GR 12 Leernes – Ham-sur-Heure

Do 17 mei 2018
Traject: Leernes – Ham-sur-Heure 19 km
Topogids GR 12 Bruxelles – Wallonie, 2009
Wandeltijd: 10.30 – 14.35
Weer: zonnig, koude wind, 18°C
Stilte:  3/5

IMG_8409

Abbaye d’Aulne a/d Samber

Tja, er dient wat afgeblogd de laatste dagen! Met de Hunsrück nog vers in de kuiten, voeg ik weer een nieuw hoofdstuk toe aan mijn périple op GR 12 waar ik intussen in de streek van Charleroi aangekomen ben, op weg – uiteindelijk – naar de Franse grens. Met een overstap in Brussel ben ik tot Charleroi-Zuid geraakt. Gelukkig is er voldoende tijd om de juiste bushalte van TEC 173 te vinden want die kon ik op het kapotte elektronische infobord buiten het station niet lokaliseren. Rammelend en krakend gaat het in een rotvaart naar Leernes waar ik om 10.30 uitstap aan de kerk. Ik ben thuis om 7 uur vertrokken!

Terugblik op holle weg en mijnterrils

Opgelucht dat ik weer kan stappen, loop ik meteen na de start een eindje mis. Ik had een smal wegeltje moeten volgen naast een boerderij die volgens een infobord in WOI als tijdelijk gevangenis voor Franse POWs werd gebruikt. Aanvankelijk gaat het over een graspaadje en later een holle weg steeds hoger met zicht op de industriële silhouetten van het land van Charleroi (mijnterrils, hoogovens) in de achtergrond. Ik ben blij dat ik een lange broek draag want het gras (teken!) en de brandnetels staan hoog. Boven in het bos daalt het pad vrij plots naar beneden. GR 129 voegt zich bij GR 12 en zal me zowat de hele tocht vergezellen.

Afdaling naar de Samber

Beneden kom ik bij enkele in onbruik geraakte sluizen over de Samber. Oude en nieuwe horeca, vissers langs de oever en het prachtige weer geven het feërieke plaatje een vakantiesfeertje. Zeker met het silhouet van de abdijruïne van Aulne op de achtergrond. Ik trakteer mezelf op een koffie op het zonnige terras van een brasserie en lees wat in de topogids over wat me te wachten staat. De abdijsite kan enkel in het weekend bezocht worden maar ze herinnert aan die van Villers-la-Ville in Waals-Brabant.

Dreef naar Le Bout Là-Haut

Ik loop door een oude poort heen het mooie bos in op de helling van de Sambervallei. Eerst vrijwel gelijklopend, dan sterk stijgend naar de rand van het bos. Op het open veld boven waait de wind koeltjes in een groene dreef die naar Le-Bout-Là-Haut loopt, een mooie naam voor een lelijke plek aan een druk kruispunt. Aan de overkant voeren enkele rustige veld- en boswegen naar de drukke N53 en wat later nog een drukke kleinere baan die een tijdje langs de rand moet gevolgd worden met de nodige voorzichtigheid. Dan draai ik het Bois de Gozée in. Een kilometerslange boslaan loopt vervolgens doorheen het Bois de Marbaix met zijn aloude beukenbomen. Let op: tijdens het seizoen wordt hier gejaagd en kom je er niet in. Uiteindelijk daalt de weg naar de rand van het bos en klimt opnieuw naar de eerste huizen van Odrimont.

Dat doet pijn aan de voeten

Na enkele woonstraten daalt een pad waar net grove steenslag overheen gegooid is, bepaald moeilijk om te lopen. Verderop in het bos is de wandelweg volledig afgesloten. Talloze bordjes en zelf geschilderde roos(!)-witte tekens dwingen de wandelaar op een alternatief pad naar de bodem van de Heurevallei en de spoorweg. Een weliswaar mooi pad langs een grote weide volgt dan de spoorweg tot aan de Pont Roch. Daarmee is de route iets korter geworden want je passeert niet meer in Beignée.

