GR 5A N Sint-Laureins – Sluis (NL)

Datum: zo 4 november 2018
Traject: Etappe 7  St-Laureins – Sluis:  23 km + 15 km fietsen
Topogids GR 5A Wandelronde van Vlaanderen 2018
Gelopen etappes
Wandeltijd: 11.10 – 16.30
Weer: zonnig met hoge sluierwolken, 4-9°C
Stilte:  4/5

IMG_0095

Aardenburg (NL)

Zo, een flinke verkoudheid later, gevolgd door acute buikgriep, gaan we proberen een vervolg te breien aan GR 5A. Het traject van vandaag is bijna niet te doen met openbaar vervoer. Om het Antwerps verkeersinfarct te vermijden kies ik een zondag om naar Sluis te rijden met de fiets achter op de auto, een flinke rit die me tot op 12 km van de Noordzee brengt. Op de uitgestrekte parkings buiten het centrum (dagprijs 3€) ben ik blijkbaar de eerste bezoeker. Ik duffel me goed in want het is flink koud en fiets door het lege centrum het vestingsstadje uit; even een foto achterom en dan verder naar het dorpje Draaibrug.

Terugblik op Sluis vanop de fiets

Van daar naar Aardenburg, Eede en tenslotte Sint-Laureins. Ik rij pal tegen de wind. Mijn fietsconditie zit onder nul en de spieren verzuren snel. Mijn rugzak drukt mijn pijnlijke kont (zie boven) hard op het zadel en ik haal met moeite 15 km/u, bij de minste stijging 13 km/u! Ik zou van die fietstocht moeten genieten maar hoe ik ook in de pedalen stamp, het gaat niet sneller. Had mijn vrouw dan toch gelijk dat dit een domme onderneming was zo kort na mijn ziekte?!? Met flanellen benen kom ik aan bij mijn startpunt in de Vlamingstraat van Sint-Laureins. De fiets vastmaken aan een paal , op het bruggetje even een banaan eten om aan te sterken en vaststellen dat het al na 11 uur is – ik ben thuis om 8 uur vertrokken!

Trekpontje Leopoldkanaal in Sint-Laureins

Onderweg naar het trekpontje over het Leopoldkanaal wissel ik van kledij; de natte fleece en de muts gaan de rukzak in. Het pontje ligt blijkbaar met zijn buik op de bodem want ik krijg het pas met de allergrootste moeite naar me toegetrokken. Dat ontbrak er nog aan! De oversteek lukt net iets beter. Aan de overkant loop ik voorbij een grenspaal Nederland binnen en de polders in. Aan een draaipoortje bij de Eekloosche Watergang staat een picknickbank. Ik neem de tijd om de kleding te fatsoeneren, even te drinken en de wandelstokken af te gespen.

Net over de grens bij het begin van de Eekloosche Watergang

Een grote haas kiest het naar hem vernoemde pad. Zelf volg ik kilometers lang een heerlijk ‘struinpad’ langs de wondermooie maar bijna uitgedroogde Eekloosche Watergang, een oud turfkanaal dat Sint-Laureins met Aardenburg verbindt. Onder de populieren is het heerlijk lopen tussen de grazende koeien. Via trapjes moet je regelmatig de prikkeldraad over en de koeien zijn wandelaars gewend. De zoete geur van de met mosterdkruid ingezaaide velden is bijna bedwelmend. Prachtig stukje eenzame natuur! Slechts één wandelgroepje kom ik tegen, het enige vandaag.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Picknickplek bij Aardenburg

Net voor Aardenburg verlaat ik een laatste koeweide en vind voorbij het poortje een leuke picknickbank; tijd voor de boterhammen. Het ijle gevoel in mijn hoofd is al stappend verdwenen, een geruststellende vaststelling.

Schelpzandpad in Aardenburg

GR 5A loopt samen met het Grenslandpad nog even door een moerassig natuurgebiedje aan de rand van Aardenburg. Een smal buurtwegeltje voert een eerste woonwijk in om dan een met struiken omzoomd schelpenpad langs het kerkhof en de stadsomwalling te volgen.

Even verder trekt een reuzengrote muurschildering de aandacht en wat verder nog één. Ik vind ze heel kleurrijk en geslaagd – zulke realistische afbeeldingen heb ik tot nu toe eigenlijk alleen in Sardinië gezien.

