Heulingenwandeling Roosbeek

Ma 1 juni 2020
Heulingenwandeling Roosbeek 14,5 km
Toerisme Vlaams-Brabant
Wandeltijd: 10.00 – 14.05
Weer: zonnig, 26°C
Stilte: 4/5

Hageland en zijn holle wegen

Terwijl andere stappers al probleemloos diep in de Ardennen gaan wandelen, zoek ik het voorlopig nog dicht bij mijn kot. En met de zere knie mag het ook wat minder zijn. Nood breekt wet – intussen verwoed gebruiker van het openbaar vervoer heb ik afgesproken met wandelmaatje An maar we rijden elk apart in 2 auto’s naar Roosbeek (bij Boutersem) voor de Heulingenwandeling (Toerisme Brabant). Omdat ik als eerste daar ben, ga ik alvast een kijkje nemen in de St-Annakerk en in de pastorietuin. Die laatste zullen we na de wandeling uitvoeriger verkennen.

Start aan de kerk

Enkel in het begin van de wandeling ontbreken de zeshoekige bordjes – nadien kan je erop vertrouwen. We wandelen op asfalt het dorp uit om dan over een halfverharde landbouwwegel naar de indrukwekkende Sint-Corneliuskapel in Breisem te stappen. De vergezichten op het licht glooiende landbouwlandschap zijn nu al mooi maar nog niks in vergelijking met wat komt.

Een lange betonweg brengt ons saai tot bij de verkeersweg Leuven-Tienen die we voorzichtig kruisen. Nog een laatste woonwijk en dan ontvouwt zich een prachtig panorama voor onze ogen. Helaas moeten hier om één of andere reden blijkbaar enkele grote bomen sneuvelen. Nochtans zijn wij dankbaar om in de schaduw van die bomen langzaam naar beneden te lopen.

Aan de overkant van de spoorweg maken we een haakse bocht en klimmen terug hoger tussen muren van knalrode papavers en witte kamillebloempjes. Aan de randen van de velden waren ons de blauwe korenbloemen al opgevallen. Op deze spoorlijn (Leuven-Tienen) werd ooit de allereerste spoortunnel van België gebouwd, zo leert ons een pancarte bij de Sint-Barbarakapel (patrones van mijnwerkers en tunnelgravers) in Kumtich.

We volgen nu een stijgende holle weg, weg van de bebouwing (zie beginfoto) tussen de graanvelden. Wat ik mis, is het gekwierelier van leeuweriken – die vind je verder naar Hoegaarden wel terug, zo weet ik nog van de Streek-GR Hageland waar we straks een heel klein stukje van meepikken. Maar eerst moeten we nog over de brug van de E40 en de HST-lijn.

Op de nochtans brede verkeersweg voorbij de brug worden we ruw afgesnauwd door een achteropkomende wielerterrorist op leeftijd. Met een waas voor zijn ogen, moet hij door onze schuld van zijn ideale baan afwijken! Klerelijer! Mijn maat, An, zelf lid van een fietsploeg, is verontwaardigd over zulk asociaal gedrag.

Zicht op Willebringen

Hoewel we vlakbij Willebringen zijn, maakt het aantrekkelijke parcours een brede bocht door de velden rond het dorp. Dan dalen we af, vermoedelijk naar het dal van de Velp maar ik heb niks gezien. Het is hier dat we eventjes op de SGR zitten. Waar die linksaf richting Bierbeek (de opvallende watertoren is meermaals van ver te zien) gaat, draaien wij rechtsaf naar de dorpskern van Willebringen.

Op een bank onderaan het hoger gelegen kerkje eten we onze boterhammen. Het dorp zelf is duidelijk een slaapdorp zonder voorzieningen. Uit het niets stijgt plots een ondraaglijke rioolgeur op die ons nog even achtervolgt bij het uitgaan van het dorp. Onder een mooie lindeboom zit een jong en sportief gezinnetje te picknicken; ze zijn naar eigen zeggen aan het geocachen en ook zij kennen de betekenis van ‘heulingen’ niet.

Wij stappen verder richting E40 + HST en passeren daarbij een heuse bizonfarm (zoals je er ook een in Nijlen vindt). Aan de overkant laten we op rustige veldwegen met opnieuw prachtige vergezichten het geraas van de snelweg snel achter ons. An heeft me een tempo opgelegd van 4km/u, waardoor ik een beetje met de rem op loop maar ik heb het er graag voor over om nog eens met 2 te stappen; bovendien kan dat niet slecht zijn voor mijn knie, denk ik zo.

Op het eind van een klimmende veldweg krijgen we een heel mooi zicht op de kerk van Roosbeek. Eerst maken we nog een ommetje langs grondgebied Vertrijk (treinstation op GR 512). Na het oversteken van de N3 Leuven-Tienen valt mijn blik op 2 oorlogskanonnen langs de weg. Die hebben vast en zeker een betekenis maar dat valt nergens te lezen.

Heulingen03

Heilige Anna leert Maria lezen

Op de ruime parking aan de kerk wisselen we van schoenen – de knie doet toch weer pijn daarbij – en gaan nog even op verkenning in de koele pastorietuin. Deze wordt nog volop aangelegd maar met zijn oude bomen is hij nu al zeer aantrekkelijk. Tot slot diept An nog een frisse radler op uit haar frigobox en sluiten we onze wandeling in schoonheid af.

Samengevat: op enkele minpuntjes bij aanvang na, een hele mooie tocht door de glooiende velden van het oostelijke Hageland. Vreemd dat hier nog geen knooppuntennetwerk is (anno 2020).

Mijn Track                   Mijn foto-album

3 Reacties op “Heulingenwandeling Roosbeek

  1. Pingback: GR 128 Leuven – Hoegaarden | guidowke's wandelblog

  2. Blijft toch een prachtige periode om te wandelen hé. Al die wilde bloemen, die mooie klaprozen. Wat betreft het asociaal gedrag van sommige wielerterroristen… daar kan ik van meespreken. Vorige week hebben ze ook bijna van mijn sokken gereden ter hoogte van sint pieters leeuw. Een bel hebben ze niet, maar roepen en snauwen gaat des te beter… Gelukkig maakt de omgeving veel goed!

    • Ja, Davy, al vind ik dat er in mijn gemeente veel te weinig bermbloemen staan in vergelijking met elders; ook laten de boeren hier geen bloemenstrook zoals bv in Limburg.

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.