GRP 563/GR 5 Olne – Saint-Rémy

Zo 21 februari 2021
Traject: Olne – Saint-Rémy, 388 ↑ – 483 ↓; 20 km
Topo-gids GRP 563 Tour du Pays de Herve (2017)
Afgelegde etappes
Weer: zonnig, 17°C (!)
Wandeltijd: 10.25 – 15.35
Stilte: 3/5

Vertrek in Olne

Het stuk dat GR 5-stappers doorgaans naar het zuiden stappen, leggen wij vandaag af in omgekeerde richting op de vernieuwde GRP 563 Tour du Pays de Herve. Eerder, in december  zijn we eraan begonnen met de wijzers van de klok mee. Vandaag zou de warmste 21ste februari worden sinds de metingen. In Olne – mooi dorp inderdaad maar ontsierd door druk verkeer maken heel wat wandelaars zich vertrekkensklaar. Ik stel vast dat mijn hoge wandelschoenen thuis nog in de garage staan!!! Gelukkig heb ik er lage aangedaan en niet zoals gewoonlijk mijn sandalen om de auto te kunnen besturen. Hopen dat het onderweg niet te nat wordt.

Na de start mag de fleece al snel uit en de korte broek bleek een goeie keuze. Eerst stappen we door de velden naar Saint-Hadelin en we zijn niet alleen: het moet de eerste keer zijn op een Waalse GR dat er zoveel wandelaars onderweg zijn; de meesten spelen we onderweg kwijt behalve een jong gezinnetje dat we urenlang lijken op te jagen; telkens wij verschijnen, lopen zij vlug verder 🙂 Het traject wordt avontuurlijker als we een bospad boven een riviertje volgen (La Magne?). Op een rotsig en smal stuk waar het water naar beneden stroomt, kruisen we een grote Spaanstalige familie.

Wat later dalen we af in de vallei om het riviertje over te steken en naar de N621 te klimmen. Na de oversteek volgt een bijzonder steile woonstraat naar Ayeneux maar vlak voor het centrum draaien we rechtsaf om gemoedelijker de vallei te volgen. Bij een boerderij stoppen we voor de picknick; enkele vrij grote vogels maken vreemde geluiden boven onze hoofden; het blijken 3 torenvalkjes te zijn op vrijersvoeten.

Na de picknick kruisen we een weidegebied, komen uit op een kleine verkeersweg bij een gehucht van Soumagne en draaien de weides in. Een ongelooflijk mooi pad loopt hoog boven een beekje de weides in die we via smalle poortjes (te smal voor de rugzakken) kruisen. Zo ken ik hem weer, de GRP Herve!

Aan de overkant van de weides klimmen we langs de terril van Micheroux en even verder (overkant van de N3) langs de terril du Hasard (355m). Al die terrils kondigen een ander GR-pad aan: de GR 412 Sentier des Terrils; misschien een idee voor de toekomst? Vóór ons gaat het gezinnetje weer op de vlucht 🙂

We zijn nu op het hoogste punt van de dag, zo’n 270m, en in open veld aangekomen. Smalle paden brengen ons tot bij een fietspad met panoramisch uitzicht over het Maasbekken tot Maastricht. Ergens rechts van ons moet het Fort van Evegnée liggen maar vóór we er passeren, splitst de GRP af naar link om de gehuchtjes Evegnée en Tignée te doorkruisen. We wandelen intussen parallel met de E42 maar voorlopig is die niet te horen. We ontdekken het eerste gele speenkruid (foto mislukt) tussen de sneeuwklokjes en genieten ongelooflijk van de lentezon.

Bij de afdaling naar Saive (Le Mousset) gaat het mis. Het stenige pad naar beneden eist alle aandacht zodat ik een overhangende tak niet gezien heb. Gevolg: een flinke jaap op mijn voorhoofd en al gauw flink wat bloed. Mijn wandelkompanen lappen me weer enigszins op: wat deppen met water en een vingerpleister erop. Op het pleintje bij een kapel en een bushalte kunnen we weer bijkomen op de talrijke rustbanken.

Die afdaling was trouwens naar het riviertje Julienne die vanaf nu onze trouwe begeleider wordt. We volgen het grijze water langs spelende kinderen en bereiken een verkeersweg met zicht op het Vieux Château de Saive, nauwelijks een uitleg waard in de topogids maar heel mooi om te zien en dominant heersend over de vallei.

