SWCP St Ives – Pendeen

Stage 21 St Ives – Pendeen Lighthouse
Afstand: 21 km – 14 mi. (↑  897 HM & ↓ 897  vlgs Basecamp – ↑ 1045 m vlgs Southwestcoastpath.org ) – extreem zwaar
Wandeltijd: 8 u 26′
Weer: zonnig, warm, 22-25°C, geen wind
Stilte: 5/5
 Mijn album op Flickr
Website South West Coast Path
Team: Georges, Liliane, Guido (& Annette)

Ergens tussen St Ives en Zennor

Over de voorbereiding en het verloop van onze wandelvakantie in Cornwall, nuttige tips enz. lees je hier.

IMG_8669

We zijn vertrokken. Nog lichtjes vermoeid van de reis en een moeilijke nacht parkeren we ’s morgens één auto aan Pendeen Lighthouse. De kleine parking is (nog) gratis. Wie geen plaats vindt, kan enkele meters verder nog parkeergelegenheid vinden richting strand van Portheras. Het uitzicht over de klippen is ‘breath taking’ in alle richtingen. Over kleine bochtige landwegen rijden we dan via Zennor door naar St Ives. Dit bekende ‘tourist resort’ heeft vanaf ’s morgens – het is zondag – al geen vrije parkeerplaatsen meer. We doorkruisen niet zonder moeite het hele stadje maar vinden niks meer. Een beetje radeloos kloppen we aan bij  camping Hellesveor Holidays hogerop de westelijke heuvel en tot onze grote opluchting mogen we voor £5 de parking achteraan op een wei gebruiken. Vanop de wei voert een graspad direct naar beneden naar het Coastal Footpath. Dat is mooi meegenomen. Het is half elf, de zon schijnt en onder ons ligt St Ives te schitteren in zijn brede baai.

IMG_8670

Het eerste stukje is ‘easy walking’. We kijken van boven op de azuurblauwe zee en volgen op het smalle kustpad de contouren van de rotskust. Af en toe passeren we een stuk dat bij regenweer drassig moet zijn maar ook in Cornwall is het al weken kurkdroog.

IMG_8680

Waar beekjes naar de zee stromen, is de begroeiing uitbundiger maar wordt het terrein ook veeleisender. We passeren een oude ‘stone circle‘ en vinden bij een riviertje een fijne picknickplek.

IMG_8681

Stone circle

Beneden in het water spotten we het nieuwsgierige hoofd van een zeehond en hij blijkt niet alleen te zijn. Wow, onze eerste wandeldag en we kunnen al zeehonden afvinken!

IMG_8691

Onze eerste ‘seal’

Na de picknick beklimmen we de steile helling en ondervinden stilaan dat het terrein bepaald bergachtig wordt. Je weet amper hoe je je voeten tussen die grote rotsblokken moet zetten en terwijl de warmte toeneemt, neemt ons wandeltempo af. Gelukkig blijven er de prachtige uitzichten op de rotskust maar het pad eist alle aandacht.

IMG_8698

Het pad eist alle aandacht

Bij één van de struikelpartijen verliest G. een deel van zijn watervoorraad. De zon staat pal op de schuine helling en we stellen vast dat we vermoeid zijn en nog niet halverwege. Na de zoveelste beklimming bij Zennor Head komen we aan de splitsing naar het dorpje Zennor. Een beslissing dringt zich op. Mijn wandelvrienden beslissen, mede door hun geslonken watervoorraad, de tocht hier stop te zetten en zullen in Zennor op mij wachten.

IMG_8710

Georges en Liliane stappen naar Zennor

De volgende 12 km zullen de lastigste uit mijn wandelcarrière worden. Er dient voortdurend geklommen en gedaald, van de ene klip naar de andere en de aard van het pad (struiken, rotsblokken) eist alle aandacht. Op een gegeven moment zie en hoor ik de auto’s rijden op de kustweg. Voor het eerst denk ik aan opgeven. Mijn benen lopen leeg en hulp is er niet op dit gedeelte; alle zondagswandelaars zijn gestopt in Zennor en die van Pendeen zijn nog onderweg.

