GR 12 Manage – Leernes

Datum: 17 okt 2017
Traject: Manage – Leernes = 22,5 km
Topogids GR 12 Bruxelles – Wallonie, 2009
Gelopen etappes
Wandeltijd: 10.40 – 15.30
Weer: open, gesluierde zon (bosbranden Z-Europa), 21°C
Stilte:  3/5

IMG_6584

Phaceliaveld en mijnterril nabij Leernes

Ik ben opnieuw een stuk verder op GR 12. Ondanks de vervoersperikelen van vorige keer sta ik opnieuw – na nieuwe vervoersperikelen waarover straks meer – aan het station van Manage. Een dik uur later dan gepland, zet ik er flink de pas in naar het sport- en cultureel centrum waar ik even verder opnieuw op het GR-pad ben, onder de brug van de E42. De wit-rode tekens duiken een broekbos in met de toepasselijke naam Dieu d’En Bas en volgen een beekje. In het gefilterde licht onder de bomen stap ik op de afgevallen herfstbladeren en kom langzaam tot rust. Landelijk gaat het over smalle paadjes door licht golvend landschap tot aan de drukke N583.

Op weg naar Hestre

Aan de overkant begint de dreef naar het kasteel van Mariemont. GR 12 gaat even de dreef in maar slaat dan linksaf het grote kasteelbos in. Ik kruis een verkeersweg in het bos en word ingehaald door een man met hondje die best een praatje wil slaan. Ook voor joggers is dit bos met zijn steile taluds en smalle paadjes een festijn.

In het kasteelbos van Mariemont

Aan de zuidkant loop ik onder een spoortunnel door en bereik de eerste straten van Morlanwelz. Geen idee hoe je dat uitspreekt.

Markt in Morlanwelz

Op het stadsplein loopt net de wekelijkse markt op zijn einde en het publiek komt duidelijk uit alle hoeken van de wereld. Een groot beeld op het plein herinnert aan één of andere administrateur die dit cadeau gekregen heeft van zijn werklieden. Even overweeg ik om een terrasje te doen maar het autolawaai doet me beslissen om verder te gaan. Langs een oud spoorlijntje en vervolgens een hele mooie en rustige sentier rond een weide gaat het bergop naar Carnières, een ander arbeidersdorp.

Op weg naar Carnières

Een groot plein met nogal wat schoolgaande jeugd die op de bus staan te wachten en een dorpscafé met de naam Au Bon Coin, geen beter plek om bij een glas bier de boterhammen aan te spreken aan een tafeltje tegen de muur.

Au Bon Coin in Carnières

Opnieuw leidt een vroeger spoorbaantje me buiten het dorp en omhoog de beboste heuvel op. Langs een wei met louter witte paarden en met zicht op de eerste terril van de dag.

Terril nabij Carnières

In het dal van de Haine, die zijn naam gaf aan de provincie Henegouwen

Boven daalt het pad weer naar de vallei van de Haine (rivier die de naam gaf aan de provincie Henegouwen) om vervolgens steil te klimmen door het Bois des Vallées. Opnieuw boven heb ik een weids uitzicht op de streek van Charleroi en bereik de drukke N59. Aan de overkant kan je evt. naar het station van Piéton lopen en de afstand zo verkorten.

Gevaarlijk stuk GR tot ginder aan de boom

Nu komt een gevaarlijk stuk want het parallelle woonstraatje houdt ineens op en de wandelaar wordt op de grasberm naast de verkeersweg gestuurd over een afstand van zo’n 500 m. Geen pretje langs het razende verkeer en een GR onwaardig. Ik ben dan ook opgelucht wanneer ik opnieuw de velden word ingestuurd.

Moeilijk begaanbaar graspad

Een moeilijk begaanbaar graspad voert naar het riviertje Piéton en bereikt enkele mooie witte hoeves. Dan volgt boven een saaie asfaltkilometer met zicht op de terrils van Anderlues. Boven mij zoeken de vliegtuigen van Ryanair (luchthaven Charleroi) hoogte, niet zonder het nodige lawaai.

Volgende terril

Ik schakel een versnelling hoger en loop rechtdoor een zwart kolenpad in (als in steenkool); dit voert recht naar een beboste mijnterril. Net voor de terril kruis ik GR 412 om zelf op een smal bospaadje langs de terril bij de opnieuw zeer drukke N90 uit te komen. Op het fietspad dient deze zo’n halve kilometer gevolgd richting Fontaine-l’-Evêque. Wie de tocht wil beëindigen loopt rechtdoor tot het eerste metrostation naar Charleroi. Ik steek voorzichtig de baan over en loop een stenige veldweg in met zicht op de volgende begroeide terrils.

Terugblik

Via een ommetje naar Beaulieusart kom ik op een veldweg tussen louter paarse bloemetjes: niet enkel heerlijk om te zien maar ook om de geuren op te snuiven. Bijen zoemen dat het een lieve lust is. De ideale plek om nog eens goed door te drinken van de veldfles. Het pad komt uit langs de N59 en buigt af rond de terrils, is intussen overgegaan in een asfaltpad en loopt een hele tijd langs de lawaaierige N54.

