GR 5A N Hulst (NL) – Nieuwemolen (NL)

Datum: wo 13 jun 2018
Traject: Etappe 3  Hulst (NL) – Nieuwemolen,  21 km
Topogids GR 5A Wandelronde van Vlaanderen 2018
Gelopen etappes
Wandeltijd: 10.30 – 15.00
Weer: aangenaam wandelweer
Stilte:  4/5

Langs oude dijken, linies en forten

IMG_8541

Na een lange inactiviteit – de 50 beten van bedwantsen opgelopen tijdens een kort bezoek aan Hildesheim/Hannover zijn eindelijk genezen – ben ik helemaal klaar voor een moeilijke. Moeilijk = als je met de auto langs Antwerpen moet. Volgens Google moet ik een uur rijden tot bushalte Bontekoe in Zuiddorpe, ik doe er voor de veiligheid drie kwartier bij. Vanaf Massenhoven sta ik structureel aan te schuiven op de E313. Via de radio hoor ik dat het ook op de Ring van Antwerpen aanschuiven is door een ongeval aan de Kennedytunnel! De minuten tikken weg en de tinnitus in mijn oren is oorverdovend van de spanning. Pas op de E34, voorbij de Kennedytunnel, gaat het verkeer richting Brugge weer vlot. Aan de bushalte in de Hazelarenstraat vind ik ook een parkeerplaats bij een leegstaand huisje. Op Streetview was hier nog een oude man aan het werk, nu staat het leeg. Ik ben op tijd en het échte avontuur kan beginnen.

Axel Nassauplein

Busstation Hulst

Stipt komt buurtbusje 507 aangereden, zoals zo vaak met gepensioneerde chauffeur. Vijf minuten later sta ik aan bushalte Nassaustraat in Axel. Ik heb tijd om even rond te kijken naar de lelijke commerciële nieuwbouw. Op grote pancartes wordt de slag om Axel in september 1944 uit de doeken gedaan en meteen wordt duidelijk wat de oorzaak is van die lelijke en tochtige nieuwbouw. In de verte pronkt een windmolen. Bus 20 is ook stipt en voert me door het Zeeuwse landschap in een half uurtje naar busstation Hulst. Je kan, zoals ik, betalen met een OV-chipkaart of – duurder – met je bankkaart. Het is half elf en ik loop door een toegangsstraat naar de ring rond Hulst.

Op een parallelweg komt me dit sympathieke koppel tegemoet. “Hi, you are the first hiker we ‘ve met on this track” – Wanneer ik zijn accent hoor, schakelen we over naar het Duits en hebben een gemoedelijke babbel over hiking & stuff. Blijkt dat ze vertrokken zijn in Schotland en via GR 5A op weg zijn naar GR 5 om binnen een paar maanden in Nice aan te komen!!! Dat blaast me toch even omver, moet ik zeggen. Ik beloof om ze te tracteren als ze in Herentals passeren, nog een foto en dan gaat ieder zijn weg.

IMG_8515

Vanuit Schotland via GR 5A op weg naar GR 5 en verder tot Nice

Terwijl ik op de eerste van vele hoge dijken loop, blijft het koppel nog lang in mijn gedachten. De wind doet de bladeren van de populieren zodanig ruisen dat ik mijn eigen tinnitus niet meer hoor. Het boerenlandschap oogt mooi van hierboven en verandert telkens van kleur als de zon er even overheen glijdt. Het blauw van de lucht is van het blauwste blauw en het leven is goed. Aan de eerste kreek bij de Oude Vaart (een oude toegangsweg tot de haven van Hulst) zitten enkele vissers, een plaatje dat ik vandaag wel vaker te zien krijg. Aan het Landgoed Groot Eiland krijg ik eindelijk grasland onder de voeten – het koppel had al geklaagd over de vele kilometers beton en asfalt onderweg – ik heb ze beloofd dat er beterschap op komst is. Blauwe en bruine libellen, witte en purperen smeerwortel en talloze riet- en andere zangvogels begeleiden me door het hoge gras.