IMG_8715

Wanneer ik een wandelaar op een rotsblok zie zitten, zet ik me met een diepe zucht naast hem. Hij woont in de buurt en vertelt honderduit over de mooiste plekjes van het coastal footpath. Ik kan geen pap meer zeggen maar neem toch afscheid en heis me verder de heuvel op. Enkele honderden meters verder moet ik opnieuw gaan zitten en wat verder opnieuw. Ik raak geen heuvel meer op terwijl de uren wegtikken. De boterham krijg ik niet meer gekauwd en moet ik met een slok water doorspoelen. Ik denk opnieuw aan opgeven.

IMG_8718

Een jong koppel komt me vanuit Pendeen tegemoet. Ze spreken me moed in aangaande het vervolg van de weg en laten me een stuk chocolade eten. Het moet gezegd: ik heb niks maar dan ook niks van suiker bij! Enkele rotsbeklimmers bij Trevowhan Cliff spreken me opnieuw moed in. Ik heis me moeizaam over de stenen muurtjes en zet eindelijk (!) de steile afdaling in naar Portheras Cove, een breed zandstrand met flink wat zonnebaders. Ik verlaat het footpath en daal volledig af tot op het strand, schoenen en sokken uit en ksssssssssssss, de zee in. En of dat koude water deugd doet!!!

IMG_8721

Nog even de laatste slok water (ik had gelukkig 2 drinkbussen bij) en met een laatste krachtinspanning beklim ik de heuvel naar Pendeen Lighthouse. Even de bloedhete auto verluchten en dan op zoek naar mijn vrienden in Zennor – we hebben de hele tijd geen GSM-contact gehad. Enkel mijn vrouw die zich in St Ives een mooie dag gemaakt heeft, heb ik op de hoogte kunnen houden. Mijn vrienden wachten me op aan de Tinners Arms, de bekende pub in Zennor. Ze hebben uren op me moeten wachten en willen liefst onmiddellijk doorrijden maar dat gaat zomaar niet… Ik bestel een grote cola (drink ik enkel in noodgevallen) en dat blijkt een kleine emmer te zijn (een bomvolle pint) die ik zowat in één teug binnenkap. Nu zet G. zich achter het stuur en gaan we op zoek naar mijn vrouw in St Ives en naar de camping voor auto 2. We zijn zo moe dat we die camping pas bij een tweede poging opnieuw vinden.

IMG_8666

Mission accomplished

In een Co-op die op zondag geopend is, slaan we nog de nodige voorraden in en zetten dan koers naar Marazion, onze uitvalsbasis aan St Michael’s Mount.

Besluit: het was een fantastisch mooi traject dat we grandioos onderschat hebben. Als de Engelsen ‘tough’ zeggen, dan bedoelen ze ‘tough’. Als openingstocht was hij veel te zwaar; ik ben écht wel over de rooie gegaan. Ook bij regenweer zal het doorkruisen van moerassige passages en het klauteren over natte, gladde rotsen geen sinecure zijn. Nu speelde naast het terrein vooral ook de warmte ons parten. Er dient over een afstand van 22 km zo’n 1000 meter geklommen te worden op alpijnse ondergrond. Onderweg op het pad is geen bevoorrading mogelijk zodat je alles moet voorzien. Ik zal door extreme vermoeidheid, blaren en wrijfwonden morgen niet kunnen stappen. Voor de volgende dagen hebben we ons lesje geleerd: less is more! Geen zotte dingen meer.

Lees hier SWCP Pendeen Watch – Sennen Cove

Mijn Track                                             Mijn album op Flickr

Advertenties

3 Reacties op “SWCP St Ives – Pendeen

  1. Oei jong een lastig karwei! Maar er geraken geeft toch voldoening…

    • In dit geval, Mario, was ik te uitgeput voor voldoening. Wel blij achteraf dat ik een groot aaneensluitend stuk van het footpath gelopen ben. Het stuk rond Penzance dat we oversloegen, is naar verluidt niet zo interessant.

  2. Pingback: Seven Days in Cornwall | guidowke's wandelblog

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.