E4 Paleóchora – Sougia (Kreta)

Dinsdag 2 oktober 2018
Startpunt: Paleóchora
Aankomst: Sougia a/d Libische Zee na 14,5 km
Wandeltijd: 10.00 – 15.00
Weer: zonnig, 27°C, windstil
Stilte: 5/5

IMG_9942

Ancient Lissos near the Libyan Sea

Zo, de vakantie in ons geliefde Kreta zit erop. De eigenaar van een bar in Sougia vroeg me tot driemaal toe waarom wij van Kreta houden; mijn antwoord voldeed hem telkens niet. Hoe leg je uit waarom je van een vrouw houdt, lijkt me een vergelijkbare vraag… Van mijn grootse wandelplannen is niet zo veel in huis gekomen: een medicane heeft stokken in de wielen gestoken. Door de storm voer dagenlang de ferry niet uit waardoor er vanuit de reisbureautjes van  Paleóchora ook geen afdaling van de Irinakloof (Agia Irina naar Sougia) georganiseerd werd. Aantrekkelijke alternatieven zoals een wandeling naar het mooie bergdorp Anidri met terugkeer via een kloof naar het Gialiskaristrand heb ik te laat ontdekt. Da’s voor een volgende keer. Kort voor het einde van ons verblijf koos ik een windstille dag voor een tocht op de E4 (avontuurlijk lange-afstandswandelpad door Kreta).

IMG_9870

Storm over Paleochora

Paleóchora

Gezien de relatief korte afstand besluit ik pas rond 10 uur te vertrekken vanuit onze studio in het centrum van Paleóchora, een voormalig vissersdorp in het zuidwesten van Kreta. Het dorpje leeft nu vooral van het toerisme met een slimme strategie: er zijn géén grote hotels en géén touroperators. Wie het kon betalen, heeft studio’s en apartementen gebouwd (nooit hoger dan 3 verdiepingen), een lucratieve bron van inkomsten voor de talrijke restaurantjes en barretjes. Lijnbussen en taxi’s vormen de directe verbinding met de luchthaven van Chania in het noorden. Of een huurwagen natuurlijk. Het dorpje ligt op een schiereiland met aan de westelijke kant een groot zandstrand en aan de oostelijke een klein keienstrand; waait het aan de ene kant te hard, is het best mogelijk aan de andere kant een rustige zee te vinden. Hebben we een paar keer heerlijk van geprofiteerd.

Zicht op de ferrysteiger

Ik informeer eerst nog aan de haven of de ferry vanmorgen uitgevaren is en sla bij de bakker wat proviand in voor onderweg. Een fles water van 1,5 liter zit in het dagrugzakje bij een windjack, een zonnehoed en zonnecrème. De zonnebril ligt ergens in de Middellandse Zee; verloren bij een poging om toch te gaan zwemmen in het woeste water enkele dagen geleden.

Onderweg op de E4

Op de baan naar Anidri

De temperatuur is voorlopig aangenaam als ik langs de promenade en de terrasjes naar het keienstrand loop. Mijn track volgt een klein asfaltweggetje dat later de toegangsweg naar bergdorp Anidri blijkt te zijn maar takt ervan af om de kust te volgen. Je passeert langs de camping en langs een luxueus bungalowparkje. Waar het asfalt overgaat in een grindweg, haal ik een vrolijk koppel Engelsen in. Dirk en zijn vrouw blijken afkomstig te zijn van Jersey en vinden het heel fijn dat ik überhaupt van het bestaan van de Channel Islands afweet. Het zijn habitué’s van de streek en éér we er erg in hebben, bereiken we de stranden van Gialiskari en Anidri waar we afscheid nemen.

