Seven Days in Cornwall

Realising an old dream: voorbereiding

Op mijn 35ste dacht ik: vóór mijn 40ste wil een lange voettocht maken in Engeland. Het is er niet van gekomen. 25 jaar later volgde ik op Facebook een Engelstalige groep rond het South West Coast Path in Cornwall en de “goesting” werd met de dag groter. Met bevriend wandelkoppel G.&L. werd afgesproken één en ander concreet uit te werken.

Deel 1: Van St Ives naar Porthcurno

De eerste stap was een traject uitzoeken op het 1014 km lange coastal path; we beseffen dat we wellicht niet meer zullen terugkeren en opteerden voor het wellicht spectaculairste gedeelte. We zouden gaan voor een week. Op booking vonden we een huisje in Marazion, niet te duur (St Ives bleek onbetaalbaar) en rechtover dé toeristische attractie van de streek: St Michael’s Mount.

De tweede stap was het boeken van de overtocht. We zouden met 2 auto’s gaan en zo alle praktische verplaatsingsproblemen ter plekke oplossen. Een georganiseerde reis met bagagetransfer viel definitief buiten het budget. We boekten tickets voor de Eurotunnel van Calais naar Dover.

Nu nog 2 tussenovernachtingen regelen want je kan niet rechtstreeks naar Cornwall rijden; alles verloopt via de flessenhals van Londen. We boekten 2 kamers in het Wookey Hall Hotel bij Wells voor de heenreis op vrijdag en een B&B nabij Weston-super-Mare voor de terugreis op zondag. Intussen maakte ik mezelf lid van de Southwestcoastpast Association, wat me een summiere Nederlandstalige gids opleverde en kocht de Cornwall Coast Path gids Part 2 – Bude to Plymouth van Trailblazer Publications, 5th edition, met gedetailleerde Engelstalige tochtbeschrijvingen en massa’s achtergrondinformatie en tips.

Her en der verzamelde ik GPS-tracks van de trajecten van St Ives tot Lizard Point al bleek later dat die netjes ingetekend staan op de OsmAnd app van mijn smartphone. – Nu was het wachten en uitkijken naar…

De reis – Een dagboek

Vrijdag 22 juni 2018

België:

Met oog op de files naar en om Antwerpen rekenen we ruim een uur bij naar Calais en spreken om 7 uur af aan de oprit in Herentals. We moeten om 11 uur in Calais aan de Eurotunnel zijn. G. en L. komen aangereden met een hoestende motor. De boordcomputer verbiedt hen om door te rijden. De wegenhulp wordt opgebeld en in afwachting vertrekken mijn vrouw en ik alvast en gaan aanschuiven richting Antwerpen. Nadien verloopt de rit voorspoedig zodat we in Calais nog tijd hebben voor een koffie in de ruime terminalhal. Door de automatische nummerplaatherkenning was het inchecken ‘a piece of cake’. We nemen probleemloos een vroegere shuttle. Onder de Noordzee hebben we geen telefoonverbinding, dus we weten niet waar onze vrienden intussen zitten.

Engeland:

De klok één uur terugzetten. We nemen de M20 richting Londen en stoppen aan het eerste snelwegrestaurant; door de grote drukte mag je hier maar 2 uur stoppen! G.&L. zijn met een vervangwagen onderweg: benzine getankt in plaats van diesel!!! Wachten heeft geen zin. We gaan een uur aanschuiven op de M25 en de ring rond Londen en rijden na nog een stop (onze eerste fish & chips in jaren) over de M3 naar het westen.

Op de A303 nabij Stonehenge is het opnieuw aanschuiven. Via SMS horen we dat G.&L. zonder GPS in Folkestone aangekomen zijn en zonder wegenkaart; de batterij van hun smartphone is bovendien zo goed als leeg!!! We raden ze aan te stoppen en een wegenkaart + GSM-oplader te kopen in een tankstation. Door dikke rookwolken – ergens moet een reusachtig heidegebied in brand staan – volgen we een noordelijker koers die ons naar Wookey Hole brengt.

Wookey Hole Village

Wookey Hole is eigenlijk een lieflijk dorpje met een prijzig attractiepark – ooit bracht ik hier een bus leerlingen naartoe en bezochten we samen de Caves (grotten) en de nabijgelegen Cheddar Gorge.

Wookey Hole Village Church

Het bijhorend hotel is zowat een veredelde jeugdherberg. Wij kregen een kamer voor gehandicapten, zonder douche en met venster op de luidruchtige afzuiginstallatie van de keuken. Verder prima verzorgd en vriendelijk personeel. In het restaurant aten we behoorlijk en vanop de heuvel achter het hotel hadden we zicht op de lieflijke Mendip Hills en op Glastonbury Tor in de verte. Ooit logeerden mijn vrouw en ik aan de voet van Glastonbury Tor, bekend van het rockfestival en het graf van Tristan & Isolde en het zwaard van King Arthur.

