GR 126 Jemeppe s/S – Namur

Datum: dinsdag 20 augustus 2019
Traject: Onoz Gare – A.J. de Namur,  22 km (515 ↑ & 426 ↓)
Topogids GR 126 Brussegem – Membre-sur-Semois 2015
Gelopen etappes
Wandeltijd: 10.45 – 16.00
Weer: zonnig tot wisselend bewolkt, 20°C
Stilte:  3/5

Het terras van de Neanderthaler van Spy

Na een reis van 3 uur stap ik uit bus 144a bij halte Onoz Gare (deelgemeente van Jemeppe-sur-Sambre). Ik steek de spoorweg en de rivier Orneau over en aan het rondpunt kies ik het wandelpad linksaf. Luc (van Majella) had me attent gemaakt op het bestaan van een wandelpad naar de grot van Spy. Het mooie en brede bospad voert langs de Orneau opnieuw onder de sporen door tot onder de grot. Geen enkele aanwijzing. Een wandelend echtpaar stuurt me de steile helling op naar de ingang van de grot. Ook hier geen enkele info.

Er valt ook bijzonder weinig te zien, zelfs niet als ik met mijn hoofdlamp het binnenste van de grot betreedt. Een beetje een afknapper, zeg maar. Terug op het pad richting GR 126 zie ik dat ook daar alle wegwijzers naar de grot het slachtoffer geworden zijn van vandalen.

Terugblik op GR-traject

Op een stijgend veldpad merk ik plots het wit-rood van de GR die me nu flink omhoog door het bos voert. Het mag duidelijk zijn: vanaf hier dient er op GR 126 flink geklommen. Eens boven ontvouwt zich opnieuw het uitzicht op de brede vallei van de Samber.

Vallei van de Samber nabij Moustier

Ik volg niet voor het laatst vandaag een drukke en gevaarlijke verkeersweg tot aan een afslag naar het lager gelegen dorpje Moustier. De GR laat het dorp rechts liggen en maakt een linkse bocht naar lager gelegen weides. Een modderig pad brengt me tot bij een oude arm van de Samber die eventjes gevolgd wordt. Vrij snel leidt een uitgesleten holle weg naar boven tot in een gehuchtje om dan langs het bos van Soye tot bij het kasteel en het kerkje van Soye uit te komen. Tijd voor een eerste picknick op het veel te grote en fantasieloze dorpsplein.

Op weg naar Soye

Na de lunch moet er onmiddellijk weer stevig geklommen worden. De beloning volgt in de vorm van een dalend graspad dat langs een droog gelegde grote vijver voert. Even verder stuit ik op de tekens van GR 412 Sentier des Terrils. Beide GR’s volgen nu wat rustige verkeerswegen en bieden een mooi uitzicht op de beboste heuvelrug links en de toren van een vroegere koolmijn rechts.

Oude koolmijn aan de Samber

Het is wel opnieuw opletten geblazen voor aanstormende auto’s tot aan het volgende gehuchtje. Hier volg ik in het spoor van een roodharig meisje met hond een mooi weidepad onderlangs de Ferme de la Tour, verder dalend over een beekje tot op de oever van de gekanaliseerde Samber.

Het eerste wat me opvalt terwijl ik naar de brug van Floriffoux loop, is de plastic rommel op het water. De ganzen moeten als het ware hun weg banen door de plastic flessen 😦

Floriffoux

Ik loop onder de brug door en omrondt de vijver van het kasteel van Floriffoux, ook een oude arm van de Samber. Intussen is ook GRP 125 komen aansluiten. Langs het kasteel heen en de kerk van Floriffoux begint een langzaam stijgende weg, eerst op asfalt, dan een bosweg die helemaal tot boven de Sambervallei uitstijgt. Opnieuw mooie uitzichten op de beboste heuvelrug boven en de geïndustrialiseerde vallei beneden. Je weet dat je naar de overkant moet, maar dat wordt steeds maar uitgesteld.

