LAW De Wijers: De Teut & Ten Haagdoorn

Datum: di 4 augustus 2020
Dagstapper 2: De Teut/Kelchterhoef/Hengelhoef: 24 km
Wandelkaart LAW De Wijers, Wandelwissels 3/4/3
Startpunt: De Teut, Donderslagseweg, Zonhoven
Wandeltijd: 9.25 – 15.30
Weer: wisselend bewolkt tot zonnig en warm, 24°C
Stilte:  2/5 (achtergrondgeluid verkeer + F16s van Kleine Brogel)

Afsluitende etappe

In Ten Haagdoorn

Met deze laatste van 3 lussen voltooi ik dit Lange Afstandspad rond de Wijers. Hopelijk staat de heide al een beetje in bloei. Opnieuw is tropisch weer voorspeld voor de komende dagen. Met het oog op de voorspelde hitte en komend brandgevaar, haast ik me dus om deze tocht te doen. Vóór je begint te lezen, luister even naar de melodie die me vandaag door het hoofd spookte.

Op de zandparking van de Teut staan al enkele wagens. Ik loop vrijwel onmiddellijk de heide in en beklim een duin door het mulle zand. Net als op mijn vorige tocht voel ik water langs mijn onderrug. Drinkfles checken, camel bag checken, niet meteen iets te vinden.

Intussen ben ik voorbijgestoken door een andere wandelaar en verderop komt uit een zijpaadje een volgende. Net als ik bedenk dat ik de heide toch voor mij alleen wil hebben, verdwijnt ieder in een andere richting.

De track die ik voor alle veiligheid van Wikiloc gedownload heb, komt niet overeen met de groene pijltjes (inkorting) van de LAW. Ik volg koppig de bewegwijzering en kom zo uit bij hoeve en parking Holsteen, genoemd naar 2 indrukwekkende kwartsietblokken in het mulle zand.

Vanaf hier volg ik de blauwe pijltjes van de hoofdroute en passeer camping Holsteenbron. Terwijl kampeerders aan de ochtendkoffie zijn, steken even verder 2 mooie donkerbruine reeën het zandpad over en verdwijnen tussen de duinen. Intussen op het traject van GR 564 loop ik door een tunneltje onder een voormalig spoor – nu fietspad – een ander stuk van de Teut in.

Op mijn vorige doortocht vond ik bij de vennetjes bloeiende zonnedauw – nu zijn grote delen van het gebied met een afrastering afgesloten. Wellicht de enige manier om dit fragiele natuurgebied te beschermen. Ter compensatie zijn op een groot deel van mijn traject vandaag splinternieuwe robuuste rustbanken geplaatst.

Waar GR 564 naar de brug over de luidruchtige E314 voert, neemt LAW De Wijers een rechtse afslag. Voor het eerst kruis ik andere wandelaars. Verderop moet ik een hele poos over een druk bereden fietspad langs een drukke baan. Wanneer ik foto’s wil maken van de mooie bermbloemen, leidt dat soms tot onoplettendheid en word ik opgeschrikt door aanstormende elektrische vehikels, tot groot jolijt van hun berijders. Limburg is duidelijk fietsland.

Dreef naar Hengelhoef

Eens de snelweg onderdoor kom ik in een mooie rustige dreef. Een flinke bubbel van zo’n 50 fietsende jongeren van een jeugdbeweging laat ik veiligheidshalve passeren. De LAW maakt een ommetje langs een fotogenieke hoogstamboomgaard. Deze behoort tot het Domein Hengelhoef.

Net als vorige keer is het bezoekerscentrum gesloten en ik word door een medewerker argwanend bekeken als ik het erf van het vakwerkhoevetje kruis; mijn groet blijft onbeantwoord.

Hengelhoef

Even verder voert de mooie dreef naar Recreatiedomein Hengelhoef. Hier staan heel wat auto’s op de parking en lopen wel wat dagjestoeristen rond, waarvan vele met mondmasker (ook de fietsers). Ik passeer aan de Roosterbeek een mooi stuk grasland met een grote kudde damhertjes en kom verderop uit op de Donderslagweg (niet te verwarren met mijn parking aan de Donderslagseweg).

Ten Haagdoornheide

Aan de overkant begint bij een veerooster onmiddellijk Natuurreservaat Ten Haagdoorn. Opnieuw samen met GR 564 heb ik 6 km prachtig duinen- en heidegebied voor me liggen. Op één van die duinen staat strategisch een bank opgesteld voor mijn picknick met uitzicht. Aan de einder, in Houthalen-Oost, een opvallende toren. Verder geniet ik van diepblauwe luchten met hagelwitte wolkenplukken.

Na de picknick – had ik al gezegd dat het schitterend wandelweer is? – ploeter ik verder door het mulle zand, genietend van het prachtige heidelandschap. Onderlangs loopt een heel mooi fietspad dat vrij intensief gebruikt wordt. Buiten het graasgebied kruis ik 3 dames met rugzak, zowat mijn enige ontmoeting met andere trekkers.

Deze diashow vereist JavaScript.

Aan de grens van het natuurreservaat ligt de vreselijk drukke Weg naar Zwartberg die ik voorzichtig kruis. Aan de overkant klim ik naar recreatiedomein De Bosberg. Aan de fietsers en wandelaars wordt gevraagd niet over het domein te lopen in deze coronatijden maar hoe je dan wel moet passeren, staat nergens. Ik maak de kapitale fout om niets te drinken op het terras, zoals zo vaak denkend: er komt nog wel iets. Niet zo gauw dus. De Kelchterhoef verderop staat in de steigers en is gesloten. Het landschap is intussen helemaal veranderd.

