GR 127 Wauthier-Braine – Tubize

Datum: dinsdag 5 feb 2019
Traject: Woutersbrakel – Tubeke:  17,5 km
Topogids GRP 127 Tour du Brabant Wallon, 2018
Gelopen etappes
Wandeltijd: 10.00 – 13.45
Weer: somber, mistig, vochtig, 5°C
Stilte:  3/5

Nabij Kasteelbrakel

Volgens de weerman wordt vandaag de enige droge dag van de week en dus reis ik via Berchem naar Eigenbrakel. Wachtend op bus 114 zie ik op het laatste nippertje dat ze vertrekkensklaar staat op het volgende busperron. Blijkbaar gebruikt deze lijn 2 perrons. Zo word ik toch op schema iets vóór 10 uur afgezet aan halte Cantine in Woutersbrakel. Het is koud en mistig en er valt wat lichte motregen. Ik steek de Hain over (meermaals vandaag) en vind GR 127 terug aan de kerk van Wauthier-Braine. Een glibberige veldweg brengt me boven op de valleihelling.

Blik terug op Wauthier-Braine

Wellicht heb je hier normaal gezien een heerlijk uitzicht maar het uitzicht nu is ronduit belabberd. Door de laatste sneeuwresten loop ik in een brede bocht weer naar beneden.

Laatste sneeuwresten

Vooraleer ik voorbij een oude spoorwegbrug de Hain weer oversteek, passeer ik de hoeve Deschamps met zijn versterkte donjon.

Ferme Deschamps

Aan de overkant van de baan Tubize-Waterloo gaat het steil de valleihelling op. Er zullen vandaag flink wat hoogtemeters bij elkaar komen – volgens mijn Garmin meer dan 500! Op de beboste valleihelling gaat het ook nog flink op en af maar dan bereik ik het weggetje waar GR 127 samenkomt met GR 12. Als je hier rechts afslaat, kom je zo in het Hallerbos. Ik volg echter de dalende weg tot op de valleibodem van de Hain in Braine-le-Château (Kasteelbrakel). Een mooie ‘sentier’ voert langs het water tot achter het “Château des Comtes de Hornes”.

Moulin Banal in Braine-le-Château

Verderop fotografeer ik nog even de “Moulin banal”, die teruggaat tot 1226, al dateren de huidige gebouwen van de 16de tot de 18de eeuw. Ik laat het centrum met zijn mooie ‘pilori’ links liggen en volg een stijgend baantje, terug de valleihelling op. Boven liggen enkele vreemde beboste ‘buttes’ of ‘monts’. GR 127 klimt tussen 2 van die bulten (Le Bon Dieu des Monts) om aan de achterkant weer westelijk te draaien. Een lieflijk golvend landschap probeert ondanks het slechte zicht te bekoren aan de rechterkant (zie startfoto).

Voorbij een laatste kapelletje en aan het eind van een bosweg volg ik weer een glibberig modderpad naar boven. Vóór me uit loopt een man met rugzak, een beetje mankend. Ik haal hem in op de afdaling naar het gehucht Les Manettes. Een goeiedag in 2 landstalen is de start van een boeiende ontmoeting. Samen steken we de baan Tubeke-Waterloo en de Hain weer over en zetten koers naar het Bois de Oisquercq (Oostkerk!). Mijn compagnon de route vertelt honderduit over zijn verleden bij Grote Routepaden en zijn vele binnen- en buitenlandse wandelavonturen. Bloggen doet hij helaas niet meer maar wandelen des te meer. Zo plant hij een lange tocht op de Gran Senda de Malaga waarbij het water me in de wandelmond loopt. Ook Groot-Brittannië heeft voor hem geen geheimen meer en in eigen land loopt hij de GR- paden allemaal voor de tweede keer. Midden in het bos neem ik afscheid – met zo’n ervaren wandelaar zou ik nog urenlang kunnen kletsen. En zoals hij zelf zegt: het is een eeuwigheid geleden dat je op tocht nog eens een collega-GR-wandelaar tegenkomt!

Brussel-Charleroi

Over de kam van een helling daalt het weidepad steeds verder, langs een elektriciteitscentrale, naar de brug over het kanaal Brussel-Charleroi. De GR daalt helemaal tot op de kanaaloever en maakt dan een bocht rond Oisquercq, waarbij je moet opletten dat je de geel-rode tekens volgt en niet de rood-gele van een plaatselijk wandeltraject. Een smal veldpad klimt weg van het dorp om boven weer af te dalen naar de spoorweg en die te volgen. Langs het smalle pad ligt een dode sperwer, nog warm… slachtoffer van een passerende trein of een foute duikvlucht tegen de afrastering?

Gesneuvelde sperwer

Verderop loop ik door een nieuwbouwgebied waar de bewegwijzering wat zoek is geraakt, bereik een mooi park langs de Quercq-beek (opletten voor hondendrollen), passeer de oefenterreinen van de Belgische nationale voetbalploeg en loop dan door de eerste straten van Tubeke (Tubize). Het station is niet ver meer en ik heb nog tijd voor een koffie rechtover het station.

De Quercq

Als mijn trein vertrekt om 14.13 is mijn wandelcompagnon nog niet gearriveerd; anders waren we samen tot Lier gereden. Tijd om de benen te strekken en de boterhammen te eten; onderweg helaas weer geen gelegenheid gehad. Eens voorbij Brussel breekt zowaar de zon door de wolken. Ik zal vandaag weer langer gereisd hebben dan gewandeld… Was het een mooie tocht vandaag? Ik twijfel… misschien toch de minste tot nu toe. Al kan dat ook aan het trieste weer gelegen hebben.

Mijn Track                          Mijn album

Advertenties

2 Reacties op “GR 127 Wauthier-Braine – Tubize

  1. hallo Guidowke ,
    GR 127 is een topper ! waarom heb je het in je verslag dan over GR571 ?

    grtz,

    Frank

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.