SGR Hageland: Zoutleeuw – Kortenaken

Wo 28 april 2021
Zoutleeuw – Kortenaken bushalte Dorp: 20 km
Topogids Streek-GR Hageland (2021)
Gelopen etappes
Wandeltijd: 10.56 – 15.20
Weer: volop zon, 20°C
Stilte:  5/5 (op tractors na)

Ransberg

Op het perron in Aarschot zie ik dat mijn IC-trein naar Diest 10′ vertraging heeft. Eerste gedachte: ik ga mogelijk mijn busverbinding in Diest missen (één bus om het uur). Tweede en volgende gedachten: welke alternatieven heb ik voor een andere wandeltocht dan de geplande? Tegelijk met een stoptrein komt de IC-trein het station binnengereden. Misschien kan ik de verloren tijd inhalen!

Aan het busperron in Diest staat een koppel in wandeltenue op bus 22 te wachten. Ik spreek ze aan en ze vragen me of ik ‘Guidowke’ ben. Blijkt dat Paul en zijn vrouw behalve enthousiaste stappers ook volgers van deze blog zijn. Leuke ontmoeting! Ze rijden mee tot Kortenaken om van daar hun laatste etappe terug naar Diest te stappen. Ik babbel een eind weg terwijl zij geconcentreerd bushalte na bushalte volgen op een papiertje; tja, halte-aanduidingen zijn er op de bussen van De Lijn nog altijd niet te vinden en op hun app zit soms wat vertraging. Ook verkeersminister Lydia Peeters lijkt dat een overbodige service te vinden. Aan halte Stationswijk in Budingen stap ik af om aan de overkant 20′ op bus 23 richting St-Truiden te wachten. Gelukkig is het schitterend weer. Een mooie Amerikaanse kalkoen slooft zich uit in de wei aan de overkant als hij mijn rode T-shirt ziet 😉 Met de nodige vertraging arriveert bus 23 en zet me luttele minuten later af aan de kerk in Zoutleeuw. Het avontuur kan beginnen.

Langs een parkje verlaat ik de bebouwing van Zoutleeuw en na korte tijd wandel ik Provinciedomein Het Vinne binnen. Op het vlonderpad staan verschillende vogelaars het drukke leven op het grootste natuurlijke binnenmeer van Vlaanderen door kijkers gade te slaan. Toen ik vorig jaar verderop op GR 128 het meer omrondde, waren de restauratiewerken nog volop bezig en stond het meer droog. Nu staat er alweer een flinke plas water al is er plaats voor nog veel meer. De vogels hebben hun vernieuwde habitat snel weer omarmd en vooral de meeuwen en de kikkers maken een hels lawaai (of hemels, zo u wil). Wanneer ik zo’n groene jongen op de fiets aanspreek om te vragen of hij al wat moois voor de lens gekregen heeft, fluit net een vogel in het riet en hij maant me tot stilte aan. Wat later tref ik hem weer op de uitkijktoren aan het bezoekerscentrum. Niet eenvoudig om zo’n vogelaar aan te praat te krijgen zolang hij in jou geen soortgenoot herkent. Toch kom ik te weten dat er nogal wat meningsverschillen zijn tussen de provincie en de natuurgroepen. Zo blijkt de momentane lage waterstand en dus de sliblaag waadvogels op doortocht te lokken en dat hebben vogelaars graag. Toch wil de provincie mettertijd – als de nieuw geplante rietkragen het goed doen – het meer weer laten vollopen. Volgens mij ligt een compromis voor de hand maar – hoe mooi het hier ook is – ik zou hier uren kunnen doorbrengen – ik moet nog ver. 

Buiten het Provinciaal Domein volg ik een fietspad door de glooiende akkers met zicht op de torens van Zoutleeuw. Het fietspad loopt verder tussen een oude hoogstamboomgaard en meidoornstruiken die hier en daar al in de bloei staan.

