Saar-Hunsrücksteig: von Idar-Oberstein nach Herrstein

Za 12 mei 2017
Etappe 13  Idar-Oberstein – Herrstein
Afstand: 20,3 km (↑ 1315 HM & ↓1248m vlgs google maps)
Wandeltijd: 10.00 – 17.00
Weer: zonnig, warm, 21°C
Stilte: 3/5
Website: http://www.saar-hunsrueck-steig.de
Gruppe: An, Georges, Liliane, Guido

IMG_8338

Zicht op de Oude Burcht van Oberstein

Vorig jaar liep ik met An het prijsgekroonde Mittelalterpfad in Herrstein, precies onze bestemming voor vandaag. Niet zonder enige oriëntatieproblemen zijn we auto 1 ginds gaan parkeren en auto 2 kunnen we op een zaterdag kwijt langs het historisch centrum van Oberstein. Een half uurtje later dan gisteren zetten we onze eerste passen op deel II van de Saar-Hunsrück-Steig (Idar-Oberstein – Boppard). En meteen moet er flink geklommen worden; eerst tot aan de Felsenkirche, dan tot op de splitsing naar de burchten en vervolgens door een begroeide kloof, over een met touwen en trapjes beveiligd paadje naar een kampad.

Met touwen beveiligd

Vandaag wordt de warmste dag en we genieten van de koelte onder de bomen, al kunnen we de zonbeschenen open plekken met vergezichten naar de 2 burchten en over het Nahe-dal ook best pruimen. Langs het pad groeien bovendien de heerlijkste wilde bloemen op de rotsige ondergrond zodat we steeds weer blijven staan om te fotograferen. De vele sportieve wandelaars op de Traumschleife Nahe-Felsenpfad brengen blijkbaar voldoende respect op voor de natuur om de wilde bloemen alle kansen te geven. Het enige nadeel op dit alpijnse rotspad is het verkeerslawaai dat vanuit het diepe dal tegen de stijle rotswanden opketst.

Felsenkirche vanaf de kam

Panoramapad op de kam

We pauzeren een eerste keer op één van de uitkijkpunten waar het Nahe-Felsenpfad afbuigt van de Steig. Verderop komen we geen wandelaars meer tegen. Het pad daalt naar de spoorweg om vervolgens via trapjes in een boomstam het bos in te klimmen.

Naarmate we hoger en dieper het bos inklimmen, vallen alle verkeersgeluiden volledig weg. Het bospad volgt min of meer de diep ingesneden beekkloven door het woud waar het zonlicht door de boomkruinen gefilterd wordt. Het is heerlijk lopen zo alleen met de vogelzang en de geur van bloeiende struiken. Al stappend door een echt woud vallen alle beslommeringen van je af. Wanneer je eindelijk een beekje volgend uit het bos klimt en in open weidegebied bovenkomt, verwelkom je juichend opnieuw de warmte van de zon.

We bevinden ons ergens tussen Göttschied en Hintertiefenbach op een hoogte van 420 m. Een koppel dat we later in Herrstein terugzien, maakt het zich gezellig op de wei. Wij stappen opnieuw het bos in en overleggen aan de afslag naar Hintertiefenbach of we dieper afdalen naar het dorp. Er zou een horecazaak zijn maar of die open is…? En als ze toe is, moeten we terug omhoog… Enfin, verder dan maar. Dieper het bos in opnieuw tot we afdalen naar de L160 in het dal van de Fischbach, de eerste ‘fatsoenlijke’ rivier die we tegenkomen.

Aan de Fischbach

Totaal andere vegetatie in dit prachtige zonbeschenen dal. We krijgen zin om de voeten in het koude water te steken maar dan krijg je je schoenen zo moeilijk weer aan. Enfin, eens de brug over moet er opnieuw geklommen worden. Halverwege de berghelling stoten we voor de tweede keer vandaag op een groep Nederlandse botanici met plantenlijstjes om af te vinken. Hun gids lijkt even de weg kwijt en de groep is uit mekaar geraakt. Verder klimmend ontmoeten we nog plukjes van de groep tot het bij een panoramabank opnieuw erg eenzaam wordt. Ideale plek om de benen te strekken en de boterhammen te eten. Boven ons tussen het gebladerte ontdekken we een speurende rode wouw maar hij valt niet te fotograferen.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Intussen heeft An ons ingehaald zodat we een eindje samen verder trekken door een open gebied met hooi- en bloemenweides en zicht op de steile rotswand van het Hosenbachtal. Prachtig is het hier, daar gaat je hart van open. Heinde en ver geen huis te zien, alleen natuur. Terwijl we de lange afdaling inzetten naar de Hosenbach, ontmoeten we enkele wandelaars die ons vragen of we ook ‘den kombinierten machen’… Het duurt even tot we doorhebben dat het over geocaching gaat en neen, wir sind nur Wanderer.

