GRP 127 Jodoigne – Tourinnes-la-Grosse

Datum: vr 27 april 2018
Traject: Jodoigne – Tourinnes-la-Grosse, 22 km
Topogids GRP 127 Tour du Brabant Wallon, 2018
Gelopen etappes
Wandeltijd: 10.20 – 15.40
Weer: licht bewolkt tot zonnig, koude wind, 15-17°C
Stilte:  4/5

Nabij Mille

Ik geef toe, er is wel heel wat “under construction” in mijn leven momenteel; het verzorgen van deze blog verschuif ik daarom graag naar een regenachtige dag als vandaag. 

Vrijdagmorgen stap ik op een trein naar Leuven die 5 minuten vertraging heeft. Een olijke kaartjesknipper vertelt onderweg dat de oorzaak een defecte overweg was maar dat het treinpersoneel er toch maar fijntjes in geslaagd is de achterstand weg te werken tegen dat we Leuven binnenrijden. Ik ben ze alvast dankbaar want ik haal bus 18 naar Jodoigne aan het busstation. Over bonkige betonbaantjes – een ware beproeving voor mijn overvolle blaas – krijg ik gedurende een uur een toeristische rondrit door het Waals-Brabantse landschap, grotendeels over het parcours dat ik straks terug zal lopen. Vanaf halte Place de la Victoire haast ik me naar het hoger gelegen marktplein van Jodoigne, in de hoop dat mijn vertrouwde Café Au Tonneau open is. Oef!

Grand-Place Jodoigne

Na de koffie daal ik de trappen van de heks van Jodoigne af, l’impasse de la Gadale, steek de Grote Gete over en neem op de Place Saint-Lambert afscheid van GR 579. Waar ik vroeger linksaf ging, draai ik nu rechts en begin onder een versluierde zon aan de klim (holle weg) uit de Getevallei. Hier ben ik trouwens vroeger al eens gepasseerd op de RB 3. Boven op het plateau waait een bepaald koude wind in de rug maar het uitzicht is ronduit schitterend. Een dalend kasseiweggetje passeert een eerste Haspengouwse vierkantshoeve in witte gobertangesteen, geflankeerd als wel vaker vandaag door een kastanjeboom in volle bloei.

Op het plateau

Met zicht op de machtige Ferme de la Hesserée (donjon-portaal uit de 15de eeuw) bereik ik het eerste dorpje. Mélin, aan de Gobertangebeek, draagt fier de titel van <un des plus beaux villages de Wallonie>. Zowel de op een heuvel gelegen kerk (1780) als de bescheiden huisjes als de monumentale historische hoeves midden in het dorp (La Cense du Seigneur, la Ferme de la Place, la Ferme du Tilleul) zijn opgetrokken in witte mergelsteen. Voorwaar een mooi plaatje.

Doorheen licht golvend weide- en akkerland, omzoomd met hoge populieren, klimt GR 127 omhoog naar een landelijke woonwijk en vervolgens het open veld in.

Een rondom-zicht van 360° ontvouwt zich. Aan een kruispunt bij een eenzame linde daalt een holle weg linksaf naar het enige bos van de dag, het bois d’En Haut. Bij het uitkomen van het bos voert opnieuw een kasseiweggetje naar de verrassing van de dag. Midden in de wei en schril afstekend tegen het knalgele koolzaadveld op de achtergrond staan een kunstwerk van lokaal kunstenaar Julos Beaucarne: de Pagodes.

Pagodes van Julos Beaucarne

En net als je bekomen bent van de verrassing, duikt onverwacht de magistrale vierkantshoeve Ferme de Wahenges (18de eeuw) er tegenover op. Hier valt je mond van open. Vanaf de zijkant op de hoger gelegen veldweg bekeken, herinnert de hoeve aan een reuzengrote Romeinse villa. Het donjonportaal herbergt traditioneel een duiventil. Een reusachtige schuur (3500 m²) domineert het totaalplaatje. Tot aan de Franse revolutie behoorde deze hoeve aan de Norbertijnen van de abdij van Averbode.

Ferme de Wahenges

Terwijl vliegtuigen van de nabije basis van Beauvechain volop landingsmaneuvers oefenen, schampt mijn pad het gehuchtje Sclimpré. Mijn aandacht wordt afgeleid door een pleisterplek voor zandbijen en regelmatig het getierelier van leeuweriken boven de weidse velden. Het dorp La Bruyère laat ik links liggen om door eindeloze velden naar het gehucht Les Burettes te trekken.