Voorbij het naaktstrand

Een stoffige parking en een kiosk met drank en street food verzorgt de badgasten. Aan de overkant van het naaktstrand wordt de E4 een kronkelend rotspad, netjes bewegwijzerd met geelzwarte verftekens en regelmatig een ijzeren staaf. Het is intussen 11 uur gepasseerd en de zon brandt ongenadig op de rotsen. Het klimmen en dalen blijft voorlopig best prettig met links zicht op de bergwand en rechts op open zee. Het aantal gelegenheidswandelaars neemt wel flink af en de meesten zijn niet op weg naar Sougia.

Bij een rotsrichel die mits wat klauterwerk toegang geeft tot de zee, heeft een wandelaar zich van zijn kleren ontdaan en zwemt in zijn blote kont een flink eind de Libische Zee in. Ik krijg zo’n vermoeden dat er zwaarder klimwerk zit aan te komen en dat hij dat weet. Mijn vermoeden klopt: een onoverzichtelijk alpijns rotspad zigzagt steil naar boven. Meermaals moet ik stoppen om de hartslag te doen dalen. Alles ruikt wel heerlijk naar wilde thijm en andere kruiden. Een dame van een gezelschap van vier heeft het duidelijk nog moeilijker dan ik maar de groep wacht geduldig. Omdat ik geen idee heb hoe lang deze marteling nog duurt, zet ik me op een schaarse schaduwplek op een steen om eerst uit te hijgen en vervolgens mijn lekker belegd broodje (2€) te verorberen en eens stevig door te drinken.

De col komt in zicht

Na de pauze klim ik stapje voor stapje verder de hoogte in. Een Duitstalig viertal dat in de andere richting onderweg is, verzekert me dat het niet meer ver is tot de col en dat er in Lissos een drinkwaterbron wacht. Dat wordt even verder door een volgende Duitstalige wandelaar bevestigd. We kletsen een eind weg en dan loop ik alleen de kloof in en de col over.

De hartslag zakt en ik geniet met volle teugen van de kruidige lucht op het met struiken en bomen begroeide hoogplateau. Ik passeer een omheining met geiten en schapen en krijg nu kilometerslang intensieve begeleiding van de bijhorende vliegen die uit zijn op mijn zout zweet. Hoewel het terrein min of meer vlak is, blijft het moeizaam lopen op de geërodeerde, rotsige bodem.

Opvallend is het groen van de dennen, bijna fluo-groen, net als de aanwezigheid van tere bergviooltjes na de regenbuien van de voorbije dagen.

Ik heb een mooi zicht op de Lefka Ori of Witte Bergen met hun hoogste top, de witgrijze Psiloritis, en het overige Sfakiagebergte met zijn beroemde kloven als de Samaria, Imbros, Aradena, enz. Dan begint het pad te dalen, eerst zachtjes dan zigzaggend alpijns met zicht op de baai van Lissos.

Afdaling naar de baai van Lissos

Behoorlijk goeie daler die ik ben, haal ik een Engels gezinnetje in en kletsend bereiken we de site van Ancient Lissos. Vanuit archeologisch standpunt schiet er van de ruïnes weinig over. Belangrijker voor de vele wandelaars zijn de rustbanken bij het waterkraantje. Lissos en zijn strandje wat verderop zijn een populaire en sportieve wandelbestemming voor vakantiegasten in Sougia. Wie door zijn krachten heenzit, kan zelfs een taxiboot bellen en zich laten afhalen.

Ancient Lissos

Terug hoog boven de baai van Lissos

En die krachten heb je nog nodig. Bijna helemaal afgedaald tot op zeeniveau – ik laat het strand rechts liggen – moet je een schier verticale rotsmuur op. Geen probleem voor nog frisse benen maar ik trap alweer op mijn adem als ik probeer een uitgebreide Duitse wandelgroep te volgen. Maar ook zij gaan niet sneller dan hun zwakste schakels en ze maken zo veel herrie dat ik op moeilijke plekken geen moeite heb om het geitenpad terug te vinden tussen de struiken. Uiteindelijk blijkt deze steile klim eindiger dan de vorige en tot mijn opluchting bereik ik opnieuw het hoogplateau.

