GR 126 Gaillemarde – Villers-la-Ville

Datum: di 27 nov 2018
Traject: Gaillemarde – Villers-la-Ville,  23 km (+5 km fout gelopen)
Topogids GR 12 Bruxelles – Wallonie, 2009
Gelopen etappes
Wandeltijd: 10.45 – 16.00 (1 u fout gelopen)
Weer: mistig, beetje zon vanaf 14.30, 3-5°C
Stilte:  4/5

Abdij Villers-la-Ville

Er zijn zo van die dagen…

Onderweg naar het station hoor ik op de radio dat de tevredenheid van de NMBS-reizigers een historisch dieptepunt bereikt heeft. In het station stel ik vast a) dat de parking binnenkort betalend wordt b) dat de vorige trein naar Brussel met 17 minuten vertraging nog moet vertrekken. Gevolg: dubbel zo veel mensen de trein op en opnieuw rechtstaand aan de deuren (we zijn met 9 deze keer; geen odeurtjes, wel veel gehoest en gekuch) tot Brussel. In Brussel-Zuid moet ook de vorige trein richting Charleroi nog binnenkomen; ik riskeer het niet om op mijn geplande trein te wachten en vertrek alvast naar Eigenbrakel (Braine-l’Alleud). Op de trein maak ik kennis met een wandelaar die vanuit Oostende onderweg is naar een groepstocht met Schampavie maar die door vertragingen zijn aansluitende bus in Eigenbrakel mist en dus met een latere bus een halve dag op achtervolgen zal aangewezen zijn. Mijn TEC-bus 57 richting La Hulpe vertrekt een half uur later op tijd maar nu blijkt mijn buskaartje weer leeg en moet ik  3,5 € cash betalen. Enfin, om 8 uur thuis vertrokken sta ik om 10.45 vertrekkensklaar aan halte Gaillemarde/Ohain. Het is mistig, koud en vrij donker maar tenminste droog.

GR 126 verlaat het lawaai van de Leuvense Steenweg langs een kasseibaantje naar beneden. Onderweg valt er veel rijkdom te beschermen achter draad en imposante poorten. Grondgebied Lasne is dan ook één van de rijkste gemeentes van Waals-Brabant. De villa’s liggen mooi in het groen langs rustiek slingerende kasseiweggetjes. Helaas wordt de mistige stilte doorkliefd door slijpschijven, kettingzagen en – vreselijke tuigen – bladblazers! Na zowat een uurtje stappen moet ik een drukke straat over: de Chaussée de Louvain!?! Hm, da’s vreemd! Een eindje verder een mooie paardenweide aan mijn rechterkant… …. Heb ik daar op mijn vorige tocht geen foto van gemaakt!?! Ik ben terug op weg naar Brussel! Sta ik na een uur stappen terug op mijn startpunt!

Zicht op Ohain

Terwijl ik me langs hetzelfde kasseiweggetje terughaast, probeer ik koortsachtig te achterhalen waar het misgelopen is. Vrij snel vind ik de afslag die ik daarstraks gemist heb. Maar hoezo had ik dan toch roodwitte tekens onderweg?! Ik bereik opnieuw het rondpunt van daarstraks en loop nu rechtsaf naar de kerk van Ransbeek. Terwijl ik vóór de kerk links afsla en vorder op rustige golvende kasseiwegels, probeer ik nog steeds te reconstrueren wat er fout is gegaan; wellicht had ik ook een verkeerde track geladen in de Garmin (die van de GR 127) maar die is toch geel-rood bewegwijzerd… Ik kom er niet uit en maak me de bedenking dat de tijd om met daglicht aan mijn einddoel te geraken, nu wel erg krap geworden is. Ik beslis dan maar ter plekke om onderweg geen rustpauzes in te lassen en stevig door te stappen. Gelukkig heb ik mijn wandelstokken bij om extra gas te geven.

Rolling meadows

Eigenlijk jammer want het lieflijk glooiende landschap van ‘rolling meadows and undulating hills’ verdient een bedachtzamer tempo. Via een holle weg krijg ik achter één van de vele paardenweides zicht op de romaanse kerktoren van Ohain in de mist. Ohain zelf blijkt een heel mooi dorpje met een historisch driehoekig dorpsplein (met bomen en kiosk). Een steile afdaling naar de Smohain-beek brengt me in de vallei. Op GR 127 zal ik hier nog eens passeren. Ik volg nu een klimmende veldweg naar de bosrand en verder over landelijke wegeltjes naar de N271. Dan volgt een afdaling naar de vroegere watermolen aan de Lasne. Het GR-pad verlaat hier het asfalt en klimt steil op de flank van de Lasne-vallei (mooie uitzichten) tot aan de chapelle du Bon-Dieu de Pitié. We zitten hier dicht bij het centrum van Couture-Saint-Germain.

Vallei van de Lasne

Over mooie veldwegels (sentiers) gaat het naar het gehucht La Hutte (Sauvagemont) om dan aan een afdaling te beginnen tussen bos en weides. Aan een splitsing volg ik foutief een pad naast een beekje. Beneden verdwijnt het pad in een moeras: alles staat diep onder water. Ik moet terug naar boven en via het bos, boven het beekje afdalen. Beneden staat een wandelaar met rode jas; hij komt niet verder, overal prikkeldraad! Blijkbaar ben ik bij de pont du Cala maar van een brug is geen sprake, hoogstens wat houten planken over de beek. De man vraagt me of zoiets in Vlaanderen ook mogelijk is en helpt me onder de prikkeldraad. Zelf wil hij liever terugkeren maar bekijkt toch vanop afstand hoe ik het ervan afbreng. Via de steile boshelling bereik ik de loopplanken. Opnieuw prikkeldraad. Op handen en knieën kruip ik onder de draad door over de beek en nadien nog eens onder de draad tussen twee bomen. Gelukt! Ik steek de duim omhoog naar de behulpzame man en vervolg mijn weg. Iemand heeft hier willen verhinderen dat er nog volk passeert! Moet ik melden aan SGR. [eind december nog steeds geen reactie van SGR]

Omweg om het moeras

Overal prikkeldraad!

