LAW 9² Millingen – Groesbeek

Datum:  do 23 augustus 2018
Traject: Etappe 4 Millingen aan de Rijn – Groesbeek = 20,5 km
Topogids: LAW 9² Pieterpad Deel II Vorden – Maastricht, 2016
Alle door mij gelopen etappes
Lange-Afstandswandelpad 9² ‘Vorden – Maastricht’ 262 km
Wandeltijd: 8.30 – 13.30
Weer: zwaar bewolkt, vochtig en mistig, koude wind, 22°C, tot zonnig
Stilte:  4/5

Bij het Canadese kerkhof van Groesbeek

Gisteren avond nog lang gebabbeld in de tuin met mijn gastvrouw, dan heerlijk geslapen en nu verwend met een uitgebreid ontbijt. Ik ben klaar voor mijn voorlopig laatste etappe. Buiten is het mistig, de zon lijkt geen kans te krijgen vandaag; de temperatuur is nog ok, maar er waait een kille wind en de luchtvochtigheid blijft hoog. Zouden de weersvoorspellers zich een dag vergist hebben?

Boerderij met droge voeten

Het eerste stuk verloopt door de polders op lange rechte veldwegen, pal op de Nederlands-Duitse grens. Hier en daar een hoeve op een verhoogd stuk grond. Er volgt dan een iets avontuurlijker recht stuk door de wei langs de Zeelandsche Watering tot bij grenspaal 646 waar de grensovergang een tractorbruggetje is.

Grenspaal 646

Ik loop aan Nederlandse kant door een mooie populierendreef tot aan een volgende landbouwweg. Links van de weg wordt het veld bewerkt en daar profiteert een ooievaar van. Hij laat zich niet afschrikken door de landbouwmachines terwijl de harde wind me een portie van het grijze materiaal dat de boer over zijn veld stort in het gezicht blaast. Ik probeer de boer daar vergeefs op attent te maken maar moet vaststellen dat mijn bezwete hoofd helemaal onder de donkere smurrie zit. Leuk hoor!

Letterlijk knarsetandend bereik ik het dorpje Leuth (NL) dat wel uitgestorven lijkt. Op pancartes aan de kerk valt de dramatische oorlogsgeschiedenis van dit vroeger Pruisische boerendorp te lezen.

Langs de Querdamm

Ik verlaat het dorp langs de verkeersweg die overgaat in een dijk, de Querdamm, opgeworpen door de Duitse kant tegen het gevaar van Nederlandse overstromingen. De Rijn is immers niet ver weg. Rechts ligt nog een grote vijver die een restant moet zijn van eerdere overstromingen. Aan de overkant van de dijk passeer ik de Hauptwässerung via De Boog, een bekende brug bij grenspaal 643.

Voorbij Zyfflich komen de heuvels van de Duivelsberg in zicht.

Een kronkelend baantje loopt tussen bessenstruiken van alle soorten naar het centrum van Zyfflich (D), nog zo’n grensdorp waar op de opritten veel Nederlandse nummerplaten te zien zijn. Op een bankje hou ik mijn eerste picknick. De begroetingen zijn in het Nederlands. Hé, zijn dat ginder 2 ooievaars op de wei? De St.Martinuskirche stond er al in de 11de eeuw maar dit exemplaar is van recentere datum. De gemeentewerkers spreken in elk geval Duits.

Wylermeer a/d grens

Bij het buitenlopen van het dorp richting Querdamm ontmoet ik de eerste Piederpadders van de dag. Ze zijn zwaarbepakt (tent) en in Maastricht vertrokken; ze lopen nog tot zaterdag. Omdat ze niet echt geïnteresseerd zijn in een praatje, wijs ik ze nog op de aanwezigheid van de 2 ooievaars bij het begin van het dorp en vervolgen we onze weg. Voorbij het huis van een beeldenkunstenaar doemt in de mist de heuvelrug van de Duivelsberg voor me op. Eerst passeer ik aan de voet een bijzonder mooie waterplas: het Wylermeer (een oude Rijnstrang) en meteen ook de grens. Een hoge paal aan de overkant van het water verwoordt het zo mooi: Laat vriendschap heelen, wat grenzen verdeelen. Mooi, toch?!

Aan de overkant van de drukke N325, grondgebied Beek (NL) kan ik bij een bronnetje mijn hoofd wassen. Dan gaat het steil van 10 m naar 76 m, de Duivelsberg op. Boven ligt een dubbele motte uit 1012 maar vanop mijn motte is het rondomzicht nul en het uitzicht van de andere motte zal vandaag ook niet fameus zijn; bovendien ligt ze te ver van het pad af.

Afdaling van de motte naar de kastanjes op de Duivelsberg

Ik daal af tussen de tamme kastanjebomen (naar verluidt meegebracht door de Romeinen) tot bij de taverne op de Duivelsberg. Aan de rugzakken te zien, zitten hier wel meer Pieterpadders maar de plaats is duidelijk populair bij alle soorten wandeltoeristen, ook een plaats om gewoon af te spreken. Het is een komen en gaan op het terras waar nochtans een fris windje blaast. Ik moet voor ’t eerst een jack aan.