Aan de Pont Roch

GR 129 buigt na de Pont Roch linksaf terwijl GR 12 de vallei van de L’Eau d’Heure volgt. Het is een smalle vallei met steile groenbeboste wanden. Geen wonder dat her en der mensen hun droom van wonen in de natuur waargemaakt hebben; overal staan vakantiehuisjes langs de rivier en het is er muisstil. De kleur van het water stemt me wel tot nadenken; een rioolgeurtje lijkt niet ver weg. Aan de overkant van de snelstromende rivier beklim ik de oever naar een nieuwbouwwijk. Landelijk en rustig gaat het langsheen het kerkhof naar de eerste straten van Ham-sur-Heure dat blijkbaar erg geliefd is om te wonen. Intussen is mijn eerste drinkbus leeg.

Vakantiehuisjes langs de l’Eau d’Heure

GR 12 maakt net voor het centrum een ommetje langs de sportvelden naar het Chateau d’Ham-sur-Heure (eerste vermelding 1245, lange tijd eigendom van de prinsen de Merode, nu administratief centrum).

Waar een mooie stenen boogbrug de Heure overspant, besluit ik om rechtsaf naar de Grand-Place te stappen. Het is nog vroeg en ik heb tijd voor een biertje. Eerst bewonder ik de mooie gebouwen en loop even de sierlijke St-Rochuskerk binnen.

Alles staat hier in het teken van Sint Rochus; op 15 augustus vinden de jaarlijkse kleurrijke St-Rochusfeesten plaats. Brasserie St Roch blijkt een mannencafé te zijn; er troepen wat verlopen types rond de bazin en het ruikt er naar sigaretten; geen spek voor mijn bek. Café Le Napoleon, rechtover de kerk, is dan weer een damescafé, bedelend schoothondje incluis. Het is er proper en mevrouw heeft een bierkaart om u tegen te zeggen. Bij een smakelijke Orval mag ik zonder probleem mijn boterhammetjes eten.

Geen enkele van de aanwezige oudere dames weet me te vertellen hoe lang je te voet naar het station gaat; nooit geprobeerd! Een vitaal heertje van gevorderde leeftijd blijkt de plaatselijke leverancier van escargots te zijn die hij zelf gaat rapen; jammer dat ik niet beter Frans versta. Veiligheidshalve vertrek ik dan om 3 uur en ben aangenaam verrast door een smal geasfalteerd paadje dat kaarsrecht door een grote hooiweide loopt met zicht op het Chateau en naast de L’Eau d’Heure. Wat verderop is een fraaie waterval gebouwd met een wandelparkje en zo kom ik vrij vlug bij het stationnetje van Hameau, ruim op tijd voor mijn trein van 15.35.


Ik had eerst overwogen om tot Cour-sur-Heure (zo’n 4 km) verder te lopen maar die halte wordt niet altijd bediend wat de planning van mijn volgende tocht zou bemoeilijken. Nu brengt het dieseltreintje me vrij vlot tot Charleroi. De trein naar Brussel heeft onderweg technische problemen en komt te laat aan maar nog net op tijd voor mijn verbinding naar Aarschot. Uiteindelijk ben ik 2,5 uur onderweg, toch een uur vlotter dan vanmorgen. Ik vond het een bijzonder aangename natuurwandeling met veel afwisseling onderweg en een verrassende finale.

Mijn Track                                         Mijn Fotoalbum

<Wie herinnert zich nog de kleine Mussolini’s en de blonde Helga’s achter het dikke glas van de loketten van bv. de Post? Wel, ze bestaan nog! Gisteren in het infokantoor van de TEC in Charleroi: 3 loketten bemand, 2 open; de mensenmassa (3 klanten) achter een railing tot achteraan; eerst nummertje trekken, één klant wordt afgesnauwd omdat hij een vraag stelt vóór het zijn beurt is – zijn bus dreigt te vertrekken; wachten tot meneer op het knopje drukt en dan een bars antwoord: “Quai dix!” “Dix?” “Oui, dix!” – Hehe>
Advertenties

2 Reacties op “GR 12 Leernes – Ham-sur-Heure

  1. Er staat ons nog wat moois te wachten op de GR12 zo te zien ,en inderdaad daar kom je te wandelen in de streek van de Samber ,de streek rond Charleroi valt dan precies toch nog mee ,als het openbaar vervoer dan ook nog een beetje mee zit..
    Terug een mooie wandeling Guido en informatie !

    • Absoluut! GR 12 blijft aangenaam verrassen; ik hoop gauw weer onderweg te zijn, deze keer voor een korte etappe tot Walcourt. De volgende tot Philippeville (station) en dan wordt het ingewikkeld 😉

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s