GR 5A N Boekhoute – Sint-Laureins

Datum: wo 19 sept 2018
Traject: Etappe 6  Boekhoute – St-Laureins:  18,5 km
Topogids GR 5A Wandelronde van Vlaanderen 2018
Gelopen etappes
Wandeltijd: 10.45 – 15.00
Weer: wisselend bewolkt, zonnig, zwaarbewolkt, 23°C, rukwinden
Stilte:  4/5

Leopoldkanaal

Leopoldkanaal

Nog een voorlaatste zomerdag en ik zit in de file naar Antwerpen. Drie kwartier extra heb ik uitgetrokken en volgens mijn GPS ga ik die nodig hebben. Toch gaat alles er nog beschaafd aan toe, in tegenstelling tot straks. Ik kom rond 9.45 aan in Sint-Laureins waar je de auto gewoon in de hoofdstraat parkeert. Aan de kerk staat mijn belbus al te wachten, een kwartier op voorhand. Vermits de andere passagier thuis afgehaald wordt, kunnen we vroeger vertrekken. De blinde dame moet eerst naar de Aldi in Eeklo gebracht. Terwijl labrador Darko, haar geleidehond, mijn benen aflikt, ondervragen chauffeur en dame mij uitgebreid over mijn wandelhobby. In Eeklo worden dame en hond netjes afgezet en de chauffeur zal ze straks weer ophalen. Op weg naar Boekhoute kletsen we over koetjes en kalfjes, als daar zijn de mogelijkheid van euthanasie bij dementie…

Isabellapolder in Boekhoute

In Boekhoute stap ik af aan de kerk en bestel een koffie op het zonnige terras van De Gouden Appel; het belooft een heerlijke wandeldag te worden. Naast het café loopt het GR-pad tussen en achter tuintjes, zo’n beetje parallel met de verkeersweg en met zicht op de polder. Ik moet even plaats maken voor een reusachtige dorsmachine en een tractor en passeer het knotsgekke café ’t Spoor. De waard is volop bezig met uitbundige Halloweenversieringen, goed op tijd.

Langs de Noorddijk

Aan de overkant loop ik over een verharde dijk de polder in en passeer één van de vele piepkleine werkmanshuisjes die ik vandaag zal tegenkomen. Bij wandelpunt 26 in de topogids loop ik rechtsaf de Isabellapolder in (inderdaad genoemd naar onze Spaanse heerseres) om het Isabellarigool te bereiken en zo de brug over het Leopoldkanaal. Een bouwkraan en een groot hek stemmen me argwanend en jawel, de brug is opgebroken.

Een omleiding is niet voorzien zodat ik terugloop naar punt 26 om de dijk verder te volgen. De wind ruist wild in de populieren en opnieuw ben ik bevreesd voor vallend hout. Bij de volgende brug aan punt 24 ben ik opnieuw op het GR-traject. Ik volg het graspad op de oever van het Leopoldkanaal, genietend van de weidse polderomgeving en van de bedwelmend zoete geur van het mosterdzaad.

Langs het Leopoldkanaal

Ik realiseer me dat het een voorrecht is om hier, nu, in totale eenzaamheid te mogen rondlopen op een werkdag. De zon schijnt volop maar de felle wind houdt de temperatuur draaglijk. Mijn knie (geforceerd op de vorige tocht) maant me aan om het kalmer aan te doen en dat helpt.

Voetveer

Bij een voetveer voor wandelaars draai ik linksaf langs een schapen- en ezelweide. Een doodziek wild konijntje kruist mijn pad aan de volgende dijk die me tot aan de eerste huizen van Bentille brengt. Bentille maakt onderdeel uit van Kaprijke en Sint-Laureins. Ik verlaat even het traject om brasserie De Plansjee binnen te stappen. Dat blijkt een goed idee: bij een lekkere Augustijn mag ik er probleemloos mijn boterhammetjes eten en de jonge vrolijke bediening is alleraardigst. Ik ben eigenlijk best nieuwsgierig naar de herkomst van de naam Bentille. Blijkt een oeroude samenstelling te zijn van bent (buntgras) en hill (heuvel) – Nu ligt deze woonkern niet echt op een heuvel maar duidelijk hoger dan het noordelijker polderland dat in voorbije eeuwen vaker overstroomd is. De Graafjansdijk werd om die reden aangelegd door niemand minder dan graaf Jan zonder Vrees! Het landschap verandert ook: ik loop waarachtig op heuse zandpaden, eerst door maisvelden, dan zelfs door dennenbos. Dit zandpad komt uit bij een zoo voor roofvogels, volgens de pancarte met een eigen kweekprogramma. Ergens wringt het: zo’n grote roofvogels opgesloten in een kooi…

Verderop kom ik bij een rustplek met een beeldje van een grote rat, symbool voor de Comerratten ofte de fiere bewoners van dit onvruchtbare gehucht; hier start trouwens het gelijknamige Comerrattenpad. Intussen is het frisjes geworden: de zon zit achter een dik pak wolken. Het is nu niet ver meer en ik volg de Vlamingstraat naar het centrum van Sint-Laureins, op dit ogenblik niet meer dan een tochtig straatdorp. Niet uitnodigend om langer te vertoeven zodat ik meteen naar huis rijd.

Sint-Laureins

Iets voorbij Beveren komt een vrachtwagen die ik wil inhalen vervaarlijk dicht bij het linker baanvak. Ik hou in en hij zwenkt volledig uit om dan met een ruk terug naar rechts te rijden. Bijna geplet tussen vangrail en camion! En plots staat alles stil en begint het Antwerps verkeersinfarct: zenuwachtig gewissel van rijbaan, plotse uitwijkmaneuvers, moto’s die zich totaal onverwachts overal doorheen wurmen, 101 kansen op blikschade of erger. Het spitsuur moet nog beginnen! De files achtervolgen me tot ik thuiskom – dat wil ik mezelf volgende keer besparen.

Mijn Track                            Mijn album

Advertenties

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.