LAW 11 Chaamse Bossen – Roovertse Leij

Datum: wo 28 juli 2021
Traject: Camping Buitenlust (Chaam) – Natuurpoort Roovertse Leij: 18 km
Topogids: LAW 11 Grenslandpad, Bourgondisch flaneren in Zuid-Nederland
Gelopen etappes
Wandeltijd: 10.12 – 14.15
Weer: wisselend bewolkt met zon tot zwaarbewolkt met regen, wind, 21°C
Stilte: 4/5

Landgoed De Hoevens (Alphen)

Moe van bij de start maak ik de fiets vast aan de omheining van Camping Buitenlust. Het was beuken tegen de westenwind om via knooppunten tot hier te raken; bij momenten stond ik bijna stil! Mijn morning coffee had ik al in Natuurpoort Roovertse Leij waar ik vertrokken ben – die zijn gelukkig vroeg open. En na mijn ervaring van vorige keer, laat ik het café van de camping liever links liggen. Slot op de fiets, rugzak op en weg ben ik in de groene Huisdreef. Net vóór ik naast het kampeerterrein de bossen intrek, … wat staat daar langs de weg: een ree! Wat een mooie meevaller! En wat moeilijk om het op de foto te krijgen!

Ik trek door de stille Chaamse bossen verder; de enige herrie wordt veroorzaakt door de vliegende bananen van een luchtmachtbasis bij Tilburg. Achter de munitie-opslagplaats van Alphen door wandel ik naar de zandduinen van recreatiedomein ’t Zand. Rond de camping wandelen enkele gasten de slaap uit hun ogen zonder de rugzaktrekker een blik te gunnen. De grote zwemvijver met reusachtig zandstrand oogt best aantrekkelijk. Slechts een paar moedigen wagen zich bij deze wind en onder de jagende wolken in het water. Ik ben zeker dat mijn vrouw hier met plezier het water zou induiken. De talrijke vuilbakken wijzen op grote drukte bij zomerweer en de toegang lijkt gratis te zijn; ik bespeur wel nergens faciliteiten (WC-blok bv.).

Aan de andere kant van de vijver trek ik opnieuw de bossen in om dan via een fietsstraat uit te komen in het dorpje Alphen, ooit bestierd door de abdij van Echternach (!). Op het tochtige kerkplein neem ik plaats op het buitenterras van brasserie De Kloostertuin en bestel een trappist van La Trappe. Het rechter dijgewricht heeft flink pijn gedaan onderweg en de pauze is welgekomen. Om evenwel lang te blijven zitten, is het te fris en zo trek ik langs de Willibrorduskerk verder. Ik passeer een oude leerlooierij en bereik het rondpunt aan de rand van Alphen.

Aan de overkant volg ik de onverharde Oude Tilburgsebaan doorheen open akkerland. De wind heeft hier vrij spel maar waait in de rug en als de zon eens door de wolken breekt, doet dat zowaar deugd. Smalle asfaltbaantjes voeren naar het gehucht Looneind. Ik ben intussen ’t Bels Lijntje overgestoken (kaarsrecht verhard fietspad tussen Turnhout en Tilburg) en een mooi gerestaureerde oude hoeve met obligatoire lindenbomen gepasseerd.

Opgelucht na zoveel asfalt kom ik bij Landgoed De Hoevens. Hier wijk ik af van het traject om even een kijkje te gaan nemen want ik weet niet zo goed wat ik me bij een Landgoed moet voorstellen. Rondom de historische Vlaamse Schuur uit 1628 staan een aantal bijzonder mooie huizen opgesteld en een bakhuis. Mij is niet duidelijk of ze privé-bezit zijn of toegankelijk voor kijklustigen – er lopen wel wat mensen rond in een tuin maar toch. Dit landgoed behoorde ooit toe aan de abdij van Tongerlo! Opnieuw op het LAW-traject – het loont dus zeker de moeite even een kijkje te nemen – passeer ik een ecologische bloemenweide (imker uit Tilburg) en een natuurcamping met zwemplas. Oma kijkt toe hoe de kinderen in het water stoeien.

Een mooie dreef brengt me naar Landgoed Het Ooijevaarsnest. Intussen is de hemel wel helemaal overtrokken. Bij de Ley sla ik af om de beekvallei te volgen langs de rand van het bos. Bij momenten is het pad best drassig en is het zoeken om droogvoets verder te komen. Van mijn vorige passage hier op de Streek-GR Kempen weet ik dat er een vogelkijkhut zit aan te komen. Ik herinner me likkebaardend de Schrobbelèrs (lokale likeur) die toen op een plankje stonden te wachten. Helaas is de hut afgesloten – van het ven vóór de hut is trouwens ook niets te zien. De paden worden zandiger wat betekent dat ik aangekomen ben op de Regte Heide. Ik zie nog bloeiende dopheide en struikheide die stilaan paars begint te kleuren maar geen zonnedauw aan de ondiepe vennetjes.

Als ik op een schaarse bank de picknick aanspreek, begint het te regenen. Ik pak alles weer in en loop door naar de dreef die passeert langs klooster Nieuwkerk, midden in de bossen. De kerk was ooit een vluchtkerk voor Tilburgse katholieken. Klooster én café lokken blijkbaar veel volk want de parking staat aardig vol auto’s en fietsen. Aan de Poppelse Ley of Aa pronkt een eenzame grenspaal. Terwijl over de aanpalende weides de regen naar beneden hoost, blijf ik relatief droog in de dreef naar de Turnhoutse Baan. Bij de bushalte van De Lijn waar ik vorige keer toekwam vanuit Turnhout (lijn 450 naar Tilburg), steek ik over naar Natuurpoort Roovertse Leij.

Ik heb geluk. Er is binnen nog plaats en het kommetje warme vissoep kikkert op; de sissende scampi staan helaas niet meer op de kaart – ik had ernaar uitgekeken. Nog even de fiets gaan halen en dan via Baarle-Hertog naar huis. Om één of andere reden vond ik deze etappe de minst aantrekkelijke tot nu toe. Nochtans ging de tocht door eenzaam bos- en heideland, veelal door het groen, veelal onverhard. Misschien lag het aan het weer, misschien aan mij (dat zere gewricht), misschien aan de lange fietslaantjes tussendoor, ik kan er de vinger niet opleggen. De volgende tocht op het Grenslandpad zal waarschijnlijk in de buurt van Eersel verlopen.

Mijn Track                          Mijn Foto-album

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.