GRP 563 Bovendriesche – Houyoux

Za 24 april 2021
Traject: Bovendriesche – Houyoux, 413m ↑ – 441m ↓; 22,6 km
Topo-gids GRP 563 Tour du Pays de Herve (2017)
Afgelegde etappes
Weer: zonnig, 14°C (koude wind)
Wandeltijd: 10.40 – 16.54
Stilte: 4/5

Nabij Baelen

Door wegenwerken is het even zoeken naar het Forêt domaniale de Grunhaut waar ik middels Streetview een parking in het bos ontdekt had, pal op de GR. Dan volgt de tocht naar Bovendriesche (Kettenis) waar we auto 2 opnieuw de wei inrijden. Hopelijk plaatst de boer geen prikkeldraad vandaag.

Er blaast een koude noordooster in de nek maar de zon schijnt en opgeruimd vervolgen we ons traject langs de beek over zo’n 400m. Voorbij een mooie Eifelboerderij verlaten we de asfaltweg en buigen of in het woud; hier is een betere parkeermogelijkheid! De kaarsrechte brandgang klimt hoger het Osthertogenwald in en behalve een hondenuitlater zien we niemand.

Na een rechtse afslag wordt het pad avontuurlijker en kronkelt met een bosbeek mee tussen de bomen; vlonderpaadjes helpen ons over de bijna droge beek. Onderweg hebben we ook een oude spoorlijn gekruist (onderdeel van de Vennbahn). We komen bij een verkeersweg in het woud. Die volgen we op een parallel bospaadje tot aan de wandelparking Hasenell. Daar steken we over en volgen een breed bospad naar een vijver.

Het beekje dat erdoorheen loopt, vervoert het typisch donkerbruine water van de Hoge Venen. We zitten hier trouwens niet ver van de Wesertalsperre (stuwmeer van Eupen) en GR 15. De SGR volgt de beek naar beneden. Van lente valt hier in het woud nog niet veel te bespeuren. Intussen zijn we op een mooi verzorgd en druk gebruikt fitnessparcours in het bos beland en spreken de picknick aan.

Samen met het parcours dalen we verder af om dan avontuurlijker af te buigen naar het gehucht Bellmerin aan de Vesder. Dit is de enige plek waar GRP 563 de Vesder raakt.

Samen met GR 15 klimmen we steil omhoog om hogerop een panoramisch bospaadje te volgen boven de oude fabrieken van Eupen. Nu steken we de brede ringweg van Eupen over en draaien rechtsaf bij de GR-wandelboom. GR 15 daalt hier samen met GR 573 af naar de Unterstadt. Wij zetten onze klim in naar de JH van Eupen waar we afscheid nemen van GR 573. Eens boven begint een gestage afdaling door woonwijken naar het centrum van Eupen. We passeren daarbij een curieus stukje organische architectuur:

Voorbij het beeldje van de Clown. Eupen is niet alleen hoofdstad van de Duitstalige Gemeenschap – het ministerie ligt hier vlakbij / ik volgde er meermaals ‘Tagungen’ van de ‘BGDV’, Belgischer Germanisten- und Deutschlehrerverein – maar ook carnavalshoofdstad van de Oostkantons. Tot onze verbazing zijn de koperen bollen van de Sint-Niklaaskerk niet langer groen – blijkbaar zijn ze opgeblonken geweest. Het centrum is ook verkeersluw gemaakt nu het doorgaand verkeer omgeleid wordt; ik herken de plek amper. We beslissen om in een bakkerij een meeneemkoffie met wat lekkers te bestellen maar lopen eerst even de kerk binnen. Hm, buiten mooier als binnen.

Na de picknick trekken we door het aangename stadspark naar de rand van de stad waarbij we enkele mooie kapellen passeren (Drievuldigheidskapel en Sint-Michielskapel uit 1700) en het gerestaureerde kasteel van Overroth.

Peperdure villa’s kijken uit over de vallei van de Vesder naar het plateau van de Hoge Venen. Langs de weg verschillende oude grensstenen (Pruisen). Dan komen we opnieuw in het typische hagenlandschap tussen de uitgestrekte weides van het Herver land.

Op en neer gaat het door open landschap naar het historische Baelen met zijn gedraaide kerktoren. Baelen was al bekend in Merovingische tijden (888). In de kerkhofmuur van de opvallend grote kerk zijn de oude graven netjes ingemetseld voor toekomstige generaties. Op een pleintje onderaan het kerkhof eten we onze laatste boterhammetjes.

