GR 127 Villers-la-Ville – Blanmont

Datum: vr 8 maart 2019
Traject: Villers-la-Ville – Gare de Blanmont, 16 km (↑295m, ↓230m)
Topogids GRP 127 Tour du Brabant Wallon, 2018
Gelopen etappes
Wandeltijd: 10.40 – 14.35
Weer: wisselend bewolkt met zonnige periodes, koude wind, 6°C
Stilte:  4/5

Stationswandeling

Onderweg naar Villeroux

Wandelmaatje An heeft vakantie en zin in een niet al te lange wandeling. Samen treinen we via Leuven en Ottignies naar Villers-la-Ville en praten gedurende die 2 uren reistijd wat bij. Als we uitstappen is het net gestopt met regenen en het zonnetje komt tevoorschijn. Bij de kerk pikken we de track weer op en volgen verderop de Thyle tot we een steile boshelling opklimmen.

Eerste klim

Het pad ligt er modderig bij en op een bordje wordt gewaarschuwd voor een ‘passage difficile’. Het valt best mee maar de kuiten zijn onmiddellijk opgewarmd. Boven komen we al vlug bij de muren van een abdijhoeve; die volgen we tot beneden aan het kruispunt naar de abdijruïnes van Villers-la-Ville. Ik passeerde hier niet zo lang geleden op GR 126 die we nu over de drukke rijbaan (geen voetpad) langs de indrukwekkende ruïnes volgen. Een apart bezoek is een absolute aanrader.

Abdij Villers-la-Ville

We lopen onder een versterkte poort in de vroegere abdij-omwalling het bos in en volgen een kasseiweg naar boven. Beschermd tegen de felle wind mag de jas uit en we trekken nu met de witrode tekens van GR 126 écht het bos in. Het bospad volgt een beekvallei en doet Ardeens aan.

In het Bois du Sartage

Eens de beek over klimmen we door gemengd naald- en loofbos van de beek weg, glibberen naar de volgende beekvallei en bereiken een groot kruispunt van boswegen op een open plek. Hier nemen we afscheid van GR 126 – ik zal hier weldra terugkeren – en volgen de beekvallei naar links. Bij een aantal bosvijvers volgen we een slingerende holle weg naar boven die ons tot aan een kasseibaantje brengt. Van hier hebben we een heerlijk uitzicht op de vallei van de Thyle waar ik ooit in La Roche passeerde op GR 121.

Zicht op de vallei van de Thyle

We volgen het kasseiweggetje naar rechts en stijgen geleidelijk boven het bos uit naar weideland en een hoeve in de verte. We steken de baan naar Mellery (van het afvalschandaal) over in het gehuchtje Haute-Heuval en lopen uitgestrekt akkerland in, nog steeds parallel met GR 126. Vruchtbare licht glooiende akkers tot aan de horizon en jawel, het gekwierelier van talrijke leeuweriken.

Tussen het slijk en de waterplassen vinden we wel geen geschikte picknickplaats en bovendien zijn we blij dat de wind in de rug blaast. Een laagvliegende helikopter controleert de hogedrukleiding van Fluxys terwijl wij afdalen naar een gehuchtje dat verborgen ligt in een plooi van het landschap: La Paroche (Villeroux). Ook hier geen zitbankje zodat we noodgedwongen de bebouwing verlaten onder een oud spoorbrugje door.

Onze picknickplaats

Op het einde van de klimmende holle weg eten we onze boterhammen gewoon rechtstaand op een betonbaantje aan de rand van een dennenbosje. Een grote mestvaalt kleurt het omlaag stromend water donkerbruin.

Graspad naar Chastre

Na de picknick – we zijn heel snel afgekoeld – gaat het verder over het uitgestrekte akkerland naar een hoogte van 150 m. Eén enkel graspad tussen de bruine akkers daalt nu heel geleidelijk in de richting van Chastre. De pogingen om hier en daar een boompje langs het pad te planten lijken een beetje aandoenlijk. Aan onze linkerkant ontwaren we wat op een wapperende Franse vlag lijkt; de topogids zegt er niks over maar hier is blijkbaar hard gevochten in de meidagen van 1940 en op Internet vind ik meer info over deze begraafplaats van Franse soldaten (LA NECROPOLE DE CHASTRE). In de verte rijdt een trein door het decor en nog verder weg en hogerop lijken woest malende windmolens het traject van een snelweg (E411) aan te duiden.

Frans oorlogskerkhof

Het dorpje Chastre oogt erg sympathiek en beschermt ons tegen de aantrekkende wind terwijl het zonnetje onze rug opwarmt. Volgens de topogids woont hier een vermaarde chocolatier die overheerlijke ambachtelijke pralines produceert maar die hebben we dan gemist. We volgen enkele oude kerkwegels en lopen door een populierenlaantje naar een grote versterkte hoeve. Nabij de ingang vinden we geen infobordje en als we door de grote poort even binnenlopen, blijken politie en gemeente-administratie zich in de historische gebouwen gevestigd te hebben.

Op het mooie plein een monument voor gevallen soldaten. We steken de Orne over en volgen de vallei terwijl de beek beneden vrolijk meandert. Een jonge moeder met kinderwagen kan ons ook verder niks over de hoeve vertellen. Een tunneltje onder de spoorweg brengt ons opnieuw bij de Orne maar vóór de brug klimmen we een laatste keer naar boven langs de sporen om dan door de weide af te dalen naar het kasteeldomein van Blanmont.

Vallei van de Orne

Voorbij het bruggetje over de Orne passeer ik een huis waar één en ander mijn aandacht trekt: er staan 2 auto’s die tot aan het dak volgestouwd zijn met vuilzakken; een mooie poes zit op een berg afval en ook de raamkozijnen van het huis zijn dichtgestopt met volle vuilzakken; tegelijk hoor ik een vrouwenstem jeremiëren dat het “épouvantable” en “scandaleux” is hoe onbeschaamd voorbijgangers haar huis binnengluren. De vrouw zelf kan ik niet ontdekken. Ik vind de situatie eerst erg bevreemdend, nadien bijzonder grotesk en kolderiek. An, die een beetje achterop komt, heeft niks gemerkt.

Kasteelhoeve in Blanmont

Door de hoofdstraat van Blanmont passeren we de poort naar de kasteelhoeve en bereiken tenslotte de treinhalte, tien minuten vóór aankomst van de trein naar Ottignies.

In Leuven (zoals ook in Ottignies) moeten we lang wachten op aansluiting zodat we in een café aan het station genoeglijk terugkijken op een meer dan geslaagde wandeling die erg veel afwisseling bood. De trein richting Antwerpen blijkt een studententrein te zijn (het is vrijdagavond) zodat we de afstand naar Heist rechtstaand en als haringen opeengepakt aan de deuren moeten afleggen. Volgens de studenten is het elke vrijdag van dat! Uiteindelijk zal ik er 3 uur over gedaan hebben om thuis te geraken. Maar GR 127 heeft me alweer heel veel wandelplezier bezorgd en ik kijk al uit naar de allerlaatste etappe op deze 266 km lange Ronde van Waals-Brabant.

Mijn Track                        Mijn Album

Advertenties

Een Reactie op “GR 127 Villers-la-Ville – Blanmont

  1. Pingback: GR 126 Villers-la-Ville – Onoz gare | guidowke's wandelblog

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.