GR 128 Moorsel – Brussegem

Wo 7 oktober 2020
Etappe Moorsel – Brussegem halte Koster: 17,6 km
Topogids: Vlaanderenroute GR 128, 1ste druk 2020
Wandeltijd: 9.50 – 14.00
Weer: wisselend bewolkt, af en toe zon, 14°C, wind
Stilte: 4/5

Afdaling naar Mollem

Een lange busrit vanuit station Londerzeel heeft me naar Moorsel-Dorp gebracht. Ik heb er al 2 stommiteiten opzitten: 1. vanmorgen mijn gratis railpass ingevuld hoewel je die pas vanaf 9 uur mag gebruiken 2. daarom een nieuwe railpass aangekocht en ingevuld, en pas in Londerzeel vastgesteld dat een gewoon treinkaartje minder kost dan een rit met de railpass!

Enfin, geen kind overboord. Het is droog en de temperatuur best aangenaam wanneer ik afdaal langs het Waterkasteel van Moorsel (niet te zien vanop het pad). Ik daal af naar de vallei van de Molenbeek en zoek mijn weg op het modderige pad. Van bij het begin heb ik opnieuw die pijn in de kuit, deze keer zo erg dat ik af en toe moet blijven staan. Ik vraag me af of die niet gestuurd wordt vanuit de onderrug want het is alsof mijn voet slaapt.

Het is aangenaam en rustig wandelen langs de kronkelende beek en geleidelijk klim ik uit het dal in de richting van de abdij van Affligem. De toren is van ver zichtbaar in het licht glooiende landschap. 4 wandelaars komen me tegemoet maar slaan rechtsaf en lijken de plaatselijke knooppunten te volgen.

Bij de abdij maak ik even een ommetje voor een foto – de brasserie verderop is sowieso gesloten en het is ook nog te vroeg voor een lekkere Affligem. De pijn noopt me om op de parking een bankje op te zoeken; hier hielden we telkens onze picknick toen we naar Geraardsbergen fietsten.

Kravaalbos aan de einder

Een eindje voorbij de abdij, die wellicht op het hoogste punt van de omgeving gebouwd werd, zie ik in de verte al het hooggelegen Kravaalbos. Maar eerst moet ik nog enkele kilometers door het dal over rustige wegels tot bij een Mariakapel. Af en toe komt het zonnetje zelfs piepen en ik eet mijn eerste onderweg opgeraapte walnoten, benieuwd wat mijn kuit gaat zeggen bij de komende beklimming.

Het Kravaalbos ken ik nog van de Streek-GR Groene Gordel (rond Brussel); vrij vlug kom ik de geel-rode tekens tegen op de modderige paden beneden in het bos. Vanaf hier volg ik ook die markeringen. In de middeleeuwen haalden de paters van Affligem hier hun witgrijze kalksteen vandaan voor de bouw van menige kerk. Ik klim wat moeizaam naar het hoogste punt van dit mooie loofbos.

Intussen heb ik het linkerbeen dermate overbelast dat die knie begint op te spelen. Bij het uitlopen van het bos liggen de eetkastanjes zo maar voor het rapen. Als ik rechtkom doet een scherpe pijnscheut in de onderrug me even naar adem happen. Terwijl ik dan kastanje etend langs een boomgaard met notenbomen verder afdaal, lijkt de pijn in de voet beter.

In de verte nadert een wandelaar, gewapend met fototoestel en enorme lens. Hij komt uit het Leuvense en is onderweg op de streek-GR. We kletsen wat en wensen elkaar het beste. Even later loop ik Mazenzele binnen.

Kerk van Mazenzele

Na de voorzichtige oversteek van de N47 vind ik een geschikte picknickplek op een pleintje. De intussen weer opspelende kuit is dankbaar voor de pauze. Nadien volg ik een aantal ‘stille wegen’, smalle ‘achterafpaadjes’ eigenlijk. Ik voeder mijn afgeplukte appel aan 2 mooie en lieve paarden naast het pad.

Wat verder steek ik dan een weids veld met vergezichten over. Bij het stille Paddebroeken (= gehucht bij moerasgebied) volg ik de contouren van het Paardenbos. De felle westenwind blaast even vanuit de verkeerde richting en de zon kruipt weg achter een dicht wolkendek. In het spoor van een jogger wandel ik weg van het bos en begin aan de mooie afdaling naar de spoorweg en het station van Mollem. De zon is weer van de partij intussen.

