RB 4 BW A la rencontre du Train et de ses affluents

RB 4 Brabant-Wallon: Grez-Doiceau – Piétrebais – Longueville – Bonlez
(GR 579 & GRP 127) – Luswandeling:  23,8 km (411↑ HM)
Wandeling 4 Topo-gids RB Brabant-Wallon, 2010
Datum: 24 nov 2020
Weer: zonnig, 10°C
Wandeltijd: 10.10 – 15.40
Stilte: 4/5

Langs de Train naar Bonlez

Twee jaar geleden beloofde ik dat ik zou terugkomen naar de vallei van de Train en hier sta ik dan voor de tweede keer aan de kerk van Grez-Doiceau. Na enkele foto’s in het verkeersdrukke centrum volg ik geel-rood van GRP 127 naar en langs de Train maar slechts voor heel even. Al gauw draai ik van de rivier weg om door enkele rustige woonstraten uit het dorp weg te klimmen.

Boven wordt de laatste straat smaller en gaat over in een holle aarden weg om op het plateau uit te komen. Mooie vergezichten over de lege akkers zodat de hartslag weer kan zakken.

De veldweg loopt recht naar het Bois de Beausart, een gemengd bos met o.a. statige beukenbomen. Een breed bospad slingert door de bomen tot bij de Ferme de Linsmeau aan de rand van het bos. Van links komt GR 579 aansluiten en ik herken meteen de omgeving nu.

Witrood volgt de rand van het bos en biedt weldra uitzicht op een soort kapel midden in het veld (oorsprong gaat terug tot 1155). Opstijgende vliegtuigjes kondigen het militaire vliegveld van Beauvechain (Bevekom) aan waarvan ik in de verte de controletoren zie. Aan mijn rechterkant ligt de 18de eeuwse Ferme de Beausart, een imposante vierkantshoeve met duiventil boven de versterkte toegangspoort (teken van macht en welstand) in de zon te blinken.

Op een T-splitsing midden de akkers gaat het rechtsaf naar de hooggelegen N240. Na een gevaarlijke oversteek gaat het opnieuw over akkerland. De bieten zijn pas gerooid en de velden worden winterklaar gemaakt. Dat alles onder een mooie blauwe hemel en bij een aangename wandeltemperatuur.

Mijn veldweg daalt als holle weg tot aan de kerk van Piétrebais (chapelle Saint-Laurent) die een flink eind boven het dorp staat – je moest als gelovige een flink stel kuiten hebben om hier telkens vanuit het dorp naartoe te trekken.

De rustige dorpskern zelf ligt beneden op een kruispunt van wegen bij het gelijknamige riviertje Piétrebais. Ik groet het sympathieke beeldje van de Vogelverschrikker (l’Epouvantail aux Oiseaux) en loop het dorp uit naar een beboste heuvelrand toe. Het gaat rechtsaf de vallei in, eerst nog bebouwd, dan een weidepad door een tunnel van overgroeiende wilgentakken (Promenade des Grosses Pierres). Dit stukje vond ik toen al magnifiek. Samen met een MTBer beklim ik dezelfde beboste heuvelrand om langs een hoeve terug uit te komen op hooggelegen akkerland.

Er passeert een enkele jogger uit het naburige Longueville en ik kom uit bij een kruispunt van veldwegen. GR 579 slaat hier linksaf, weet ik nog, richting Roux-Miroir (en later Jodoigne) maar ik moet rechtdoor naar de bosrand. Op de smalle holle weg moet ik aan de kant voor twee grote oogstmachines waarvan de bestuurders vriendelijk gedag zeggen. Hoog boven op het plateau ligt Longueville, een dorp dat zijn naam eer aandoet want het is best langgerekt.

Ik vertrouw voorlopig op mijn zelf ingetekende track (Basecamp), al loopt dat aan de kerk even fout waardoor ik het plaatselijke kasteel mis. Het kapelletje en het amper zichtbare Sentier de Hurlain Pré vind ik wel. Dit graspaadje geeft achter de tuinen door uit op een kasseiweggetje (Rue de Chaumont) dat ik naar links volg. Verderop gaat de straat over in een akkerpaadje waarvoor al in de topogids gewaarschuwd wordt: de boer ploegt dit publieke wandelpad regelmatig onder en dus ook deze keer weer.

“puisqu’il arrive à l’agriculteur d’ensemencer son champ sans se soucier du chemin, pourtant public”

Aan de overkant kruis ik een straat en volg het bordje ‘Ronvau’ langs de weiderand. Langs rustig herkauwende koeien en met zicht op een grote schapenwei stap ik naar de bosrand. De zon is inmiddels omfloerst door  hoge sluierwolken en dat zal zo blijven tot kort voor aankomst.

