LAW 9² Braamt – Millingen aan de Rijn

Datum:   wo 22 augustus 2018
Traject: Etappe 3 Braamt – Millingen aan de Rijn = 25 km
Topogids: LAW 9² Pieterpad Deel II Vorden – Maastricht, 2016
Alle door mij gelopen etappes
Lange-Afstandswandelpad 9² ‘Vorden – Maastricht’ 262 km
Wandeltijd: 8.15 – 15.10
Weer: zonnig, zwoel, 27°C
Stilte:  4/5

Grenswandelen in Gelderland

Vadertje Rijn heeft het moeilijk: diepgang = 2m

Ook mijn tweede nacht met muggen gedeeld op een warm dakkamertje. Gelukkig stond er zo’n ding om in het stopcontact te steken. De koeien uit de aanpalende stal waren opvallend rustig vannacht; het is de haan die me uiteindelijk vroeger doet opstaan. In de prachtige keuken van Willem en Ivonne staat een ontbijt voor 15 man uitgestald op de grote eiken tafel (we zijn maar met 3); zelf zijn ze al naar hun werk vertrokken. Terwijl de gouden ochtendzon oprijst aan het keukenvenster, laat ik me het ontbijt smaken, haal mijn rugzak en laat een afscheidsbriefje achter voor mijn medepiederpadders. Klaar voor een spannende tocht!

Zal ik me straks zo voelen?

Terwijl ik langs de drukke weg naar Braamt loop te denken dat je die Achterhoekers niet gauw een spontane goeiedag zult ontlokken, keert een vrolijke meneer zich om op zijn fiets en wenst me een prettige wandeldag! Zo zie je maar.

Zulke schuren zag ik wel vaker; iemand een verklaring?

Snel heb ik het laatste stuk vlakke land tot aan de bosrand overbrugd. In het grote Bergher Bos moet er meteen steil geklommen worden: abrupt van 15 m naar 72 m. Het is lekker koel onder het gebladerte van dit machtige gemengde bos dat me nog het meest aan het Zoniënwoud herinnert. Mijn route is kaarsrecht en kruist zwerfkeien, oude grensmarkeringen en historische handelswegen. Helaas ook enkele drukke verkeerswegen (net als in het Zoniënwoud) waarbij ik me afvraag: wat als je die afschaft en teruggeeft aan de natuur?!? Mensen kunnen vandaag de dag toch omrijden?! Enfin, wild krijg ik sowieso niet te zien en vogels plegen deze tijd van het jaar niet meer veel te zingen. Ik kom wel wandelaars (vooral vrouwen) en een groep amazones te paard tegen.

In het Bergher Bos

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De Hulzenberg (84,6m – elke centimeter telt!) is een laatste steile hindernis en torst een knoert van een houten uitkijktoren. De toren lokt wel wat lokale bezoekers en het uitzicht is dan ook fenomenaal. Je hebt vergezichten over het Rijndal tot in Duitsland en over het Bergher Bos en de Nijmeegse stuwwal. De stuwwal dateert uit de vorige ijstijd en loopt zuidelijk tot de St Jansberg aan de Maas; beide rivieren hebben er zich in de loop der eeuwen een weg doorheen gevreten en daarbij meermaals hun bedding verlegd. Hier lees je letterlijk het landschap.

Hollandse Heide met tekenen van grote droogte

Vanaf de Hulzenberg gaat het avontuurlijk naar beneden; het bos wijkt voor heide en ik geniet van elke stap. Dit is eindelijk de ware GR-ervaring waar ik zo van hou! Kronkelende paadjes kruisen de Hollandse Heide – de schade aan de natuur van de voorbije droogte is goed zichtbaar – naar beneden tot bij de E35-A12 naar Duitsland, door de plaatselijke bevolking gemeenlijk het “Hazenpad” genoemd.

Gelukkig stopt natuur niet aan een grens. Aan de overkant volg ik zandpaden die zich weer een helling met kreupelhout en dennenbossen opslingeren; af en toe een afgelegen maisveld met dorstige, verlepte en veel te schrale stengels. Een blote voetenpad kondigt opnieuw de nabijheid van civilisatie aan. Wat later krijg ik zicht op de kerktoren van het Duitse dorpje Hoch Elten, gelegen op de steile rand van de stuwwal.

Zicht op Hoch Elten (D)

Een pannenkoek hoeft niet maar een frisse Weizen op het schaduwrijke terras van het Pannenkoekenhuis, uitgebaat door een Nederlander, gaat er wel in. Er wonen hier trouwens wel meer Nederlanders aan de nummerplaten op de opritten te zien.

Aan het kerkplein van Hoch Elten

De heropgebouwde kerk van Hoch Elten staat pal op de steilrand van waar je opnieuw een prachtig uitzicht hebt op het Rijndal beneden. In de kerk is het fris maar sfeerrijk, ja deze plek heeft iets. De Drususbron verderop op het plein is gesloten. Deze waterput, genaamd naar de Romeinse veldheer Drusus die hier met zijn troepen de noordgrens bewaakte, leverde nog tot 1931 drinkwater aan de inwoners. Verder is het schaduwrijke plein geflankeerd door enkele mooie witte villa’s.

Grensovergang aan de Wild

Een steil bospad slingert de helling af naar de spoorweg, een grensweg en de rivier de Wild. Het grenskantoortje aan het begin van een lange dreef naar het Nederlandse Spijk is verdwenen. Het landschap is meteen totaal verschillend: ik loop op asfalt door de polders van de Rijn. Tussen de boomschaduw door knalt de zon ongenadig en dat doet ze nog meer als ik voorbij de kerk van Spijk de hoge Rijndijk oploop. Daar ligt hij dan de machtige stroom. Maar de Rijn heeft ademnood momenteel.

