SP 15 Museum Watersnood – Bruinisse

Datum: do 5 aug 2021
Etappe 7: Museum Watersnood, Ouwerkerk – Bruinisse: 12,5 km
Topogids: Wandelen rondom NP Oosterschelde, 2003
Gelopen etappes
Wandeltijd: 12.11 – 15.40
Weer: zonnig met wolken, zwoel, 21°C
Stilte: 5/5

Op weg naar het Grevelingenmeer

De autorit naar Bruinisse in Schouwen-Duiveland via Steenbergen vonden wij alvast indrukwekkend. De seascapes en de deltawerken boezemen ontzag in voor de Nederlandse wateringenieurs.

  1. Bezoek Watersnoodmuseum in Ouwerkerk
    Dat al die werken noodzakelijk waren, kunnen we vaststellen in het Watersnoodmuseum in Ouwerkerk. Na de koffie in de aanpalende brasserie proberen we binnen te geraken zonder reservatie. Omdat het niet druk is, blijkt dat geen probleem. Het museum zelf is ondergebracht in de caissons die op deze plek tot zinken werden gebracht om het laatste gat in de dijk te dichten na de rampzalige overstromingen van 1953. Op een tastbare en didactische manier maak je kennis met wat die ramp toen betekend heeft voor mens en dier maar er wordt ook verwezen naar toekomstige overstromingen ten gevolge van de klimaatopwarming. De surround-vertoning in de laatste caisson werkt desoriënterend en laat de kracht van het water voelbaar worden. Als je dan buitenkomt en uitkijkt over het zonnige waterlandschap kan het contrast niet groter zijn. Warm aanbevolen.
  2. Streekpad 15 Oosterschelde naar Bruinisse
    Omdat het intussen bijna middag is, opteren we om bij nog een koffie onze boterhammen aan te spreken. Als Georges wil betalen, merkt hij dat hij zijn portefeuille kwijt is. Na het nodige gezoek blijkt dat hij die op de parking verloren heeft en een vriendelijke vinder heeft hem aan de ingang binnengebracht. Oef! De tocht kan starten. Er hangt nog nevel over de Oosterschelde waardoor het zonlicht er een feeëriek plaatje van maakt. Op de ongelijke dijk is het ook niet eenvoudig lopen naar Viane, ons eerste aanlooppunt.  Viane was vroeger een vluchthaventje, later sloophaven. Wij beklimmen er de dijk om uit te kijken over de weidse polder en de Geule. De witste vogels langs de plassen zijn een kolonie lepelaars.

    Langs de Slikken van Viane (die paars bloeiende planten op de slikken blijkt lamsoor te zijn). Dan maken we even een ommetje door de vruchtbare polder om via de Brede Zandweg terug te keren naar de dijk. Het is bijna windstil en erg zwoel intussen. Vier vriendjes zijn met de fiets tot hier gekomen om in het water te spelen. Dat animeert want verderop trekken ook wij sokken en schoenen uit om te gaan pootjebaden. Heerlijk verfrissend.

    Viane

    Tijdens ons contact met het water hadden we gezien dat er verderop een drukke scheepvaartroute ligt. Het is een komen en gaan van zeilboten, jachten en rivieraken. Door de gebrekkige bewegwijzering missen we een afslag zodat we op het dijkfietspad blijven en de Bruinissepolder aan onze linkerkant houden.

    Regelmatig moeten we aan de kant voor fietsers; wandelaars komen we op het hele traject niet tegen. Eventjes genieten we van wat meer wind en verder is er regelmatig wel wat flora en fauna om onze aandacht gaande te houden: 2 bruine kiekendieven zeilen majestatisch boven de polder; 2 tureluurs komen wel heel dichtbij op de dijk; in het water zoekt een (menselijke) duiker naar oesters; scholeksters en kleine strandlopers bezetten de waterkant, kieviten klapwieken heen en weer, distelvinken dartelen tussen de distels.

    We passeerden inmiddels vluchthaven Zijpe. Het aanlokkelijke terras blijkt bij een prijzig restaurant te horen (De Vluchthaven), dus lopen we dorstig verder en blijven de dijk volgen tot we hoog boven het dieper gelegen Bruinisse (gebombardeerd in WO2, overstroomd in 1953) bij de haven komen. Dicht bij de Havenkade laven we ons dorstig aan het nodige gerstenat in café ’t Veerhuis.

    De halve liters zijn er lekker en de bediening eerste klasse. Binnen ademt het café de tijd van weleer. Een aanrader. Tenslotte genieten we van een lekker visje in visrestaurant BRU17 aan de Havenkade en we zijn niet de enigen: er heerst een gezellige vakantiedrukte. De terugweg verloopt opnieuw via de Zeelandbrug bij Zierikzee.

    Slotsom: blij toe dat de afstand vandaag wat korter was; het traject is volledig verhard en is uiteindelijk meer geschikt voor fietsers; wandelen biedt hier weinig meerwaarde, tenzij het tempo. De zwoele warmte kostte veel zweet. En dat Watersnoodmuseum moet je zeker bezoeken als je toch in de buurt bent. Museum is misschien niet het juiste woord: het is meer een belevingscentrum.

Mijn Track                          Mijn Foto-album                   Album Georges

Geef een reactie - Freue mich auf Kommentar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.