Eens het natuurgebied gepasseerd kom ik opnieuw op een betonbaantje langs de Oude Vaart. Achter een brede rietkraag hoor ik de waterhoentjes druk bezig. De zoete geur van uitbundig zoemende lindebomen is ronduit bedwelmend, voor mij één van de fijnste aroma’s dat de natuur te bieden heeft. Aan een mooi gelegen boerderij kom ik bij een kruispunt aan de Gdyniabridge. Ik dacht dat ik ze gemist had onderweg. De Poolse troepen legden hier een baileybrug over de Oude Vaart om Axel te gaan bevrijden. De brug zelf is er niet meer maar wel een rustbank waar ik na 2 uur stappen een boterhammetje kan eten.

Na de picknick blijf ik nog even het kanaal volgen om dan een moeilijk begaanbaar graspad te volgen naar de drukke N258. Aan de overkant van de wegrailing vind ik niet onmiddellijk een paadje in het hoge gras om de diepe gracht te vermijden. Die lange broek was dus toch niet zo’n slecht idee. De Fort Ferdinandusweg volgt kilometerslang een populierendijk. Een plukje koeien op de dijk ziet me traagzaam vorderen, beducht voor vallende takken in de wild ruisende populieren boven me.

Bij de eerste huizen van Koewacht draait GR 5A, intussen opnieuw betonweg met veel fietstoeristen, terug in de richting van waaruit hij kwam. Het nut van die haakse bocht ontgaat mij volledig, ware het niet voor de prachtige rode klaprozen op de dijk rechts van me. Het alternatieve onverharde pad achter de dijk is trouwens volledig onbegaanbaar wegens niet gemaaid.

Groote Gatkreek Koewacht

Net voor de schilderachtige Groote Gatkreek kan wie dat wenst pauzeren voor een koffie in een mooi aangelegde tuin. Zelf stel ik mijn hoop op wat gerstenat bij één van de forten die nu mijn pad gaan kruisen. Tevergeefs zal blijken. Via erg mooie schelpenpaadjes betreed ik het gebied van de Staats Spaanse Linies, restanten van de 16de-17de eeuwse militaire verdedigingswerken die werden aangelegd in de periode van de Tachtigjarige Oorlog (samenvallend met de gruwelijke 30-Jarige Oorlog) tot aan de Franse tijd. Als een soldaat van Spaanse, Staatse, Duitse, Poolse, Vlaamse origine passeer ik Fort Nicolaas, Fort Livinus, Fort Sint-Jacob (hier eet ik mijn resterende boterham en ledig mijn drinkfles – weer te weinig water meegenomen) en tenslotte Fort Sint Jozef.

Fort Sint Jacob

Van de forten resteren enkel de grondwerken met de waterverdediging en de dijken. Na een laatste passage over de dijk bereik ik de Hazelarenstraat in het gehucht Nieuwe Molen, waar aan de overkant van de Moerspuische Watergang mijn auto wacht. Heel mooi stukje die laatste kilometers!

Moerspuische Watergang

Het is drie uur en hoewel ik het spitsuur wil voor zijn, blijft er tijd voor een biertje in een verzorgde taverne aan het rondpunt van Axel, even verderop. Ik schrik wel van de prijzen op de kaart. Ligt dat aan de nabijheid van de Belgische grens? Mij lijkt het duurder dan in zeg maar Noord-Brabant. – Spitsuur of geen spitsuur, al van ver voor Antwerpen sta ik aan te schuiven tussen muren van vrachtwagens! Belgen blijven hardnekkig het ritsprincipe aan hun laars lappen en verdedigen elke morzel grond waarop zij denken recht te hebben…

Ben ik nu verzoend met het polderlandschap van Oost- en Zeeuws-Vlaanderen? Aan de pluskant: prachtig wandelweer, avontuurlijke schelppaadjes langs historische plekken, ruisende populieren op de verhoogde dijken, mooie kreken en kanaaltjes en voor het eerst: stilte. Aan de minkant: ellenlange rechte en verharde stukken, prima voor fietsers en kilometerpelgrims, saai voor GR-stappers. Slotsom: deze tocht beviel me alvast veel beter dan de vorige twee zodat ik nu tenminste uitkijk naar het vervolg. Al moet ik dan weer langs dat verdomde Antwerpen…

Mijn Track                                      Mijn album

Advertenties

7 Reacties op “GR 5A N Hulst (NL) – Nieuwemolen (NL)

  1. Inderdaad een mooie route. Je hebt het wel getroffen met het weer

  2. Haha..dat is inderdaad een moeilijk stuk , langs Antwerpen ..maar het heeft zich geloond , die eerste foto was bijzonder mooi !

  3. Ik ben blij je weer te zien op de paden 😉

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.