Eerste zicht op de Rijn in Spijk

De veerman zal later de woorden van Willem bevestigen: 2 m diep is hij slechts. Willem had bevestigd dat het veer nog vaart, dus dat was een geruststelling. Bij hoog water is het al vaker voorgekomen dat het veer niet uitvaart en dan zit je met een serieus probleem bij gebrek aan openbaar vervoer. De zandoevers liggen onfatsoenlijk bloot en het mag een wonder heten dat er nog scheepvaart mogelijk is, al zijn de aken maar half beladen momenteel.

Rijndijk met oude steenbakkerij

Ik vertel maar raak want het open dijkstuk dat ik intussen loop langs het bedreigende verkeer is ronduit saai. Buitendijks liggen wat visvijvers en wat oude ijzerindustrie maar tot het oeverdorpje Tolkamer valt er geen bal te beleven. Het is bovendien erg warm en je loopt onbeschut. Zoals Spijk een arbeidersdorp is dat gebouwd werd rond de steenbakkerijen, is Tolkamer een tuindorp gebouwd rond vroegere douane-activiteit op de Rijn en een nog actieve scheepswerf De Hoop. Rijnaken kunnen er zich bevoorraden, noodzakelijke reparaties laten uitvoeren en toen winters nog winters waren, toevlucht zoeken voor het kruiend rivierijs in de vluchthaven. Een afsluitbare metalen poort beschermt desgevallend het dorp tegen wassend water (het laatst in 1993 en 1995).

Langs het pad door het dorp ligt de leuke brasserie De Bijland, een sympathiek adres voor wie honger en dorst heeft. Ik drink er iets op het terras en eet mijn broodje; nadien nog gezellig wat kletsen met de herbergier.

Zo leer ik dat de meeste Nederlanders hier, zeker de oudere generatie, uitstekend Duits spreken en verstaan. Op mijn vraag of dat omgekeerd ook zo is, verontschuldigt hij zijn buren met de uitleg dat Nederlands zo’n moeilijke taal is… Nou ja… dankuwel, goeiemorgen en waar is de WC, krijgt toch iedereen geleerd, denk ik zo. Wat mij betreft, gaat het hier om de hulpeloze arrogantie van de grote taalgroepen maar u mag daar anders over denken.

Voorbij de scheepswerf en de Vluchthaven deel ik eerst mijn pad met talrijke fietsers maar word dan de Rijnbeemden ingestuurd voor een avontuurlijk stukje weiland dat ik deel met een kudde koeien. Dan moet ik onder de prikkeldraad door om het brugje te bereiken dat de Rijn verbindt met De Bijland, een enorme zand- en grindwinningsplas die nu voor waterrecreatie gebruikt wordt.

De Bijland

Omdat er een steenfabriek in de weg ligt, volgt het LAW-pad de westelijke oever van De Bijland landinwaarts om dan met een grote boog op een fietspad terug te lopen naar de Rijnoever. Ik zie van ver hoe net een lading fietstoeristen gelost wordt van het veer en zet het op een lopen. Volgens officiële informatie vaart het veer maar om het uur – volgens Drs P én in de praktijk vaart het bij grote drukte Heen en Weer – en dus ben ik blij nog mee te kunnen. Voor 1,5€ word ik vakkundig naar de overkant gevaren, best wel indrukwekkend.

Met het veer naar Millingen

Heen en Weer

De taverne bij bezoekerscentrum de Gelderse Poort zit eivol, dus loop ik het laatste eindje naar centrum Millingen aan de Rijn. Aan de Rijn, neen, aan het Bijlandsch Kanaal! Kunt u er nog aan uit aan die Nederlandse rivierbenamingen? Is het nu de Rijn of de Lek of de Waal of toch al de Maas?!? Hier heet de Rijn dus Bijlandsch Kanaal – waar die Rijn zelf dan gebleven is, ik weet het begot niet. Ondergronds gegaan wellicht.

Ben ik al onder invloed van mijn tweede duvel op het terras van De Taverne?!? -Soms moet je ophouden met zoeken naar een goeie naam voor een taverne – Ik voel me alleszins in feeststemming en heb wat te vieren. Een prachtige etappe was dit! Intussen bestudeer ik de menukaart, evt. voor vanavond, of zal ik het eethuis hierlangs kiezen met oog op het budget? – Eerst zoek ik mijn B&B op, 5 minuutjes van het centrum. Mijn gastvrouw ontvangt me weer alleraardigst met een kop koffie en loodst me naar een ruime, kraaknette dakkamer. Na een verkwikkende douche trek ik terug het stadje in op zoek naar hotel Millings Centrum, op aanraden van mijn gastvrouw. Het hotel met buitenterras ligt beneden de dijk, even uit het centrum en ik geniet er van een lekkere portie mosselen voor 14,5€! Hallo België!!

Na het diner loop ik de dijk op tot bij de taverne aan het voetveer voor koffie met uitzicht op de voorbijvarende schepen. Heerlijk!

Ik blijf tot het bijna donker is en loop dan dezelfde weg terug naar mijn B&B, in de hoop op een geweldige nachtrust op de fantastische matras van mijn grote bed. Morgen reeds de laatste dag. Slaap lekker!

Mijn Track                                     Mijn Album

Advertenties

2 Reacties op “LAW 9² Braamt – Millingen aan de Rijn

  1. Weer een mooi verhaal om te lezen, heb jij even geluk gehad met de veerboot 🙂 en dan nog beloond worden met een goeie pot mosselen ,voor zo weinig geld ..Belgë kan er inderdaad nog iets van opsteken !

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.