Mooi bosgebied

Na de koffie met appeltaart loop ik de berg af en het bos in. Het gaat flink op en af in het bos en het GR-gevoel keert weer helemaal terug. Ook bij mountainbikers is dit avontuurlijke bosgebied populair zodat je af en toe aan de kant moet. Wel allemaal erg beleefd.

Bosgebied wisselt af met veld en schapenwei en dan zie ik een wandelteken en infobord van het Airbornepad. Da’s geleden van mijn wandelingen nabij Lommel en Valkenswaard. Ik sluit niet uit dat ik het ooit wel eens loop.

Rechts ligt de grote Canadese begraafplaats (2600 graven van soldaten die tijdens de bevrijding van 44/45 het leven lieten), helaas niet toegankelijk vanop het pad. Mijn gastvrouw van vanmorgen is lid van een vereniging die zich het lot van die gesneuvelden aantrekt en probeert hun identiteit op te sporen.

Even verder bij boerderij De Hoge Hof ontvouwt zich een prachtig vergezicht over het open, heuvelende landschap ten noorden van Groesbeek. Je ziet in de verte de bossen van het Reichswald en nog meer heuvels. Weidepaden volgen het golvende landschap dat al een voorsmaakje geeft op Limburg, ook met de hoogstamboomgaarden en de schapenweides. Het tussen de bomen zichtbare dak van het Bevrijdingsmuseum is opgevat als een grote parachute in herinnering aan Operation Market Garden. Bij mijn volgende passage wil ik het museum zeker bezoeken.

Intussen ben ik Groesbeek binnengelopen, eerst de hoger gelegen woonwijken, dan naar de benedenstad. Aan de vijver bij de kerk (heropgebouwd) wordt nog flink gewerkt maar het resultaat mag nu al gezien worden. Het grote centrale plein oogt enigszins tochtig maar daar heeft de totale verwoesting van het dorp 1944/45 mee schuld aan. Kleine elementen als het voormalig station op de voormalige spoorlijn Nijmegen-Kleve, een grote fietsenstalling, een Duits worstenkraam botsen met de gevel van een grote supermarkt en nieuwbouwgevels van appartementsblokken. Er heerst grote bedrijvigheid van scholieren en winkelende mensen, helaas ook erg druk verkeer dat hier, ongewoon voor Nederland, dwars door het centrum gaat. Om het kwartier vertrekt een bus naar Nijmegen, dus dat zit goed. Ik zet me uit de wind op het buitenterras van brasserie Le Monde : vriendelijke bediening en prima kwaliteit. Aan de overkant een grote foto van 3 Amerikaanse soldaten tijdens de bevrijding in de straten van Groesbeek. Ik voel sympathie voor dit dorp en zijn omgeving en kijk al uit naar een weerzien.

Mijn tocht zit er op. Zo vlug ging de tijd. Het Pieterpad by the way, is zo’n 500 km lang en loopt van Pieterburen in het hoge noorden naar de St-Pietersberg ten zuiden van Maastricht. Wie het helemaal loopt, leert de volledige oostkant van Nederland kennen met al zijn verschillende landschappen. Zelf heb ik me voorgenomen van Vorden naar Maastricht te lopen, het tweede deel dus.

Met stadsbus 5 ben ik zo aan het station van Nijmegen. De IC naar Tilburg (om het half uur) is al vertrokken maar ik kan een Sprinter nemen via ’s Hertogenbosch. Achteraf gezien onnodig want mijn bus in Tilburg is toch al vertrokken. Nabij het busstation ben ik zowat enige klant in het prachtige moderne lounge-café. De volgende bus naar Turnhout (om het uur) zit aanvankelijk vol Nederlanders waarvan de laatste pas afstappen in Ravels (B); zij worden vervangen door Oost-Europese asielzoekers op weg naar Turnhout. Dan nog even de trein op, een graffiti-dieseltje van 2 wagons waar in Herentals veel te veel volk op moet en waarvan je je afvraagt hoe het nog kan rijden. Zucht, wat een verschil met het Nederlandse O.V.

Ik ben wel opgelucht dat ik na 4 dagen blootstelling, zeg maar, van het stopwoordje <ZEG MAAR>, dat onze noorderburen, zeg maar, in elke zin 3 x gebruiken, even verlost ben. Neemt niet weg dat ik nu, dagen later en vele graden frisser, nog steeds zit na te genieten van 4 deugddoende wandeldagen op het Pieterpad. I will be back!

Mijn Track                                            Mijn album

Totale Traject 2018

Advertenties

2 Reacties op “LAW 9² Millingen – Groesbeek

  1. Je verhalen blijven altijd heerlijk om te lezen, ik moest even opzoeken wat je met “Motte ” bedoelde ..dat weten we nu ook al weer ! 🙂 Grts Leen

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.