GR 5 Burg Reuland – Dasbourg (L)

Datum: vrijdag 2 augustus 2018
Tocht: 26 km (traject Burg Reuland – Dasbourg), 713 HM
Topo-gids GR 5 Wallonië en Groothertogdom Luxemburg, 2009
Weer: zonnig, heet, 32°C
Wandeltijd: 09:50 – 16.45
Stilte: 5/5

IMG_9235

Dal van de Our

“Het ijzer smeden als het heet is”, zo begon ik mijn vorige bijdrage. Laat het toeval nu willen, dat wandelkompaan en fietsliefhebber An een fietstocht gepland heeft op de Vennbahn en door het Ourdal! Of ik meewil om ginder te wandelen?!? Van 2 opties – de andere is GR 57 Gouvy – Troisvièrges – kies ik de GR 5-tocht van Burg Reuland naar Dasburg omdat die het moeilijkst solo te organiseren valt. Bovendien is het van 2012 (!) geleden dat ik op GR 5 in Stavelot aankwam en tot nu ben ik niet verder geraakt. Ik berg dus mijn goede voornemens op om niet meer te gaan wandelen tijdens een hittegolf en weg zijn we!

Dasburg

Via smalle binnenweggetjes na uitrit Lommersweiler bereiken we het afgelegen dorpje Burg Reuland waar het om half tien nog erg stilletjes is. De plaatselijke bakker is meteen ook café, feestzaal en patisserie. We genieten op het terras van koffie met gebak samen met enkele vroege motards en wielertoeristen, An in wieleruitrusting, ik zelf met wandelstokken en wandelrugzak. Rechtover de kerk vinden we voorbij een poort onder een typisch Eifelhuis de start van onze respectieve tocht: zij de Vennbahn naar Troisvièrges, ik GR 5.

Mijn pad begint onmiddellijk te stijgen, geeft een mooi uitzicht op de burcht en de daken van Burg Reuland en gaat knoerend hard omhoog. Van ochtendkoelte is geen sprake meer, de zon knalt ongenadig op de hijgende klimmer. Voor het eerst heb ik in mijn rugzak een camel bag gemonteerd, een drinkzak die me toestaat kleine slokjes water te nemen zonder telkens mijn rugzak te moeten afzetten. Dat ik dáár niet eerder achtergekomen ben!!!

Ik ben intussen in afgelegen bosgebied aan een langgerekte afdaling begonnen als ik een kettingzaag hoor. Een oudere man is wat dunne boompjes langs de wegkant aan het afzagen en heeft wel zin in een praatje. Blijkt dat ook zijn vrouw uit Prüm afkomstig is 😉 Gespreksthema: de hitte en vooral de grote droogte! De man is zijn hele leven ‘Waldarbeiter’ geweest en bevestigt dat de droogte van 2018 een ramp voor de plaatselijke fauna en flora is.

Zandpad langs weidedal

Ik moet nog ver, dus neem ik afscheid en vervolg mijn weg over een langgerekt zandpad (!) tussen de bosrand en een weidedal. Verderop komt me een stapper tegemoet met flukse tred en wandelstokken. Hij groet in het voorbijgaan in het Engels en als ik in het Engels teruggroet, draaien we ons om en beginnen een gesprek. Gespreksthema: de hitte en de grote droogte! De man blijkt Amerikaan te zijn en in Luxemburg te wonen waar hij als hiker ten volle geniet van de natuurpracht en het schitterend openbaar vervoer. We moeten nog ver – hij blijkbaar naar Vielsalm (!) –  dus nemen we afscheid en hij geeft me nog een goede raad mee op pad: “keep hydrated”.

Voorbij een beekbruggetje en een koeienwei begin ik opnieuw aan een lang klimmend pad. Eerst gaat het nog door bos. Waar het pad tussen bos en een weide loopt, verras ik twee prachtige reeën die onmiddellijk hun heil zoeken tussen de bomen. Boven het bos valt elke beschutting tegen de zon weg en is het puffen geblazen. De vergezichten zijn wel adembenemend of is het toch de hete lucht? Op het hoogste punt staat een schuilhutje bij een kruispunt en op de veldweg verderop heb ik zicht op het Luxemburgse dorpje Leithum. Hoog boven zweeft niet voor het laatste een rode wouw.

