LAW 11: Hooge Mierde – Reuselse Moeren – (Arendonk)

Datum: wo 4 maart 2020
Traject: Hooge Mierde – Reuselse Moeren (- Arendonk): 23 km
Topogids: LAW 11 Grenslandpad, Bourgondisch flaneren in Zuid-Nederland
Wandeltijd: 10.08 – 15.31
Weer: zonnig tot wisselend en zwaar bewolkt, regen- en hagelbuien, 9°C
Stilte: 3/5

Zwartven Hooge Mierde

Weersgewijs was februari een povere maand, dus voor mij ook wandelsgewijs: slechts 3 wandelingen. Voor vandaag was mooi weer voorspeld met mogelijk een winterse bui. In de voorbije maand heb ik ter compensatie een slordige 20 wandelprojecten uitgewerkt, o.a. op het Grenslandpad. De tocht van vandaag lukt met O.V.

Ik kan een trein vroeger nemen naar Turnhout zodat ik daar bij een kop koffie kan vaststellen dat ik mijn fotoapparaat thuis vergeten ben! Tja, dat lag altijd bij mijn wandel-GPS maar die is dus stuk. Het zullen dus smartphonefoto’s worden, van mindere kwaliteit. Bus 430 naar Reusel (NL) is op tijd maar doet onderweg weer elke halte aan; in Reusel heb ik 20 seconden (!) overstaptijd voor de Arriva-bus naar Hilvarenbeek.

Enkele kilometers verder stap ik uit in het slaapdorpje Hooge Mierde. Alle café’s zijn gesloten. Ik wandel op mijn zelf getekende track het dorp uit en een onverharde bosweg in. Even voorbij een wandelparking zie ik het eerst witrode teken van LAW 11. Die stuurt me op een kronkelend paadje een uitgestrekt heidegebied in. Dat moet hier in augustus een festijn voor de ogen zijn. Een strategisch geplaatste rustbank bij het mooie Zwartven maakt het plaatje compleet.

Zwartven, Hooge Mierde

Eens de heide uit kom ik op een fietspad dat recht naar de grens loopt. Een bordje van de Tallanderwandeling (Arendonk) trekt mijn aandacht. Op deze grensweg, nu fietspad, ben ik dus ooit al gepasseerd vanaf de Belgische kant.

Een wandelaar die op dezelfde bus naar Reusel zat maar vroeger uitgestapt, komt me tegemoet. Uit een korte begroeting groeit een heel gesprek. Marc (?) blijkt een GR-medewerker te zijn, verantwoordelijk voor de bewegwijzering op 2 trajecten van de Streek-GR Kempen, bovendien van kindsbeen af een kenner en liefhebber van de wijde omgeving van Turnhout. We wisselen wat gegevens uit en gaan elk onze weg; leuke en zeldzame ontmoeting met iemand die dezelfde passie deelt.

Terwijl ik door de eenzame dennenbossen en heidestukjes van het grensgebied loop, geniet ik van elke zonnestraal op mijn gezicht. Voor grenspaal nr 204  maak ik graag een ommetje:

Een voorlopig zeldzaam asfaltbaantje brengt me bij het enorme Bele-ven op de Belevensche Heide. Zonder verrekijker kan ik niet uitmaken welke watervogels hier een toevlucht gevonden hebben.

Voorbij het ven volg ik een akkerweg die naar een smal metalen brugje over een beek voert. Leuke oplossing. Een bosweg en wat toegangswegen later loop ik Reusel binnen. Eerst passeer ik nog een hertenkwekerij; voor consumptie! Je zou er vegetariër van worden als je die mooie beestjes ziet. Aan de bijhorende villa te zien, legt het beroep geen windeieren. In Reusel vind ik nabij het rondpunt een cafetaria waar ik al eerder vertoefde. Na de champignonsoep moet ik vaststellen dat Reusel, Belgisch vóór de Tachtigjarige Oorlog, flink wat lintbebouwing kent, op zijn Belgisch dus.

Reusel

Er volgt nu een door de gemeente aangelegd natuurpad maar dan een lang, saai stuk door landbouwgebied. Het duurt wel een kilometer of drie eer je terug bosgebied bereikt. Intussen zijn er meer en meer wolken aan de hemel en de temperatuur zakt een graad of twee terwijl de wind aantrekt. In het dennenbos op de Schepersweijer valt opnieuw de schade op van de voorbije stormen. Ik loop nu langs de Rijtsche Heide (geen heide maar landbouwgrond) een nat bos in. Mijn wandelpad blijkt volledig overstroomd; rechts eromheen biedt geen oplossing – daar is een sloot. Links probeer ik, balancerend op omgevallen boomstammen, een weg door het broekbos te banen. Eindelijk droge grond – slechts 2 foto’s van dat avontuur.

Nu kom ik op een goed te belopen graspad langs de Reuselse Moeren. Tot een afgeknapte den de weg verspert. Rechts een sloot, links het zompige moeras; toch kom ik enkel links om het obstakel heen.

Na een flauwe bocht kom ik heel dicht langs de moeren. Behalve struikgewas en de ros schemerende gagelstruiken krijg je geen uitzicht,  enkel het gesnater van eenden en ganzen (ik maak weer maar eens abstractie van het aanzwellende achtergrondgeluid van de nabije E34).

Dan plots een open wei, volledig overstroomd. Ik keer op mijn stappen terug – neen, het bosje is ondoordringbaar en lijkt even nat. Wat grauwe ganzen denken er het hunne van en nemen allerminst de vlucht: die ene hulpeloze passant betekent geen gevaar voor ze. In een omtrekkende beweging sop ik door enkeldiep water naar de overkant van de wei. Leve mijn nieuwe schoenen, net hoog genoeg om de voeten droog te houden.