Aan de gesloten overweg stel ik vast dat ik destijds op de streek-GR een nutteloze omweg gemaakt heb toen ik in Mollem van de trein stapte. Een infobord informeert over de geschiedenis van het dorp (o.a. een fatale munitie-ontploffing tijdens W.O.I). Langs een smal weidepaadje daal ik af naar een beekdal om aan de overkant weer te klimmen naar het kerkhof van Mollem.

Mollem

Aan de kerk met zijn beschermde dorpsgezicht steek ik de baan over en volg enkele rustige verharde baantjes. Die lange klim naar boven herinner ik me nog goed van mijn vorige passage. Onderweg neem ik niet zonder moeite de trap naar de oriëntatietafel. Je kan hier erg ver naar het noorden kijken maar het zicht is helemaal niet zo klaar vandaag om veel te herkennen. Met pijnlijke grimas daal ik de trap weer af om verder het klimmende betonbaantje te volgen. Rechts krijg ik een vergezicht tot de basiliek van Koekelberg met daartussen ergens de Gudula-kapel van Hamme (GR 126)

Boven bij de drukke N290 kom ik inderdaad uit bij bushalte Koster (Brussegem) waar ik al enkele keren passeerde (GRoene Gordel en GR 126). De bus naar Brussel-Noord is gepasseerd (om het uur) en ik heb geen zin om in de koude wind op de volgende te wachten; ik neem gewoon die in de andere richting naar Dendermonde. Deze komt maar liefst 10 minuten te vroeg aangereden zodat ik me nog naar de overkant moet reppen om ze te halen. Ze zit afgeladen vol scholieren op weg naar huis (Merchtem). Tijdens de erg lange rit maak ik me de bedenking dat ik onderweg wellicht beter overgestapt was op een bus naar Mechelen maar het is nu zo. In Dendermonde heb ik aan het station nog de tijd voor een welverdiend glas om dan de trein naar Mechelen te halen. Daar stap ik over op dezelfde trein die ik ook in Brussel-Noord zou genomen hebben.

Station Mechelen

Hoewel de tocht niet zo erg lang was, ben ik flink afgepeigerd. Met pijn wandelen is enorm vermoeiend maar desondanks heb ik kunnen genieten van de glooiende landschappen onderweg. De volgende etappe zal me naar Humbeek-Sas brengen – dat ken ik dan weer van GR 12 🙂 Maar vóór het zo ver is, ga ik een remedie moeten vinden voor die vervelende en raadselachtige pijn in de kuit.

P.S. het is wennen aan de nieuwe editor van WordPress; hopelijk bevalt het.

P.S. Onderweg trof ik de bordjes aan van een attractieve lokale wandeling: het Hellepad (12 km). Meer informatie over dit pad vind je hier.

Mijn Track             Mijn Foto-album

5 Reacties op “GR 128 Moorsel – Brussegem

  1. Weer een mooi wandelverslag, hopelijk is de pijn ondertussen wat beter.

  2. Hallo Guido, het was leuk je even te ontmoeten net voor (voor mij net na) Mazenzele. Op het moment zelf had ik je niet herkend maar na onze babbel viel mijn eurocent. Twee jaar geleden had ik een aantal wandelblogs uitgeplozen, waaronder ook de jouwe, maar nadien is dat wat verwaterd. Nu dat ik opnieuw aan de GR-paden begonnen ben zal ik dat eens wat meer moeten opvolgen zodat ik de bloggende wandelaars misschien herken op het moment dat ik ze tegenkom, in plaats van pas nadien… 🙂
    Hopelijk komt het snel in orde met de pijnen (kuit, knie,…) en vergallen deze je wandelplezier niet te veel. Veel beterschap! En misschien tot een volgende ontmoeting ergens op de GR-paden.

    • Bedankt Dirk, altijd fijn als je onderweg een GR-wandelaar tegenkomt; dat gebeurt eigenlijk hoogst zelden; en dan nog een leuke reactie op de blog: altijd welkom hier! Ook nog veel wandelplezier gewenst en tot ziens!

  3. Hey, das passt ja jetzt viel besser. Du schreibst ja doch viel regelmäßiger als ich, klar Du wanderst ja auch viel viel mehr.
    Montag geht es zusammen mit Enkelin in die Eifel 😉

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.