Vandaag steek ik alle rivieren over die me op vorige tochten gezelschap hielden: de eerste is de Kleine Gete bij een verkeersweg. Een aangenaam wandelpad volgt dan de Vloedgracht. Waar mijn track zegt dat ik rechtsaf moet, zegt de bewegwijzering rechtdoor. Is mijn track nu al verouderd?!? Blijkbaar wel want samen met GR 128 moet ik bijna terug tot in Zoutleeuw. Ik heb de torens nu wel van alle kanten gezien. Dan, bij een nieuwe wandelboom, gaat het eindelijk toch naar rechts. Met enige zin voor overdrijving was dit de laatste bocht in het parcours en gaat het nu in een rechte lijn naar Kortenaken. Ik zet er flink de pas in want ik heb net een grote hond onaangelijnd bijzonder agressief horen blaffen achter een aanpalende wei. Wat bezielt de eigenaar? Hier kunnen toch zomaar reeën zitten! Ik zal vandaag nog met agressieve honden te maken krijgen, gelukkig achter draad. 

Ook het fluitenkruid staat al in bloei hier

Ik meen dit bos te herkennen van jaren geleden op de Dagstapper Zoutleeuw. Er is intussen veel gekapt en toen baggerden we door het slijk; nu is alles kurkdroog. Een betonbaantje brengt me terug naar de beschaving en als ik de hoek omdraai, ligt daar het fraaie kerkje van Bos. Het bijhorende klooster werd tijdens de godsdienstoorlogen (16de eeuw) vakkundig gesloopt.

Een heel mooi wandelpad voert naar en over de Grote Gete. Op de enige rustbank zitten twee fietsers te picknicken, dus hou ik het bij een foto.

Ook verderop aan het fietsspoor zijn de banken bij het kapelletje bezet. We trekken verder naar de baan Tienen-Budingen waar bushalte Café David zijn belofte niet waarmaakt. Stilaan kom ik tussen perenboomgaarden terecht. De perenbloesems zijn over hun hoogtepunt heen maar fijn is het wel tussen die uitgestrekte boomgaarden te mogen lopen. Met dank aan de fruittelers trouwens. Het terrein is beginnen oplopen richting Ransberg en eindelijk vind ik op het einde van een boomgaard mijn vrije bankje. Het uitzicht is prachtig en de stilte heerlijk.

Na de deugddoende picknick is de pijn in mijn dijgewricht merkbaar beter. Ik klim verder omhoog langs het kasteeldomein A Speculo zonder iets van het kasteel te zien. Boven in de hoofdstraat van Ransberg overweeg ik even om een kijkje te gaan nemen aan het café De Vriendenkring van die kranige oude dame (150 m naar rechts) maar besluit dat dat weinig zin heeft in deze coronatijden.

Wanneer ik afdaal naar de vallei van de Velpe geniet ik van de prachtige vergezichten over de fruitplantages en de heuvel aan de overkant van de brede vallei. Midden in zo’n plantage loop ik rechtdoor in plaats van de afslag te nemen en moet twee keer vervaarlijk dicht langs een zoemende bijenkorf:

Hier zijn ook nogal wat appelplantages en de bloesems ogen een stuk frisser. Wel ruikt het niet overal even goed: er hangt hier en daar chemie in de lucht. Of die bijen daar tegen kunnen? 

Net vóór het dorpje Vroente kruis ik de Velpe en passeer een oude hoeve met een mooie hoogstamboomgaard.

Vanaf Vroente enkel nog bloeiende fruitboomgaarden en fietsers die van al dat moois komen genieten.

Hoewel er ook wel eens een auto passeert, steekt een haas op zijn dooie gemak de weg over en gaat wat verder in het gras liggen. Is het te warm of kan het hem allemaal niet meer schelen? Zelf wandel ik ook trager nu want mijn bus komt pas over een uurtje aan in Kortenaken.

Uiteindelijk bereik ik de Krawatenstraat, verlaat de streek-GR en volg de dalende weg naar Kortenaken. Wat me opvalt, is de onverantwoorde snelheid waarmee de zware vrachtwagens het dorp binnenrijden!

Ik passeer de mooie kerk en de herberg Oud Cortenaeken waar we vorige keer het bier van Wilderen leerden kennen. Naar verluidt zouden Belgische officieren hier in 1914 de Slag bij Halen (Slag der Zilveren Helmen) voorbereid hebben. Zou me niet verbazen. Het café wacht op betere tijden en ik op mijn bus – toch wel veertig minuten. De terugreis verloopt daarna probleemloos en bijzonder vlot.

