GR 5A Z Izenberge – De Panne

Datum: di 22 okt 2019
Etappe Izenberge – De Panne, 22 km
Topogids: GR 5A Wandelronde van Vlaanderen, 2018
Gelopen etappes
Wandeltijd: 10.30 – 15.35
Weer: zwaar tot wisselend bewolkt met zon, 13-15°C
Stilte:  3/5 (E40)

Bachten de kupe** – Over de schreve*** – Bij de dodemannen*

Bachten de kupe

De trein vanuit Berchem heeft onderweg een vertraging van meer dan 10 minuten (opgelopen in Gent-Sint-Pieters) ingehaald als we het station van Adinkerke/De Panne binnenrijden. Enkele minuten later komt belbus 57 zoals afgesproken aangereden. We zijn met 2 passagiers: een mevrouw die afstapt in Houtem en zelf word ik netjes afgezet aan halte Leisele Noordwijk 8 net voor het plaatsje Izenberge. Midden in de velden en onder een loden hemel (zie boven).

Naar Houtem door zompige klei

Ik volg de Turfweg, een betonnen baantje door de polders naar de voormalige herberg ‘In de Doode Mannen’ aan de ‘Dodenmannenhoek‘. De naam verwijst gewoon naar een uitgedroogde waterput*. We bevinden ons immers een eindje achter de frontlinie in de Westhoek, dus daar heeft het niks mee te maken. Ik verlaat de betonbaan voor een slijkerig pad tussen de kolen. Waar ik omwille van de plassen moet uitwijken naar de akker, zak ik diep in de zompige klei. Aan de horizon wenkt de hoge kerktoren van Leisele, in contrast met de gedrongen kerktoren van Houtem vóór me die zich kop-in-kas lijkt te willen verbergen.

Houtem achter de kolen

Mijn hoop om in Houtem een koffie te kunnen drinken, blijkt ijdel: alles gesloten in dit verstilde dorp. Ik passeer de oude pastorij aan de kerk: hier was van 1915 tot 1918 het oppercommando van het Belgisch leger onder leiding van koning Albert I gevestigd. De kerk zelf blijkt afgesloten; er achter liggen goed verstopt enkele oorlogsgraven. Bachten de kupe** betekent zoveel als ‘achter de IJzer’, het stukje onbezet België in 14-18.

Ik verlaat dit mooie dorpje op een volgende reeks betonwegen door het lege polderlandschap. Hier tellen ze de bomen per één, niet per bosje. Een vrouw op een fiets negeert mijn begroeting en kijkt los door me heen. Ik steek de Bergenvaart over en verderop het Ringslot (ontwateringskanalen) en kom in de Moeren terecht, vlak bij de Frans-Belgische grens. De Moeren waren ooit een lagune en het zompige graspad waar ik nu loop, ligt 4 m onder de zeespiegel.

In de Moeren

De zelfgemaakte picon in de oude grenspost Saint-Antoine kan ik op mijn buik schrijven: gesloten. Ik volg dan maar verder het pad langs de Franse grens, hier schreve*** genoemd. De weinige bomen bij een eenzame boerderij blijken allemaal de nek omgewrongen door een wervelstorm die de streek enkele weken geleden geteisterd heeft. Ik zal er ook later nog sporen van zien.

Op het einde van het pad duikt een mooie hoeve op nabij een oorlogsbunker: het Groot Moerhof. Het café is gesloten. De rijksgrens loopt door de binnenkoer.

Het Groot Moerhof

Ik loop nu onder de E40 door en verlaat de Moeren. Kleigrond wordt zandgrond en er komt reliëf in het landschap. De GR buigt nu af naar het noorden en volgt de E40 op de overgang tussen de Duinen van Cabourg (omheind) en de dieper gelegen Moeren.

Duinen van Cabourg

Ook het café bij een camping is gesloten. Achter de draad liggen talloze oorlogsbunkers van de kustbatterij Schlieffen (WOII). In WOI was hier een veldhospitaal van het Belgisch leger. Nu is dit ‘fossiele duingebied’ een vredige plek voor de konijntjes.

Voorbij het kleine oorlogsmuseum met zijn imposante Leopardtank ervoor draai ik natuurgebied Garzebekeveld in, het best bewaarde fossiele duinengebied van Noordwest-Europa (5000 jaar oude duinen). Bij één van de mooie vijvers vind ik een min of meer droge rustbank waar ik mijn boterhammetjes kan eten. Later draait het pad terug naar de E40 om er dan via een bosje met kreupelbomen opnieuw van weg te draaien.

Zicht vanop mijn picknickbank

Het Adinkerke Military Cemetary mis ik om één of andere reden compleet. Wellicht let ik te veel op al die zaken die sigaretten, tabak, bier en pralines proberen te slijten aan Britse toeristen. Wat gaat dat worden met die Brexit?!? Aan de baan naar Duinkerke is wel een baancafé maar nu heb ik geen zin meer (tourist trap).

Via een mooie wandelbrug steek ik het kanaal Nieuwpoort-Duinkerke in Adinkerke over. De GR loopt niet naar het station maar volgt het kanaal zuidwaarts richting Franse grens om dan landinwaarts nabij een bunker de spoorweg over te steken. Rechts blinken de attracties van pretpark Adinkerke Plopsaland.

Na het oversteken van de baan Adinkerke – Bray-Dunes loop ik het natuurreservaat Westhoek in. De vegetatie verandert onmiddellijk op deze golvende zandduinen: ik word omringd door duindoorn en wilde roos. Avontuurlijk gaat het op en af tot bij een GR-wandelboom: de aansluiting met GR 120 (Sentier du Littoral, onderdeel van de Europese wandelweg E9 van Portugal tot Rusland). GR 120 verdwijnt door de duinen richting Frankrijk maar ik sla rechtsaf door de duinbossen van De Panne.

Aan het eind van het Calmeynbos dat vreemd genoeg lijkt afgesloten (gevaarbordjes) aan de N34, steek ik de baan over en sla linksaf naar de dichtstbijzijnde halte van de kusttram: halte De Panne Kerk. Hier neem ik de kusttram naar Oostduinkerke.

De Panne

In Oostduinkerke-Bad stap ik af en loop de dijk op bij het monument van de paardenvissers. Het is de enige plek in België waar nog garnaalvissers te paard actief zijn.

Op het strandcafé van brasserie De Klipper is het heerlijk zitten in het herfstzonnetje; met zicht op zee smaakt de Duvel eens zo goed.

Nadien loop ik nog het brede zandstrand over tot bij de waterlijn en geniet van de zachte beweging van het water.

Tot het tijd is om landinwaarts op zoek te gaan naar Jeugdherberg De Peerdevisser (nog zo’n 800 m). Ik word er vriendelijk ontvangen en krijg een vierpersoonskamer toegewezen. Avondeten moet ik tussen een grote groep scholieren en helaas is alles smaakloos (watersoepje, kartonnen puree en boontjes zonder smaak).

Omdat er verder weinig te beleven valt, lig ik al om 9 uur in bed om nog wat te lezen. Hele mooie dag achter de rug – mooi was dat contrast tussen polder en duinen. En dat zonnig terrasje aan zee. Ik kijk uit naar morgen.

IMG_20191022_181834

Mijn Track                             Mijn foto-album

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.