Deutsch-Französischer Burgenweg – Ostschleife

Di 7 juli 2020 – Oostelijke lus
Schönau – Wegelnburg – Fröhnsbourg (F) – Col de Hichtenbach (F) – Schönau
Afstand: 18 km (941↑ HM & 943↓HM)
Wandeltijd: 8.30 – 14.53
Weer: wisselend bewolkt, 21°C
Stilte: 5/5
Website: Dahner Felsenland

Op ruïne Hohenbourg (F) – zicht over Vosges du Nord

We zouden een weekje met vakantie gaan naar de Südpfalz, grenzend aan de Noord-Vogezen aan de Franse grens. Coronagewijs huurden we een bescheiden appartement in Dörrenbach, een wijndorpje nabij Bad Bergzabern op de rand van de uitgestrekte Rijnvallei (tweede grootste wijngebied van Duitsland) en het Pfälzerwald. Ideaal gelegen om het Dahner Felsenland te verkennen. De streek is weer totaal anders dan de Hunsrück of de Eifel: de heuvels liggen als nijdig steile beboste bobbels in het landschap.

Nijdige bobbels in het landschap

Het gaat om oeroude zandsteenriffen omstuwd door groene bossen, in de vroege middeleeuwen ideaal voor de bouw van talloze burchten ter controle van de rijke Rijnvallei. De burchtruïnes gaan terug tot de Staufertijden en de eerste keizers van het Heilige Roomse Rijk (denk aan Barbarossa), de eerste kruisvaarders ook. Hun burchten werden om en in de rots gehouwen, bestaan uit dezelfde rode zandsteen en vormen nu als ruïne een natuurlijke symbiose met de rotsformaties. Je ziet amper het verschil tussen rots en ruïne.

In de middeleeuwen was de huidige grens met Frankrijk van geen enkele waarde; toen bepaalden keizers, koningen, pausen en bisschoppen wie in ongenade viel of juist beloond moest worden. Om van adellijke familievetes nog te zwijgen. Succes en ondergang lagen eeuwenlang dicht bij elkaar. Op het einde van de middeleeuwen verloren die kastelen zoals overal hun militaire en strategische betekenis. Tegen buskruit was geen kruid gewassen. Ze gingen ten onder aan godsdienst- en andere oorlogen.

Ook in recentere tijden stonden gewapende legers mekaar naar het leven hier vlakbij, op de Marginotlinie en de Westwall; in 1944 werd nog hevig gevochten in het nabije Wissembourg en Hagenau (Band of Brothers). De grensstreek draagt er overal de sporen van in de vorm van oorlogsmusea allerhande, monumenten en gedenktekens. Op mijn tweede tocht zal ik bv. aan het Friedenskreuz nabij Schönau passeren dat de volkeren aanmaant om toch eens goed na te denken alvorens elkaar te vermoorden.

Maar ik ging dus vreedzaam wandelen! De Deutsch-Französcher Burgenweg is een 32-km lange tocht door het onmetelijke woud, waar het Pfälzerwald naadloos overgaat in de Vosges du Nord; wat oude stenen grenspalen vormen de overgang en de wandelaars zeggen Bonjour in plaats van Hallo.

DFBurgenweg

Er wordt overal aangeraden om die Burgenweg in twee op te splitsen maar nergens wordt uitgelegd waarom. Uiteraard zijn 32 km met 1400 hoogtemeters voor de modale wandelaar een uitdaging maar het zou vooral jammer zijn om al die kasteelruïnes en uitzichtpunten niet uitgebreid te beklimmen en te verkennen. En dat kost toch flink wat tijd. Bovendien komen er met al die trappen en ladders heel wat hoogtemeters bij! Er bestaat trouwens een kortere versie voor wie geen 2 dagen ter beschikking heeft: de 7-Burgenweg, hier mooi beschreven door FB-vriend Hans-Eberhard Peters.

Voor de oostelijke lus haalde ik de mosterd bij een andere FB-kennis: Rainer Motte. Hij knutselde een creatieve versie in elkaar die weliswaar in grote lijnen de officiële route benadert en dezelfde hoogtepunten aandoet maar met toch flinke afkortingen zodat je startplaats Schönau in een acceptabele lus opnieuw kan bereiken. De tweede tocht kan je dan op dezelfde startplek aanvatten maar die zal vanaf Col de Hichtenbach de officieel bewegwijzerde route volgen. De hieronder beschreven etappe is dus een zuivere GPS-track!

– Ik gebruikte tot mijn grote tevredenheid de app ViewRanger op mijn smartphone, die veiligheidshalve (batterijverbruik – ik heb nog geen passende powerbank) vrijwel de hele tocht in vliegtuigmodus stond. De gratis OSM-kaart had ik op voorhand gedownload en kon ik zodoende off-line gebruiken.-

Start in Schönau aan de parking

Uit schrik voor het zwoele weer ben ik na een niet al te beste nacht al vroeg onderweg naar Schönau. Onderweg geniet ik van de prachtige valleien en bij aankomst op de grote centrale parking van het dorpje ben ik de enige bezoeker. Even oriënteren, GPS-functie activeren, wandelstokken instellen en vertrekken richting kerkje. Daar begint brutaal een klim van 330 hm – eerst op asfalt langs een zijdal, dan op een breed grindpad en nog later op een smal bospaadje tot het eerste highlight: de Wegelnburg (op zo’n 572 m). Het kost me een uur om ter plaatse vast te stellen wat ik via Internet al wist: de beroemde ruïne met het allround uitzicht is gesloten voor renovatie tot einde 2020.