Zicht op Leithum

Het pad daalt nu af naar het dal van de Our, eerst geleidelijk dan opnieuw door bos, steeds steiler. Helemaal beneden voert een asfaltbaantje langs de eerste huizen van Peterskirchen onder een rotswand. Aan een bruggetje lees ik samen met een fietsend Nederlands gezin de legende van de Rittersprung.

Sankt Peterskirche Ouren (12de-13de eeuw)

Ik volg de klimmende asfaltbaan voorbij de romaanse Sankt-Peterskirche (12de-13de eeuw) tot aan de met bloemen behangen brug van Ouren. Het dorpje ligt in een zonovergoten bocht van de Our en bestaat uit enkele hotels en erg veel vakantiehuizen.

Ouren

Van hier is het niet ver, over de baan en langs de Our naar het Europadenkmal in Trois-Frontières. Onderweg veel toeristen met kleine kinderen in het water van de rivier, fietstoeristen met zware bagagezakken en motards op uitstap.

Europadenkmal Trois-Frontières

Tegen 12.45 zoek ik een beschaduwde plek in het Europapark. Op grote borden wordt eer bewezen aan de vaders van de Europese Unie met tussendoor een foto van de ravage die WO II hier in de buurt nog aanrichtte…. je mag daar inderdaad best even bij stil staan.

Tijdens het eten stuur ik An een SMS met de boodschap dat de tocht tot nu toe best zwaar was in de hitte en dat ik hoop dat de volgende helft niet even lastig wordt. Intussen heb ik gezelschap gekregen van 2 jonge Zwitsers die op hun mini-moto’s onderweg zijn op een avontuurlijke mini-vakantie naar Maastricht. Terwijl ze op hun campingvuurtje een blik ravioli opwarmen (those were the days), neem ik afscheid en vind een heel mooi pad langs de Our. Aanvankelijk geasfalteerd volgt het pad op gelijke hoogte de meanders van de rivier.

Pad langs de Our

Ik passeer een verzorgde kampplaats van een enthousiaste jeugdgroep. De witrode tekens van de GR hebben intussen plaatsgemaakt voor een gele bol, da’s even wennen. Het asfaltbaantje is een avontuurlijk paadje langs en boven het water geworden in het steeds smaller wordende dal van de Our en bij momenten dringt zich de vergelijking met het Lieserpfad nabij Manderscheid op.

Aan de Kalbermillen

Nabij de Kalbornmolen (Kalbermillen) hoor ik stemmen. Families met kinderen spelen er in het water, dus moet hier ergens een toegang zijn. Die vind ik aan de gerestaureerde molen waar de bezoeker uitgenodigd wordt om het project te bezoeken van de reïntegratie van de parelmossel. Interessant wellicht maar ik vervolg mijn weg op het mooie oeverpad. Een nijdig klimmetje volgt na de oversteek van het baantje naar het gehucht Tintesmillen. Verderop gaat het een stukje over datzelfde baantje naar de plaatselijke camping langs de Our.

Nabij Tintesmillen

Ik word er vriendelijk onthaald door de opa van dienst. Terwijl zijn dochter op haar fiets druk in de weer is op de camping, maken wij een praatje bij een frisse Weizen. Gespreksthema: de grote droogte en de hitte! En de munitiekrater in Prüm en de verwoesting van de streek in 1944. En dat de (beschermde) aalscholvers elke forel opeten die uitgezet wordt voor de kweek van de parelmossel zodat dat project op niets zal uitdraaien. En de schoonheid van het Ourdal. Hij maakt me attent op 2 rondwandelingen van Naturwanderpark delux die allebei de camping passeren; ik had de tekens onderweg gezien. Een reden te meer om hier ooit terug te komen want deze organisatie staat voor topkwaliteit (inclusief wandelmeubilair en prima bewegwijzering):

Dasburg36

Nat’Our Route 1: rondwandeling Trois-Frontières – Tintesmühle, 13 km, makkelijk
Nat’Our Route 2: rondwandeling Dasburg – Tintesmühle, 18 km, medium

Op Camping Tintesmillen heb je geen GSM-ontvangst!!! Weet je best op voorhand. Ik kan An dus niet laten weten dat ik me fit genoeg voel om de resterende 8,5 km naar Dasburg te stappen. Volgens de kaart loopt het pad netjes langs de Our en van de grens tot hier was toch makkelijk gegaan! De campingwaard wist beter: ik mocht me aan flinke beklimmingen verwachten.

