GR 127 Bois de Nivelles – Villers-la-Ville

Datum:  di 26 februari 2019
Traject: Bois de Nivelles – Villers-la-Ville, 20 km
Topogids GRP 127 Tour du Brabant Wallon, 2018
Gelopen etappes
Wandeltijd: 10.10 – 14.45
Weer: zonnig, uitzonderlijk warm (7°C – 18°C)
Stilte:  4/5

Le Châtelet in Villers-la-Ville

Na een overstap in Berchem zit ik op de trein naar Nijvel. Rondom een groep laatstejaars op weg voor een uitstap in Brussel. De meisjes praten ernstig over hun studie- en beroepskeuzes. Eentje zegt: zo wanhopig zal ik wel nooit zijn dat ik voor leraar ga… Slik. De jongens over uitgaan en grappen uithalen (!) In Nijvel stap ik over op TEC 73 die me iets na 10 uur afzet aan halte Bois de Nivelles-Gare, in the middle of nowhere. Ik ben 2,5 uur onderweg geweest.

Vóór me wacht een kilometerslang betonnen lint door weids en leeg akkerland. Enkel een groepje wielertoeristen brengt wat kleur in het landschap.

Het wielerseizoen is begonnen.

Bij een eenzame hoeve word ik nog maar eens aangevallen door 2 loslopende lawaaierige keffers die ik met mijn wandelstokken op afstand hou. Ter afwisseling gaat het beton over in grof grint dat pijn doet aan de voetzolen.

Zo is het uitzicht 360°

Ik hou niet zo van deze veldwegen. In tegenstelling tot de eerste leeuwerik wiens gekwierelier ik met vreugde in ontvangst neem. Net als de deugddoende zonnestralen aan een verder staalblauwe hemel. Vandaag sneuvelen opnieuw alle februari-records sinds de metingen. Vanmorgen was het nog 0°C, inmiddels zo’n 8° en straks 18°. En geen zuchtje wind. De fleece mag uit.

Houtain-le-Val, brongebied van de Dijle

Na zo’n uur lopen over de hoogvlakte komt een dorpje in zicht: Houtain-le-Val. De kasteeltorens naast de kerk op de achtergrond, op de voorgrond een klein beekje dat het brongebied van de Dijle blijkt te zijn. Op de hoofdweg lonkt het zonnige terras van brasserie Chez Ginette. Alle tafels zijn gedekt voor de lunch maar ik mag ook gewoon een koffie drinken. Lekker, dat wel, maar hij kost dan ook €2,90! De aimabele bazin heet niet Ginette; de brasserie is vernoemd naar een lokaal bier – maar zoals de lezer weet: ik zit nog 3 weken in mijn tournée minérale 😉

Houtain-le-Val kasteel

Vóór ik verder stap, maak ik nog een kiekje van het kasteel dat teruggaat tot 1129. De lichtglooiende Dijlevallei daalt lichtjes af richting een molenhuis (privé) maar dan stijgt het pad tot mijn opluchting naar een bosrand om deze te volgen.

In de vallei

Dit pad tussen bos en akker is helemaal mijn ding en binnenkort zal het een groene tunnel lijken.

Weldra groene tunnel

Ik daal nu af en steek de Dijle over (een smal beekje hier) via een betonnen bruggetje. Aan de andere kant klimt het pad de valleihelling op om verderop het stille dorpje Loncée te bereiken. Op een enorm speelplein vind ik een bankje om mijn boterhammen te eten. Heerlijk in hemdsmouwen in de zon.

Brugje over de Dijle

Na de picknick loop ik verder naar het gehucht Dernier Patard en de N5. Aan de overkant gaat het opnieuw door lichtheuvelend akkerland met nu toch in de verte het zicht op grotere bossen. Langs een hoeve met veel paarden, ezels, pony’s en lama’s kronkelt GR 127 over een aardeweg langs een dennenbos (heel ongewoon in dit landschap): heel mooi.

Na driekwart van de tocht bereik ik Sart-Dames-Avelines. In de 19de eeuw telde het dorp nog 3 brouwerijen, twee jeneverstokerijen, 3 oliemolens en 2 watermolens; nu lijkt het me vooral een prettige en erg rustige plek om te wonen. Mijn pad schampt langs het centrum heen (St-Niklaaskerk) naar een beekje om dan tussen de huizen de andere valleihelling op te klimmen.

Sart-Dames-Avelines

Rustige woonstraten gaan over in holle wegen met metershoge beboste kanten. Boven wachten nieuwe holle boswegen en een heus bos. Aan de achterkant van het bos daalt het pad tussen paardenweides naar een halfverborgen versterkte manoir: le Châtelet (12de – 13de eeuw). Opvallend is de versterkte donjon in het midden en de ronde hoektorens. Je wordt op bordjes aangemaand om het pand vooral niet te betreden.

Holle wegen

Het asfaltweggetje daalt nu naar de beboste beekvallei van de Thyle, een snelstromende zijrivier van de Dijle. GR 127 volgt heel mooi de meanders van de beek tot op een grote weide (overstromingsgebied) met zicht op Villers-la-Ville.

Oeverpad langs de Thyle

Een bruggetje over het water geeft uit op de eerste woonstraat waar een mooi natuurstenen huis mijn aandacht trekt.

Bij de gesloten kerk (Notre-Dame de la Visitation) met zijn romaanse toren ga ik op zoek naar een café maar een dame vertelt me dat er in heel Villers geen meer te vinden is. Het lot van zo vele dorpjes tegenwoordig. Enkel bij de abdij is er horeca maar da’s voor volgende keer. Bij de beenhouwer om de hoek verkopen ze frisdrank en met mijn blikje cola klim ik naar het treinstationnetje (halteplaats) om daar een half uur op mijn boemel naar Ottignies te wachten.

Villers-la-Ville

Onderweg passeren we stationnetjes (La Roche) die ik nog ken van GR 121. In Ottignies heb ik tijd om een nieuwe Multiflexkaart van de TEC te kopen; via Waver en een overstap in Leuven gaat het dan weer huiswaarts. Tweeënhalf uur onderweg. Samen 5 uur reistijd, da’s langer dan mijn wandeling zelf. Maar ’t was de moeite waard. Schitterende wandeldag. GR 127 stelt nooit teleur; nog 2 etappes te gaan.

Mijn Track                        Mijn Album

Advertenties

2 Reacties op “GR 127 Bois de Nivelles – Villers-la-Ville

  1. Dankzij u verslag ontdek ik mijn volgende stap op dit GR tussen Nivelles en Sart-Dames-Avelines … Je hebt veel sneller dan ik in Waals-Brabant zijn gewandeld 😉

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.