Geen nood; even verderop, voorbij de Kaiser-Wilhelm-Stein op de Franse grens bereik ik burchtruïne Hohenbourg (F). Via steile trappen beklim ik de toren om van het prachtige uitzicht te genieten. In de verte ontwaar ik al één van de volgende doelen: Burg Fleckenstein.

Burg Hohenbourg

Maar eerst kom ik nog langs Burg Loewenstein waar ooit een listig roofridder zou gehuisd hebben. Veel schiet er niet van over maar het uitzicht is opnieuw fenomenaal.

Felsenweg

Van hieruit volg ik een smal klippenpad (Felsenweg) dat bij regenweer best wel gevaar kan opleveren. De rotsformaties in rode zandsteen zijn bepaald indrukwekkend maar bij dit mooie weer is het niet zo technisch en daal ik zonder kleerscheuren af naar Burg Fleckenstein – waarmee ik eigenlijk 2x hetzelfde zeg want “Stein” of “Steen” betekent gewoon burcht 😉

Felsenweg

Fleckenstein (F) is met de auto bereikbaar; er is een bistro met WC en museum en je dient een toegangskaartje met folder in eigen taal te kopen om de draaideur naar de burcht (enkele honderden meters verderop) te openen. Een bezoek is een absolute aanrader, ook met jonge kinderen. De burcht is heel didactisch gerestaureerd en je leert er veel over het strategisch belang van bv. de waterput bij een belegering, hoe de belegeraars onder schot werden gehouden of hoe zware gewichten naar boven werden gehesen.

Burg Fleckenstein

In de rotsbodem aan de ingangspoort staan de wielen van de wagens ingesneden en ook de vroegere waterleiding is nog zichtbaar. Na mijn uitgebreid bezoek keer ik terug naar de bistro voor een lekkere huisgemaakte Elzasser Quiche en een koelend biertje. Behalve mezelf slechts drie andere klanten op het buitenterras; van een overrompeling is geen sprake en iedereen is gedisciplineerd.

Zo gesterkt trek ik verder Frankrijk in. Het gaat in dalende lijn door het bos naar de Sauer. Rainers track volgt hier opnieuw niet het bewegwijzerde pad naar het Etang de Fleckenstein maar klimt oerend steil omhoog naar een uitkijkpunt om uiteindelijk hoog in de bossen boven het Château de Froensbourg te passeren. Onderweg kom ik maar enkele stappers tegen. Tussen de vele diverse wandeltekens ook een paar keer witrood van GR 53; ik kijk vergeefs uit naar FB-wandelbloggers Rainer en Claudia uit het nabije Zwarte Woud die zinnens waren om de volledige GR 531 door de Vogezen te volgen. – Ik opteer om deze laatste ruïne over te slaan en vervolg mijn hoogteweg door de bossen naar de Col de Hichtenbach (390 m). De combinatie van zandwegen en geurende dennenbossen doet erg mediterraans aan. Ik ben ook content dat ik een flinke voorraad water mee heb…

Mediterraans aandoende zandwegen

Col de Hichtenbach

Bij de schuilhut aan de Col de Hichtenbach, op een kruispunt van 9 bospaden (!), verlaat de track opnieuw de dfb en begint links van een beekdal over een graspad aan de lange afdaling naar Schönau (3,6 km). Aanvankelijk is er geen bewegwijzering, later kom je op een breder bospad met de blauwe wandeltekens van de Felsenland Sagenweg, een grensoverschrijdende Premium LAW van 86 km (5 etappes). Diep onder mij vlucht een ree weg tussen de bomen.

Pano op Fleckenstein

Het traject volgt eerst de uitgedroogde bedding van de Hichtenbach onder de Bruderfelsen door om naar het einde bij de Pfaffenfelsen uitkijk te bieden over het diep gelegen Schönau en zijn stuwmeer.

Avontuurlijk gaat het naar beneden om via een almweide de eerste straten van Schönau en de parking te bereiken. Landhaus Mischler is vandaag helaas gesloten en verder is er niks; er zit niets anders op dan dorstig huiswaarts te keren, een half uur rijden.

Conclusie: een prachtige kennismaking met het Pfälzerwald en de Noordvogezen, de kasteelruïnes en typische rotsformaties in de grensstreek, ver weg van de bewoonde wereld en dus helemaal corona-proof 🙂 Een minpuntje is dat je vooral door gesloten bossen loopt en dus van de schaarse uitzichtpunten dubbel moet genieten. Anderzijds heb je op een zonnige zomerdag toch veel koele schaduw zoals ik op mijn tweede tocht zal merken.

 

Mijn Track                               Mijn Fotoalbum

7 Reacties op “Deutsch-Französischer Burgenweg – Ostschleife

  1. Onbekend gebied voor ons. Heel mooi beschreven! Wekt zeker onze interesse op.

  2. Pingback: Deutsch-Französischer Burgenweg: Westschleife | guidowke's wandelblog

  3. Dat de Vogezen iets is voor wandelaars ,dat hebben wij ook al mogen ondervinden toen we in de Alcace waren…wat mooie uitzichten !Grts !

  4. Une randonnée bien intéressante ! Une idée à retenir 🙂 Existe-t-il une page explicative en français ?

  5. onderweg met Willem

    Een pittige historische tocht.

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.