Kaaipoort Aardenburg

Langs de historische Kaaipoort loop ik het centrum uit en ontdek naast het plein het uitnodigende terras van Het Kleine Café. De waardin en een klant zitten buiten te roken, Franse chansons schallen uit de boxen en het uithangbord belooft koffie met appeltaart voor €5: deal!

Heille

Na de koffie trek ik verder door de Herendreef naar kasteeldomein Elderschans. In het park doet het goed om nog eens andere bomen dan populieren terug te vinden. Buiten het park ligt de zeer mooie Stierskreek waar net enkele reigers foerageren. Na een wat saaie betonweg bereik ik het mooie gehucht Heille. Van hier gaat het landelijk over veldwegen tot op de grens waar een uit de kluiten gewassen grenspaal de overgang naar België duidelijk maakt. De imposante kerktoren van het Vlaamse Middelburg is dominant aanwezig.

Kerktoren van Middelburg

Akker- en weidepaden met weidse uitzichten voeren me tot aan de luidruchtige N49. Gelukkig draait een kaarsrecht akkerpad daarvan weg met een mooi uitzicht op de kerktoren van Lapscheure en een mooie witte hoeve. Vlakbij grazen vredig koppels wilde zwanen. De lage zon legt een zijden glans over de grasvelden en ik geniet van de gouden rietkragen, ondanks de vermoeidheid. Rustige landelijke dijkweggetjes – Zeedijk vond ik heel mooi- leiden uiteindelijk naar de Damse Vaart. Onderweg passeer ik nog een kleine oorlogsbunker die waarschijnlijk die waterweg moest beschermen.

Lapscheure

Trekpont Kobus aan Damse Vaart

Oversteek Damse Vaart

Bij het overzetbootje ‘Kobus’ ben ik best opgelucht. De kilometers sinds Aardenburg ben ik aardig doorgestapt, in de vrees dat ik anders Sluis niet zou bereiken voor het donker werd. Ik steek het kanaal over samen met een groep fietsers en draai aan de overkant rechtsaf op het fietspad naar Sluis. Het is vier uur en de zon ontbreekt hier op het jaagpad waardoor de temperatuur flink daalt. Mooi hoe de bomen langs de vaart allemaal naar het oosten wijzen.

Ter hoogte van Sluis kan ik enkele mooie plaatjes schieten in de avondzon, o.a. van een schilderachtig ophaalbruggetje.

Maar wat een drukte! Alle randparkings staan boordevol auto’s en in de binnenstad is het een gewriemel van toeristen. De restaurantterrasjes zitten tjokvol en in het havenstraatje kan je over de koppen lopen. Bezweet als ik ben – liever geen terras voor mij – loop ik Eetcafé Kaai 10 binnen: houten interieur en rustig binnen, dat lijkt me wel wat. En ik moet zeggen: het eten heeft me gesmaakt, de jonge bediening is vriendelijk, een adres dat ik kan aanbevelen.

Sluis

Intussen is het buiten zo goed als donker geworden. Mij rest nog terug naar Sint-Laureins te rijden om de fiets op te halen en dan de lange terugweg naar huis aan te vatten, samen met al wie op weg naar huis is na een vakantieweek aan zee. Besluit: veruit de mooiste etappe sinds Antwerpen!


Mijn Track                              Mijn Foto-album

Advertenties

4 Reacties op “GR 5A N Sint-Laureins – Sluis (NL)

  1. Dit stuk was inderdaad de moeite. En zeker met de herfstkleuren geeft het nog iets extra. Bij ons kriebelt het wat minder om verder te stappen omdat we weten dat de etappes wat minder boeiend zijn. We gaan ze dan ook niet te lang maken 🙂

    • Ja, die laatste 2 etappes vond ik keischoon 🙂 Wat die langere etappes betreft, ga ik na mijn laatste ervaring (eergisteren) ook moeten omdenken. De volgende tocht op GR 126 zou 27 km lang zijn… We zullen zien.

  2. Oh wie schön, Sluis kommt mir bekannt vor. Da war ich ganz sicher auch schon. Sieht auf jeden Fall nach einer Strecke mit vielen Wiesenwegen aus. Das gefällt mir

    • Stimmt, 3/4 waren diesmal Gras-, Acker- und Wiesenpfade. Sluis liegt nicht weit vom Meer, aber der Fernwanderweg macht jetzt erstmal einen Abstecher nach Brügge (Ankunft); das schaffe ich wieder mit Bahn und Bus, also ohne Fahrrad. LG

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.