Opnieuw op het hoger gelegen grenspad worden de wolken nu echt wel dreigend. Ik trek de hoes over mijn rugzak maar vergeet mijn paraplu uit te halen. Bij de brug over het kanaal Dessel-Schoten (industriegebied) takt het Grenslandpad af richting Postel. Zelf loop ik de brug over en trek een foto in de eerste regen.

Met die foto’s moet ik opletten. In het café in Reusel is mijn wifi opgesprongen (omdat die het wachtwoord onthouden had van een vorig bezoek) – ik ben vergeten die af te zetten zodat mijn batterij vervaarlijk leegloopt. Bij dit weer heeft het geen zin om braaf de bewegwijzering van GR 565 Sniederspad te volgen. In café Het Paradijs, onderaan de brug (een goeie tip voor wie het Grenslandpad volgt – het is maar een ommetje van 200 m) kan ik niet gaan schuilen – sluitingsdag op woensdag en donderdag. Ik volg de baan tot ik opnieuw op de tekens van GR 565 stuit. Terwijl het steeds feller regent, draai ik rechtsaf een natuurgebied in. Terwijl een dame met papaplu resoluut voor het droge pad rechtdoor kiest, volg ik de GR-tekens die prompt het kletsnatte broekbos inlopen, langs een reusachtige waterplas. Dit is het natuurreservaat Goorke-Rode Del. Het graspad tussen waterplas (met rietkragen) en diepe beek is me bekend van eerdere tochten. Het is nu een modderige brij.

Voorbij een vrij nutteloze houten uitkijktoren – de bomen eromheen maken elk uitzicht onmogelijk – loop ik door het even natte natuurgebied Lokkerse Dammen. Was dat de roep van een roerdomp?!? Terwijl ik door het slijk langs het Goorke verder bagger, gaan de hemelsluizen steeds verder open. In de eerste straten van Arendonk gaat die stortregen gepaard met een heuse hagelstorm. Voorbij het borstbeeld van wielrenner Rik Van Steenbergen wil ik het ommetje langs de mooie Toremansmolen nog wel even maken maar dan is het wel geweest. Ik volg gewoon de verkeersweg tot bij de bushalte in het centrum.

De zondvloed is gestopt en ik overweeg: een welverdiend café in of toch maar de bus naar Turnhout die binnen 10 minuten passeert? Voor de Nederlandse lezers: je kan van hieruit zowel naar Turnhout en zo naar Tilburg als naar Reusel en dan naar Tilburg of Eindhoven. Het wordt de bus. De eerste trein naar huis laat ik passeren en de lieve dame van het stationsbuffet bekijkt met moederlijke bezorgdheid dat kletsnatte kieken dat bij haar iets komt drinken.

Op 3 km akkerweg na vond ik dit een hele mooie etappe op het Grenslandpad, maar wel heel erg avontuurlijk door die onder water gelopen wandelpaden. Men weze gewaarschuwd. Ook mijn volgende etappe naar Postel Abdij en Witrijt/Weebosch zal ik vanuit Arendonk starten.

 

Mijn Track                          Mijn Foto-album

2 Reacties op “LAW 11: Hooge Mierde – Reuselse Moeren – (Arendonk)

  1. Hi Guido, how are you these days? I hope you and your wife are keeping well and healthy. I see that you have been busy cycling locally. I bet you are itching to go exploring further afield: I know I am!
    I am fine, been busy blogging about other non-walking activities to keep busy, especially since my work crashed, although it’s beginning to come back now.
    Regarding my walks, I was thinking of putting them on AllTrails like you do. Any feedback on AllTrails would be helpful. I see that ViewRanger is also a popular hiking app. As you know, I’ve been using RouteYou for years but I’m finding it increasingly cluttered to use as they add more functionalities. Do you have any experience of RouteYou?
    Maybe I should put them on multiple channels, just to make them available to as many people as possible? I think post-lockdown there is going to be greater interest in local walks.
    Looking forward to any insights you have Guido, should you have a couple of minutes to share them.
    Best wishes, Denzil

    • Hi Denzil, thanks for your reaction. We are all well, thank you; some of us have been suffering some mild symptoms but then again, who hasn’t in these disturbing days. Indeed, I’ve been trying to compensate by cycling. In my working days I cycled 20 km every weekday; that kept me fit enough for the occasional longer trip with friends (up to 100 km) without much extra training. Since then my bike has remained untouched in the garage and I’d lost all my cycling powers. High time I did something about that. Cycling at the moment gives me the luxurious feeling of freedom in these times of confinement. On the other hand, it is too fast for me to really take in all that nature has to offer. So I’m looking forward to hiking again, hopefully very soon.
      As for my walks, I used to put my recorded tracks on GPSies but they have been taken over by AllTrails, so all the tracks were transferred there automatically. Then my old buddy the Dakota 20 (Garmin) broke down. On my smartphone I used OsMand to my great satisfaction until my smartphone failed to recognise the microSD-card, on which all the free maps were stored! So I switched to ViewRanger using the online map for the time being. Their tool to save recorded tracks seems to be more interesting for Belgian users than AllTrails; the same holds for RouteYou, which is also being used by Grote Routepaden. I have no experience with these platforms but if you want to find a new track in a new destination they seem to offer much more than AllTrails. The find-function of AllTrails is disappointing in my opinion. So in terms of promoting your tracks I think AllTrails is not a good option. – I am thinking of finding a replacement for my Garmin-GPS; following a track on your smartphone (where there are no signs on the trees) proves much more tiring than on your GPS. Greetings!

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.