Einde van een mooie en stille natuurtocht tussen meidoornstruiken en fruitbloesems met ook een leuke passage langs het Vinne.

Mijn Track                                 Mijn Fotoalbum

5 Reacties op “SGR Hageland: Zoutleeuw – Kortenaken

  1. o Guido(ke), verKLEINwoord voor een GROTE gr-loper,
    Uw zeer lezenswaardige blog bevat op 28 april (traject Zoutleeuw-Kortenaken) een foto van 2 mountainbikers in de boomgaarden bij Ransberg.
    Enkele bedenkingen hierbij: Er is wel een probleem tussen wandelaars en mountainbikers op onverharde wandelpaden. Veel van zulke paden worden door (meer dan enkele) MTBers kapotgereden en velen onder hen zijn uitsluitend snelheidsduivels die Merckx of Van Aert willen naäpen. Reeds driemaal werd ik al bijna van de sokken gereden door die pseudo-coureurs, ze komen achter u aangereden met veel ‘uit de weg! uit de weg!’- lawaai . In de ardennen heb ik, op een steile afdaling, eens vliegensvlug moeten wegspringen of er waren ongelukken gebeurd. Plezant is anders! Nog zoiets: in de bossen bij Spa (het smalle wandelpaadje was in feite een mini-holle weg zonder uitwijkmogelijkheden) en ze moesten dus stoppen… in de discussie die daarop volgde zei een van die heren, die hoorde dat is 77 jaar oud was: “Allez, wie van 77 jaar komt hier nu nog wandelen”? Mijn antwoord zal ik u besparen, maar ik ontplofte bijna… Volgende anekdote is ook de moeite: “Mijnheer, moogt ge hier wel wandelen? Fietsers hebben hier voorrang”. Mijn repliek: “ Zie eens naar dat witrode teken, ’t is hier al 40 jaar een wandelpad”. Tot slot nog iets leuks: In het wandelgebied bij ‘de Zoom – Kalmth.heide’ (Nl) heeft men enkele aparte paden voor mountainbikers aangelegd. Op een wandelpad daar reed ook een oudere MTBer me tegemoet. Even een gezellig babbeltje en op mijn opmerking: “hier zijn aparte paden voor mountainbikers” zei hij: “daar kom ik niet op, ze rijden er veel te snel”…

    P.S.: Iets positiefs: Na mijn beroerde beroerte-revalidatie (einde half november), gevolgd door opbouwende wandelingen van 1, 2, 3… km heb ik vorige week reeds 10,5 km afgelegd!

    Groetjes, Raymond

    • Hallo Raymond, dank voor de wierook. Ik wens je een spoedige revalidatie; het gaat alvast de goede kant op. Ik hoop dat ik op jouw leeftijd nog kan GR-wandelen; zal een kwestie zijn van te onderhouden, zeker? En ja, MTB’ers maar soms ook wielerterroristen, hondenbezitters en automobilisten vertonen wel eens wangedrag, ja zelfs wandelaars of buurtbewoners die overal hun drek achterlaten. In NL lijkt me dat allemaal net iets beter georganiseerd. Groeten

  2. Alweer prachtig verhaal en ook herkenbaar! Ook wij hadden vorige zondag hetzelfde probleempje met de routeaanduidingen natuurlijk en de bezette zitbankjes :-). Zie mijn verslag van onze Kortenaken>Diest run op FB https://www.facebook.com/paul.boyden.3/ . Het was super-leuk je te ontmoeten daar op bus22! Tot algauw nog eens!

    • Bedankt, Paul; jullie hebben er ook mooie foto’s aan overgehouden 🙂 Die laatste etappe is voor mij heel herkenbaar omdat ik er in de winter nog deels wandelde en het traject niet echt veel veranderd is (Webbekoms Broek ken ik van fietstochten) maar ik kijk toch uit naar de bloesems. Misschien volgende week. Benieuwd naar julllie nieuwe uitdaging 🙂

    • Paul, die WordPress-fotosite van jullie, kan ik die ergens vinden of is die privé?

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.