Heuvel achter Wookey Hole Hotel: konijntjes en Glastonbury Tor op de achtergrond

Toen G. & L. eindelijk arriveerden, was de hotelkeuken gesloten (21.00); zij waren met een wegenkaart via de M4 over Bristol gekomen. Samen verkenden we nog even het dorp met zijn fraai kerkje om dan in de bar de opwindende gebeurtenissen van de eerste dag te verteren.

Zaterdag 23 juni 2018

Na het cooked, resp. vegetarian breakfast vertrekken we naar het nabijgelegen stadje Wells (Somerset). Vanop de eerste van vele betaalparkings die we zullen tegenkomen op deze reis, lopen we het gezellige middeleeuwse stadje binnen. We passeren de mooie St Cuthbert Church en volgen de o zo typische High Street (WH Smith) met waterkanaaltje langs de stoep tot aan het gezellige marktplein. En kijk, het is net marktdag.

Wells Market & Cathedral

Doorheen de drukte van de kraampjes lopen we naar een middeleeuwse poort die toegang geeft tot de Bishop’s Palace and Garden. De bisschop van Bath & Wells – je kent hem van Blackadder 😉 – was steeds een machtig man met naast geestelijke ook wereldse en militaire macht.

Wells, Bishops' Palace & Garden

Er blijkt een betalende flower show te lopen in de tuin maar daar hebben we geen tijd voor. In plaats daarvan lopen we door een ander marktportaal (naar eeuwenoude traditie staat hier een bedelende violiste) naar het indrukwekkende open kathedraalplein.

Wells Cathedral

In tegenstelling tot in Frankrijk en België staan Engelse kathedralen op een “green” en schurken niet aan tegen de huizen. De kathedraal is een pareltje van Engelse gotiek en voorbeeldig gerestaureerd. Tegen een vrijwillige bijdrage van £5 per persoon krijg te toegang tot de Cloisters en loop je de prachtige kathedraal binnen. De gewelfbogen boven het middenschip zijn overweldigend en herinneren aan de baleinen van een walvis; ze vormen a.h.w. een weliswaar duivels gelaat en lijken te zeggen: god ziet u. In één van de zijkapellen valt je mond open van verbazing; niet zozeer door de glasramen als wel omwille van de kunstige laatgotische gewelfbogen die nog het meest herinneren aan de Sainte Chapelle in Parijs.

Wells Cathedral

Wells Cathedral

Ondersteboven van zoveel moois verlaten we de kathedraal en drinken nog een koffie op het marktplein voor we opnieuw de auto opzoeken.

De GPS stuurt ons langs allerlei smalle landweggetjes (een vriendelijke tegenligger maakt me duidelijk dat ik links moet rijden) naar de M5 richting Exeter en vervolgens over de A30 – één van de twee enige toegangswegen naar Cornwall – tussen het Exmoor en het Dartmoor naar Bodmin Moor. De A30 is met de jaren uitgebouwd tot een semi-snelweg zonder pechstrook. Er wordt 120 km/u gereden en de baan is een slachtveld voor overstekend wild. Nooit zoveel doodgereden badgers (dassen) en vossen zien liggen als hier 😦 Van wildroosters hebben ze hier geen kaas gegeten.

Jamaica Inn, Bodmin Moor

Ter hoogte van Jamaica Inn verlaten we de A30 voor een welverdiende pauze in de herberg, zo mooi beschreven in de roman van Daphne Du Maurier, bekend van o.a. de gelijknamige roman, Rebecca en My Cousin Rachel. Het is mijn tweede bezoek hier. Het pubgedeelte is met de jaren flink gegroeid en ik laat me verleiden tot een foto in de originele bar.

Jamaica Inn, Bodmin Moor

Jamaica Inn (Bodmin Moor)

Na de pauze zetten we verder koers richting Penzance en krijgen zicht op St Michael’s Mount en het dorpje Marazion. Niet zonder moeite lossen we de bagage op de smalle, drukke hoofdstraat waar het doorgaand verkeer afwisselend door de versmallingen moet passeren.

