Groene Gordel: Halle – Groenendaal

Datum: do 4 april 2019
Etappe 1: Halle – Groenendaal 21,7 km
Topogids Groene Gordel, maart 2013
Gelopen etappes
Wandeltijd: 11.05 – 16.50
Weer: zonnig, wisselend bewolkt, 10°C
Stilte: 3/5

Stationswandeling

Tussen Dworp en Alsemberg

Na mijn omzwervingen op Streek-GR 127 Waals Brabant maak ik volgende vaststelling: heel knap maar vanuit de Kempen ben ik urenlang onderweg geweest. Tijd om een GR dichter bij huis aan te vatten. De meeste bloggers die ik volg, hebben de Streek-GR Groene Gordel in een wijde boog om Brussel al gelopen; nu is het mijn beurt. Ik trommel wandelvrienden Georges en Liliane op en samen zetten we koers naar Halle. Waar we naar goede traditie met de nodige treinvertraging toekomen.

Station Halle

Georges marcheert niet zonder koffie, dus lopen we op het eind van het mooie stationsplein van Halle café In den Ouden Bareel binnen voor een shot cafeïne. Nadien doorkruisen we enkele woonwijken om vervolgens over geasfalteerde veldpaadjes uit de stad en uit het Zennedal te klimmen. In de verte schittert de zendmast van Sint-Pieters-Leeuw.

Eens hoog genoeg doorkruisen we een idyllisch zijdal om dan af te dalen naar een beek.

Idyllisch zijdal

De beloofde daslook en bosanemonen voelen zich goed in deze natte omgeving en Georges is overgelukkig als hij een bosje sleutelbloemen kan afvinken.

We naderen nu snel de eerste straten van Dworp en missen een afslag, maar geen erg: richting kerktoren komen we terug op het goeie pad. Net vóór het kleurrijke voormalige gemeentehuis lopen we café Het Gildenhuis binnen waar we zonder probleem onze boterhammetjes mogen eten bij een Le Fort tripel van ’t vat.

Na de picknick passeren we langs de schandpaal (1650) en volgen een mooi oeverpad langs de Molenbeek richting Steenput. Hier passeerde ik eerder op GR 12 en tijdens een Dagstappertocht naar het Hallerbos.

Langs de Molenbeek in Dworp

De eerste boshyacinten steken voorzichtig het kopje op maar zijn nog niet aan bloei toe. We nemen afscheid van GR 12 en volgen verder het beekdal. Hoewel het water van de schilderachtige beek snel stroomt, lijkt het toch verontreinigd door huishoudelijk afvalwater; je ruikt gewoon het zeepsop. Jammer toch!

Intussen lopen we naar de gebouwen toe van een stukje historisch erfgoed: de papiermolen van Herisem (1571), enige overgebleven molen van ooit 20 papiermolens op de Molenbeek. Het is een mooi, intact geheel, net als de vallei even verderop.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

We volgen nu de Termeulenbeek naar Alsemberg en komen bij de majestueuze trap naar de O.L.Vrouwekerk, een bedevaartskerk in Brabantse gotiek uit de 14de eeuw. Voor een bezoek komen we wel eens terug, we zitten wat krap bij tijd.

O.L.Vrouwekerk van Alsemberg

Langs enkele mooie villawijken bereiken we ons volgende doel: de faciliteitengemeente Sint-Genesius-Rode, waar wegwerkzaamheden bezig zijn in het centrum. Woonstraten begeleiden ons tot bij het station. Verderop duiken we terug een stuk natuur in langs een paternoster van vijvers. Uiteindelijk bereiken we de drukke Waterloosesteenweg (N5), op de plek genaamd Grote Hut: de toegang tot het Zoniënwoud.

Sint-Genesius-Rode

Terwijl we ons aan een houten tafel zetten voor de picknickpauze maakt het grotendeels zonnige weer plaats voor zwaarbewolkte luchten en het koelt meteen flink af. Na de pauze laten we het verkeerslawaai snel achter ons en doorkruisen via een grote dreef het bosreservaat Joseph Zwaenepoel, zoals dit stuk van het Zoniënwoud heet. GR 126 kruist ons van links terwijl we parallel lopen met GR 571. Wat opvalt in het woud, is dat de vliegtuigen voor Zaventem vandaag een andere route vliegen, zodat het al bij al een stuk rustiger is. De reusachtige beukenbomen staan nog niet in het blad zodat aan hun voeten het speenkruid en de bosanemonen kleur brengen in het bruin van de afgevallen bladeren.

Na een lange doortocht bereiken we de Ganzepootvijver. Enkele Nijlganzen vliegen verschrikt op en zetten zich in één van de hoge bomen. Allerlei leuke eendjes en meerkoeten lijken het hier ook leuk te vinden, ondanks het lawaai van de verkeersweg aan de overkant.

Ganzepootvijver

We steken verderop die weg over en gaan langs het Bosmuseum Jan van Ruusbroec, genoemd naar de eerste prior van Groenendaal, naar een houten loopbrug over de drukke oostelijke ring rond Brussel. Weinige hectometers scheiden ons nog van het onderkomen station van Groenendaal. Je wil hier ’s avonds niet alleen rondwaren, denk ik, terwijl de eerste regendruppels vallen.

Conclusie: een mooie start van een nieuw wandelavontuur; wel wat versnippering van de natuur zo dicht bij de grootstad (meer omheiningen en bordjes met privé of Hier waak ik) maar de vele voorjaarsbloeiers en het bijwijlen verrassende traject hebben ons een fijne dag bezorgd. Prima te doen met openbaar vervoer! Om het half uur een trein naar Brussel-Noord.

Mijn Track                          Mijn Album

Advertenties

5 Reacties op “Groene Gordel: Halle – Groenendaal

  1. Een mooie wandeling in een regio die het verdient om beter bekend te worden. Goede herinneringen, dank je

  2. Wat is het daar zalig groen.Heerlijk om te wandelen

  3. Goed bezig. Je bent super actief en zo blijf je fit. Ik lees altijd met plezier je berichten online.

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.