GR 5A Z Rupelmonde – Branst

Datum: ma 5 maart 18
Etappe Rupelmonde – Branst  19,9 km
Topogids: GR 5A Wandelronde van Vlaanderen, 2018
Gelopen etappes
Wandeltijd: 10:30 – 14.40
Weer: wisselend bewolkt met zon, zacht, 10°C
Stilte:  3/5

IMG_7743

Temse

Te grote balzak

Daar sta ik terug op de markt van Rupelmonde. De trein-, tram- en busreis zijn voorspoedig verlopen, dank u. Ik heb zelfs mijn eerste M-ticket van de Lijn met succes kunnen bestellen op mijn nieuwe speeltje. De treinreis heb ik weer op één bil afgelegd; naast mij zat een skinhead, bomberjack en zwarte pet incluis, met een te grote balzak… Na de koffie in café De Valk (zie vorige tocht) ga ik toch even de mooie barokke kerk binnen.

Kerk van Rupelmonde

Dan loop ik langs het geboortehuis van Mercator de bebouwing uit en bereik een bijzonder natuurgebied:

De kleiputten van Steendorp

Mijn smalle wandelpad verloopt op hogere grond tussen een akker en diepe putten, nu bebost en volgelopen met water. Elk stukje grond beneden lijkt ingepalmd door weekendhutjes en midden in het water rijst een oude schoorsteen op; watervogels allerhand voelen zich thuis op deze plassen. Voorbij Steendorp vertellen pancartes over de vroegere steenbakkerijen en andere nijverheden die nu verdwenen zijn. Het pad loopt om zo’n kleiput en daalt er dan in af. Geen weekendhuisjes hier maar puur natuur en zangvogels.

Kleiputten van Steendorp

Voorbij het natuurhuis met nog meer infoborden en zicht op de hoge schoorstenen van de voormalige steenbakkerijen langs de Schelde, bereik ik langs een smal paadje een volgende hoogtepunt:

Het fort van Steendorp

Volledig bedekt door aarde en bos ligt een trapeziumvormig bakstenen fort uit de 19de eeuw, onderdeel van de fortengordel rond Antwerpen. Een avontuurlijk bospad kronkelt hoog boven de ingegraven funderingen en volgt de grillige contouren van het fort. De topogids vertelt gelukkig niet alles: het is hier veel mooier dan er gedrukt beschreven staat. Ook hier infoborden en een verkennend wandelpad van 4 km: warm aanbevolen.

Fort van Steendorp

De Scheldedijk

Vanop de hoge Scheldedijk ligt de stroom te glanzen in de ochtendzon; het is duidelijk ebbe. Ik deel het pad met joggers en wielertoeristen. Die laatsten kijken zelden alsof ze van hun hobby genieten; afgetrokken gezichten, de blik op oneindig.

Vanop de Scheldedijk

Zicht op rechteroever

Rechts van het kronkelende dijkpad ligt het Schouselbroek te pronken. Een reiger wacht geduldig op buit. Ik verstoor ongewild het mogelijk ontbijt van een biddende torenvalk. Een doorkijkje geeft zicht op de natuurlijke dijk van de Schelde hogerop.

Schouselbroek

Tot mijn verwondering blijk ik ook vandaag meermaals onder de zeespiegel te lopen.

De brug van Temse

Langs de loskade bereik ik de brug van Temse, de oude (1955) en de nieuwe (2009), met zijn 374 m de langste brug over water in België. Stroomafwaarts is er geen enkele vaste oeververbinding tot aan de Noordzee, dit is de eerste vaste brug. Vanaf het midden van de stroom heb ik een fantastisch panoramisch zicht op de oude industriestad Temse – wie herinnert zich niet de Boel-scheepswerven?!

Dat de N16 een enorm drukke en lawaaierige verkeersader is, kan je je voorstellen. Via de brug steek je over van het Waasland naar het Scheldeland en Klein-Brabant. Aan de overkant van de brug maak ik even een ommetje naar het Sas van Bornem. Het dateert uit de Spaanse overheersing (1592), werd in opdracht gegeven door een Spaans-Portugese edelman en verbond de Oude Schelde met de huidige loop. Tot 1950 was het sas nog in dienst maar in 1961 vernielde een storm de sasdeuren. Het aanpalende café is helaas op maandag gesloten.

