GR 15 Etappe 6 Grandménil – Achouffe

Datum: za 27 april 2019
Traject: Grandmenil – Achouffe, 25 km (626m ↑ –  722m ↓)
Topogids GR 15 Tronçon Nord: Monschau – Martelange
Wandeltijd: 10.15 – 16.30
Weer: regen- & hagelbuien, wind, enkele opklaringen, 6°C
Stilte: 5/5

Op de Fagne du Pouhon langs de Aisne

Onder laag hangende wolken waaruit nu en dan de regen valt, bereiken we de afgelegen kerk van Grandménil. Daarstraks hebben we Luc en Majella van WalkiTech opgepikt aan het station van Angleur (Luik) en zijn we over de Baraque de Fraiture naar Achouffe gereden om auto 2 te parkeren. Op de parking van Brasserie Achouffe liepen hooguit wat twijfelende wandelaars rond die bezorgd naar de regenwolken keken. Of deze wandeling zou doorgaan of niet, heb ik laten afhangen van het weerbericht op VTM dat een stuk minder dramatisch klonk dan dat op Eén. Het zou om buien gaan, met droge intermezzo’s…

Tiger tank in Grandménil

In Le Relais in Manhay, intussen zowat ons stamcafé, genieten we van onze ochtendkoffie. Als we uitstappen in Grandménil aan de kerk, is het licht aan het motregenen met de belofte van meer. De regenhoezen worden over de rugzakken getrokken. We passeren aan het lager gelegen kruispunt de Tiger-tank uit 1944 en de gedenkplaat aan WOII en volgen de lichtjes klimmende weg naar het zuiden. Intussen gaan de hemelsluizen open en trekken we de kap over het hoofd tegen de aantrekkende wind. Iets voorbij het gehuchtje Oster verrassen we op een weide twee reeën die bij dit hondenweer geen wandelaars verwachtten.

We zijn vertrokken

We trekken het bos in en bereiken via een holle weg het kerkje van Odeigne. Het centrum van het dorp blijkt hogerop te liggen bij weer een gedenkplaat voor in de oorlog omgekomen burgers. Kletsnat tot op de onderbroek trekken we door de straten van het dorp terwijl het nu toch opgehouden is te regenen. Blijkt dat noch mijn wandelbroek noch mijn dure regenjas nog voldoende waterdicht zijn. Goed om weten.

Zicht op Odeigne

Kerk van Odeigne

Vóór ons strekt zich een ogenschijnlijk heidegebied uit, de Fagne du Pouhon. Als we er in doordringen, wordt duidelijk dat dit waterrijke hoogveen het hemelwater opzuigt als een spons en daardoor geen hoge vegetatie toelaat. Het GR-pad blijkt vaak overstroomd en we tasten moeizaam onze weg door de struiken rond de grootste waterplassen. Een infobord vertelt ons dat hier de Aisne ontspringt. Op sommige plekken kunnen we niet anders dan door de plassen heen.

Het pad begint te stijgen met zicht op een uitkijktoren aan de oostkant van het veen en we bereiken opnieuw min of meer droge grond aan de rand van het woud. Hier komen we ook een Vlaams wandelkoppel tegen. Neen, er is verderop geen schuilhutje om onze boterhammen te eten. We zeggen mekaar gedag en klimmen zachtjes verder tot aan de N89, de verbindingsweg tussen de E25 en La Roche-en-Ardenne. Aan de overkant van het kruispunt spreek ik een oudere man aan die uit een natuurstenen wooncomplex naar buiten gekomen is. Of we onze boterhammen aan de houten tafels onder een afdakje mogen opeten. Het blijkt om vakantiewoningen te gaan en we mogen. Terwijl we eten en warme koffie uit de thermos drinken, komt zowaar het zonnetje even piepen. Net als wat kwikstaarten en een roodstaart die volgens Georges ergens in de buurt moet nesten.

Hagelstorm na de picknick

Uiteraard koelen we hierbuiten snel af. We zitten op het tweedehoogste punt van België, boven de 600 meter en de gevoelstemperatuur is … laag. Nauwelijks zijn we weer vertrokken, in dalende lijn nu, of we worden door een nieuwe buiengolf overvallen op een graspad langs het woud. Verderop gaat de regen over in een heuse hagelbui en we moeten gaan schuilen achter enkele boomstammen in het woud. Met ijskoude handen wachten we het einde van de bui niet af en lopen over een wondermooi (vernieuwd) traject langs het dorpje Chabrehez. Terwijl het weer opklaart, dalen we helemaal af tot Fond de Chabrehez waar we de Martin Moulin oversteken. Het zonnetje kleurt deze mooie vallei op tot een heus plaatje. Wat is het hier rustig en mooi!