Je loopt over een kussen van dennennaalden door licht dennenbos, soms gemengd bos, helemaal naar de achterkant van Domein Kelchterhoef. Naast het pad sporen van everzwijnen. Na een tijdje passeer ik eerst een bijna uitgedroogd ven (lekkere braambessen) en kruis later via een plankenpad een grote vijver. Heel mooi aangelegd en nog steeds nagenoeg voor mij alleen.

Pas bij de Hoeve Jan is er sprake van drukte. Het is dan ook het enige café dat open is. De Coronaregels worden er bijzonder strikt nageleefd. Het terras heeft een in- en een uitgang. Aan de ingang moet je wachten tot één van de 2 gemaskerde serveuses tijd heeft om je te registreren. Je krijgt een tafeltje aangewezen dat eerst zorgvuldig ontsmet wordt. Dan is het wachten tot iemand tijd heeft om je bestelling te noteren. Als ik eindelijk mijn biertje heb, beslis ik om ook maar meteen te betalen. Of de serveuse vriendelijk is of niet, kan je achter haar mondkapje niet zien. Correct en kordaat. Een wandelgroep van oudere heren leest de instructies aan het toegangspoortje niet, loopt het terras op en wordt meteen teruggestuurd, hun leider – zonder mondkapje – op kop. Hij mag voor €1,5 eerst een mondkapje kopen. Als ze spontaan in groep willen gaan zitten – ho maar! Bubbels van 5 aan tafel! Niet samenzitten! Niet simpel voor die gasten die dat 60 jaar lang anders gekend hebben en nu als gestrafte schooljongens hun plaatsen innemen.

Vrolijk word ik er niet van. Gedisciplineerd kies ik de correcte uitgang, zet mijn rugzak weer af om het mondkapje veilig op te bergen en vervolg mijn weg. Het wandelpad omrondt een grote vijver om aan de overkant een plankenpad door het water te kiezen, met zicht op een mooi wit hoevetje: hoeve Mieneke. Boven het water dansen de libellen en aan de overkant glipt een mooie hazelworm onvervaard het wandelpad over – was ik één van de talrijke MTB-ers geweest, was hij tot moes gereden.

Intussen heb ik afscheid genomen van GR 564 en volg kilometers lang een in se stil bospad. Boven mijn hoofd rijten F16’s van de basis van Kleine Brogel de hemel uit mekaar. Ook het lawaai van de E314 komt steeds dichterbij. Net voor de brug passeer ik nog een historische watermolen: de  18de eeuwse Genaderse Watermolen (ook gesloten, ook in de steigers).

Aan de overkant van de snelweg komt het einde van de wandeling dichterbij. Eerst nog een stukje asfalt door een woonwijk van Houthalen, dan een zandpad tot bij de parking. Deze staat intussen aardig vol en mijn pas gewassen auto staat dof onder een dikke laag stof.

Hoeve Mieneke

Einde van weer een hele mooie wandellus op LAW De Wijers. Ik wandelde in tegenwijzerzin; voordeel is dat je ’s morgens en ’s middags door het open landschap loopt en aan de hete namiddagzon ontsnapt in de dennenbossen van Limburg. De bewegwijzering op dit traject is ‘impeccable’, kaart is overbodig. Mijn verslagen over de 3 wandellussen van deze Limburgse LAW vind je hier.

Mijn Track                            Mijn Foto-album

P.S. Kan iemand mij vertellen of er nog reclame op mijn blog te zien is?

10 Reacties op “LAW De Wijers: De Teut & Ten Haagdoorn

  1. Beste,
    Bezoekerscentrum Hengelhoef is niet altijd open (het zijn vrijwilligers die het open houden, dus is het beperkt tijdens deze coronatijden). De enigste die er waarschijnlijk toen rondliepen waren de mensen die hun Velt-tuintje daar onderhouden.
    U schrijft ook over de omgeving en de hoogstamboomgaard van Domein Hengelhoef. Zowel de boomgaard, het Bezoekerscentrum Hengelhoef en de verschillende wandelroutes in de buurt, zijn van natuurvereniging Limburgs Landschap.
    Zou u in het artikel een link kunnen plaatsen naar het Bezoekerscentrum Hengelhoef https://limburgs-landschap.be/hengelhoef/ en/of de wandelgebieden daar https://limburgs-landschap.be/gebied-hengelhoef/. Zodat wij ook wat meer naambekendheid krijgen.

  2. Heel mooi verslag. Hoeve Jan zijn we destijds ook geweest met onze doortocht op GR 564. Fijn dat alles goed geregeld is, hadden we laatst ook in Westmalle in café Trappisten. Prima geregeld, helaas neemt niet iedereen die inspanning serieus. Wat betreft de wandeling, het blijft een topgebied daar. Misschien moeten we ons ook eens wagen aan de enige LAW die ons land rijk is…

    Vandaag geen reclame gezien op je blog.

  3. Fantastisch wandelgebied daar, en een mooi verslag uiteraard. Blij om te horen dat er horeca is die de regels serieus neemt, al is het bij momenten wat vervelend. Ik ga dit weekend de lus vanaf Genk uit proberen zodat ik met zonsopgang kan vertrekken en de hitte wat voor ben, ik kwam eigenlijk naar hier om dat verslag op te zoeken.

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.