Bornem en het Kasteel van Marnix van Sint-Aldegonde

De 3 verharde kilometers naar Bornem zijn niet de meest aangename, al heeft men toch een relatief rustig parcours gevonden. Ik eet mijn boterhammen op een bankje aan een visvijver net vóór het centrum. Aan de kliniek draai ik links van de GR weg om wat foto’s te maken in het mooie centrum. Net als Herentals speelde Bornem een belangrijke rol in de Boerenkrijg (1798). Ik weersta aan de verleiding om in Het Land van Bornem een portie gebakken paling of paling in ’t groen te gaan eten, 2 lekkere streekgerechten.

Voorbij de kliniek loop ik door een mooie kasteeldreef tot aan de toegangspoort van het kasteel. Filips van Marnix van Sint-Aldegonde, een naam als een klok, buitenburgemeester van Antwerpen tijdens het beleg en de val van Antwerpen in 1585, mogelijks auteur van het Wilhelmus en raadgever van Willem van Oranje. Helaas kan je het kasteel enkel tussen de bomen ontwaren, vanuit de verte. Aangemelde groepen kunnen het bezoeken onder leiding van een gids.

Kasteel tussen de bomen

Een aarden pad doorkruist tussen goud glanzende rietkragen de uitgestrekte jachtgebieden rond het kasteel. Stukjes akker wisselen af met weides en natte broekbossen. Overal schreeuwen fazantenhanen om aandacht en menselijk lawaai is hier ver weg. En alles is hier niet alleen verboden maar bovendien streng verboden; talloze bordjes maken de bezoeker daarop attent. 

Ik geniet met volle teugen van dit prachtige natuurgebied; er is geen mens te zien. Af en toe komt de Oude Schelde in zicht, telkens weer met gepachte en kneuterig omheinde vissershutjes.

Oude Schelde

Aan de rechterkant verschijnt in het groen de kerktoren van Weert, ingesloten tussen Oude en Nieuwe Schelde. Na zo’n 4 km wordt het pad erg modderig; de toplaag is bij deze aangename temperaturen helemaal ontdooid en al glibberend bereik ik vrij verrassend opnieuw de Scheldedijk, deze keer op rechteroever. Even verder verschijnt de kerktoren van Branst, veilig achter de hoge dijk. Hier wijk ik van het pad af en loop tot bij de bushalte aan de kerk.

Branst in zicht

In principe is mijn bus al 7 minuten weg maar de ervaring leert… en jawel hoor, daar komt bus 252 naar Bornem Station nog aangereden! De opvallend jonge en vriendelijke chauffeur laat zich de aandacht van een bloedmooie Aziatische welgevallen, iets wat volgens het reglement strikt verboden is maar waar ik alle begrip kan voor opbrengen. Net iets te laat zet hij me af over de spoorwegovergang die daarna dichtgaat voor de aankomende trein. Het stoplicht gaat uit en ik trek een spurtje om de trein nog net te halen. Aan het station van Mechelen (via Puurs en Willebroek) is er dan ruim de tijd voor een pilsje 0,0 %, tijd ook om bij de vele gemaakte foto’s alvast te beginnen nagenieten…


Mijn Track
                                                      Mijn Foto-album

Advertenties

7 Reacties op “GR 5A Z Rupelmonde – Branst

  1. Pingback: Jo’s Monday walk : A soggy ending, in an Alcazar | restlessjo

  2. I know little of Belgium and I suspect that applies to many others so I’ll be sharing this on my Monday walk. I hope you won’t mind 🙂 🙂 I found you at Denzil’s place. Happy Easter!

  3. Lijkt me toch wel een fel verbeterd traject, vergeleken met toen we dit vele jaren geleden stapten.

  4. Ik ben al benieuwd naar je foto’s. Ik heb het kasteel ooit bezocht. Ook je etappe-indeling ga ik in de gaten houden. Wie weet kan ik ze ook wel gebruiken 🙂.

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.