Achter een luidruchtige wandelgroep aan

Opnieuw moeilijk begaanbare ondergrond en opletten voor struikelpartijen. Dan begint de afdaling door heerlijk bosgebied. De Duitse wandelgroep staat alweer luidruchtig te kwebbelen en hun echo achtervolgt me in de prachtige kloof waarin ik nu afdaal. Zouden zij daar eigenlijk aandacht voor hebben? God behoede dat ik met zo’n groep zou meegaan! Dan liever op mijn eentje. In de winter zal hier wel een beek vloeien want de vegetatie is uitbundig. De loodrechte rotswanden sluiten me meer en meer in totdat ze bijna een dak boven mijn hoofd vormen. Heerlijke farangi die me rechtstreeks tot in het haventje van Sougia brengt.

Afdalen in de kloof

Sougia

Aankomst in Sougia

Samen met een Frans koppel overbrug ik de laatste meters tot in het dorpje dat  niet meer voorstelt dan wat studio’s, eettentjes en strandbarretjes. Als straks de ecotoeristen weg zijn, moet het hier voorwaar een stille bedoening zijn, als er dan nog überhaupt iets open is. In één van de barretjes les ik mijn dorst en test mijn kennis van Modern Grieks uit; gelukkig spreekt de eigenaar ook voldoende Engels. Volgens hem ben ik vanmorgen veel te laat vertrokken vanwege de warmte en ik geef hem geen ongelijk.

Keienstrand van Sougia

Het langgerekte keienstrand is me bekend van een vorig bezoek met huurauto. Er liggen amper badgasten en als ik de zee instap, heb ik die nagenoeg voor mij alleen. Nergens geniet ik meer van een zwempartij in de Libische Zee dan hier in Sougia. Veel te vroeg zoek ik mijn spullen terug bijeen om richting haventje te lopen. Ik hou mijn natte Teva sandalen aan en bind mijn wandelschoenen aan mijn wandelstokken vast. Blijkt dat het terrein te veel geweest is voor de vibramzool van één schoen: er ontbreekt een belangrijk stuk! Ze zijn nog geen half jaar oud mijn Merrells!


Ik koop mijn ferrykaartje (12,5€) en terwijl het aantal wachtenden groeit, trekt een plaatselijke lijnvisser de ene na de andere kanjer uit de zee. Die laat hij spartelend verrekken achter zijn auto, niks voor tere zielen. De ferry is uiteindelijk stipt op tijd, spuwt honderden bezoekers van de Samariakloof uit die naar de wachtende bussen stappen en slokt ons op voor zijn laatste etappe naar Paleochora. Een deel van de passagiers heeft dezelfde tocht als ik afgelegd, een belangrijk deel is onderweg met reiskoffer en trekt zoals dat al in hippie-tijden de gewoonte was, van pleisterplaats naar pleisterplaats, langsheen de zuidkust. Dat kan blijkbaar nog altijd à l’improviste of zouden ze via hun smartphone toch een slaapplek reserveren?

Terwijl we langs de impressionante rotskust naar de ondergaande zon varen, geniet ik na van een fantastische tocht die me helemaal rustig gemaakt heeft en ook wel een beetje stram in de spieren, moet ik toegeven. Benieuwd of er ooit een vervolg komt aan mijn E4-avontuur.

Mijn Track                           Mijn album

Advertenties

3 Reacties op “E4 Paleóchora – Sougia (Kreta)

  1. Mooie herinneringen van mijn tocht langs de zuidkust.
    https://photos.app.goo.gl/puVjAXGFi5QvQP0l2

  2. Kreta is mooi, dat hebben wij ook al ondervonden..spijtig dat die hippietijden voorbij zijn,die hebben de beste tijd beleefd daar in Kreta !
    En je eerste voetstappen op de E4 gezet..mooi zeker ?
    Je foto doet mij al weg dromen 🙂

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.