Na de camping

De tocht verloopt aan de Luxemburgse kant in de schaduw, dat is het goede nieuws. Telkens je een buitenbocht passeert, moet je de steil de rotswand op over smalle rotsrichels; telkens een beekje van boven komt, moet je steil naar beneden, het verzorgde bruggetje over en steil weer naar boven. Soms loop je hoog boven, soms beneden langs het klaterende water. Een enkele reiger vliegt op. Om ijsvogels te zien, is het gebladerte te dicht. Een zwerm vliegen volgt me al sinds de start van mijn tocht, zo lijkt het wel. Vervelend maar het zijn gelukkig geen daasvliegen.

Na zo’n twee uur klimmen en dalen door complete wildernis zit het venijn ‘m in de staart. Het gaat nogmaals oerend steil naar boven. Mijn hart pompt en slaat een paar keer over waardoor ik even moet bijhoesten en blijven staan. Om overhitting tegen te gaan, drink ik mijn halve waterfles in één keer leeg (bijgevuld op de camping!). Dan sta ik hoog boven de camping van Dasburg. Nog even wat foto’s:

en dan volgt de afdaling tot op de verkeersweg. GR 5 daalt verder een trapje af en volgt door de brandnetels een afsluiting van een schapenwei om terug op de verkeersweg uit te komen bij een benzinestation, annex café aan de brug. An zit op het terras in de schaduw. Ze is na haar fietstocht terug in Burg Reuland aangekomen, heeft me tevergeefs gezocht op camping Tintesmillen en zit nu hier op mij te wachten. Ik moet toegeven dat ik uitgeput ben: de kilometers, hoogtemeters en de hitte hebben hun tol geëist zodat ik – ja, ik geef het toe – een cola bestel 😉 Ook zij is al fietsend flink uit haar pijp moeten komen want vlakke parcours vind je hier niet. Dan begint de lange tocht huiswaarts.

Terugkijkend vond ik het landschap aan Belgische kant fantastisch – het lijkt nu erg aanlokkelijk om het stuk Stavelot – Burg Reuland niet te lang uit te stellen – en was de kennismaking met het dal van de Our en überhaupt wandelen in Luxemburg een feest! Ik kom terug.

Mijn Track                                        Mijn album

 

Advertenties

8 Reacties op “GR 5 Burg Reuland – Dasbourg (L)

  1. Guido , heb jij zin om de 18 augustus mee te wandelen van Vielsalm naar Burg Reuland,( slaapplaats) wij wandelen dan twee etappes de 19 augustus ook , zo kunnen we elkaar misschien helpen met het vervoerprobleem , wij zijn zowiezo van plan om met twee auto’s te gaan ..als je wilt puzzelen we iets uit ! Grts Leen

  2. Pfff..het was veel te warm om te wandelen ,wij waren er daags nadien ook ..met het vele stijgen en dalen ,zul jij het daar wel gevoeld hebben richting Dasbourg , maar wel de moeite zo te zien!

    • Content dat ik de gelegenheid gekregen heb maar in die omstandigheden niet direct voor herhaling vatbaar 😉 Ik zou de Our wel eens willen meemaken met hoog water, volgens mij zijn dan sommige stukken niet passeerbaar.

  3. Hey, Guido, glad you made it to Dasbourg! I am the American you met early in the hike yesterday wearing the Stetson hat. I also managed to reach my goal of Vielsalm yesterday and am perhaps equally exhausted from the heat. Let’s rest awhile before the next section . . .

    • Wow, that ’s really something you reaching Vielsalm. You said you had just started your trip: did you start in Ouren? You didn’t seem to carry any backpack or water bottle or am I mistaken? You must have covered some 36 km!?! Glad you found my blog and thanks for your reaction. Let’s keep on hiking 🙂

  4. Wat een bikkel ben je om met deze warmte te gaan stappen… benieuwd naar je verslag.

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.