Geen vierkante centimeter blijft onbenut; ook het pad is ondergeploegd!

In dit opnieuw schijnbaar verlaten dorp word ik andermaal begroet door agressief hondengeblaf. Een schaarse rustbank in het centrum wordt mijn picknickplaats. Het geblaf werkt danig op mijn zenuwen zodat ik niet te lang blijf zitten. Langs de machtige Ferme de la Grande Grayette (1734) met opnieuw een bloeiende paardenkastanjeboom bereik ik de eerste huizen van Beauvechain.

Ferme de la Grande Grayette met kastanjeboom in bloesem

Via enkele oude kerkwegels beland ik op het mooie 18de eeuwse marktplein naast de kerk van Saint-Sulpice. Naast de grote baan, even buiten parcours, steek ik de voeten onder tafel in Café La Renaissance. Naar verluidt, eet je in dit volkse café goed voor weinig geld. Bescheiden als ik ben, beperk ik me tot een ’33’ en een Triple de Waterloo. Lichtjes euforisch verlaat ik het dorp langs een mooi parkje, steek de Nethen over en begin aan een lange klim over een holle kasseiweg naar het plateau. Er komt steeds meer blauw aan de hemel, de zon is nu volop van de partij.

Zicht op Beauvechain

Boven heb ik weerom een weergaloos uitzicht tot aan de rand van het Meerdaalwoud in de verte. Eerst passeer ik de idyllisch gelegen Chapelle du Rond-Chêne (1768), geflankeerd door 2 platanen! Vroeger was hier, minder idyllisch, een leprozenhospice, netjes afgescheiden van het dorp.

Chapelle du Rond-Chêne

De rand van het Meerdaalwoud komt nu echt dichterbij maar op een kruispunt van stoffige holle veldwegen – het heeft lang niet geregend – gaat het scherp linksaf en zuidwaarts naar het grondgebied van het verderop gelegen Mille.

Meerdaalwoud a/d horizon

Aan een volgend kruispunt moet ik plaats maken voor één van de vele tractoren die momenteel de velden bewerken. En dan plots de mooie Chapelle Saint-Corneille uit 1460. De kapel bevat keramiek van Max van der Linden maar is helaas gesloten. Een mooie plek om even uit te rusten op een bankje onder de bomen.

Chapelle Saint-Corneille

Mooie rustige straten en een holle weg voeren langs het huis van Julos Beaucarne. Deze buurt lijkt vooral beter gestelden aan te trekken en onderweg hoor ik flink wat Nederlands, bv. van de man die zijn hond terugroept die mij agressief blaffend dreigt aan te vallen. Geheel in de stijl van deze wandeldag klimt een kasseiweg tenslotte naar het kerkplein van Tourinnes-la-Grosse, eindpunt van mijn wandeling. School is out en kinderen worden in grote SUV’s geladen.

Tourinnes-la-Grosse

Mijn bus is weg (één per uur naar Leuven) zodat ik mijn heil zoek in Taverne Le Relais Saint-Martin onderaan de trappen van de kerk. De tweetalige cafébaas is terecht fier op zijn gezellige brasserie en maakt wat graag een praatje met zijn enige klant. Blijkt dat de plaatselijke jeugd zich geen bouwgrond of woning meer kan veroorloven door de toevloed van welgestelde Vlaamse inwijkelingen… en dus noodgedwongen moet vertrekken. De cafébaas is zelf zoon van een vader uit Bierbeek die destijds in Wallonië moest gaan werk zoeken; nu gaan veel Franstalige kinderen in Vlaanderen naar school om Nederlands te leren zodat ze in Vlaanderen werk kunnen vinden. Laat ons onze geschiedenis indachtig zijn en tenminste die solidariteit niet op de helling zetten.

Mijn bus naar Leuven heeft 10′ vertraging maar zit vol schoolkinderen en da’s wel vaker een verklaring. Het positieve gevolg is dat ik in Leuven minder lang op mijn trein moet wachten en vrijwel onmiddellijk kan vertrekken.

Weerom een schitterende wandeldag in een streek die mij steeds liever wordt.

Mijn Track                                           Mijn Fotoalbum

4 Reacties op “GRP 127 Jodoigne – Tourinnes-la-Grosse

  1. Lovely photos Guido, especially the first one “Nabij Mille”. I recognize some of those huge farms from walks I’ve done in the area. I often wonder who lives in these farms? They must be so expensive to maintain. And they seem so quiet, almost deserted.

  2. prachtige streek!

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.