Marazion, St Michael's Mount

Het huisje zelf is net en proper, met telkens een slaapkamer op elke verdieping, één toilet met één lavabo en een complexe douche, een salonnetje, een kleine eethoek met kitchenette en het hoogstnodige servies. Geschikt voor een gezinnetje met één kind, te klein voor 4 volwassenen, maar voor die prijs gaan we niet zeuren. We zullen met dit prachtige zomerweer toch niet veel binnen zitten. Parkeren moet je een 300 m verderop langs de zee (één parking met gratis ‘business permit’ van de huisbaas, één betalend). Het gelach van de meeuwen en het gescharrel en gepiep van hun kroost op het dak zullen we voor lief nemen, net als de opengaande slaapkamerdeur bij elke dubbeldekker-lijnbus die langs de voordeur dondert. Avondeten doen we voortreffelijk in restaurant Cutty Sark, onderdeel van het Marazion Hotel om de hoek, naast de King’s Arms: een aanrader!

Marazion, St Michael's Mount

Marazion

Zondag 24 juni 2018:

Etappe St Ives – Pendeen Watch  (link)

Maandag 25 juni 2018

Trebah Garden.

Totaal groggy van de zware tocht van gisteren zit verder stappen vandaag er niet meer in. We besluiten het voor vrijdag geplande bezoek aan Trebah Garden naar voren te schuiven. Deze ‘wilde’ mediterrane tuin ligt aan de monding van de Helford River tussen de stadjes Helston en Falmouth tussenin. Er naartoe staan we in één van de vele files die het overbelaste wegennet van Cornwall rijk is en als we aankomen, staat de ruime parking al behoorlijk vol.

Trebah Garden

Naast de inkomhal is een luchtige cafetaria waar we eerst een verzorgd hapje eten. De wandelpaden starten bovenaan de helling en lopen door de tuin bergaf naar zee. Op het prachtige strand is een cafeetje met lekker Cornish Ice Cream. Geniet hier mee van de foto’s:

IMG_8731

IMG_8733

Trebah beach

Trebah beach

Trebah Garden

IMG_8745

Dinsdag 26 juni 2018

Etappe Pendeen Watch – Sennen Cove (link)

Woensdag 27 juni 2018

Etappe Sennen Cove – Porthcurno (link)

Donderdag 28 juni 2018

Etappe Porthleven – Mullion Cove (link)

Vrijdag 29 juni 2018

Etappe Mullion Cove – Lizard Point (link)

Zaterdag 30 juni 2018

Inpakken en weg wezen. Onderweg op de A30 blijft het gevreesde verkeersinfarct voorlopig uit. We gaan in de buurt van Bodmin even van de snelweg om Roche Rock te bekijken:

Roche Rock Chapel

Roche Rock Chapel

en vervolgen probleemloos onze weg naar Kewstoke bij Weston-super-Mare waar we rond half drie aankomen.

Gastheer Michael, een geboren Ier, ontvangt ons met alle egards. De B&B is comfortabel en praktisch gelegen naast de pub, met zicht op zee (Bristol Channel), tenminste als het geen ebbe is. In de pub volgen we met de locals de WK-match op groot scherm. Michael heeft voor ons een tafel gereserveerd in The Commodore, een hotel-restaurant aan het strand, waar het avondeten ons lekker smaakt. Nog even de zonsondergang boven Wales aan de overkant bewonderen en nog een afzakkertje in de pub en dan proberen de slaap te vatten in de oververhitte slaapkamer.

Zonsondergang in Kewstoke

Zondag 1 juli 2018

Na een onrustige slaap en een geweldig ontbijt nemen we afscheid van sympathieke Michael en zijn lieve vrouw om koers te zetten naar Bristol en de M4. Alles gaat prima tot Londen. Dan zitten we vast. Zondagmiddag en file zo ver het oog reikt! Mijn benzinemeter gaat stilaan in het rood en we schieten geen meter op. Wanneer we Heathrow gepasseerd zijn eindelijk een bordje dat “Services” aankondigt! Met de laatste druppels benzine rijd ik behoorlijk gestresseerd het tankstation binnen. Na de auto zijn wij aan de beurt. De “Food Court” blijkt een grote overdekte hal te zijn waar het menselijk lawaai niet te harden is; op de WC’s loeien de droogblazers alsof je naast een startende jet staat. Het eten in de Starbucks is niet te vreten en valt onder de noemer ‘maagvulsel’. Geen plek om lang te toeven.

Terug op de M25 laten we de file achter ons en rijden vlot over de M20 richting Folkestone. Het is 3 uur en we zijn te vroeg voor de Shuttle (17.00), dus nemen we de afslag naar het naburige stadje Hythe, één van de historische Cinque Ports.

Hythe, St Leonard's Church

Hythe heeft een lange zeevaardersgeschiedenis en vooral een prachtige duizendjarige St Leonard parochiekerk met versterkte romaanse toren. Een jongeman zit heerlijke orgelmuziek te spelen terwijl wij de kerk verkennen. In de King’s Arms in High Street doen we ons nikkelen geld op aan een laatste pint en vertrekken naar de terminal, 5 minuten verder.