Hoog boven Floriffoux

Helemaal boven passeer je het kerkhof van de Comognes de Flawinne. GR 412 verlaat ons en de 2 resterende GR’s dalen naar het spoorwegcomplex van Flawinne, geen omgeving om vrolijk van te worden. Het kerkje ligt wel mooi op de helling boven en ik mag hopen dat het centrum attractiever is dan mijn parcours.

Flawinne

Ik steek eerst de brug over de sporen over en dan de brug over de Samber; voetpaden zijn er niet en op de onverharde berm is het oppassen voor achterkomende vrachtwagens en druk verkeer. Overal ligt sluikafval! Na een drukke rotonde, gelukkig met zebrapaden, slaat GR 126 linksaf het Bois de la Vecquée in. Eerst aarzelend – het verkeerslawaai is nooit veraf – dan resoluut stijgend naar de kam tussen Samber- en Maasvallei. Het is puffen geblazen maar onder het gebladerte is de wandeltemperatuur vandaag ideaal.

Als het steilste stuk achter de rug is, zit een man op een bankje. We begroeten mekaar en ik vraag of ik me naast hem mag zetten. Tijdens de beklimming is de knagende pijn in mijn linkerbeen aardig toegenomen. In de loop van het gesprek blijkt dat ik met een collega te maken heb: Franstalig, ooit in Leuven Engels gestudeerd, in Manchester een jaar les gevolgd, opleiding aan toekomstige onderwijzers gegeven, enz. We praten achtereenvolgens in het Frans, het Nederlands en het Engels. Na de pauze lopen we samen dezelfde richting uit tot op een asfaltbaantje naar het fort van Malonne waar onze wegen splitsen.

Nabij Fort van Malonne

Ik volg de GR-tekens naar links, langs een oude oorlogsbunker, tot op de splitsing naar Namen (waypoint 49). Een aangenaam wandelpad voert nu horizontaal achter enkele villatuinen door naar “Le Milieu du Monde” en de N954. De zoveelste gevaarlijke oversteek tot in een bocht waar de GR-tekens de Maashelling induiken. Oerend steil gaat het eerst door bos, dan over een ruw betonpaadje de helling af. Beneden kruis ik de N92 hoofdweg (Namen-Dinant) om dan via een rustige woonstraat verder te dalen tot aan de kerk van La Plante en de schilderachtige Maasboulevard. Verderop links bevindt zich het statige geboortehuis van schilder Félicien Rops, meteen de JH van Namen.

Vanaf Le Milieu du Monde

Ik check in, 2 uur vroeger dan aangekondigd, en krijg na de formaliteiten een kamertje voor 4 toegewezen. De jonge Italiaan op doorreis is niet veel van zeggen, de jonge Waal verwondert zich over mijn gebrekkig Frans. Na de verkwikkende douche trek ik mijn spullen voor morgen aan en ga in de goed uitgeruste bar van de JH een Saxo (brouwerij Caracole) drinken. Het restaurant is enkel voor aangemelde groepen maar aan de bar heb je altijd wel de keuze van een kleine microgolf-snack, in mijn geval een stuk gebakken vis met vegetarische paella. Op de Maasboulevard verderop koop ik nadien nog een flink horentje roomijs als toetje. Op mijn bankje aan het water is de stilte van de Maas oorverdovend.

Helaas is de pijn in mijn been intussen verontrustend. Ik strompel de trappen naar de JH weer op en af en maak me ernstig zorgen over de komende dag. Het thuisfront laat ik weten dat ik desgevallend morgen een afslag zal nemen naar het station en vroegtijdig huiswaarts keren… Als eerste op de kamer – het is nog vroeg – knip ik het licht uit en overpeins de voorbije etappe: niet echt een hoogvlieger qua GR-beleving… veel te snel gestapt … te weinig rustpauzes … wat maakt die afzuiginstallatie in de douche een herrie … oh, die pijn in dat been … zzzzzz

Mijn Track                                    Mijn Foto-album

Advertenties

2 Reacties op “GR 126 Jemeppe s/S – Namur

  1. Je me souviens de cette étape bien vallonnée… nous étions descendus vers la citadelle pour aller à la gare. Je connais un peu l’auberge de jeunesse de Namur, j’y ai fait un stage… il y a presque 20 ans 🙂

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.