Langs spelende kinderen dalen we af tot bij een beekje dat we stroomopwaarts volgen. Vanop het wandelpad kijk je heel mooi uit over de natte weides en het hoger gelegen Baelen.

We steken een groep lokale wandelaars voorbij en klimmen uit het beekdal. Ons pad slingert steeds hoger tussen de hagen en de weides naar boven. Pff, dat had ik wel even onderschat – ik dacht dat we de meeste klauterpartijen wel gehad hadden maar het gaat steeds op en af. 

Intussen lopen we aan de voorkant van een steengroeve tussen hagen die a.h.w. een tunnel vormen. Bij regenweer staat dit stukgereden pad waarschijnlijk onder water.

In de berm ontdekken we een bijzonder viooltje (naast het obligatoire speenkruid en de bosanemonen). Ook het geluid van de nabije E40 zwelt aan (toch bij noorderwind). We dalen nu af naar een spoorwegbrug en zien de snelweg- en HST-brug in de verte. Over de spoorwegbrug staan heel idyllisch enkele geïsoleerde natuurstenen huizen. We passeren het erf en klimmen op een smal paadje weer de helling op. Daarbij krijgen we af en toe een doorblik op de steengroeve links en de terrasvormige weides langs de spoorlijn beneden. Hoe hoger we klimmen, hoe vaker ontdekken we sleutelbloemen. Dit is GR-beleving met een grote G! En het wordt nog mooier!

Eens boven kruisen we onze eerste weide van de dag – het heeft lang geduurd. Overal plukjes sleutelbloemen. Een mountainbiker ziet dat hij de wei niet inkomt door het kantelpoortje en maakt rechtsomkeert. We volgen hem door een bosje en komen op de zuidkant van de helling tussen de witte bloesems van de sleedoorn. Het smalle pad biedt fantastische vergezichten (o.a. op Dolhain-Limbourg) en daalt in een zee van sleutelbloemen de helling af. Net op dat moment zit ik te knoeien met mijn fototoestel (SD-kaart vol, verkeerde instelling) zodat u me op mijn woord moet geloven: this is paradise! 

Ver van de bewoonde wereld maken we een hoekse bocht naar een weide toe. Nog euforisch blijf ik bij de overstap in de prikkeldraad hangen, gelukkig zonder erg. Een grote kudde koeien slaat verbaasd op de vlucht als we hun richting uitkomen. We zijn inderdaad verkeerd en moesten de wei op het kortste stuk oversteken.

Een graspad voert ons langs een mooie witgeverfde St-Rochuskapel onder de beukenbomen. Verderop moeten we opnieuw de koeienwei in – we hadden dus gewoon rechtdoor kunnen lopen – en nagestaard door de gehoornde zusters die hier een zee van plaats hebben, klimmen we van de ene weide naar de andere.

Aan de andere kant van het weidepoortje staan we op een stoffige en opgebroken verbindingsweg in het gehucht Houyoux. We sleffen door het stof – de vermoeidheid begint te spelen – tot bij een kruispunt waar we rechts afslaan naar het verderop gelegen bos. De parking staat nu helemaal vol – blijkbaar is dit voor de lokale bevolking een ideaal wandelstartpunt. Nu nog even de snelweg op om de andere auto te gaan halen.

Dit was alweer een schitterende etappe met een enorme afwisseling aan landschappen en paden: van Ardeens woud met hoogveen naar heuvelend hagenlandschap (bocage typique) met weidepassages en vergezichten. Voor dat laatste stuk vanaf Baelen komen we ooit terug voor een zelfgeknoopte luswandeling! Hiermee hebben we de voorlaatste etappe afgelegd: volgende keer stappen we opnieuw tot Herve, waarschijnlijk nog steeds met gesloten horeca om het te vieren; wat een ellende 😉

Mijn Track                           Mijn Foto-album

2 Reacties op “GRP 563 Bovendriesche – Houyoux

  1. Grâce à toi je redécouvre ma région. Quand on y habite, on ne fait plus autant attention à sa beauté. Tu passeras près de chez moi lors de la prochaine étape 😉 Amitiés

    • Bonjour Fred, on est tellement ravi de ta superbe région qu’on est heureux d’avoir trouvé d’autres possiblités d’y randoner dans le future telle que Le Chemin des Echaliers, le Via Gulia et les promenades balisées locales 🙂

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.