LAW 7 Ell – Roosteren

Datum: do 12 oktober 2017
Traject: Etappe 8  Ell – Roosteren = 23,4 km
Topogids: Pelgrimspad – Langs Kerken, Kruisen en Kapellen, 2016
Alle door mij gelopen etappes
Lange-Afstandswandelpad 7-2 ’s Hertogenbosch – Maastricht 250 km
Wandeltijd: 11.00 – 17.45
Weer: wisselend bewolkt, zon, wind, 17°C
Stilte: 3/5

Vandaag trekken we naar de Grensmaas, op de grens dus tussen Nederland en België. Daarvoor parkeren we auto 1 aan de kerk in Roosteren en auto 2 aan de kerk van Ell. Enkele honderden meters verder pikken we terug aan op het Pelgrimspad en lopen kaarsrecht door landelijk en open gebied naar Hunsel.

Onderweg naar Hunsel

Kort voor Hunsel stoten we op een gedenkplaat voor Britse piloten die hier neerstortten en wier graf een prominente plaats gekregen heeft op het kerkhof wat verder aan de Jacobuskerk. Het beeld van Jacobus met de pelgrimsschelp in de kerk vinden we niet terug want het hele interieur wordt momenteel gerestaureerd.

Voorbij Hunsel

Even landelijk en met zicht op een hoge toren lopen we verder naar Ittervoort aan de Belgische grens. Aan de kerk vinden we een café-bakkerij waar we genieten van de eerste kop erwtensoep van het najaar. Avontuurlijk gaat het verder langs een smal dijkpaadje naar het beboste dal van de Itterbeek. Deze zuivere en snelstromende beek komt vanuit het Nederlandse Neeritter en het Belgische Opitter uit de richting Gruitrode en loopt bij Thorn in de Maas. Aan een brugje in natuurgebied Vijverbroek vinden we ook zowat de laatste tekens van het Grenslandpad (LAW 11 Sluis-Thorn) dat wat verder aan de abdijkerk eindigt. We klimmen uit het beekdal en volgen een ander traject door een bloemenweide naar het witte stadje Thorn.

De Itterbeek

Abdijkerk Thorn

Op deze donderdagmiddag hebben we de historische straatjes met hun typische witte huizen zowat voor ons alleen. Voor de abdijkerk (€ 3 entree) hebben we helaas geen tijd; wel lopen we achteraan de fraaie binnenplaats op waar de vroegere abdijgebouwen stonden. Zo lezen we dat de abdij een wel erg lange geschiedenis heeft en rond 975 gesticht werd als familieklooster door graaf Ansfried de Jongere. Van hem prijkt een statig standbeeld op de binnenplaats. Mooie plek en de moeite waard om eens terug te keren.

Thorn

Stichter van de abdij

Thorn

Langs de mooie beeldengroep van de fluitspelers trekken we verder aan de buitenkant van de witte muren en volgen een fietspad richting Belgische grens, aangeduid door een statige grenspaal. Vrij vlug volgt het meest noordoostelijk gelegen dorp van Vlaanderen: Kessenich. Even voorbij de kerk, naast de historische Motte van Kessenich (restant van een burcht), ontvouwt zich een prachtig zicht op de Maasvlakte.

Zicht op de Maas in Kessenich

Ons pad loopt echter niet naar het water maar volgt een verharde weg door velden en boomgaarden. Op sommige plekken krijg je een mooi zicht op de grindplassen en in Geistingen buigen we eindelijk af naar het water. We lopen langs een grote jachthaven en net als we de Maas zelf bereiken, stoten we op herberg De Spaanjerd. Tijd voor een verfrissing op het zonnige tuinterras. De zon komt trouwens meer en meer tussen de wolken en maakt de temperaturen bijzonder aangenaam.

De Maas

Na onze tweede pauze trekken we op het jaagpad langs de Maas verder naar Aldeneik. We doorkruisen daarbij enkele campings en bungalowparken. De romaanse St-Annakerk herinnert aan het middeleeuwse vrouwenklooster dat hier floreerde. Wij lopen langs de Willibrorduskapel en -waterput verder tot aan de Maasbrug in het nabije Maaseik. Aan de brug ontmoeten mijn wandelmakkers 2 oude bekenden en in het plaatselijk dialect worden herinneringen aan de goeie oude tijd uitgewisseld. Wegens tijdgebrek beslissen we om Maaseik rechts te laten liggen en dadelijk de brug over de Maas over te steken. Onder de brug en op de Maasoever loopt een grote kudde wilde konikspaarden te grazen.

Maasbrug in Maaseik

In De Rug

Aan de overkant dalen we links af naar de overstromingsweide van de Maas, nu een natuurgebied, De Rug genaamd. Vroeger waren dit de gemeenschappelijke graasgebieden van het dorpje Roosteren even verder. Een nieuwe dijk naast een nieuwe weg moet Roosteren beschermen tegen toekomstige overstromingen. Het graspad klimt de dijk op en zo lopen we het rustige dorp binnen. Tot aan de kerk is het niet ver meer; geen café, wel een mobiel frietkraam op het marktplein.

Torens van Kessenich en Thorn

Wij rijden terug naar Ell via Ophoven om daar in fietscafé De Prairie nog even na te genieten van deze mooie herfstdag. De volgende tocht verloopt tussen de natuurlijke Maas en het bevaarbare Julianakanaal, in het smalste stukje Nederland, ingeklemd tussen de Belgische en de Duitse grens.

Mijn Foto-album                         Mijn Track

Advertenties

4 Reacties op “LAW 7 Ell – Roosteren

  1. Kessenich, Thorn, Itterfoort, Orte die mir bekannt sind. Welche eine herrliche Umgebung lieber Guido.

  2. Heel mooi ..een mooi stukje Nederland !

  3. Mooi tocht en mooi verslag Guido..staat nu ook op ons lijstje ,ben benieuwd naar de foto’s !

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s