LAW 7 Heeze – Maarheeze

Datum:  di 12 sep 2017
Traject: Etappe 5  Heeze – Maarheeze, 28 km
Topogids: Pelgrimspad – Langs Kerken, Kruisen en Kapellen, 2016
Lange-Afstandswandelpad 7-2 ’s Hertogenbosch – Maastricht 250 km
Wandeltijd: 9.45 – 16.20
Weer: wisselend bewolkt met zon, veel wind, 13°-19°C
Stilte:  4/5

IMG_6235

Zandverstuivingen op de Strabrechtse Heide

De treinrit van station Maarheeze naar Heeze duurt maar 8 minuten; de auto heb ik achtergelaten op de gratis parking. Van aan het station loop ik door enkele rustige woonwijken naar het centrum (horeca, bakker) en zo naar het Kasteel van Heeze. Je kruist er de Sterkselse Aa en wandelt door een dreef de Herbertusbossen in. Na een tijdje kom je uit op een fietspad dat toegang geeft tot de Strabrechtse Heide, het grootste aaneengesloten heidegebied van Noord-Brabant.

Kasteel van Maarheeze

Vanop het fietspad is het genieten van de weidse uitzichten over de hei. De wolkenlucht is dreigend, de felle wind jaagt door het hoge heidegras. Af en toe enkele groepjes grove den, bloeiende struikheide en zandverstuivingen die oplichten in de schaarse opklaringen. Na 2 km bereik ik het Waschven waar vroeger de schapen gewaschen werden. Het Brabants Vennenpad splitst zich hier af van LAW 7 die rechts afbuigt.

Naast het fietspad op aangestampt zand (af en toe passeren inderdaad enkele moedige fietsers) is een ruiterpad aangelegd waar 2 amazones me vrolijk groeten. In de verte naar het zuiden toe bespeur ik grote grazers. Ik passeer 2 dames met rugzak die op een iets of wat beschutte plek een boterhammetje eten.

Weer 2 km verder kom ik aan het grootste ven van Nederland: het Beuven. Een ommetje naar de vogelkijkhut ‘loat-ut-zo’ loont. In het logboek van de hut vind je waarnemingen van vogelaars en zo leer ik dat de sneeuwwitte plukjes aan het einde van het meer geen ganzen of zwanen zijn maar lepelaars. Op een bank aan het begin van het vlonderpad kan ik zelf uit de wind mijn boterhammetjes eten. Ik hou een praatje met een passerende vogelaar terwijl we onderhouden worden door een jagende boomvalk en twee klimmende buizerds.

Het Beuven vanuit de vogelkijkhut

Op weg naar het Starven ontmoet ik een grote kudde Kempische heideschapen die in verspreide slagorde hun kostje bijeenzoeken. De rust die de beesten uitstralen wijst er op dat ze zich hier echt thuis voelen.

Intussen is de zon gaan schijnen waardoor de purperen heide nu echt tot haar recht komt. Over de ‘Schepersdijk'(!) gaat het nu door dennenbos in een grote boog zuidwaarts naar de Somerense Heide. Daarbij passeer ik enkele klaphekjes, een bijna droogstaande beek (de Peelrijt), een slingerend bospad en een stevig knuppelpad met weidse vergezichten. Aan de mest is te zien dat ook dit gebied begraasd wordt maar de runderen vallen nergens te bekennen. Het heidegebied is relatief recent ontbost maar de struikheide lokt nu al vlinders als atalanta, dagpauwoog, gehakkelde aurelia en distelvlinder.

Knuppelpad

Aan de rand van de heide zitten die 2 dames van voorheen weer op een bankje te eten. Zij zijn onderweg op een driedaagse wandeltocht op het Pelgrimspad en overnachten bij Vrienden op de Fiets waar ze vurige voorstanders van zijn. Ze liepen intussen het hele pad vanaf Amsterdam en hebben ook het Pieterpad op hun palmares staan. Na deze korte maar sympathieke kennismaking steek ik wat verder de drukke N609 over om aan de overkant in een luchtig bosgebied te belanden.

