GR 128 Zoutleeuw – Zepperen

Di 1 september 2020
Etappe Zoutleeuw – Zepperen: 22 km
Topogids: Vlaanderenroute GR 128, 1ste druk 2020
Wandeltijd: 10.21 – 15.39
Weer: zonnig tot bewolkt, 19°C
Stilte: 4/5

Langs de Kleine Gete in Zoutleeuw

Met de auto naar het station, dan 3 treinen tot St-Truiden en tenslotte bus 23 naar Zoutleeuw: 2 uur en 15′ onderweg voor 66 km – je moet er iets voor over hebben 🙂 Ik dronk al een koffie in het station van Sint-Truiden en ga dus meteen op pad naar de Kleine Gete die in Zoutleeuw door een open kanaal mag stromen.

Even voorbij de bebouwing kom ik in agrarisch gebied en volg de beek langs treurwilgen en paardenweides. GR 128 neemt afscheid van SGR Hageland.

Wat meteen opvalt is opnieuw de stilte. Eens de Budingerweg over volg ik een rustig fietspad langs de Sint-Odolphusbeek tot aan Provinciaal Domein Het Vinne. Vooraf trekt een opvallende heuvel mijn aandacht. Op het domein zelf (gesloten horeca) lees ik dat het gaat om een motte, een door mensen aangelegde versterkte heuvel en dat er ook heel wat historische vondsten van bewoning zijn gedaan. 

Mijn tocht gaat verder links rond het Vinne, het grootste meer van Vlaanderen. Overal zijn graafmachines aan het werk; de waterkwaliteit van de plas noopte een grondige schoonmaak en de werken zullen volgend jaar beëindigd zijn waarna het meer weer kan vollopen. Het valt mij op dat ik vandaag heel wat bos tegenkom en dat is geleden van in Leuven zelf. 

In Runkelen ben ik de provinciegrens (Limburg) overgestoken en hou ik een gezapige babbel met een man die met een zeis de brandnetels in een paardenwei te lijf gaat. Ik loop heel het dorp door – er zullen nog (te) veel verharde woonstraten volgen; aan fantasieloos verharde voortuintjes geen gebrek vandaag. Tussen een perenboomgaard en het waterkasteel van Binderveld door passeer ik de kerk van Binderveld om door steeds maar nieuwe woonstraten bij de drukke Diestsesteenweg te komen, grondgebied Nieuwerkerken. Mooie veldwegels klimmen nu naar het hoogste punt van de wandeling: de Viersprong (100 m hoog) in Provinciaal Domein Nieuwenhoven. 

Zicht op het zuiden

Ik moet zeggen: buiten de fruitboomgaarden – niks smaakt zo lekker als een appeltje vers van de boom – zijn die Provinciaal Domeinen de enige highlights van deze tocht. Was tot een half uurtje geleden de zon nog van de partij, bedekken donkere wolken nu de hemel zodat het in dit statige beukenbos bijzonder donker wordt. Ik herontdek de geel-rode tekens van SGR Haspengouw terwijl ik aan een lange afdaling naar de vijvers van het domein begin. Beneden verwijst de vriendelijke dame van het Natuurcentrum me naar de toiletten achter het gebouw waarbij ik ook eerder toevallig brasserie ’t Kelshof ontdek. Coronaproof geniet ik op het ruime terras van een koffie en wat sterkers.

Picknicken zelf doe ik op een bankje naast de vijver, in het gezelschap van welgemanierde eenden en waterhoentjes. In het park zijn toch wel wandelaars onderweg maar het blijft beperkt. Ik verlaat het domein richting spoorweg waar ik even zicht krijg op de opvallende kerk van Kortenbos (zie verslag SGR Haspengouw) aan de horizon. Volledig verhard gaat het langs fietsknooppunten naar de autoweg St.-Truiden – Hasselt en even verhard na de tunnel weer verder. Vreemd dat de witrode tekens van GR 128 gezelschap hebben van het geelrood van SGR Haspengouw richting Hoepertingen (op de kaart van die laatste is dat niet het geval).

Ik passeer een grote manège (met gesloten fietscafé) en trek opnieuw de perenboomgaarden in over betonwegen of halfverharde ondergrond. De perenpluk is volop bezig en gebeurt momenteel vooral door Oost-Europeanen; de traditionele sikhs heb ik nog niet gezien. 

Intussen is de zon weer tevoorschijn gekomen en ik kom uit op de Zepperen-Dorpstraat bij de bushalte: 3 kwartier te vroeg voor de bus. Dan overbrug ik dat stuk tot aan de kerk van Zepperen ook maar. Ik heb gezien dat de bus daar ook stopt en dat er horeca is. De mooie Sint-Genovevakerk staat in de steigers maar in het gezelschap van de veiligheidsopzichter mag ik binnen een kijkje nemen. Het gebouw wordt momenteel volledig gerestaureerd, grotendeels op kosten van de gemeenschap. Je kan dat historisch erfgoed ook slecht laten verloederen.

Weer buiten heb ik nog tijd voor een glas op het drukbezochte terras van café ’t Elfde Gebod vóór bus S2 me om 16.04 oppikt en naar het station van Sint-Truiden brengt. Daar is het wachten op de trein naar Leuven, enz. Totale reistijd naar huis: tweeënhalf uur voor 61 km.

De tocht van vandaag bereikte niet het (hoge) niveau van de vorige etappe; daarvoor had ik net iets te veel beton onder de voeten. Vanaf Hoepertingen (zo’n 3,5 km voorbij Zepperen) heb ik op SGR Haspengouw recent nog zowat alle trajecten verkend tot Membruggen en Alden-Biesen; wellicht richt ik nu eerst de blik op andere etappes.


Mijn Track                              Mijn Fotoalbum

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.