GR 126 klimt stevig uit het moerasgebied naar een hoogplateau met weidse vergezichten. Ondanks een flauw zonnetje dat door de mist probeert te priemen, voelt het hierboven koud aan en de jas moet dicht, de muts op het hoofd.

Op het plateau richting noorden

Op het plateau richting zuiden

Bousval

Langs een gerooid bietenveld bereik ik de tunnel onder de N25 en wat verder via een holle weg het lager gelegen dorpje Bousval aan de Dyle. In dit verstilde dorpje passeerde ik op de GR 121 van La Roche naar Nijvel. Een blik op de klok (15 uur) leert me dat ik het ga redden. Op de dorpsweg naar boven neem ik afscheid van het korte stukje GR 121 en beklim een steile holle weg door het bos uit de vallei. Boven tussen de lege velden krijg ik zicht op de imposante Chapel du Tri-au-Chêne. Het blijkt een ideale plek voor een snelle hap en een stevige dronk uit de veldfles.

Met de wind in de bezwete rug koelt het snel af en zo duurt het niet lang of ik zet mijn tocht over het plateau verder. In de verte zie ik enorme radio-antennes maar mijn pad draait rechts een veldweg in naar een gehuchtje aan de baan naar Court-Saint-Etienne. Tussen 2 huizen in daalt een holle weg in het bos abrupt naar de Ri d’Hé. Opnieuw staat alles onder water – de man met de rode jas had me hiervoor al gewaarschuwd. Midden in het bos, geen mens in zicht, probeer ik zo goed en zo kwaad mogelijk droogvoets over de diepe plassen te geraken. Hoewel de naden van mijn meindls al maanden open staan, lukt het me wonderwel.

Droge voeten houden aan de Ri d’Hé

Opgelucht klim ik opnieuw steil naar boven tussen de bomen en sta versteld van de omgeving: dit lijken de Ardennen wel. Het begint al flink duister te worden terwijl ik door het woud (mag je zo wel noemen) verder stap.

Uiteindelijk daalt een intussen rotsig paadje opnieuw naar de Dijlevallei en een druk kruispunt naar Villers-la-Ville. Het café bij het kruispunt laat ik rechts liggen en ik laveer tussen de auto’s door naar de taverne rechtover de indrukwekkende abdijruïnes. Gesloten, zeggen ze in de winkel, ik moet terug naar het kruispunt. Een blik op de klok leert dat ik de trein sowieso niet meer zou halen: het is nog 1,5 km tot aan het station en dus trekkebeen ik moeizaam naar Chalet de la Forêt. 

Abbaye de Villers-la-Ville

Bij een choufke en een overheerlijke koffie overloop ik de voorbije dag en denk terug aan mijn bezoek aan de abdij enige tijd geleden. Die bijzondere sfeer tussen de abdijmuren heb ik verder alleen beleefd in Tintern Abbey (Wye Valley in Wales). Wellicht komt de abdij van Aulne in de buurt maar die heb ik niet echt kunnen bezoeken. Absoluut aanbevolen. Het is hier trouwens een fantastische wandelstreek.

Wanneer ik iets voor 17 uur vertrek is het donker. Langs het smalle voetpad overbrug ik de afstand naar het station met een doorsteek langs het vijverparkje. Het station zelf blijkt niet meer dan een slecht verlichte, beetje lugubere treinhalte. De vrouwelijke reizigers blijven dicht bij het schaarse licht aan de overweg en durven het donkere perron pas op als de trein in aantocht is. In Ottignies stap ik met een korte onderbreking van de ene op de andere stoptrein en in Leuven moet ik opnieuw wachten op aansluiting. De thuisrit zal weer bijna 2,5 uur geduurd hebben, zonder verrassingen op het spoor. Einde van een memorabele dagtocht.

Intussen lees ik in de krant een verontwaardigde opsomming van treinhaltes waar minder dan 100 reizigers opstappen. De suggestie is dat deze best zo gauw mogelijk gesloten worden… Ja, wadde, dat zou voor de milieubewuste GR-stapper een ramp zijn en die minder dan 100 reizigers worden in de auto gedwongen om bij in de file te gaan staan. Wat een sympathieke besparing!

Mijn Track                            Mijn album

Advertenties

7 Reacties op “GR 126 Gaillemarde – Villers-la-Ville

  1. Je hebt je wandelverhaal deze keer extra spannend gemaakt Guido ,maar inderdaad als wandelaar moet je er alles bij nemen ..en de NMBS maakt het de wandelaar de laatste tijd precies niet gemakkelijker, daar zullen niet veel GR wandelaars tussen zitten !

    • Tja, Leen, behalve die meneer uit Oostende die de hele dag zijn groep heeft moeten achtervolgen omdat zijn trein te laat was en dus zijn bus weg. – Maar ik zit wel te popelen om terug de wandelschoenen aan te trekken; het is weeral een week geleden maar voorlopig zal het niet lukken.

    • Je gaat het niet geloven hoor Leen maar ik werk daar en ben wel GR wandelaar. Niet dat ik er als kleine garnaal veel aan kan doen al die vertragingen, maar het is de laatste tijd helaas erg…

  2. Avontuurlijke etappe zo te zien. Toch jammer van die afsluitingen, ik vrees dat de SGR er zijn werk wel mee heeft. Volgende keer een kniptang meenemen ;). Kijk alweer uit naar het vervolg!

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.