Het bos is door de gemeente Someren als leerbos ingericht en het pad kronkelt prettig tussen de bomen door langs de rand van een golfterrein. Bordjes duiden plaatselijke wandelpaden aan die me best de moeite lijken. Ik zie mezelf hier nog terugkeren, te voet en met de fiets. Zo mijmerend kom ik bij het Keelven. Vanop de stuifduinen heb ik een mooi uitzicht op enkele kleinere vennen waarvan er één de diepblauwe lucht weerspiegelt. Het gouden zand geeft het geheel een mediterraan cachet. De dreigende wolkenluchten zetten nog een extra accent. Op een bankje hou ik mijn tweede picknick; van de 2 dames geen spoor.

Na de picknick met zicht op de heide (Keelvenweg) loop ik door het bos naar een volgende ven dat netjes omrond wordt om ruim een kilometer verder uit te komen op de Maarheezerdijk, het enige stukje landbouwgebied van de dag. Een lange zandweg geeft uit op een volgend aangenaam stuk bos met de vreemde naam Vroolijke Jager. Wat verder stoot ik op een laatste stukje open heide dat onderdeel uitmaakt van natuurgebied De Pan. Langs de rand ervan ontmoet ik een groepje senioren die blijkbaar op een geleide wandeling onderweg zijn en aandachtig luisteren naar de gids.

Sterksels Kanaal

Opnieuw in het bos passeer ik de Sterkselse Aa en het Sterksels Kanaal, oorspronkelijk als ontwateringskanaal gedacht. Onze voorouders probeerden met alle macht om waterrijke gronden te ontwateren; tegenwoordig herstelt men liever de oorspronkelijke toestand. In het bos zijn grote boswerken bezig en eigenlijk mag ik hier vandaag niet doorlopen. Vele bomen worden gerooid (vooral dennen) en ik ben getuige van het machinaal rooien ervan: op 2 seconden is een volwassen dennenboom doormidden gezaagd, 7 seconden later is hij van zijtakken ontdaan en in stukken gezaagd. Indrukwekkend en een beetje pijnlijk om zien, vandaar dat er bij het begin van het bos informatie over dat bosbeheer wordt gegeven aan de verontruste bezoeker.

Een laatste boslaantje brengt me naar het einde van de etappe aan de drukke Koenraadtweg, eigenlijk in the middle of nowhere. En hier komt mijn routeerbare OSM-wandelkaart van pas: mijn GPS stippelt feilloos de kortste weg naar het station van Maarheeze uit. Door een groene villawijk gaat het over rustige asfaltwegen tot aan het industrieterrein en wat verder het station.

Ik ben het 100% eens met Landloper Jacob; dit is de mooiste etappe op het Pelgrimspad in Brabant. Het traject heeft alles wat een GR (LAW) voor mij moet hebben: natuurschoon, onverharde en verrassende paden, afwisseling en onvoorspelbaarheid. Een absolute aanrader! De tocht is enigszins zwaar te noemen door de afstand en de zandpaden na droogte of bij regen; wandelstokken zijn aanbevolen. Op de parking van het station staat een snackbar, mocht je zoals ik zonder water gevallen zijn.

Mijn Track                                  Mijn Foto-album

Advertenties

6 Reacties op “LAW 7 Heeze – Maarheeze

  1. De belles photos qui donnent envie de découvrir cette région … même si c’est un peu loin pour nous 🙂

  2. Wow, echt een HELE mooie etappe, een prachtig gezicht om de heide te zien bloeien.
    Ik moet dit stuk maar eens met meneer Wandelpraat gaan lopen 😉 Nu is 28 km wel een hele afstand, zeker nog voor mijzelf. Maar wat in het vat zit verzuurt niet zeggen ze.

    • Hey, ja, in elk seizoen de moeite, denk ik. Ik zag op de website van Wandelnet bij de reviews van deze tocht een haalbaar voorstel om de tocht in 2 stukken te doen (O.V.). + een tip om halverwege een terrasje te doen; geen idee waar dat zou kunnen geweest zijn.

  3. Wat een mooie foto…de heide en de prachtige wolkenlucht..
    Benieuwd naar je verslag.

  4. Mooie foto van de Heide. Een prachtig pad zo te zien die LAW7
    Groeten, Didier

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s