Door het bos daal ik af naar Champtaine, een gehucht van Chaumont-Gistoux. Aan het kruispunt volg ik de borden naar het sportcentrum. In andere tijden kan je hier bij de tennisvelden wellicht een geopende cafetaria vinden, nu helaas niet. Een hoger gelegen joggerspaadje naast de baan geeft uitzicht op enkele vijvers aan de overkant. Bij een bronnetje (eau non potable) staat de ideale picknickbank: mijn enige wandelpauze van deze tocht.

Naast het baantje (in mijn rug dus) torent een hoge beboste heuvelrug. Geheid dat ik die opmoet! En jawel hoor: achter de volgende tuin gaat het flink omhoog naar het Bois de Chaumont. Omdat ik hier mijn getekende track niet helemaal vertrouw, heb ik nu 2 wandelstokken en de topogids in de hand, niet echt praktisch om te klimmen. Achteraf zal ik zien dat mijn track perfect de route door dit mooie beukenbos volgde.

Als ik de afdaling uit het bos (holle weg) voltooid heb, kan ik getroost de topogids wegsteken want vanaf hier gaan de geelrode tekens van GRP 127 mijn voornaamste leidraad zijn. Een smal weidepad volgt de bodem van de vallei tot aan de dieper gelegen en snelstromende Train terwijl het zonlicht gefilterd wordt door de laatste herfstbladeren. Ik word er lyrisch van, in de wetenschap ook dat de resterende afstand korter wordt. Het tempo zakt en regelmatig blijf ik staan, om enkele tegenliggers te laten passeren of gewoon om te genieten.

Le Train

Net vóór Bonlez verlaat ik geelrood om de rechtse valleihelling te beklimmen. Op het smalle asfaltbaantje moet ik keer op slag aan de kant voor de busjes van de pakjesbezorgers. Een mooie holle aardeweg brengt me naar de top van de valleihelling. Langs een afgesloten bos aan de linkerkant (Bois de l’Etoile, Réserve naturelle) geniet ik van de vergezichten op de vallei rechts. Toch moet ik zelfs hier op deze aarden weg aan de kant voor de pakjesleveranciers.

Nadat ik via een asfaltbaantje de helling terug afgedaald ben, dwars ik een brug over de Train en neem een korte drinkpauze op een bankje rechtover de hoge muur van het plaatselijk kasteel in Bas-Bonlez. Verderop zijn flink wat appartementen gezet langs de grote baan – gaat het om een residentie of sociale woningen – het is me niet helemaal duidelijk.

Zicht op Kasteel van Bas-Bonlez

De gevreesde laatste beklimming op de linkerflank van de vallei – ik wist dat ze me te wachten stond – blijkt nu best mee te vallen. Achterom kijkend maak ik een foto van het verborgen kasteel van daarnet en klim verder tot op de prairies helemaal boven. Het uitzicht met die lage zon is prachtig. Tussen de paardenweides op het plateau passeer ik langs de manège en begin aan de laatste steile afdaling naar de baan.

Waar de vallei open en breder wordt, splitst een weidepad af naar de Train en de samenvloeiing met de ri de Hèze (die andere beekvallei van daarnet). Tussen de weides en de diep ingegraven Train is het heerlijk wandelen in het zonnetje. Het smalle pad eindigt uiteindelijk in de eerste woonstraat van Grez-Doiceau waar men de Train veiligheidshalve gekanaliseerd heeft, zeker na de samenvloeiing met de Piétrebais.

In de schaduw van de oude natuurstenen huizen stap ik naar de kerk van Saint-Georges waar mijn auto aan de ingang geparkeerd staat. De boulangerie is intussen gesloten net als brasserie Saint-Georges op de hoek van het plein. Ik eet en drink nog wat vooraleer ik me terug in het drukke verkeer begeef richting Hamme-Mille en de E40.

P.S. Er bestaat van deze luswandeling ook een verkorte versie met een afkorting vanuit Longueville. Beide lussen zijn een interessant alternatief van telkens zo’n 16 km. Dus wie weet, kom ik nog wel eens terug. Er is mij verder ter ore gekomen dat deze wandeling geconcipieerd werd door de vader van Fred (waarvoor dank), een collega-wandelaar wiens interessante wandelwebsite je in mijn blog onder Blogroll kunt terugvinden.

Mijn Track                               Mijn Foto-album

4 Reacties op “RB 4 BW A la rencontre du Train et de ses affluents

  1. Vivement le récit et les photos de ce circuit que je connais bien car c’est mon papa qui l’a “créé” 🙂

  2. De foto is alvast een veelbelovende teaser!

    • Hallo Davy, meer zit er vandaag ook niet meer in; ben behoorlijk groggy. Maar heel knappe tocht en een blij weerzien met 2 voltooide GR’s 🙂 Zoals zo vaak waren zij top; de verbinding af en toe.

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.