In het Hosenbachtal

Beneden passeren we nog steeds in het bos de startpoort van de Kupfer-Jaspisweg die we intussen al een hele tijd volgen en die volgens de kokkin van ons hotel een bijzonder zware Traumschleife is. De oude kopermijn verderop is opengesteld voor het publiek maar ligt niet op onze weg. Wij volgen enkele kilometers een slingerend bospaadje langs de beek onder de bomen. Voor het pad opnieuw begint te stijgen, is het tijd om op krachten te komen en nog een boterhammetje te eten. De vele hoogtemeters beginnen hun tol te eisen – dit moet zowat de lastigste tocht zijn die we op de SHS tot nu toe gelopen hebben. Daarover straks meer.

We naderen Herrstein

Puffend komen we op een brede tractorweg het bos uitgelopen. Een nieuwsoortig landschap ontvouwt zich: lieflijk glooiend, zo lijkt het wel, maar dat kan ook aan de namiddagzon liggen die alles in zachtere kleuren giet. Alleszins blijkt dat dit nog niet de laatste helling was; kort voor ons doel moet er na een daling opnieuw geklommen worden maar dan zetten we toch definitief de steile daling in naar Herrstein. De toegang tot het historische dorpscentrum is ronduit schitterend: door de middeleeuwse Uhrturm en langs mooie vakwerkhuisjes komen we als vanzelf aan de Zehntscheune. Op het terras komt juist een plekje vrij en we bestellen onmiddellijk een halve liter bij de knappe meiden die hier wellicht al sinds eeuwen de bediening uitmaken 😉 De gerookte forelfilets smaken even goed als vorig jaar en de witte Nahe-wijn is gewoon té lekker!

De maag gevuld en de dorst gelest, tijd om de stramme spieren terug naar Idar-Oberstein te rijden. Op het buitenterras van ons hotel zal de nachtegaal weer zingen en zullen de muggen mijn blote voeten toetakelen zonder dat ik het meteen voel maar het is er zalig. Zullen we morgen een laatste kunnen wandelen, vragen we ons af. Er is regen voorspeld en het waren 2 lastige dagen. Opnieuw grote onenigheid over de hoogtemeters:

Osmand ↑ 1658m ↓ 1594m 20,3 km 7u
Garmin  ↑ 986m    ↓ 912m   20,4 km 7u
Google    ↑ 1315m  ↓ 1248m
GPSies    ↑ 818m     ↓ 753m

Mijn Track                                                        Mijn Foto-album

Programma Zondag 13 mei 2018 

Toen we vanmorgen opstonden, regende het lichtjes. Ik bleek de enige te zijn die twijfelde: gaan of niet gaan. Na het ontbijt checkten we uit en beslisten naar Bundenbach te rijden om het Besucherbergwerk te gaan bezoeken. Naarmate we dichterbij komen, is de motregen overgegaan in stortregen en bij momenten rijden we door de regenwolken heen. In Bundenbach rijden we een extra rondje om de toegang tot de leisteenmijn te vinden. Een smal asfaltbaantje daalt tot aan het toegangsgebouwtje maar we worden aangemaand op hogerop te parkeren en in de gietende regen te voet af te dalen. Daarbij krijgen we af en toe zicht op de Schmidtburg maar die wil je in deze omstandigheden niet bezoeken.

Samen met een vader en zijn 2 kleine kinderen zijn we de enige bezoekers aan de mijn die door vrijwillige dorpelingen gerund wordt. Het ondergrondse bezoek loont absoluut de moeite en de gids weet ons heel duidelijk te maken hoe troosteloos en gevaarlijk het leven van de mijnwerkers wel was. Na een bezoek van zo’n 40 minuten kom je weer bovengronds en kan je in de kantine nog iets drinken of het fossielenmuseum bezoeken. Op onze terugweg naar de auto vinden we een platgereden vuursalamander, de eerste keer dat ik er eentje in het echt zie. Helaas niet meer te redden.

Vervolgens rijden we naar Kirn in het Nahedal en naamgever voor het pilsbier dat hier gebrouwen wordt. Langs prachtige met leisteen versierde huizen lopen we door de natte straten tot op de mooie Marktplatz. Door onze goeie ervaringen met de Italiaan van Oberstein kiezen we ook nu voor een Italiaan, tot ieders tevredenheid. En dan zit onze editie 2018 er op. Het wordt nog een lange terugreis met omleidingen, wegenwerken en lange files op een zondagnamiddag (tussen St Vith en Malmedy staan we 3 kwartier stil). Tijd om de plannen voor volgend jaar kritisch te herdenken.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Flickr-Fotoalbum met foto’s van de 4 dagen in origineel formaat

Advertenties

2 Reacties op “Saar-Hunsrücksteig: von Idar-Oberstein nach Herrstein

  1. Un plaisir de voyager et de découvrir de belles régions grâce à toi … merci !

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s