LAW 11 ’s Gravenpolder – Waarde

Datum: za 20 juni 2020
Traject: ’s Gravenpolder – Waarde, 20 km
Topogids: LAW 11 Grenslandpad, Bourgondisch flaneren in Zuid-Nederland
Wandeltijd: 11.10 – 17.00
Weer: wisselend bewolkt tot zonnig, 22°C
Stilte: 4/5

Westerschelde nabij Kanaal door Zuid-Beveland

De eerste keer sinds Corona de grens over! Op het menu een tocht langs de Westerschelde deze keer. Vertrekken doen we aan de kerk in ’s Gravenpolder.

Even het straatje uitlopen en aan het kerkhof links een groene dijk op. Wat verder van tussen de populieren bewonderend kijken naar de zweefkunsten van een bruine kiekendief over de lager gelegen polderweides.

Ik ben intussen aan het knoeien met mijn nieuwe speeltje; de vorige smartphone heeft het begeven. Al 2 keer mijn opgenomen track gewist (ViewRanger)!

Bij knp 17 beklimmen we de hoge Scheldedijk en krijgen een majestatisch uitzicht over de Westerschelde. Het is ebbe en behalve scholeksters zien we op de slikken opvallend veel bergeenden met kleintjes. Ver weg in de vaargeul varen reusachtige containerschepen en de overkant, Zeeuw-Vlaanderen, is met moeite zichtbaar hier aan de Biezelingsche Ham.

Nadat ik bereidwillig een fotootje gemaakt heb van 2 enthousiaste dames met rugzak – de noodzakelijke afstandsregels worden daarbij ook door mij achteloos verwaarloosd; zal mij vandaag helaas nog een keer overkomen – trekken we buitendijks langs het eindeloze asfaltpad. Onderweg genieten we voorlopig van het weidse Scheldewater, de zeevogels en de kleurrijke bermbloemen op de basaltblokken: veel lila kaasjeskruid, gele kamille, ontluikende zilveren kaardenbol, blauw slangenkruid. Af en toe is het oppassen voor elektrische fietsen die vanuit het niets achter je opduiken. Mensen, even de bel gebruiken, dan schrikken wij niet zo erg.

Deze diashow vereist JavaScript.

Ter hoogte van de Kapellebank, in een hoek van de Scheldeoever, vinden we een rustbank voor een eerste picknick met uitzicht over het water. Deze hoek lijkt best populair bij plaatselijke gepensioneerden die hier een praatje komen slaan met fietstoeristen.

Zicht vanaf Kapellebank

Dan trekken we 2 km verder langs het water naar de invaargeul van het Kanaal door Zuid-Beveland. Daarvoor verlaten we via trapjes de dijk om langs en over de oude sluizen van Hansweert naar het kanaal zelf te lopen. Zonder zeebries is het hier puffen geblazen. Hansweert zelf, ooit “Klein Antwerpen” of zelfs “Petit Paris” genoemd, laten we links liggen. De vroegere scheepsbedrijvigheid is niet meer. Toch valt ons op bij de nieuwe sluizen dat er wel wat schepen op en af gaan.

Hansweert

We laten het sluizencomplex achter ons en volgen nog even het kanaal terug terwijl aalscholvers in het havenwater op zoek gaan naar een maaltje. LAW 11  beklimt dan de dijk om aan de overkant af te dalen in de polder. We zitten te midden van de uienteelt van Kruiningen en dat zal je ruiken.

Na een passage door het agrarisch industriegebied volgen we een schelpenpad doorheen een parkje langs een vliet. Zo bereiken we de eerste huizen en straten van Kruiningen. Onze hoop in het centrum een café te vinden, wordt meteen de kop ingeslagen. Herberg De Korenmolen, een grote zaak naast de kerk, zal na Corona niet meer opengaan! We zijn zo teleurgesteld dat we vergeten te gaan kijken naar het monument van Jan Wolkers, ter nagedachtenis van de Ramp van 1953. Maar liefst 62 inwoners kwamen in de rampnacht om het leven!

