom, waarbij herdacht wordt hoe, volgens de legende, het beeld tijdens de brand van 1220 de kerk uitvluchtte en in een berkenboom teruggevonden zou zijn. Het keerde pas terug naar de kerk toen Diederik II beloofde ter plaatse een abdij ter ere van Onze-Lieve-Vrouw te bouwen. Zo kwam de abdij van Jardinet tot stand.”

Pot van Keizer Karel in Walcourt

Dan scheiden onze wegen en ik loop de dalende straat naar het riviertje l’Eau d’Heure af. Beneden op het rondpunt vind ik de pot van Keizer Karel terug, een gelijkaardige legende als die van Olen. Aan de overkant van de hoofdweg volg ik nu vele kilometers lang een stijgend landbouwpad. Als je denkt dat je boven bent, gaat het nog een stuk hoger. Boven op het plateau tuinbouwserres met o.a. courgettes en enkele verspreide boerderijen, een opvallende watertoren, hoogspanningmasten en tenslotte het dorpje Boussu-lez-Walcourt.

Onderweg

Boussu-lez-Walcourt

Inspiratie voor deze tocht had ik gevonden in het archief van “Op Weg” in een wandelreportage van Gilbert Bastiaensen (2012-5). De bakker en de café’s die hij vernoemt, zijn er nog steeds maar het is te vroeg voor een pauze. Voorbij de hooggelegen ranke dorpskerk gaat het door de velden naar een bosrand. Midden in het bos staat een grote schuilhut, ideaal nu voor mijn picknick. Het is muisstil in het bos en de middaghitte begint zich zelfs hier onder de bomen te laten voelen. De eenzaamheid is lijfelijk aanwezig en doet me deugd. In T-shirt loop ik over een slingerend pad het bos door en opnieuw de velden in. Rechts in de verte ligt heel mooi het dorpje Erpion; het landschap herinnert zelfs een beetje aan de Hunsrücksteig, al zijn de hoogteverschillen hier minder uitgesproken.

Zicht op Erpion

Na zowat een kilometer of twee gaat de landbouwweg links van een koeienwei over in een smal pad dat door het bos afdaalt tot aan een grote camping voor mobilhomes. Aan de overkant van de weg daal ik verder door een zeer verzorgd vakantiedorp naar de oever van het Lac de la Plate Taille. Op een breed geasfalteerd oeverpad heb ik een mooi uitzicht over het meer. Ik deel het pad met fietsers, wandelaars en mensen in badpak die van het bewaakte zwemstrand komen. Verderop mag niet gezwommen worden maar her en der langs de grillige oever staan mensen in het water, al dan niet met hond en zitten grote families te barbecueën. Sommige baaitjes doen me met hun dennenbomen tot aan het water zelfs een beetje aan Mallorca denken. Tenslotte bereik ik de laatste brede baai voor de stuwdam. An komt me tegemoet gefietst op haar ronde van het meer. Ik krijg de tip een lekkere Chimay van ’t vat te bestellen in het grote café aan de stuwdam. Zoiets moet je mij geen tweemaal zeggen. De zoute abdijkaasjes die ik erbij krijg, doen wonderen want ik heb al flink wat zweet gelaten op deze zomerse dag in augustus.

Lichtjes in de wind (u moet dat letterlijk nemen!) steek ik de lange stuwdam over, rechts met zicht op het bovenmeer met zonnebadende aalscholvers en eenden, links op het duizelingwekkend dieper gelegen Lac de l’Eau d’Heure. De stuwdam kan trouwens bezocht worden.

Aan de overkant moet ik helaas enkele stukjes langs de hoofdweg waar bijzonder hard gereden wordt maar het grootste deel verloopt rustig door het bos over een aloude toegangsweg naar Cerfontaine. Vlak voor het dorp is het traject een beetje verwarrend: linksaf is ‘fermée’ en rechtdoor ligt geen brug meer! De geel-rode (!) tekens van deze Streek-GR zijn kraakvers, dus ik loop toch maar het verboden stuk in en kan daar de rivier oversteken. Voorbij het rondpunt loopt de GR nog langs een stinkend beekje waar het pad met netels overgroeid is en zo kom ik flink geneteld pal over de kerk van Cerfontaine uit. En wie zit daar op het terras van een Leffe te snoepen?!? Voor mij eerst een colaatje s.v.p.; ik ben er aan toe.

Cerfontaine

Na de obligatoire trappist vertrekken we noordwaarts om via verscholen dorpjes aan de wondermooie beboste Sambervallei uit te komen: rechtover de ruïnes van de machtige Abbaye d’Aulne zullen we iets gaan eten. Het plaatselijke ADA-bier is niet meteen een hoogvlieger; het wordt een grote fles water aan de oever van de Samber. Dit is een geliefde plek voor honderden dagjestoeristen en gezellig druk. Ik zie ook het wit-rood van de GR 12 die hier passeert. Best mogelijk dus dat ik hier nog eens langskom. Misschien is er dan tijd om de ruïnes te bezoeken. De rit naar huis verloopt probleemloos in de helft van de tijd van deze morgen. Het was voor mij een mooie kennismaking met een stuk van België dat ik absoluut niet kende en dat me zeker bekoord heeft. Bedankt, An.

Abbaye d’Aulne

Mijn Track                   Mijn Foto-album

Advertenties

3 Reacties op “GR 125 Walcourt – Cerfontaine

  1. Like you Guido, this too is an area I do not know, but it certainly looks worth getting to know! Lovely pictures. Did you mean that the ADA beer was like a big bottle of water, or that instead of the beer you took water? Or maybe both, if it’s not a hoogvlieger?

  2. Graag gedaan!

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s