De Martin Moulin in Fond de Chabrehez

We klimmen uit het dal en zetten koers naar de rand van het woud. Via een houten brugje steken we de Ruisseau des Colas over en klimmen geleidelijk verder tot bij een kruispunt van boswegen aan het Croix “Até fré Djâkes”. Hier kwamen tijdens de Franse Revolutie de gelovigen clandestien bij elkaar voor de misviering. Die stoere spar moet in zijn lange geschiedenis al heel wat gezien hebben.

Verderop in het woud moeten we alweer schuilen want het water valt met bakken uit de hemel. Een trailrunner stoort er zich niet aan – nat is nat – en verdwijnt in de regenbuien. We volgen dan maar zijn voorbeeld, steken de Planchette over via een brugje en komen bij de rand van het dampende woud.

Een prachtig landschap ontvouwt zich achter de bremstruiken (nog niet in bloei hier): we kunnen kijken tot diep in Luxemburg. De hemel klaart bij momenten helemaal uit en kleurt diep blauw. Tijd voor wat groepsfoto’s. Ik had mijn tochtgenoten wijsgemaakt dat het traject vanaf de N89 in dalende lijn zou gaan en moet dat nu regelmatig bijstellen tot ‘klimmen in dalende lijn’.

Dinez

Het vernieuwde GR 15-traject doorkruist het dorpje Dinez en buigt rond het ommuurde kerkhof met zijn torenruïne van het oude kerkje. Via een graspad op de helling gaat het eerst horizontaal, dan verticaal naar een splinternieuw houten brugje over de beek om dan de steilste klim van de dag aan te vatten naar het dorpje met de toepasselijke naam Mont. Prachtige panorama’s onderweg, tot voorbij de vallei van de Ourthe, en dreigende donkere wolken in het westen.

Met zicht op het kerkje kiezen we een smal overgroeid pad langs een zonovergoten weide. Het pad volgt een alleraardigst valleitje onder het dorp door. Langs bosanemonen en speenkruid, langs enkele verwaarloosde vijvers en tenslotte terug lichtjes klimmend langs een weide. De hemel kleurt nu donkergrijs en de wind wordt stormachtig.

Luc en Majella proberen ‘voor het donker binnen te zijn’ en hebben deze twee grijze heerschappen intussen achtergelaten. Zelf treuzelen we nochtans ook niet en zetten onze daling in naar Achouffe, met lichte regen.

Aanvankelijk geleidelijk dalend maar dan steeds steiler bereiken we tenslotte het kleine gehucht van de roodgemutste kabouters (nutons) met zijn café’s en restaurants, gegroepeerd rond de brouwerij van het gelijknamige bier. Op de brug over de Martin Moulin treffen we onze wandelkompanen terug aan.

De eerste brasserie zit helaas overvol (Vlamingen), in de tweede vraagt men of we gereserveerd hebben en of we komen om te eten; ik vrees het ergste. Met de belofte dat we vóór 7 weg zijn (het is 16.30), krijgen we alsnog een tafel. Tussen alweer voornamelijk Vlaamse toeristen genieten we van het plaatselijke gerstenat en hebben onze kleren de kans om op te drogen.

Nu nog de auto gaan ophalen in Grandménil, een afsluitende koffie in Manhay en terug naar Angleur en de Kempen. We zijn het erover eens dat deze tocht opnieuw een topper was in onze Ardennen-avonturen. Wat mij betreft, opnieuw de allermooiste, ondanks het regenweer, maar dat zeg ik nu al zo vaak… Als u me niet gelooft, probeer het zelf eens!

Mijn Track                         Ons Foto-album

Verslag Luc

13 Reacties op “GR 15 Etappe 6 Grandménil – Achouffe

  1. Dit kan u misschien helpen om (’s zondags!!) ,volgende etappe naar Memorial de Mardasson (bij Bastogne) in mekaar te flansen: met de 1011 van Luik-Guillemins (8.28) naar Houffalize (9.40) en daar om 12.29 met 15/2 naar Achouffe (12.43). In houffalize kan men de tijd wel vullen: rondkijken, iets eten of drinken, enz… ‘k Heb dit jaren geleden gewandeld van Houffalize naar Mardasson, ong. 20 km. Tel daar 5 km bij vanuit Achouffe en: daar is uw geliefkoosde afstand! Terug: Mardasson 18.37 – Bastogne Pépinière 18.39 (bus 163d) en dan de 1011 om 18.53 naar Luik-Guillemins (20.23). Voor een goeie 25 km hebt ge dus ong. 6 uur. Voor mij zou dat een probleem zijn, maar voor u???