Achter de oude melkerij beklimmen we een pad dat wat hoger lijkt uit te komen op een oude trein- of trambedding. Terwijl diep onder ons de Julienne stroomt (driemaal helaas een open riool), volgen wij de Rue Vieille Foulerie naar Chefneux, nog dichter tegen de E42 en dus steeds meer lawaai. Door dicht bos volgt nu opnieuw een bijzonder steile afdaling naar de Julienne; twee reeën vluchten tussen de bomen weg. Beneden in Saivelette stoten we op een heuse (niet-natuurlijke) waterval en passeren de beroemde elektriciteitspaal met tekens van GR 5/GRP563 en de GR 57-verbinding naar Luik. Ontelbare GR 5-stappers passeerden hier op weg naar het zuiden en de Middellandse Zee…

We lopen onder de snelweg door en duiken het natuurgebied van de Julienne in. Een panoramisch pad zal ons gedurende 4 km door de vallei loodsen. Voor de tweede keer vandaag is het erg druk en niemand die zich van de coronaregels iets lijkt aan te trekken: grote groepen familie, vrienden, en geen mondmasker in zicht. Twee deugnieten op mountainbikes hebben er plezier in langs de zondagswandelaars te scheren en ze te trakteren op opspattende modder. Nu eens boven de snelstromende rivier, dan weer op gelijke hoogte vorderen we tegen de steile helling van deze wondermooie vallei. Een bunker verraadt de nabijheid van het fort van Barchon (1888), onderdeel van de verdedigingsgordel rond Luik. Het speelde in beide wereldoorlogen een belangrijke rol.

Dan, met vermoeide benen, moeten we de beboste helling op. Langs een ingesneden ravijn gaat het oerend steil naar boven, voor de laatste keer vandaag. Als we boven aankomen, gaan de rugzakken uit en worden gretig de laatste druppels water uit de fles geperst. In de verte zien we opnieuw veel wandelaars onderweg. Een dalend pad brengt ons tenslotte naar de parking bij het kerkhof van Saint-Rémy. We kloppen het slijk van de schoenen en vertrekken terug naar Olne om de tweede auto op te halen. Onderweg naar huis is het op de E313 ongewoon druk voor een zondag; we waren vandaag niet de enige Vlamingen onderweg in Wallonië.

Dat we zoveel jaren eerder hetzelfde tracé in omgekeerde richting volgden, is ons onderweg helemaal niet opgevallen. Het leek een compleet nieuwe en andere ervaring. De volgende etappe brengt ons naar de Abdij van Valdieu; of we dan al op het terras mogen genieten? …

Mijn Track                 Mijn Foto-album

9 Reacties op “GRP 563/GR 5 Olne – Saint-Rémy

  1. beste, is de GR5 ook in omgekeerde richting aangegeven?
    we zouden het deel van Herentals naar Essen in omgekeerde richting wilen stappen.
    of is dit niet aan te raden? met dank

  2. Klopt, de E42! Inderdaad. Voor de etappe langs Valdieu wachten we ook tot de heropening van de horeca, het zou zonde zijn om daar niet te kunnen stoppen. Klopt inderdaad dat het nu een verbindingsstuk is. Toen ik hem deed was dat nog het officiële beginpunt zoals dat heet. Was toen eigenlijk wel een mooie etappe, je doet uiteraard Luik aan en kan niet om de bebouwing heen, maar toch verrassend.

  3. Bonjour Guido, belle étape près de chez moi. Là où tu l’as traversée c’est à la fois l’autoroute E40 et E42 😉 Concernant le GR 412, il y aura bientôt un nouveau topo-guide… il y a de belles découvertes à faire sur ce parcours mais il est, selon moi, trop souvent sur des routes.

  4. Heel leuk weer om te lezen. Zijn we weer op de hoogte voor als we er passeren op de GR5 :). Jaren geleden ook al langs die beroemde verlichtingspaal gestapt toen we aan GR57 begonnen. Die smalle poortjes… ik vrees er al voor met onze grote rugdragers.. Ps: ik denk dat je parallel met de E40 hebt gestapt en niet de E313 😉

    • Bedankt, Davy. Dat stuk GR 57 hoort intussen niet meer bij het hoofdtraject en is gedegradeerd tot verbindingsroute. Ik wil het wel eens doen, ooit. Volgens Google Maps is het de E42 – heb het aangepast. Ben intussen over die GR 412 aan het fantaseren 😉 Maar eerst naar Valdieu…

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.