Hythe

Hythe

We mogen opnieuw op een vroegere shuttle. De tocht verloopt prima tot in Jabbeke waar we in de Belgische kustfile terechtkomen. Anderhalf uur bijtellen zegt Hajo Beeckman. We pauzeren even in het barstensvolle tankstation (aan bestellen in de Lunch Garden valt niet te beginnen). Lekkere koffie uit de automaat, da’s lang geleden. We zeggen mekaar goodbye en schuiven in de file mee aan tot Gent om dan probleemloos door te rijden naar huis. 14 uur onderweg.

LINK TO FULL SCALE PHOTO-ALBUM

The day after + useful hints
  • links rijden is niets om bang voor te zijn. Dubbel opletten bij verlaten van parkings en rotondes nemen in wijzerzin. Stel je rechterspiegel anders in en zorg dat je linkerspiegel ongeveer de brandnetels van de hoge bermen raakt. De meeste witte wegen op de kaart zijn zo smal dat je moet uitkijken naar uitwijkmogelijkheden en evt. achteruit rijden voor tegenliggers.
  • zorg altijd voor voldoende muntstukken voor de alom tegenwoordige betaalparkings; reken 4 tot 6 £ voor een dagticket.
  • Engeland heeft overal propere public toilets. Gratis!
  • probeer zeker de lokale specialiteiten: Cornish ice cream (1 tot 1,5 € per bol – rum & raisins is my favourite), fish & chips (van 6 £ in de Fish & Chips Shop van Porthleven tot 12 à 15 £ in een pub), cream tea met scones, Cornish pasties (meat or cheese & onion) altijd warm bij de plaatselijke bakker, a pint of your best bitter (in de pub, nooit ijskoud, altijd vol tot de rand), half a pint of dry cider, a fresh crab sandwich (£10,-), …
  • het felle licht aan zee en de wind drogen ogen en lippen uit; zorg voor bescherming. Zelf zit ik met gekloven lippen en schrijnende ogen. Een flaphoed met stormkoordje bood meer bescherming tegen de zon dan een pet. Het kustpad is sowieso ‘exposed’, dus het weer kan een belangrijke rol spelen. Bij regen staan gedeeltes van het pad onder water en zijn de rotsen en hellingen glibberig.
  • de bewegwijzering (eikel met richtingspijl) is bij momenten schaars; GPS-track of detailkaart zijn meer dan nuttig al volgt het pad de kustlijn. Hou voldoende afstand van de klippenrand (afkalvingsgevaar) en ga beter niet zwemmen in onbewaakte baaien (stroming). Vaak ben je ver van de bewoonde wereld en is er geen GSM-bereik.
  • een (lichte) verrekijker kan nuttig zijn om zeehonden of dolfijnen te spotten. Wandelstokken bewijzen zeker hun nut. Een zwembroek en een handdoekje ook.
  • informeer je goed over de zwaarte van de etappe. Soms is het beter 10 km te wandelen met 400 à 500 hoogtemeters dan 20 km met 1000 hoogtemeters; de paden zijn soms alpijns (rotsrichels, klauteren van steen naar steen). Onze gemiddelde wandelsnelheid lag onder de 3 km/u en wij beschouwen onszelf als geoefende stappers. Bijkomende problemen kunnen zijn: wegomleidingen door cliff falls, schietoefeningen van het leger, ferry-uren voor de oversteek van een brede rivier of zee-arm, uren van ebbe en vloed (met die laatste 3 hoefden wij geen rekening te houden op ons traject).
  • de dagverslagen en foto’s van onze tochten vind je door op de betreffende links te klikken

 

Advertenties

10 Reacties op “Seven Days in Cornwall

  1. Ook benieuwd naar je foto ’s ,dat kiezen is inderdaad een hele klus !

  2. Pingback: SWCP Mullion Cove to Lizard Point | guidowke's wandelblog

  3. Pingback: SWCP From Porthleven to Mullion Cove | guidowke's wandelblog

  4. Pingback: SWCP Sennen Cove – Porthcurno via Land’s End | guidowke's wandelblog

  5. Pingback: SWCP Pendeen Watch – Sennen Cove | guidowke's wandelblog

  6. Pingback: SWCP St Ives – Pendeen | guidowke's wandelblog

  7. Ik wil aankomende zondag alles horen, zo op de foto`s ziet er geweldig uit…

  8. Ben benieuwd naar de rest, dit belooft!

    • Het schrijven alleen al is plezant. Ik beleef de reis in alle details opnieuw. Het lukt me wel niet om bij dit zomerweer de hele tijd binnen te zitten schrijven. Mijn dagboek zal eventjes tijd vragen, zeker ook met de selectie uit 400 foto’s.

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.