Even verder riskeren we een fikse boete door in de koelte van een grote boom, op de speelplaats van een lagere school, even te picknicken. Niet langer dan nodig. Bij het buitenlopen van Kruiningen passeren we de mooie 8-kantmolen die in de topogids zelfs geen vermelding krijgt.

Aan de overkant van het rondpunt zijn we wel het spoor bijster: track én topogids sturen ons de verkeerde kant op! De bewegwijzering is dubbelzinnig. Terug thuis zal ik in de correcties op de site lezen dat je hier gewoon rechtsaf moet gaan – wat wij uiteindelijk ook gedaan hebben. Op de lange Blauwhoefseweg volgen we het bordje naar het fietscafé dat hier bij een plukboerderij hoort. We genieten er van een frisse icetea vooraleer verder te trekken naar natuurgebied Den Inkel.

Den Inkel moet zowat het enige bosgebied zijn in Zuid-Beveland. Eerst passeren we een mooie watergang om dan aan de overkant van de weg het koele bos in te lopen. De volle parking verderop wijst op het succes bij de plaatselijke bevolking. Voor het eerst vandaag geen grof asfalt onder de voeten maar bosgrond! Ik verras mijn tweede grote haas van de dag. De bewegwijzering is ook hier ondermaats maar uiteindelijk verlaten we het natuurgebied en geraken toch opnieuw op de Scheldedijk.

Natuurreservaat Den Inkel

Intussen zijn we dat dijklopen wel een beetje beu. Het is heet op het asfalt en door de weidse horizon over het water lijk je niet vooruit te komen, in tegenstelling tot de fietsers. Voor wie niks van planten of zeevogels kent – wij hebben net nog een kievit tussen een koppel scholeksters herkend, een torenvalk en een leeuwerik op een paal – is de fiets hier het aangewezen vervoermiddel.

Opgelucht klimmen we de dijk over om via trapjes af te dalen in de Westveerpolder, mèt zicht op ons eindpunt. Binnendijks stappen we tot aan een fietscafé in Waarde, ons eindpunt dus. Met al die fietsers en zo weinig horeca had ik hier een overrompeling verwacht maar we vinden probleemloos een tafeltje op het buitenterras. Eindelijk ons begeerde gerstenat en dat voor een prikje! Een kraam met Belgische frieten opent juist de luiken en krijgt meteen bezoekers.

Waarde

Niet voor ons vandaag – wij lopen het rustige dijkdorpje in. Het waren trouwens cisterciënzermonniken van de abdij Ter Duinen uit Koksijde die dit gebied in de 13de eeuw bedijkten. Op de parking van een feestzaal vinden we eerder toevallig de auto terug. Nog even terug naar ’s Gravenpolder voor de andere auto en opnieuw wennen aan de 100 km/u op de snelweg. Die trouwens door zowel Belgen als Nederlanders aan hun laars gelapt wordt 😉

Mijn Track                          Mijn Foto-album                                      Album Georges

4 Reacties op “LAW 11 ’s Gravenpolder – Waarde

  1. Tja,wandelen in Nederland …..Grasdijken, eindeloze kilometers op geasfalteerde dijken en (soms heel) zuinige bewegwijzering ….daardoor hebben we het Nederlandse deel van GR 5 gewoonweg gelaten voor wat het is.

    • En toch, Frank, als je de foto’s achteraf bekijkt … Ik heb die Nederlandse GR 5 toch nog niet geschrapt. Je hebt van die levensmomenten dat eindeloze luchten deugd kunnen doen 🙂 Volgende keer steken we door van Wester- naar Oosterschelde; ben benieuwd. Bedankt voor je reactie.

  2. Alles van Nederland is aanwezig! Hoewel er weinig bos was, ziet het er toch een gevarieerde wandeling uit.

    • Weinig bos, veel asfalt, Davy; zoals ik eerder schreef, de Zeeuwen vertrouwen geen onverharde paadjes; alles moet stevig en verhard zijn; begrijpelijk. Maar de uitzichten en de weidse horizon zijn gebleven.

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.