    • Raymond, ik apprecieer zoals steeds je voorstellen voor openbaar vervoer. In dit concrete geval is 4 km/u in d’Ardennen (zonder rustpauze) toch wel hoog gegrepen. Pas na de middag starten ook. Pas om half negen in Luik zijn ook. Wandelen met de druk van de laatste bus moeten hebben ook. Dat die bus daar rijdt, is natuurlijk een goeie zaak… Onze volgende tocht zal stoppen in Bourcy en evt. moet er toch maar overnacht worden in de streek (JH Barrière de Champlon bv. of een adres uit Gilbert’s List), we zien wel. Groeten

  2. inderdaad een sublieme etappe! In augustus ’16 liep ik Manhay – Dinez , 19,8 km. Bushaltes 1011 in Manhay (op 1,2 km) en op de N30 ‘Dinez’ (op 0,8 km). Serieuze routeveranderingen rond Oster, Chabrehez en Tailles, zie ik. De markering bij de zéér drassige Sources de l’Aisne en Fagne de Pouhon (tot de N89 Poteau d’Odeigne) was absoluut ondermaats, soms helemaal niks! Dus: verkeerd gelopen! Met meer geluk dan wijsheid kwam ik bij de N89 terug ‘op het juiste pad’. Oef! eventjes spannend i.v.m de bus naar Luik… Is die markering nu OK?
    Er komen nog mooie stukken op weg naar Aarlen (o.a. bij de Luxemburgse grens)

    • Bedankt Raymond voor je reactie. De signalisatie in het veen is niet veel verbeterd, vrees ik. Is ook moeilijk daar. Wij volgde GPS-track. Ok, blij dat ons nog mooie stukken te wachten staan; uit een topogids kan je dat niet afleiden. Groeten

  3. Hey Guido,wat een pech met het weer..ik kan het me zo voorstellen,je kan de wandeling nog altijd overdoen in meer drogere intermezzo’s natuurlijk 😉,het zag er wel de moeite uit..en lekker !😋

  4. François Van Den Reym

    Guido,

    Ik heb de GR 15 al tweemaal gelopen, telkens met exclusief gebruik van het openbaar vervoer. De lijn 1011 (Liège-Athus) is in dat verband zeer nuttig. Stopt bijvoorbeeld in Manhay Carrefour en Manhay Bellaire (op 2 km van Odeigne langs de GR14) en verder Houffalize, Bastogne …

    Mvg,

    François Van Den Reym (de mankepoot op weg naar Tubize.

    • Hallo François, je zegt er wel niet bij hoeveel kilometers jij bereid bent te lopen. In ons groepje vinden wij 25 km en nog liever 20 de limiet om nog van het traject te kunnen genieten 😉

      • Ah, nu valt mijne frank! Die mankepoot!!! 😉 Hoe was ’t in de Axarquia, François? En heb je ’t al gehoord – nieuwe directeur GR?

        • Guido,

          Ik heb welgeteld twee etappes van meer dan 25 km (aanlooproutes inbegrepen) gelopen :
          1. Eupen-Spa (31 km, kan zelfs gesplitst worden door de bus te nemen in Polleur)
          2. Martelange – Arlon (31 km)

          Bastogne – Martelange heb ik de eerste keer in één ruk gelopen, de tweede keer heb ik de bus genomen te Sainlez (2 à 3 km van de GR).

          De Gran Senda de Malaga was een complete flop : na drie dagen ben ik
          er mee gestopt (in Salares). Ik ben dan verder gelopen langs de weg tot Canillas en de dag daarop tot Alcaucin, waar ik twee dagen in de regen (en kou) gezeten heb en dan maar de bus genomen heb.

          Ik heb overigens een bezoekje gebracht aan je broer te Competa.

          Normaal zou ik in juni nog een tocht gemaakt hebben, maar ik zie het niet direct meer zitten met een rugzak. Ook is enige “verzadiging” me niet vreemd : ik heb ondertussen 40 à 50 buitenlandse tochten van meer dan één week gemaakt. Afwachten of ik er in september of oktober weer zin in heb (desnoods met vervoer van bagage).

          Met de GR 127 ben ik in Orp-le-Grand aangekomen. Gisteren ook nog een regentocht gemaakt de de GR Antwerpen (ben opnieuw lid).

          Mvg,

          • François, ja, mijn broer had het me verteld. Kan je me zeggen waarom je de Gran Senda een complete flop vond en welke trajecten je precies gelopen hebt. Ik ben namelijk van plan om zelf enkele etappes te gaan doen met Cómpeta als basis… Orp-le-Grand, dan heb je nog een paar mooie etappes voor de boeg 🙂

  5. Dit is een prachtige omgeving, jullie zijn vlak bij of misschien wel door Wibrin gelopen..
    Lieve vrienden van ons hebben daar een crêperie Charme de Wibrin genaamd. Misschien ben je er wel langs gelopen…of heb je er zelfs een biertje gedronken.

    • Hoi Wandelpraatjes, neen hoor, Achouffe ligt wel naast Wibrin maar wij kwamen van het noorden en buigen op de volgende etappe af naar het zuiden richting Houffalize en Bastogne. Maar dat zou best nog wel eens heel lang kunnen duren. We zitten daar wel echt ver weg van huis en qua openbaar vervoer is er niks waardoor je aangewezen bent op 2 auto’s… Groeten!

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.