Naast de snelweg

Onbewust ben ik weer sneller gaan lopen (met het oog op het vertrekuur van de bus) maar forceer mezelf toch om abstractie te maken van het verkeersgeraas en te genieten van het mooie landschap aan de linkerkant. Via een tunneltje bereik ik de eerste huizen van Leernes. Geen armoedige arbeidershuisjes hier maar het betere villawerk met verzorgde tuinen. Het dorp is langgerekt en het duurt een poos eer ik het kerkplein bereik.

Kerk van Leernes

De kerk heeft een opvallende gedraaide toren (zoals ik die ken van GR 563 Pays de Herve). Er tegenover staat de eerste wegwijzer naar de Abbaye d’Aulne. Aan de bushalte in een zijstraat zie ik dat bus 173 al vertrokken is en er maar om het uur een volgende komt. Tijd genoeg om het café op het dorpsplein binnen te lopen voor een flinke Chimay of twee.

Deze etappe heeft mijn verwachtingen ruimschoots overtroffen. Ik had in dit voormalig industriegebied zo veel groen niet verwacht en ik geef daarbij een dikke pluim aan de trajecttekenaars. De etappe is erg afwisselend qua omgeving (bossen, velden, terrils, beekdalen, plateau, verstedelijkte omgeving, weides) en ondergrond (bos- en veldwegen, gras-, grind-en asfaltpaden): je gaat je geen minuut vervelen. Enkel de gevaarlijke passage langs de N59 (zie verslag) is een belangrijk pijnpunt. En het zicht op de begroeide mijnterrils is een ervaring apart. Tijd om naar de bushalte te stappen.

*** Relaas van een reis met het openbaar vervoer***

Om 16.18 neem ik TEC-lijn 173 naar Charleroi. Wist ik veel dat die eerst de halve provincie rondrijdt en o.a. passeert aan de Samber bij Landelies (treinstation). Had ik hier de trein genomen van 16.37, had ik vermoedelijk in Charleroi mijn treinverbinding naar Antwerpen nog gehaald. Hoewel de chauffeur zijn best doet in het drukke stadsverkeer, halen we het geplande aankomstuur van 16.47 in Charleroi-Sud niet meer. Ik sprint van het busstation naar het treinstation, hijs mezelf de trappen op naar perron 5 … om de trein van 16.54 voor mijn ogen te zien vertrekken. Een meewarig kijkende treinofficial verwijst me naar een volgende trein om 17.24. Er zit niks anders op dan te wachten en zo ga ik uithijgen op het moderne stationsplein van Charleroi-Zuid en alvast even de stelplaats van de bussen verkennen voor als ik terugkom. Om 17.24 stipt (!) komt inderdaad de trein aangereden. In Brussel-Zuid is het een kwartier wachten op de trein naar Turnhout die vervolgens moeizaam vanaf Mechelen naar de Kempen kruipt. Het is 19.45 ofte 3 uur later wanneer ik aankom. Een uur beter dan vanmorgen.

Vanmorgen had ik de trein van 7.24 in Herentals genomen. In Vilvoorde hadden we al 10 minuten vertraging, in Brussel 20, in La Louvière Centre 25 minuten op nog steeds dezelfde trein; mijn verbinding naar Manage om 9.26 was uiteraard vertrokken. Een verbinding om het uur. Geen toilet in La Louvière, depuis 10 ans, monsieur. Dan maar naar het aanpalende stedelijk zwembad. Ook de trein van 10.26 heeft 5 minuten vertraging en zet me 8 minuten later af aan het station van Manage. Van thuis uit bijna 4 uur onderweg. De tocht kan beginnen.

Mijn Foto-album                           Mijn Track

Advertenties

15 Reacties op “GR 12 Manage – Leernes

  1. Mooi verslag Guido,ik denk dat we toch bij onze tweedaagse wandeletappes blijven..als ik je verhaal zo lees.

  2. Das sieht ja toll aus, am Markt in Morlanwelz, solche Ecken lernt man doch beim Wandern gerne kennen 🙂

  3. Beau résumé ! Tu es courageux de faire tout ce trajet en transport en commun !!

  4. 3 à 4 uur verplaatsing, heen en dan ook nog eens terug… voor een wandeling van soms nog geen 20 km, vaak gedaan. Maar je hebt gelijk, als het OV niet loopt zoals het belooft te lopen, dan is de lol er vlug af.
    Toch een mooie tocht als troostprijs. Het valt me vooral op dat het in vergelijking met een jaar of 6 – 7 terug, heel wat netter en verzorgder uitziet in de plaatsen die je passeerde. Maar die sluikstortjes zijn er blijkbaar toch nog altijd.

  5. Wat een drama het OV in België, ik dacht dat we hier in Nederland patent hadden op treinen die te vol, te laat, helemaal niet komen hadden maar in Bels kunnen ze het ook. Gelukkig maakte de wandeling een hoop goed!

    • Het probleem is uiteraard het grootst als je moet overstappen en dan je verbinding mist. Ook bij de volgende etappe zal ik 2 keer moeten overstappen. Als alles goed gaat, zal de terugreis opnieuw 3 uur duren. Met de auto is ook geen optie want dan sta je stil rond Brussel. Toch wil het er nog eens op wagen 😉 Ooit moet het toch eens gewoon lukken; zoals het op de treinplanner staat.

    • Hey Marina, wanneer mag ik nog eens een verslagje van jullie lezen? Of zullen we afspreken en met 2 auto’s de grensstreek verder verkennen?

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s